Afkalven - Bewerkingsoverzicht

Wim van Gorsel op 4 dec 2024 om 08:26

2024-12-04T08:26:21Z

← Oudere versie		Versie van 4 dec 2024 08:26
Regel 1:		Regel 1:
	[[Bestand:Afkalven1.jpg\|thumb\|right\|200px\| ~~afkalving~~ schorren bij Zuidgors (nabij Ellewoutsdijk). Foto: J. Wolterbeek, 1996. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 132265]]		[[Bestand:Afkalven1.jpg\|thumb\|right\|200px\|Afkalving schorren bij Zuidgors (nabij Ellewoutsdijk). Foto: J. Wolterbeek, 1996. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 132265]]
	Het afbrokkelen van een oever- of duinrand door de werking van wind- en golfslag. Behalve langs rivieren (Maaloevers) kan afkalven plaatsvinden langs kanalen, plassen, meren, sloten en langs oevers die van de getijwerking zijn afgesloten, zodat de waterstand daar weinig aan verandering onderhevig is. Door de gestage werking van de wind, die het water doet bewegen van kabbelen tot stevig golven, kan een oeverrand worden aangetast, in het bijzonder langs diepe geulen. Dat was vooral na 1961 in Zeeland het geval langs de oevers en diverse plaatranden van het [[Veerse]] Meer. De waterstand varieert daar van N.A.P. als zomerpeil tot N.A.P. 0,70 m. als winterpeil. Vooral het afkalven langs de oeveren duinrand ten zuiden van de [[Veersedam]] bij Vrouwenpolder was een sprekend voorbeeld. Op vele oever- en plaatranden van hetVeerse Meer is reeds een oeverbescherming aangebracht. Een ander soort afkalven is bijv. het afbrokkelen van een schorrand in een tijgebied. Door uitschuring van het onderwatertalud kan het daarboven gelegen schor niet meer stand houden en brokkelt af. De Zeeuwse schorren leveren daarvan nog een aantal voorbeelden. Een duinregel kan vooral bij stormweer door afkalven sterk worden aangetast. In alle gevallen ontstaat er een steile afbrokkelende rand, een zgn. abrasierand.		Het afbrokkelen van een oever- of duinrand door de werking van wind- en golfslag. Behalve langs rivieren (Maaloevers) kan afkalven plaatsvinden langs kanalen, plassen, meren, sloten en langs oevers die van de getijwerking zijn afgesloten, zodat de waterstand daar weinig aan verandering onderhevig is. Door de gestage werking van de wind, die het water doet bewegen van kabbelen tot stevig golven, kan een oeverrand worden aangetast, in het bijzonder langs diepe geulen. Dat was vooral na 1961 in Zeeland het geval langs de oevers en diverse plaatranden van het [[Veerse]] Meer. De waterstand varieert daar van N.A.P. als zomerpeil tot N.A.P. 0,70 m. als winterpeil. Vooral het afkalven langs de oeveren duinrand ten zuiden van de [[Veersedam]] bij Vrouwenpolder was een sprekend voorbeeld. Op vele oever- en plaatranden van hetVeerse Meer is reeds een oeverbescherming aangebracht. Een ander soort afkalven is bijv. het afbrokkelen van een schorrand in een tijgebied. Door uitschuring van het onderwatertalud kan het daarboven gelegen schor niet meer stand houden en brokkelt af. De Zeeuwse schorren leveren daarvan nog een aantal voorbeelden. Een duinregel kan vooral bij stormweer door afkalven sterk worden aangetast. In alle gevallen ontstaat er een steile afbrokkelende rand, een zgn. abrasierand.

