encyclopedie van zeeland - Gebruikersbijdragen [nl]

Vet (Veth, De Veth), Geslacht

2020-03-06T10:00:17Z

Van Gorsel: /* Literatuur */

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px (Veth, De Veth)|300px]]
| naam = Vet (Veth, De Veth)
| onderschrift = tekst
| geboortedatum =
| geboorteplaats =
| overlijdensdatum =
| overlijdensplaats =
| beroep =
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ ]
}}

Familie van Zeeuwse magistraten uit de 16e-17e eeuw. De naam van de familie wordt wel afgeleid van de vetweiderij, die '''Jan Janse Vet''' omstreeks 1500 uitoefende op weidegrond buiten de Noordpoort te Middelburg. De belangrijkste leden van de familie waren: een van de zonen van Jan Janse, '''Jacob Janse Vet (Veth)''', die in 1575 gezworene en dijkgraaf was van de Zuidwetering. Hij overleed in 1585.

Zijn zoon was '''Jan Veth (de Veth)''', die in 1603 burgemeester van Middelburg werd en door zijn huwelijk met de rijke Barbara Jansdochter in Rosenburgh in aanzien toenam.
'''Apollonius Jansz. Veth''', zijn oudste zoon, werd ook burgemeester van Middelburg. Door zijn huwelijk met Cornelia Remoens werd hij eigenaar van een groot schorrengebied (Hoofdplaat) en van de buitenplaats Ter Linde onder Welsinge. Hij stond aan het hoofd van de stadhouderlijke partij en was een fel tegenstander van zijn ambtgenoot, de Oranjegezinde Henric Thibaut, die na het oproer van juni 1651 uit Middelburg werd verdreven. Toen echter Thibaut onverwacht terugkeerde en in de kerk naast Veth plaats nam, was dit teveel voor de emotionele Apollonius. Bij de bespreking van deze gebeurtenis in zijn vriendenkring zette hij zijn roemer met zoveel kracht op de tafel, dat het glas brak en hem de polsslagader doorsneed. Hij overleed dientengevolge en werd op 13 juli 1653 in het familiegraf bijgezet. '''Adriaan Veth''', zijn broer, in 1608 te Middelburg geboren, viel reeds als jongeman op door grote schranderheid en werd 'een sieraad van Zeeland en der geleerdheid' genoemd (Boxhorn, C. Plinii Panegyricus, 1632). Na zijn studie te Leiden kwam hij in 1641 in de regering van Middelburg. Hij werd raad van Vlaanderen en in 1651 secretaris van de Staten van Zeeland. Van 1658 tot aan zijn dood op 25 november 1663 was hij raadpensionaris. In deze functie deed hij het voorstel aan Holland om de minderjarige Willem III tot stadhouder te verheffen. Adriaan liet geen mannelijke nakomelingen na.

'''Jacob Veth''', Adriaans jongere broer, werd na studie te Leiden pensionaris van Tholen en daarna, tegelijk met Adriaan, secretaris van Middelburg (1641-1643); pensionaris was hij van 1645-1651, daarna eerste pensionaris tot 1661. Hoewel hem bij herhaling de post van ambassadeur (onder andere in Engeland) werd aangeboden, heeft hij die functie steeds afgewezen. Jacob was ordinair gedeputeerde wegens Zeeland en trad op als voorzitter van de vergadering, waarin op 1 juni 1660 Karel II van Engeland van de Staten afscheid kwam nemen.

== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==
{{GoToOriginal}}

==Auteurs==
L. Hageman/F. Pos

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten.
*N.N.B.W. IV.
*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=|universal/sru|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/053413369 P. de la Rue, ''Geletterd Zeeland'' (Middelburg, 1741).]
*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=|universal/sru|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/291277446 J.H. Kluiver, ''Zeeuwse reacties op de acte van seclusie'' (Middelburg, 1980)]

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT:Vet (Veth, De Veth)}}

Vet (Veth, De Veth), Geslacht

2020-03-06T09:53:32Z

Van Gorsel: /* Literatuur */

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px (Veth, De Veth)|300px]]
| naam = Vet (Veth, De Veth)
| onderschrift = tekst
| geboortedatum =
| geboorteplaats =
| overlijdensdatum =
| overlijdensplaats =
| beroep =
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ ]
}}

Familie van Zeeuwse magistraten uit de 16e-17e eeuw. De naam van de familie wordt wel afgeleid van de vetweiderij, die '''Jan Janse Vet''' omstreeks 1500 uitoefende op weidegrond buiten de Noordpoort te Middelburg. De belangrijkste leden van de familie waren: een van de zonen van Jan Janse, '''Jacob Janse Vet (Veth)''', die in 1575 gezworene en dijkgraaf was van de Zuidwetering. Hij overleed in 1585.

Zijn zoon was '''Jan Veth (de Veth)''', die in 1603 burgemeester van Middelburg werd en door zijn huwelijk met de rijke Barbara Jansdochter in Rosenburgh in aanzien toenam.
'''Apollonius Jansz. Veth''', zijn oudste zoon, werd ook burgemeester van Middelburg. Door zijn huwelijk met Cornelia Remoens werd hij eigenaar van een groot schorrengebied (Hoofdplaat) en van de buitenplaats Ter Linde onder Welsinge. Hij stond aan het hoofd van de stadhouderlijke partij en was een fel tegenstander van zijn ambtgenoot, de Oranjegezinde Henric Thibaut, die na het oproer van juni 1651 uit Middelburg werd verdreven. Toen echter Thibaut onverwacht terugkeerde en in de kerk naast Veth plaats nam, was dit teveel voor de emotionele Apollonius. Bij de bespreking van deze gebeurtenis in zijn vriendenkring zette hij zijn roemer met zoveel kracht op de tafel, dat het glas brak en hem de polsslagader doorsneed. Hij overleed dientengevolge en werd op 13 juli 1653 in het familiegraf bijgezet. '''Adriaan Veth''', zijn broer, in 1608 te Middelburg geboren, viel reeds als jongeman op door grote schranderheid en werd 'een sieraad van Zeeland en der geleerdheid' genoemd (Boxhorn, C. Plinii Panegyricus, 1632). Na zijn studie te Leiden kwam hij in 1641 in de regering van Middelburg. Hij werd raad van Vlaanderen en in 1651 secretaris van de Staten van Zeeland. Van 1658 tot aan zijn dood op 25 november 1663 was hij raadpensionaris. In deze functie deed hij het voorstel aan Holland om de minderjarige Willem III tot stadhouder te verheffen. Adriaan liet geen mannelijke nakomelingen na.

