Andries Mahieusz/EvZ1982-1984 - Bewerkingsoverzicht

Wim van Gorsel op 7 aug 2020 om 08:38

2020-08-07T08:38:16Z

← Oudere versie		Versie van 7 aug 2020 08:38
Regel 1:		Regel 1:
	Koster van de Westmonsterkerk te Middelburg. Organiseerde op 21 februari 1574, één dag voor de stad zich overgaf aan de Prins, temidden van alle honger en ellende ('konden de zuigende kinders door de Moeders niet gelaafd worden') een grote bruiloft 'om dat dus, zoo lang de Stad noch onder den Roomschen Stoel was, het Huwelijk naar de Roomsche wyze, als een Sacrament konde worden tot stand gebracht'. De avond tevoren had het stadsbestuur zich zelf getracteerd op een afscheidsmaal met de augustijnen in het minnebroedersklooster en daarbij op stadskosten o.m. vier stopen wijn omgezet, maar dit feestje trok toch niet zoveel aandacht als het feestmaal dat Mahieusz na zijn huwelijksplechtigheid aanrichtte. Ook hier wijn, lijnzaad koeken en paardevlees op zich geen delicatessen, maar het van honger creperende volk (volgens sommigen stierven er in die weken ca. honderd mensen per dag) begreep absoluut niet waar de man deze etenswaren vandaan haalde. Hij liet bovendien nog een schilder komen om het gebeuren te vereeuwigen en dat schilderij schijnt in de 18de eeuw nog op het buiten Rustenburg hij Welzinge te hebben gehangen. Daarna is het spoorloos. Legendevorming zal zich van het geval wel hebben meester gemaakt, maar het is niet uitgesloten dat we hier hebben te doen met een ordinaire zwart-handelaar. In 1599 wordt hij nog genoemd als een der meest gefortuneerde ingezetenen van de toen gereformeerde stad en zijn excuus van een katholiek huwelijk mag dus ook met een korrel zout worden genomen.		(16de eeuw). Koster van de Westmonsterkerk te Middelburg. Organiseerde op 21 februari 1574, één dag voor de stad zich overgaf aan de Prins, temidden van alle honger en ellende ('konden de zuigende kinders door de Moeders niet gelaafd worden') een grote bruiloft 'om dat dus, zoo lang de Stad noch onder den Roomschen Stoel was, het Huwelijk naar de Roomsche wyze, als een Sacrament konde worden tot stand gebracht'. De avond tevoren had het stadsbestuur zich zelf getracteerd op een afscheidsmaal met de augustijnen in het minnebroedersklooster en daarbij op stadskosten o.m. vier stopen wijn omgezet, maar dit feestje trok toch niet zoveel aandacht als het feestmaal dat Mahieusz na zijn huwelijksplechtigheid aanrichtte. Ook hier wijn, lijnzaad koeken en paardevlees op zich geen delicatessen, maar het van honger creperende volk (volgens sommigen stierven er in die weken ca. honderd mensen per dag) begreep absoluut niet waar de man deze etenswaren vandaan haalde. Hij liet bovendien nog een schilder komen om het gebeuren te vereeuwigen en dat schilderij schijnt in de 18de eeuw nog op het buiten Rustenburg hij Welzinge te hebben gehangen. Daarna is het spoorloos. Legendevorming zal zich van het geval wel hebben meester gemaakt, maar het is niet uitgesloten dat we hier hebben te doen met een ordinaire zwart-handelaar. In 1599 wordt hij nog genoemd als een der meest gefortuneerde ingezetenen van de toen gereformeerde stad en zijn excuus van een katholiek huwelijk mag dus ook met een korrel zout worden genomen.