Wim van Gorsel op 4 dec 2024 om 08:26

2024-12-04T08:26:05Z

← Oudere versie		Versie van 4 dec 2024 08:26
Regel 1:		Regel 1:
	[[Bestand:~~DannyBlind_pzc7oktober1995pag60~~.~~JPG~~\|thumb\|right\|200px\|~~Danny Blind houdt hoog op een trapveldje in Souburg, foto~~: ~~archief PZC~~, Bron: ~~[https:~~/~~/krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1995-10-07/edition/null/page/20 Krantenbank~~ Zeeland, ~~PZC, 7 oktober 1995, pag~~. 20.]]]		[[Bestand:Afkalven1.jpg\|thumb\|right\|200px\| afkalving schorren bij Zuidgors (nabij Ellewoutsdijk). Foto: J. Wolterbeek, 1996. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 132265]]

	Het afbrokkelen van een oever- of duinrand door de werking van wind- en golfslag. Behalve langs rivieren (Maaloevers) kan afkalven plaatsvinden langs kanalen, plassen, meren, sloten en langs oevers die van de getijwerking zijn afgesloten, zodat de waterstand daar weinig aan verandering onderhevig is. Door de gestage werking van de wind, die het water doet bewegen van kabbelen tot stevig golven, kan een oeverrand worden aangetast, in het bijzonder langs diepe geulen. Dat was vooral na 1961 in Zeeland het geval langs de oevers en diverse plaatranden van het [[Veerse]] Meer. De waterstand varieert daar van N.A.P. als zomerpeil tot N.A.P. 0,70 m. als winterpeil. Vooral het afkalven langs de oeveren duinrand ten zuiden van de [[Veersedam]] bij Vrouwenpolder was een sprekend voorbeeld. Op vele oever- en plaatranden van hetVeerse Meer is reeds een oeverbescherming aangebracht. Een ander soort afkalven is bijv. het afbrokkelen van een schorrand in een tijgebied. Door uitschuring van het onderwatertalud kan het daarboven gelegen schor niet meer stand houden en brokkelt af. De Zeeuwse schorren leveren daarvan nog een aantal voorbeelden. Een duinregel kan vooral bij stormweer door afkalven sterk worden aangetast. In alle gevallen ontstaat er een steile afbrokkelende rand, een zgn. abrasierand.		Het afbrokkelen van een oever- of duinrand door de werking van wind- en golfslag. Behalve langs rivieren (Maaloevers) kan afkalven plaatsvinden langs kanalen, plassen, meren, sloten en langs oevers die van de getijwerking zijn afgesloten, zodat de waterstand daar weinig aan verandering onderhevig is. Door de gestage werking van de wind, die het water doet bewegen van kabbelen tot stevig golven, kan een oeverrand worden aangetast, in het bijzonder langs diepe geulen. Dat was vooral na 1961 in Zeeland het geval langs de oevers en diverse plaatranden van het [[Veerse]] Meer. De waterstand varieert daar van N.A.P. als zomerpeil tot N.A.P. 0,70 m. als winterpeil. Vooral het afkalven langs de oeveren duinrand ten zuiden van de [[Veersedam]] bij Vrouwenpolder was een sprekend voorbeeld. Op vele oever- en plaatranden van hetVeerse Meer is reeds een oeverbescherming aangebracht. Een ander soort afkalven is bijv. het afbrokkelen van een schorrand in een tijgebied. Door uitschuring van het onderwatertalud kan het daarboven gelegen schor niet meer stand houden en brokkelt af. De Zeeuwse schorren leveren daarvan nog een aantal voorbeelden. Een duinregel kan vooral bij stormweer door afkalven sterk worden aangetast. In alle gevallen ontstaat er een steile afbrokkelende rand, een zgn. abrasierand.

	==Auteur==		==Auteur==
	M.H. Wilderom		M.H. Wilderom


	~~AFBEELDING~~
	~~Afkalvende duinenrij bij de golflinks te Domburg~~

	[[category:geografie]]		[[category:geografie]]
	[[category:waterstaat]]		[[category:waterstaat]]

Wim van Gorsel op 4 dec 2024 om 08:23

2024-12-04T08:23:46Z

← Oudere versie		Versie van 4 dec 2024 08:23
Regel 1:		Regel 1:
			[[Bestand:DannyBlind_pzc7oktober1995pag60.JPG\|thumb\|right\|200px\|Danny Blind houdt hoog op een trapveldje in Souburg, foto: archief PZC, Bron: [https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1995-10-07/edition/null/page/20 Krantenbank Zeeland, PZC, 7 oktober 1995, pag. 20.]]]