'''Jacob Veth''', Adriaans jongere broer, werd na studie te Leiden pensionaris van Tholen en daarna, tegelijk met Adriaan, secretaris van Middelburg (1641-1643); pensionaris was hij van 1645-1651, daarna eerste pensionaris tot 1661. Hoewel hem bij herhaling de post van ambassadeur (onder andere in Engeland) werd aangeboden, heeft hij die functie steeds afgewezen. Jacob was ordinair gedeputeerde wegens Zeeland en trad op als voorzitter van de vergadering, waarin op 1 juni 1660 Karel II van Engeland van de Staten afscheid kwam nemen.

== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==
{{GoToOriginal}}

==Auteurs==
L. Hageman/F. Pos

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten.
*N.N.B.W. IV.

*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=|universal/sru|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/840495471 Erik West ''Gemartelde grond'' (Zierikzee, 1953).]

*P. de la Rue, Geletterd Zeeland.
*J.H. Kluiver, Zeeuwse reacties op de acte van seclusie

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT:Vet (Veth, De Veth)}}

Vet (Veth, De Veth), Geslacht

2020-03-06T09:52:06Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px (Veth, De Veth)|300px]]
| naam = Vet (Veth, De Veth)
| onderschrift = tekst
| geboortedatum =
| geboorteplaats =
| overlijdensdatum =
| overlijdensplaats =
| beroep =
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ ]
}}

Familie van Zeeuwse magistraten uit de 16e-17e eeuw. De naam van de familie wordt wel afgeleid van de vetweiderij, die '''Jan Janse Vet''' omstreeks 1500 uitoefende op weidegrond buiten de Noordpoort te Middelburg. De belangrijkste leden van de familie waren: een van de zonen van Jan Janse, '''Jacob Janse Vet (Veth)''', die in 1575 gezworene en dijkgraaf was van de Zuidwetering. Hij overleed in 1585.

Zijn zoon was '''Jan Veth (de Veth)''', die in 1603 burgemeester van Middelburg werd en door zijn huwelijk met de rijke Barbara Jansdochter in Rosenburgh in aanzien toenam.
'''Apollonius Jansz. Veth''', zijn oudste zoon, werd ook burgemeester van Middelburg. Door zijn huwelijk met Cornelia Remoens werd hij eigenaar van een groot schorrengebied (Hoofdplaat) en van de buitenplaats Ter Linde onder Welsinge. Hij stond aan het hoofd van de stadhouderlijke partij en was een fel tegenstander van zijn ambtgenoot, de Oranjegezinde Henric Thibaut, die na het oproer van juni 1651 uit Middelburg werd verdreven. Toen echter Thibaut onverwacht terugkeerde en in de kerk naast Veth plaats nam, was dit teveel voor de emotionele Apollonius. Bij de bespreking van deze gebeurtenis in zijn vriendenkring zette hij zijn roemer met zoveel kracht op de tafel, dat het glas brak en hem de polsslagader doorsneed. Hij overleed dientengevolge en werd op 13 juli 1653 in het familiegraf bijgezet. '''Adriaan Veth''', zijn broer, in 1608 te Middelburg geboren, viel reeds als jongeman op door grote schranderheid en werd 'een sieraad van Zeeland en der geleerdheid' genoemd (Boxhorn, C. Plinii Panegyricus, 1632). Na zijn studie te Leiden kwam hij in 1641 in de regering van Middelburg. Hij werd raad van Vlaanderen en in 1651 secretaris van de Staten van Zeeland. Van 1658 tot aan zijn dood op 25 november 1663 was hij raadpensionaris. In deze functie deed hij het voorstel aan Holland om de minderjarige Willem III tot stadhouder te verheffen. Adriaan liet geen mannelijke nakomelingen na.

'''Jacob Veth''', Adriaans jongere broer, werd na studie te Leiden pensionaris van Tholen en daarna, tegelijk met Adriaan, secretaris van Middelburg (1641-1643); pensionaris was hij van 1645-1651, daarna eerste pensionaris tot 1661. Hoewel hem bij herhaling de post van ambassadeur (onder andere in Engeland) werd aangeboden, heeft hij die functie steeds afgewezen. Jacob was ordinair gedeputeerde wegens Zeeland en trad op als voorzitter van de vergadering, waarin op 1 juni 1660 Karel II van Engeland van de Staten afscheid kwam nemen.

== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==
{{GoToOriginal}}

==Auteurs==
L. Hageman/F. Pos

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten.
*N.N.B.W. IV.
*P. de la Rue, Geletterd Zeeland.
*J.H. Kluiver, Zeeuwse reacties op de acte van seclusie

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT:Vet (Veth, De Veth)}}

Vet (Veth, De Veth), Geslacht

2020-03-06T09:51:25Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[Bestand:Goes5.jpg|300px]]
| naam = Vet (Veth, De Veth)
| onderschrift = tekst
| geboortedatum =
| geboorteplaats =
| overlijdensdatum =
| overlijdensplaats =
| beroep =
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ ]
}}

Familie van Zeeuwse magistraten uit de 16e-17e eeuw. De naam van de familie wordt wel afgeleid van de vetweiderij, die '''Jan Janse Vet''' omstreeks 1500 uitoefende op weidegrond buiten de Noordpoort te Middelburg. De belangrijkste leden van de familie waren: een van de zonen van Jan Janse, '''Jacob Janse Vet (Veth)''', die in 1575 gezworene en dijkgraaf was van de Zuidwetering. Hij overleed in 1585.

