Brontekst bekijken van Jean-Louis Pisuisse

{{InfoboxPersoon
| afbeelding = [[Bestand:PisuisseMerkelbach.jpg|250px]]
| naam = Jean-Louis Pisuisse
| onderschrift = Foto van Jean Louis Pisuisse door Jacob Merkelbach (1877-1942). Bron: Wikimedia Commons
| geboortedatum = [[6 september]] [[1880]]
| geboorteplaats = Vlissingen
| overlijdensdatum = [[26 november]] [[1927]]
| overlijdensplaats = Amsterdam  
| beroep = Journalist en cabaretier
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/37715667 Jean-Louis Pisuisse]
}}
==Biografie==
Journalist en cabaretier. Zoon van de vorige. Bezocht de R.H.B.S. te Middelburg begon zijn journalistieke carrière aan de Middelburgsche Courant, kwam door de journalistiek in aanraking met de later als nazi-commentator zo berucht geworden Max Blokzijl en maakte met deze, als straatmuzikant vermomd, een tocht door Nederland, waarvan ze verslag deden in het Algemeen Handelsblad. Het succes van deze reportagestunt uit 1907 was dusdanig dat ze besloten voort te gaan op de ingeslagen weg. Pisuisse was de drijvende kracht van het duo. Hij zong. Blokzijl begeleidde. Hun inspiratie ontleenden zij aanvankelijk hoofdzakelijk aan Frankrijk, waar in Montmartre het chanson een o gekende bloei beleefde en zij in Aristide Bruant hun grote voorbeeld vonden (Pisuisse droeg bij voorkeur een costuum dat verdacht veel leek op het pak waarin Bruant placht op te treden), maar geleidelijk aan werd hun repertoire internationaler en hun populariteit groter. In de jaren voor de Eerste Wereldoorlog kwamen ze op hun tournees zelfs in Nederlands Indië terecht. 

Het uitbreken van de oorlog maakte tournees onmogelijk. Samen begonnen ze in Laren het cabaret de Kattebel. Dit werd een fiasco en Blokzijl trok zich daarna weer terug op de journalistiek. Hij besefte dat hij bij Pisuisse altijd de tweede viool zou moeten spelen, omdat hij de magische persoonlijkheid van deze chansonnier, conferencier en tekstdichter miste. Pisuisse begon opnieuw, nu met het Internationaal Cabaret Pisuisse en ditmaal lukte het. Daarmee gaf Pisuisse de kleinkunst haar definitieve plaats in het Nederlandse artistieke leven. Tal van artiesten, die later grote namen werden, hebben met hem gewerkt of zijn bij hem hun carrière begonnen: Fie Carelsen (zijn tweede vrouw), Willy Corsari, Antoinette van Dijk, Paul Huf, Enny Mols-de Leeuwe, Koos Speenhof, Alex de Haas, Dirk Witte enz. Een liefdesdrama maakte een eind aan zijn leven. Tjakko Kuiper, een lid van het cabaret, die verliefd was op Pisuisse's derde vrouw, Jenny Gilliams, schoot het echtpaar uit jalouzie neer op het Rembrandtplein in Amsterdam. De moord maakte in Nederland een geweldige indruk; de kranten hadden voor weken stof en pamflettisten gaven in grif verkochte brochures hun visie op de moord. Enkele liedjes van Pisuisse genieten nog steeds bekendheid, zo bijv. dat over de thee en over de Franse gouvernante. Pisuisse is ook de auteur van de roman De franc-tireur van Warsage (1914).

==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==
{{GoToOriginal}}

==Auteur==
P.J. Meertens, A. Teunis

==Literatuur==
*Pisuisse en Blokzijl, Avonturen als straatmuzikant. 
*E. Visser, Nederlandsche cabaret. 
*Ibo, En nu de moraal. 
*Corsari, Liedjes en Herinneringen. 
*J. Brants, Jean-Louis Pisuisse. 
*J.E. van de Kamp, Mens durf te leven.

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]
[[category:Kunst & cultuur]]

{{DEFAULTSORT:Pisuisse, Jean-louis}}