	Het afbrokkelen van een oever- of duinrand door de werking van wind- en golfslag. Behalve langs rivieren (Maaloevers) kan afkalven plaatsvinden langs kanalen, plassen, meren, sloten en langs oevers die van de getijwerking zijn afgesloten, zodat de waterstand daar weinig aan verandering onderhevig is. Door de gestage werking van de wind, die het water doet bewegen van kabbelen tot stevig golven, kan een oeverrand worden aangetast, in het bijzonder langs diepe geulen. Dat was vooral na 1961 in Zeeland het geval langs de oevers en diverse plaatranden van het [[Veerse]] Meer. De waterstand varieert daar van N.A.P. als zomerpeil tot N.A.P. 0,70 m. als winterpeil. Vooral het afkalven langs de oeveren duinrand ten zuiden van de [[Veersedam]] bij Vrouwenpolder was een sprekend voorbeeld. Op vele oever- en plaatranden van hetVeerse Meer is reeds een oeverbescherming aangebracht. Een ander soort afkalven is bijv. het afbrokkelen van een schorrand in een tijgebied. Door uitschuring van het onderwatertalud kan het daarboven gelegen schor niet meer stand houden en brokkelt af. De Zeeuwse schorren leveren daarvan nog een aantal voorbeelden. Een duinregel kan vooral bij stormweer door afkalven sterk worden aangetast. In alle gevallen ontstaat er een steile afbrokkelende rand, een zgn. abrasierand.		Het afbrokkelen van een oever- of duinrand door de werking van wind- en golfslag. Behalve langs rivieren (Maaloevers) kan afkalven plaatsvinden langs kanalen, plassen, meren, sloten en langs oevers die van de getijwerking zijn afgesloten, zodat de waterstand daar weinig aan verandering onderhevig is. Door de gestage werking van de wind, die het water doet bewegen van kabbelen tot stevig golven, kan een oeverrand worden aangetast, in het bijzonder langs diepe geulen. Dat was vooral na 1961 in Zeeland het geval langs de oevers en diverse plaatranden van het [[Veerse]] Meer. De waterstand varieert daar van N.A.P. als zomerpeil tot N.A.P. 0,70 m. als winterpeil. Vooral het afkalven langs de oeveren duinrand ten zuiden van de [[Veersedam]] bij Vrouwenpolder was een sprekend voorbeeld. Op vele oever- en plaatranden van hetVeerse Meer is reeds een oeverbescherming aangebracht. Een ander soort afkalven is bijv. het afbrokkelen van een schorrand in een tijgebied. Door uitschuring van het onderwatertalud kan het daarboven gelegen schor niet meer stand houden en brokkelt af. De Zeeuwse schorren leveren daarvan nog een aantal voorbeelden. Een duinregel kan vooral bij stormweer door afkalven sterk worden aangetast. In alle gevallen ontstaat er een steile afbrokkelende rand, een zgn. abrasierand.

Wim van Gorsel op 4 dec 2024 om 08:18

2024-12-04T08:18:33Z

← Oudere versie		Versie van 4 dec 2024 08:18
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Afkalven~~
	}}