Zijn zoon was '''Jan Veth (de Veth)''', die in 1603 burgemeester van Middelburg werd en door zijn huwelijk met de rijke Barbara Jansdochter in Rosenburgh in aanzien toenam.
'''Apollonius Jansz. Veth''', zijn oudste zoon, werd ook burgemeester van Middelburg. Door zijn huwelijk met Cornelia Remoens werd hij eigenaar van een groot schorrengebied (Hoofdplaat) en van de buitenplaats Ter Linde onder Welsinge. Hij stond aan het hoofd van de stadhouderlijke partij en was een fel tegenstander van zijn ambtgenoot, de Oranjegezinde Henric Thibaut, die na het oproer van juni 1651 uit Middelburg werd verdreven. Toen echter Thibaut onverwacht terugkeerde en in de kerk naast Veth plaats nam, was dit teveel voor de emotionele Apollonius. Bij de bespreking van deze gebeurtenis in zijn vriendenkring zette hij zijn roemer met zoveel kracht op de tafel, dat het glas brak en hem de polsslagader doorsneed. Hij overleed dientengevolge en werd op 13 juli 1653 in het familiegraf bijgezet. '''Adriaan Veth''', zijn broer, in 1608 te Middelburg geboren, viel reeds als jongeman op door grote schranderheid en werd 'een sieraad van Zeeland en der geleerdheid' genoemd (Boxhorn, C. Plinii Panegyricus, 1632). Na zijn studie te Leiden kwam hij in 1641 in de regering van Middelburg. Hij werd raad van Vlaanderen en in 1651 secretaris van de Staten van Zeeland. Van 1658 tot aan zijn dood op 25 november 1663 was hij raadpensionaris. In deze functie deed hij het voorstel aan Holland om de minderjarige Willem III tot stadhouder te verheffen. Adriaan liet geen mannelijke nakomelingen na.

'''Jacob Veth''', Adriaans jongere broer, werd na studie te Leiden pensionaris van Tholen en daarna, tegelijk met Adriaan, secretaris van Middelburg (1641-1643); pensionaris was hij van 1645-1651, daarna eerste pensionaris tot 1661. Hoewel hem bij herhaling de post van ambassadeur (onder andere in Engeland) werd aangeboden, heeft hij die functie steeds afgewezen. Jacob was ordinair gedeputeerde wegens Zeeland en trad op als voorzitter van de vergadering, waarin op 1 juni 1660 Karel II van Engeland van de Staten afscheid kwam nemen.

== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==
{{GoToOriginal}}

==Auteurs==
L. Hageman/F. Pos

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten.
*N.N.B.W. IV.
*P. de la Rue, Geletterd Zeeland.
*J.H. Kluiver, Zeeuwse reacties op de acte van seclusie

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT:Vet (Veth, De Veth)}}

Vet (Veth, De Veth), Geslacht

2020-03-06T09:47:30Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[Bestand:Goes5.jpg|300px]]
| naam = Vet (Veth, De Veth)
| onderschrift = tekst
| geboortedatum =
| geboorteplaats =
| overlijdensdatum =
| overlijdensplaats =
| beroep =
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ ]
}}

Familie van Zeeuwse magistraten uit de 16e-17e eeuw. De naam van de familie wordt wel afgeleid van de vetweiderij, die Jan Janse Vet omstreeks 1500 uitoefende op weidegrond buiten de Noordpoort te Middelburg. De belangrijkste leden van de familie waren: een van de zonen van Jan Janse, Jacob Janse Vet (Veth), die in 1575 gezworene en dijkgraaf was van de Zuidwetering. Hij overleed in 1585.

Zijn zoon was Jan Veth (de Veth), die in 1603 burgemeester van Middelburg werd en door zijn huwelijk met de rijke Barbara Jansdochter in Rosenburgh in aanzien toenam.
Apollonius Jansz. Veth, zijn oudste zoon, werd ook burgemeester van Middelburg. Door zijn huwelijk met Cornelia Remoens werd hij eigenaar van een groot schorrengebied (Hoofdplaat) en van de buitenplaats Ter Linde onder Welsinge. Hij stond aan het hoofd van de stadhouderlijke partij en was een fel tegenstander van zijn ambtgenoot, de Oranjegezinde Henric Thibaut, die na het oproer van juni 1651 uit Middelburg werd verdreven. Toen echter Thibaut onverwacht terugkeerde en in de kerk naast Veth plaats nam, was dit teveel voor de emotionele Apollonius. Bij de bespreking van deze gebeurtenis in zijn vriendenkring zette hij zijn roemer met zoveel kracht op de tafel, dat het glas brak en hem de polsslagader doorsneed. Hij overleed dientengevolge en werd op 13 juli 1653 in het familiegraf bijgezet. Adriaan Veth, zijn broer, in 1608 te Middelburg geboren, viel reeds als jongeman op door grote schranderheid en werd 'een sieraad van Zeeland en der geleerdheid' genoemd (Boxhorn, C. Plinii Panegyricus, 1632). Na zijn studie te Leiden kwam hij in 1641 in de regering van Middelburg. Hij werd raad van Vlaanderen en in 1651 secretaris van de Staten van Zeeland. Van 1658 tot aan zijn dood op 25 november 1663 was hij raadpensionaris. In deze functie deed hij het voorstel aan Holland om de minderjarige Willem III tot stadhouder te verheffen. Adriaan liet geen mannelijke nakomelingen na.

Jacob Veth, Adriaans jongere broer, werd na studie te Leiden pensionaris van Tholen en daarna, tegelijk met Adriaan, secretaris van Middelburg (1641-1643); pensionaris was hij van 1645-1651, daarna eerste pensionaris tot 1661. Hoewel hem bij herhaling de post van ambassadeur (onder andere in Engeland) werd aangeboden, heeft hij die functie steeds afgewezen. Jacob was ordinair gedeputeerde wegens Zeeland en trad op als voorzitter van de vergadering, waarin op 1 juni 1660 Karel II van Engeland van de Staten afscheid kwam nemen.

== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==
{{GoToOriginal}}

==Auteur==
L. Hageman/F. Pos

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten.
*N.N.B.W. IV.
*P. de la Rue, Geletterd Zeeland.
*J.H. Kluiver, Zeeuwse reacties op de acte van seclusie

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT:Vet (Veth, De Veth)}}

Vet (Veth, De Veth), Geslacht

2020-03-06T09:45:56Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[Bestand:Goes5.jpg|300px]]
| naam = Vet (Veth, De Veth)
| onderschrift = tekst
| geboortedatum =
| geboorteplaats =
| overlijdensdatum =
| overlijdensplaats =
| beroep =
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ ]
}}

Familie van Zeeuwse magistraten uit de 16e-17e eeuw. De naam van de familie wordt wel afgeleid van de vetweiderij, die Jan Janse Vet omstreeks 1500 uitoefende op weidegrond buiten de Noordpoort te Middelburg. De belangrijkste leden van de familie waren: een van de zonen van Jan Janse, Jacob Janse Vet (Veth), die in 1575 gezworene en dijkgraaf was van de Zuidwetering. Hij overleed in 1585.

Zijn zoon was Jan Veth (de Veth), die in 1603 burgemeester van Middelburg werd en door zijn huwelijk met de rijke Barbara Jansdochter in Rosenburgh in aanzien toenam.
Apollonius Jansz. Veth, zijn oudste zoon, werd ook burgemeester van Middelburg. Door zijn huwelijk met Cornelia Remoens werd hij eigenaar van een groot schorrengebied (Hoofdplaat) en van de buitenplaats Ter Linde onder Welsinge. Hij stond aan het hoofd van de stadhouderlijke partij en was een fel tegenstander van zijn ambtgenoot, de Oranjegezinde Henric Thibaut, die na het oproer van juni 1651 uit Middelburg werd verdreven. Toen echter Thibaut onverwacht terugkeerde en in de kerk naast Veth plaats nam, was dit teveel voor de emotionele Apollonius. Bij de bespreking van deze gebeurtenis in zijn vriendenkring zette hij zijn roemer met zoveel kracht op de tafel, dat het glas brak en hem de polsslagader doorsneed. Hij overleed dientengevolge en werd op 13 juli 1653 in het familiegraf bijgezet. Adriaan Veth, zijn broer, in 1608 te Middelburg geboren, viel reeds als jongeman op door grote schranderheid en werd 'een sieraad van Zeeland en der geleerdheid' genoemd (Boxhorn, C. Plinii Panegyricus, 1632). Na zijn studie te Leiden kwam hij in 1641 in de regering van Middelburg. Hij werd raad van Vlaanderen en in 1651 secretaris van de Staten van Zeeland. Van 1658 tot aan zijn dood op 25 november 1663 was hij raadpensionaris. In deze functie deed hij het voorstel aan Holland om de minderjarige Willem III tot stadhouder te verheffen. Adriaan liet geen mannelijke nakomelingen na.

Jacob Veth, Adriaans jongere broer, werd na studie te Leiden pensionaris van Tholen en daarna, tegelijk met Adriaan, secretaris van Middelburg (1641-1643); pensionaris was hij van 1645-1651, daarna eerste pensionaris tot 1661. Hoewel hem bij herhaling de post van ambassadeur (onder andere in Engeland) werd aangeboden, heeft hij die functie steeds afgewezen. Jacob was ordinair gedeputeerde wegens Zeeland en trad op als voorzitter van de vergadering, waarin op 1 juni 1660 Karel II van Engeland van de Staten afscheid kwam nemen.

== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==
{{GoToOriginal}}

==Auteur==
L. Hageman/F. Pos

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten.
*N.N.B.W. IV.
*P. de la Rue, Geletterd Zeeland.
*J.H. Kluiver, Zeeuwse reacties op de acte van seclusie

Vet (Veth, De Veth), Geslacht/EvZ1982-1984

2020-03-06T09:39:44Z

Van Gorsel: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Familie van Zeeuwse magistraten uit de 16de/17de eeuw. De naam van de familie wordt wel afgeleid van de vetweiderij, die Jan Janse Vet ±1500 uitoefende op weidegro...'

Familie van Zeeuwse magistraten uit de 16de/17de eeuw. De naam van de familie wordt wel afgeleid van de vetweiderij, die Jan Janse Vet ±1500 uitoefende op weidegrond buiten de Noordpoort te Middelburg. De belangrijkste leden van de familie waren: een van de zonen van Jan Janse, Jacob Janse Vet (Veth), die in 1575 gezworene en dijkgraaf was van de Zuidwetering. Hij overleed in 1585. Zijn zoon was: Jan Veth (de Veth), die in 1603 burgemeester van Middelburg werd en door zijn huwelijk met de rijke Barbara Jansdochter in Rosenburgh in aanzien toenam. Apollonius Jansz. Veth, zijn oudste zoon, werd ook burgemeester van Middelburg. Door zijn huwelijk met Cornelia Remoens werd hij eigenaar van een groot schorrengebied (Hoofdplaat) en van de buitenplaats Ter Linde onder Welzinge. Hij stond aan het hoofd van de stadhouderlijke partij en was een fel tegenstander van zijn ambtgenoot, de Oranjegezinde Henric Thibaut, die na het oproer van juni 1651 uit Middelburg werd verdreven. Toen echter Thibaut onverwacht terugkeerde en in de kerk naast Veth plaats nam, was dit teveel voor de emotionele Apollonius. Bij de bespreking van deze gebeurtenis in zijn vriendenkring zette hij zijn roemer met zoveel kracht op de tafel, dat het glas brak en hem de polsslagader doorsneed. Hij overleed dientengevolge en werd op 13 juli 1653 in het familiegraf bijgezet. Adriaan Veth, zijn broer, in 1608 te Middelburg geboren, viel reeds als jongeman op door grote schranderheid en werd 'een sieraad van Zeeland en der geleerdheid' genoemd (Boxhorn, C. Plinii Panegyricus, 1632). Na zijn studie te Leiden kwam hij in 1641 in de regering van Middelburg. Hij werd raad van Vlaanderen en in 1651 secretaris van de Staten van Zeeland. Van 1658 tot aan zijn dood op 25 november 1663 was hij Raadpensionaris. In deze functie deed hij het voorstel aan Holland om de minderjarige Willem III tot stadhouder te verheffen. Adriaan liet geen mannelijke nakomelingen na. Jacob Veth, Adriaans jongere broer, werd na studie te Leiden pensionaris van Tholen en daarna, tegelijk met Adriaan, secretaris van Middelburg (1641-1643); pensionaris was hij van 1645-1651, daarna eerste pensionaris tot 1661. Hoewel hem bij herhaling de post van ambassadeur (onder andere in Engeland) werd aangeboden, heeft hij die functie steeds afgewezen. Jacob was ordinair gedeputeerde wegens Zeeland en trad op als voorzitter van de vergadering, waarin op 1 juni 1660 Karel II van Engeland van de Staten afscheid kwam nemen.