	~~'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''~~


	Het afbrokkelen van een oever- of duinrand door de werking van wind- en golfslag. Behalve langs rivieren (Maaloevers) kan afkalven plaatsvinden langs kanalen, plassen, meren, sloten en langs oevers die van de getijwerking zijn afgesloten, zodat de waterstand daar weinig aan verandering onderhevig is. Door de gestage werking van de wind, die het water doet bewegen van kabbelen tot stevig golven, kan een oeverrand worden aangetast, in het bijzonder langs diepe geulen. Dat was vooral na 1961 in Zeeland het geval langs de oevers en diverse plaatranden van het [[Veerse]] Meer. De waterstand varieert daar van N.A.P. als zomerpeil tot N.A.P. 0,70 m. als winterpeil. Vooral het afkalven langs de oeveren duinrand ten zuiden van de [[Veersedam]] bij Vrouwenpolder was een sprekend voorbeeld. Op vele oever- en plaatranden van hetVeerse Meer is reeds een oeverbescherming aangebracht. Een ander soort afkalven is bijv. het afbrokkelen van een schorrand in een tijgebied. Door uitschuring van het onderwatertalud kan het daarboven gelegen schor niet meer stand houden en brokkelt af. De Zeeuwse schorren leveren daarvan nog een aantal voorbeelden. Een duinregel kan vooral bij stormweer door afkalven sterk worden aangetast. In alle gevallen ontstaat er een steile afbrokkelende rand, een zgn. abrasierand.		Het afbrokkelen van een oever- of duinrand door de werking van wind- en golfslag. Behalve langs rivieren (Maaloevers) kan afkalven plaatsvinden langs kanalen, plassen, meren, sloten en langs oevers die van de getijwerking zijn afgesloten, zodat de waterstand daar weinig aan verandering onderhevig is. Door de gestage werking van de wind, die het water doet bewegen van kabbelen tot stevig golven, kan een oeverrand worden aangetast, in het bijzonder langs diepe geulen. Dat was vooral na 1961 in Zeeland het geval langs de oevers en diverse plaatranden van het [[Veerse]] Meer. De waterstand varieert daar van N.A.P. als zomerpeil tot N.A.P. 0,70 m. als winterpeil. Vooral het afkalven langs de oeveren duinrand ten zuiden van de [[Veersedam]] bij Vrouwenpolder was een sprekend voorbeeld. Op vele oever- en plaatranden van hetVeerse Meer is reeds een oeverbescherming aangebracht. Een ander soort afkalven is bijv. het afbrokkelen van een schorrand in een tijgebied. Door uitschuring van het onderwatertalud kan het daarboven gelegen schor niet meer stand houden en brokkelt af. De Zeeuwse schorren leveren daarvan nog een aantal voorbeelden. Een duinregel kan vooral bij stormweer door afkalven sterk worden aangetast. In alle gevallen ontstaat er een steile afbrokkelende rand, een zgn. abrasierand.

			==Auteur==
	~~AUTEUR~~

	M.H. Wilderom		M.H. Wilderom


	AFBEELDING		AFBEELDING

	Afkalvende duinenrij bij de golflinks te Domburg		Afkalvende duinenrij bij de golflinks te Domburg

			[[category:geografie]]



	[[category:waterstaat]]		[[category:waterstaat]]

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T14:15:39Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Afkalven
}}

'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''

Het afbrokkelen van een oever- of duinrand door de werking van wind- en golfslag. Behalve langs rivieren (Maaloevers) kan afkalven plaatsvinden langs kanalen, plassen, meren, sloten en langs oevers die van de getijwerking zijn afgesloten, zodat de waterstand daar weinig aan verandering onderhevig is. Door de gestage werking van de wind, die het water doet bewegen van kabbelen tot stevig golven, kan een oeverrand worden aangetast, in het bijzonder langs diepe geulen. Dat was vooral na 1961 in Zeeland het geval langs de oevers en diverse plaatranden van het [[Veerse]] Meer. De waterstand varieert daar van N.A.P. als zomerpeil tot N.A.P. 0,70 m. als winterpeil. Vooral het afkalven langs de oeveren duinrand ten zuiden van de [[Veersedam]] bij Vrouwenpolder was een sprekend voorbeeld. Op vele oever- en plaatranden van hetVeerse Meer is reeds een oeverbescherming aangebracht. Een ander soort afkalven is bijv. het afbrokkelen van een schorrand in een tijgebied. Door uitschuring van het onderwatertalud kan het daarboven gelegen schor niet meer stand houden en brokkelt af. De Zeeuwse schorren leveren daarvan nog een aantal voorbeelden. Een duinregel kan vooral bij stormweer door afkalven sterk worden aangetast. In alle gevallen ontstaat er een steile afbrokkelende rand, een zgn. abrasierand.

AUTEUR

M.H. Wilderom

AFBEELDING

Afkalvende duinenrij bij de golflinks te Domburg

[[category:waterstaat]]