Vet (Veth, De Veth), Geslacht

2020-03-06T09:39:33Z

Van Gorsel:

{{Infobox
| above = Vet (Veth, De Veth)
}}

Familie van Zeeuwse magistraten uit de 16e-17e eeuw.
De naam van de familie wordt wel afgeleid van de vetweiderij, die Jan Janse Vet omstreeks 1500 uitoefende op weidegrond buiten de Noordpoort te Middelburg.
De belangrijkste leden van de familie waren: een van de zonen van Jan Janse, Jacob Janse Vet (Veth), die in 1575 gezworene en dijkgraaf was van de Zuidwetering. Hij overleed in 1585.
Zijn zoon was Jan Veth (de Veth), die in 1603 burgemeester van Middelburg werd en door zijn huwelijk met de rijke Barbara Jansdochter in Rosenburgh in aanzien toenam.
Apollonius Jansz. Veth, zijn oudste zoon, werd ook burgemeester van Middelburg. Door zijn huwelijk met Cornelia Remoens werd hij eigenaar van een groot schorrengebied (Hoofdplaat) en van de buitenplaats Ter Linde onder Welsinge. Hij stond aan het hoofd van de stadhouderlijke partij en was een fel tegenstander van zijn ambtgenoot, de Oranjegezinde Henric Thibaut, die na het oproer van juni 1651 uit Middelburg werd verdreven. Toen echter Thibaut onverwacht terugkeerde en in de kerk naast Veth plaats nam, was dit teveel voor de emotionele Apollonius. Bij de bespreking van deze gebeurtenis in zijn vriendenkring zette hij zijn roemer met zoveel kracht op de tafel, dat het glas brak en hem de polsslagader doorsneed. Hij overleed dientengevolge en werd op 13 juli 1653 in het familiegraf bijgezet. Adriaan Veth, zijn broer, in 1608 te Middelburg geboren, viel reeds als jongeman op door grote schranderheid en werd 'een sieraad van Zeeland en der geleerdheid' genoemd (Boxhorn, C. Plinii Panegyricus, 1632). Na zijn studie te Leiden kwam hij in 1641 in de regering van Middelburg. Hij werd raad van Vlaanderen en in 1651 secretaris van de Staten van Zeeland. Van 1658 tot aan zijn dood op 25 november 1663 was hij raadpensionaris. In deze functie deed hij het voorstel aan Holland om de minderjarige Willem III tot stadhouder te verheffen. Adriaan liet geen mannelijke nakomelingen na.
Jacob Veth, Adriaans jongere broer, werd na studie te Leiden pensionaris van Tholen en daarna, tegelijk met Adriaan, secretaris van Middelburg (1641-1643); pensionaris was hij van 1645-1651, daarna eerste pensionaris tot 1661. Hoewel hem bij herhaling de post van ambassadeur (onder andere in Engeland) werd aangeboden, heeft hij die functie steeds afgewezen. Jacob was ordinair gedeputeerde wegens Zeeland en trad op als voorzitter van de vergadering, waarin op 1 juni 1660 Karel II van Engeland van de Staten afscheid kwam nemen.

AUTEUR
L. Hageman/F. Pos

LITERATUUR
Nagtglas, Levensberichten.
N.N.B.W. IV.
De la Rue, Geletterd Zeeland.
J.H. Kluiver, Zeeuwse reacties op de acte van seclusie.

== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==
{{GoToOriginal}}

Familie van Zeeuwse magistraten uit de 16de/17de eeuw. De naam van de familie wordt wel afgeleid van de vetweiderij, die Jan Janse Vet ±1500 uitoefende op weidegrond buiten de Noordpoort te Middelburg. De belangrijkste leden van de familie waren: een van de zonen van Jan Janse, Jacob Janse Vet (Veth), die in 1575 gezworene en dijkgraaf was van de Zuidwetering. Hij overleed in 1585. Zijn zoon was: Jan Veth (de Veth), die in 1603 burgemeester van Middelburg werd en door zijn huwelijk met de rijke Barbara Jansdochter in Rosenburgh in aanzien toenam. Apollonius Jansz. Veth, zijn oudste zoon, werd ook burgemeester van Middelburg. Door zijn huwelijk met Cornelia Remoens werd hij eigenaar van een groot schorrengebied (Hoofdplaat) en van de buitenplaats Ter Linde onder Welzinge. Hij stond aan het hoofd van de stadhouderlijke partij en was een fel tegenstander van zijn ambtgenoot, de Oranjegezinde Henric Thibaut, die na het oproer van juni 1651 uit Middelburg werd verdreven. Toen echter Thibaut onverwacht terugkeerde en in de kerk naast Veth plaats nam, was dit teveel voor de emotionele Apollonius. Bij de bespreking van deze gebeurtenis in zijn vriendenkring zette hij zijn roemer met zoveel kracht op de tafel, dat het glas brak en hem de polsslagader doorsneed. Hij overleed dientengevolge en werd op 13 juli 1653 in het familiegraf bijgezet. Adriaan Veth, zijn broer, in 1608 te Middelburg geboren, viel reeds als jongeman op door grote schranderheid en werd 'een sieraad van Zeeland en der geleerdheid' genoemd (Boxhorn, C. Plinii Panegyricus, 1632). Na zijn studie te Leiden kwam hij in 1641 in de regering van Middelburg. Hij werd raad van Vlaanderen en in 1651 secretaris van de Staten van Zeeland. Van 1658 tot aan zijn dood op 25 november 1663 was hij Raadpensionaris. In deze functie deed hij het voorstel aan Holland om de minderjarige Willem III tot stadhouder te verheffen. Adriaan liet geen mannelijke nakomelingen na. Jacob Veth, Adriaans jongere broer, werd na studie te Leiden pensionaris van Tholen en daarna, tegelijk met Adriaan, secretaris van Middelburg (1641-1643); pensionaris was hij van 1645-1651, daarna eerste pensionaris tot 1661. Hoewel hem bij herhaling de post van ambassadeur (onder andere in Engeland) werd aangeboden, heeft hij die functie steeds afgewezen. Jacob was ordinair gedeputeerde wegens Zeeland en trad op als voorzitter van de vergadering, waarin op 1 juni 1660 Karel II van Engeland van de Staten afscheid kwam nemen.

== AUTEURS ==
-L. Hageman, F. Pos

== LITERATUUR ==
-Nagtglas, Levensberichten.
-N.N.B.W. IV.
-P. de la Rue, Geletterd Zeeland.
-J.H. Kluiver, Zeeuwse reacties op de acte van seclusie.

Vet (Veth, De Veth), Geslacht

2020-03-06T09:39:24Z

Van Gorsel:

Vet (Veth, De Veth), Geslacht

2020-03-06T09:39:00Z

Van Gorsel:

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T09:35:12Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px]]
| naam = Marinus Emanuel Cornelis Versluys
| onderschrift = tekst
| geboortedatum = [[februari]] [[1752]]
| geboorteplaats = Hulst
| overlijdensdatum = 29 juli 1825
| overlijdensplaats = Domburg
| beroep = Consul
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/291522184 Marinus Emanuel Cornelis Versluys]
}}

==Biografie==
Marinus Emanuel Cornelis Versluys werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

==Auteur==
L. Hageman

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Versluys, Marinus Emanuel Cornelis}}

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T09:34:16Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px]]
| naam = Marinus Emanuel Cornelis Versluys
| onderschrift = tekst
| geboortedatum = [[februari]] [[1752]]
| geboorteplaats = Hulst
| overlijdensdatum = 29 juli 1825
| overlijdensplaats = Domburg
| beroep = Consul
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/291522184 Marinus Emanuel Cornelis Versluys]
}}

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

==Auteur==
L. Hageman

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Versluys, Marinus Emanuel Cornelis}}

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T09:34:10Z

Van Gorsel:

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T09:33:14Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px]]
| naam = Marinus Emanuel Cornelis Versluys
| onderschrift = tekst
| geboortedatum = [[februari]] [[1752]]
| geboorteplaats = Hulst
| overlijdensdatum = 29 juli 1825
| overlijdensplaats = Domburg
| beroep = Consul
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/291522184 Marinus Emanuel Cornelis Versluys]
}}

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

==Auteur==
L. Hageman

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Versluys, Marinus Emanuel Cornelis}}

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T09:33:07Z

Van Gorsel:

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T09:33:00Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px]]
| naam = Marinus Emanuel Cornelis Versluys
| onderschrift = tekst
| geboortedatum = [[februari]] [[1752]]
| geboorteplaats = Hulst
| overlijdensdatum = 29 juli 1825
| overlijdensplaats = Domburg
| beroep = Consul
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/291522184 Marinus Emanuel Cornelis Versluys]
}}

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

==Auteur==
L. Hageman

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Versluys, Marinus Emanuel Cornelis}}

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T09:32:55Z

Van Gorsel:

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T09:31:13Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px]]
| naam = Marinus Emanuel Cornelis Versluys
| onderschrift = tekst
| geboortedatum = [[februari]] [[1752]]
| geboorteplaats = Hulst
| overlijdensdatum = 29 juli 1825
| overlijdensplaats = Domburg
| beroep = Consul
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/291522184 Marinus Emanuel Cornelis Versluys]
}}

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

==Auteur==
L. Hageman

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Versluys, Marinus Emanuel Cornelis}}

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T09:00:03Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px]]
| naam = Marinus Emanuel Cornelis Versluys
| onderschrift = tekst
| geboortedatum = [[februari]] [[1752]]
| geboorteplaats = Hulst
| overlijdensdatum = 29 juli 1825
| overlijdensplaats = Domburg
| beroep = Consul
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Marinus Emanuel Cornelis Versluys]
}}

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

==Auteur==
L. Hageman

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Versluys, Marinus Emanuel Cornelis}}

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T08:59:45Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[Bestand:Goes5.jpg|300px]]
| naam = Marinus Emanuel Cornelis Versluys
| onderschrift = tekst
| geboortedatum = [[februari]] [[1752]]
| geboorteplaats = Hulst
| overlijdensdatum = 29 juli 1825
| overlijdensplaats = Domburg
| beroep = Consul
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Marinus Emanuel Cornelis Versluys]
}}

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

==Auteur==
L. Hageman

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Versluys, Marinus Emanuel Cornelis}}

Marinus Emanuel Cornelis Versluys/EvZ1982-1984

2020-03-06T08:57:03Z

Van Gorsel:

(februari 1752 Hulst - 29 juli 1825 Domburg) Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T08:55:41Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[Bestand:Goes5.jpg|300px]]
| naam = Marinus Emanuel Cornelis Versluys
| onderschrift = tekst
| geboortedatum = [[februari]] [[1752]]
| geboorteplaats = Hulst
| overlijdensdatum = 29 juli 1825
| overlijdensplaats = Domburg
| beroep = Consul
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Marinus Emanuel Cornelis Versluys]
}}

{{Infobox
| above = Versluys, Marinus Emanuel Cornelis
}}

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

= AUTEUR =
= L. Hageman =
= LITERATUUR =
= Nagtglas, Levensberichten. =

[[category:persoon]]

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T08:55:35Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px]]
| naam = Marinus Emanuel Cornelis Versluys
| onderschrift = tekst
| geboortedatum = [[februari]] [[1752]]
| geboorteplaats = Hulst
| overlijdensdatum = 29 juli 1825
| overlijdensplaats = Domburg
| beroep = Consul
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Marinus Emanuel Cornelis Versluys]
}}

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

==Auteur==
L. Hageman

==Literatuur==
*Nagtglas, Levensberichten

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Versluys, Marinus Emanuel Cornelis}}

Marinus Emanuel Cornelis Versluys/EvZ1982-1984

2020-03-06T08:52:43Z

Van Gorsel: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met...'

Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

Marinus Emanuel Cornelis Versluys

2020-03-06T08:52:33Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[Bestand:Goes5.jpg|300px]]
| naam = Marinus Emanuel Cornelis Versluys
| onderschrift = tekst
| geboortedatum = [[februari]] [[1752]]
| geboorteplaats = Hulst
| overlijdensdatum = 29 juli 1825
| overlijdensplaats = Domburg
| beroep = Consul
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Marinus Emanuel Cornelis Versluys]
}}

{{Infobox
| above = Versluys, Marinus Emanuel Cornelis
}}

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

Werd voor een administratieve functie opgeleid, kwam te Middelburg op het kantoor van de gefortuneerde Johan Pieter van de Brande en verwierf door zijn huwelijk met diens dochter Maria Petronella (juli 1794) een enorm vermogen waardoor hij een der aanzienlijksten van Zeeland werd. Als zodanig werd hij op 19 december 1813 als gijzelaar voor de rust van Walcheren door de Fransen te Vlissingen geïnterneerd, doch op 12 januari 1814 vrijgelaten. Hij was hier consul van de Ver. Staten van Amerika. Hij is overleden op zijn buitenplaats St.-Jan ten Heere te Domburg. Voor zijn dood werd hij door Willem I in de adelstand verheven; 'om de kwijnende ridderstand in Zeeland te versterken' zegt Nagtglas.

= AUTEUR =
= L. Hageman =
= LITERATUUR =
= Nagtglas, Levensberichten. =

[[category:persoon]]

Petrus Amicus/EvZ1982-1984

2020-03-05T10:33:03Z

Van Gorsel:

Letterkundige, broer van W.G. Witkam (Jan Gin). Schreef een aantal romans, waarvan Christine (1942); Geboortegrond (1951); Alleen voor mij (1952); Sofie Barra (1954); De indringster (1954) en Hard tegen hart (1958) zich op Zuid-Beveland afspelen. Verder schreef hij de verhalenbundel Atol (1934); de romans Eeuwig groene oevers (1949); De vrouw zon der hoofd (1951); Gisteren was het zomer (1951); Portret van een moordenaar (1953); Hoofdpersoon; Theo Gieters (1955), en de reportage over de februariramp: Gemartelde grond (1953).

Petrus Amicus/EvZ1982-1984

2020-03-05T10:32:45Z

Van Gorsel: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Geboren op Tholen eind 15e eeuw. Heette oorspronkelijk wellicht (De) Vriend. Was vóór 1520 te Brussel enige tijd huisleraar van de familie Busleiden. Vriend van E...'

Geboren op Tholen eind 15e eeuw. Heette oorspronkelijk wellicht (De) Vriend. Was vóór 1520 te Brussel enige tijd huisleraar van de familie Busleiden. Vriend van Erasmus. Als schoolrector te Doornik publiceerde Amicus in 1521 een Latijnse grammatica. Na zijn promotie te Leuven tot doctor juris in 1530 werd Amicus hoogleraar in het burgerlijk recht aldaar. Overleed te Leuven op 29 december 1556.

Petrus Amicus

2020-03-05T10:32:32Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px]]
| naam = Petrus Amicus
| onderschrift = Goes, 2003, fotograaf: onbekend, Bron: Wikimedia Commons
| geboortedatum = [[]] [[]]
| geboorteplaats = Tholen
| overlijdensdatum =
| overlijdensplaats =
| beroep = Leraar, schoolrector, hoogleraar burgerlijk recht
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/Petrus Amicus]
}}

==Biografie==
Geboren op Tholen eind 15e eeuw. Heette oorspronkelijk wellicht (De) Vriend. Was vóór 1520 te Brussel enige tijd huisleraar van de familie Busleiden. Vriend van Erasmus. Als schoolrector te Doornik publiceerde Amicus in 1521 een Latijnse grammatica. Na zijn promotie te Leuven tot doctor juris in 1530 werd Amicus hoogleraar in het burgerlijk recht aldaar. Overleed te Leuven op 29 december 1556.

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

==Auteur==
A.C.F. Koch

==Literatuur==
*N.N.B.W. IV.
*Dekkers, Bibliotheek.
*Allen, Opus epistolorum, IV, 420.
*De la Rue, Geletterd Zeeland, 529.

[[category:persoon]]

Petrus Amicus

2020-03-05T10:26:57Z

Van Gorsel:

{{Infobox
| above = Amicus, Petrus
}}

==Biografie==
Geboren op Tholen eind 15e eeuw. Heette oorspronkelijk wellicht (De) Vriend. Was vóór 1520 te Brussel enige tijd huisleraar van de familie Busleiden. Vriend van Erasmus. Als schoolrector te Doornik publiceerde Amicus in 1521 een Latijnse grammatica. Na zijn promotie te Leuven tot doctor juris in 1530 werd Amicus hoogleraar in het burgerlijk recht aldaar. Overleed te Leuven op 29 december 1556.

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==

==Auteur==
A.C.F. Koch

==Literatuur==
*N.N.B.W. IV.
*Dekkers, Bibliotheek.
*Allen, Opus epistolorum, IV, 420.
*De la Rue, Geletterd Zeeland, 529.

[[category:persoon]]

Petrus Amicus

2020-03-05T10:26:25Z

Van Gorsel: /* Literatuur */

{{Infobox
| above = Amicus, Petrus
}}

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==

==Biografie==
Geboren op Tholen eind 15e eeuw. Heette oorspronkelijk wellicht (De) Vriend. Was vóór 1520 te Brussel enige tijd huisleraar van de familie Busleiden. Vriend van Erasmus. Als schoolrector te Doornik publiceerde Amicus in 1521 een Latijnse grammatica. Na zijn promotie te Leuven tot doctor juris in 1530 werd Amicus hoogleraar in het burgerlijk recht aldaar. Overleed te Leuven op 29 december 1556.

==Auteur==
A.C.F. Koch

==Literatuur==
*N.N.B.W. IV.
*Dekkers, Bibliotheek.
*Allen, Opus epistolorum, IV, 420.
*De la Rue, Geletterd Zeeland, 529.

[[category:persoon]]

Petrus Amicus

2020-03-05T10:26:01Z

Van Gorsel:

{{Infobox
| above = Amicus, Petrus
}}

==Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984==

==Biografie==
Geboren op Tholen eind 15e eeuw. Heette oorspronkelijk wellicht (De) Vriend. Was vóór 1520 te Brussel enige tijd huisleraar van de familie Busleiden. Vriend van Erasmus. Als schoolrector te Doornik publiceerde Amicus in 1521 een Latijnse grammatica. Na zijn promotie te Leuven tot doctor juris in 1530 werd Amicus hoogleraar in het burgerlijk recht aldaar. Overleed te Leuven op 29 december 1556.

==Auteur==
A.C.F. Koch

==Literatuur==
N.N.B.W. IV.
Dekkers, Bibliotheek.
Allen, Opus epistolorum, IV, 420.
De la Rue, Geletterd Zeeland, 529.

[[category:persoon]]

Boudewijn de Witte

2020-03-05T09:53:41Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[Bestand:Goes5.jpg|300px]]
| naam = Boudewijn de Witte
| onderschrift = Goes, 2003, fotograaf: onbekend, Bron: Wikimedia Commons
| geboortejaar = ca. 1579
| geboorteplaats = Goes
| overlijdensdatum = [[5 september]] [[1641]]
| overlijdensplaats = Goes
| beroep = Raadpensionaris
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/292040138 Boudewijn de Witte]
}}

==Biografie==
Raadpensionaris. Zoon van Cornelis de Witte -sinds 9 april 1570 poorter van Goes, komende uit Middelburg en Margriete Bouwens. Na zijn rechtenstudie te Leiden werd hij op jonge leeftijd per 29 december 1601 benoemd tot secretaris van zijn geboortestad. Op 29 oktober 1625 werd hij secretaris van de Staten van Zeeland om tenslotte in 1630 Raadpensionaris van Zeeland te worden. Hij was van 1601 tot 1633 lid van het Goese schuttersgilde St.-Joris of de Edele Kruisboog. In 1609 werd hij schutterskoning. Uit de literatuur komt hij naar voren als een man van grote veelzijdigheid. P.C.Hooft prijst hem om zijn schranderheid en geleerdheid, maar voegt er tevens aan toe dat B. een joviaal man was, een liefhebber van goede sier.

==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

==Auteur==
L.J. Abelman

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Witte, Boudewijn De}}

Boudewijn de Witte

2020-03-05T09:53:24Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[Bestand:Goes5.jpg|300px]]
| naam = Boudewijn de Witte
| onderschrift = Goes, 2003, fotograaf: onbekend, Bron: Wikimedia Commons
| geboortejaar = ca. [[1579]]
| geboorteplaats = Goes
| overlijdensdatum = [[5 september]] [[1641]]
| overlijdensplaats = Goes
| beroep = Raadpensionaris
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/292040138 Boudewijn de Witte]
}}

==Biografie==
Raadpensionaris. Zoon van Cornelis de Witte -sinds 9 april 1570 poorter van Goes, komende uit Middelburg en Margriete Bouwens. Na zijn rechtenstudie te Leiden werd hij op jonge leeftijd per 29 december 1601 benoemd tot secretaris van zijn geboortestad. Op 29 oktober 1625 werd hij secretaris van de Staten van Zeeland om tenslotte in 1630 Raadpensionaris van Zeeland te worden. Hij was van 1601 tot 1633 lid van het Goese schuttersgilde St.-Joris of de Edele Kruisboog. In 1609 werd hij schutterskoning. Uit de literatuur komt hij naar voren als een man van grote veelzijdigheid. P.C.Hooft prijst hem om zijn schranderheid en geleerdheid, maar voegt er tevens aan toe dat B. een joviaal man was, een liefhebber van goede sier.

==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

==Auteur==
L.J. Abelman

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Witte, Boudewijn De}}

Pieter Wiltschut

2020-03-05T09:50:30Z

Van Gorsel: /* Biografie */

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[Bestand:Sluis1.jpg|300px]]
| naam = Pieter Wiltschut
| onderschrift = Sluis, foto: Silesius (2005); Bron: Wikimedia Commons
| geboortedatum =
| geboorteplaats =
| overlijdensjaar = na 1751
| overlijdensplaats = Sluis
| beroep = Waterbouwkundig ingenieur
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/287952593 Pieter Wiltschut]
}}

==Biografie==
Waterbouwkundig ingenieur. Trad op jeugdige leeftijd in krijgsdienst. Als ingenieur heeft hij in 1738 de toenmaals beroemde verdedigingslinie langs de Passegeule ontworpen en beschreven. In de Zelandia Illustrata bevinden zich enkele kaarten van zijn hand en een brief (met tekening) over een dijkval bij Ellewoutsdijk (1734).

==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

==Auteur==
L. Hageman

==Literatuur==
*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=|universal/sru|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/324950187 Willem Polman Kruseman, ''Levensberichten van Frederick Nagtglas'' (Leiden, 1903).]

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Wiltschut, Pieter}}

Pieter Wiltschut

2020-03-05T09:49:41Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[Bestand:Sluis1.jpg|300px]]
| naam = Pieter Wiltschut
| onderschrift = Sluis, foto: Silesius (2005); Bron: Wikimedia Commons
| geboortedatum =
| geboorteplaats =
| overlijdensjaar = na 1751
| overlijdensplaats = Sluis
| beroep = Waterbouwkundig ingenieur
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/287952593 Pieter Wiltschut]
}}

==Biografie==
Waterbouwkundig ingenieur. Trad op jeugdige leeftijd in krijgsdienst. Als ingenieur heeft hij in 1738 de toenmaals beroemde verdedigingslinie langs de Passegeule ontworpen en beschreven. In de Zelandia Illustrata bevinden zich enkele kaarten van zijn hand en een brief (met tekening) over een dijkval bij Ellewoutsdijk (1734). Voor zijn werken zie bibliografie.

==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

==Auteur==
L. Hageman

==Literatuur==
*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=|universal/sru|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/324950187 Willem Polman Kruseman, ''Levensberichten van Frederick Nagtglas'' (Leiden, 1903).]

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT: Wiltschut, Pieter}}

Hieronymus Willebrecht

2020-03-05T09:43:35Z

Van Gorsel:

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[300px]]
| naam = Hieronymus Willebrecht
| onderschrift =
| geboortedatum =
| geboorteplaats = Comen (België)
| overlijdensdatum =
| overlijdensplaats = [[Middelburg]] ?
| beroep = Poorter, boekbinder en -verkoper
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Hieronymus Willebrecht]
}}

==Biografie==
Geboren in Comen in Vlaanderen. Vanaf 1574 poorter van Zierikzee. Vanaf 1579 als boekbinder en -verkoper in Middelburg vermeld en in 1582 tot poorter aangenomen.

==Auteur==
P. v.d. Veen

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]

{{DEFAULTSORT:Willebrecht, Hieronymus}}