Wim van Gorsel op 7 aug 2020 om 08:37

2020-08-07T08:37:48Z

← Oudere versie		Versie van 7 aug 2020 08:37
Regel 1:		Regel 1:
	~~(16de eeuw).~~ Koster van de Westmonsterkerk te Middelburg. Organiseerde op 21 februari 1574, één dag voor de stad zich overgaf aan de Prins, temidden van alle honger en ellende ('konden de zuigende kinders door de Moeders niet gelaafd worden') een grote bruiloft 'om dat dus, zoo lang de Stad noch onder den Roomschen Stoel was, het Huwelijk naar de Roomsche wyze, als een Sacrament konde worden tot stand gebracht'. De avond tevoren had het stadsbestuur zich zelf getracteerd op een afscheidsmaal met de augustijnen in het minnebroedersklooster en daarbij op stadskosten o.m. vier stopen wijn omgezet, maar dit feestje trok toch niet zoveel aandacht als het feestmaal dat Mahieusz na zijn huwelijksplechtigheid aanrichtte. Ook hier wijn, lijnzaad koeken en paardevlees op zich geen delicatessen, maar het van honger creperende volk (volgens sommigen stierven er in die weken ca. honderd mensen per dag) begreep absoluut niet waar de man deze etenswaren vandaan haalde. Hij liet bovendien nog een schilder komen om het gebeuren te vereeuwigen en dat schilderij schijnt in de 18de eeuw nog op het buiten Rustenburg hij Welzinge te hebben gehangen. Daarna is het spoorloos. Legendevorming zal zich van het geval wel hebben meester gemaakt, maar het is niet uitgesloten dat we hier hebben te doen met een ordinaire zwart-handelaar. In 1599 wordt hij nog genoemd als een der meest gefortuneerde ingezetenen van de toen gereformeerde stad en zijn excuus van een katholiek huwelijk mag dus ook met een korrel zout worden genomen.		Koster van de Westmonsterkerk te Middelburg. Organiseerde op 21 februari 1574, één dag voor de stad zich overgaf aan de Prins, temidden van alle honger en ellende ('konden de zuigende kinders door de Moeders niet gelaafd worden') een grote bruiloft 'om dat dus, zoo lang de Stad noch onder den Roomschen Stoel was, het Huwelijk naar de Roomsche wyze, als een Sacrament konde worden tot stand gebracht'. De avond tevoren had het stadsbestuur zich zelf getracteerd op een afscheidsmaal met de augustijnen in het minnebroedersklooster en daarbij op stadskosten o.m. vier stopen wijn omgezet, maar dit feestje trok toch niet zoveel aandacht als het feestmaal dat Mahieusz na zijn huwelijksplechtigheid aanrichtte. Ook hier wijn, lijnzaad koeken en paardevlees op zich geen delicatessen, maar het van honger creperende volk (volgens sommigen stierven er in die weken ca. honderd mensen per dag) begreep absoluut niet waar de man deze etenswaren vandaan haalde. Hij liet bovendien nog een schilder komen om het gebeuren te vereeuwigen en dat schilderij schijnt in de 18de eeuw nog op het buiten Rustenburg hij Welzinge te hebben gehangen. Daarna is het spoorloos. Legendevorming zal zich van het geval wel hebben meester gemaakt, maar het is niet uitgesloten dat we hier hebben te doen met een ordinaire zwart-handelaar. In 1599 wordt hij nog genoemd als een der meest gefortuneerde ingezetenen van de toen gereformeerde stad en zijn excuus van een katholiek huwelijk mag dus ook met een korrel zout worden genomen.

Wim van Gorsel op 7 aug 2020 om 08:37

2020-08-07T08:37:44Z

← Oudere versie		Versie van 7 aug 2020 08:37
Regel 1:		Regel 1:
	Koster van de Westmonsterkerk te Middelburg. Organiseerde op 21 februari 1574, één dag voor de stad zich overgaf aan de Prins, temidden van alle honger en ellende ('konden de zuigende kinders door de Moeders niet gelaafd worden') een grote bruiloft 'om dat dus, zoo lang de Stad noch onder den Roomschen Stoel was, het Huwelijk naar de Roomsche wyze, als een Sacrament konde worden tot stand gebracht'. De avond tevoren had het stadsbestuur zich zelf getracteerd op een afscheidsmaal met de augustijnen in het minnebroedersklooster en daarbij op stadskosten o.m. vier stopen wijn omgezet, maar dit feestje trok toch niet zoveel aandacht als het feestmaal dat Mahieusz na zijn huwelijksplechtigheid aanrichtte. Ook hier wijn, lijnzaad koeken en paardevlees op zich geen delicatessen, maar het van honger creperende volk (volgens sommigen stierven er in die weken ca. honderd mensen per dag) begreep absoluut niet waar de man deze etenswaren vandaan haalde. Hij liet bovendien nog een schilder komen om het gebeuren te vereeuwigen en dat schilderij schijnt in de 18de eeuw nog op het buiten Rustenburg hij Welzinge te hebben gehangen. Daarna is het spoorloos. Legendevorming zal zich van het geval wel hebben meester gemaakt, maar het is niet uitgesloten dat we hier hebben te doen met een ordinaire zwart-handelaar. In 1599 wordt hij nog genoemd als een der meest gefortuneerde ingezetenen van de toen gereformeerde stad en zijn excuus van een katholiek huwelijk mag dus ook met een korrel zout worden genomen.		(16de eeuw). Koster van de Westmonsterkerk te Middelburg. Organiseerde op 21 februari 1574, één dag voor de stad zich overgaf aan de Prins, temidden van alle honger en ellende ('konden de zuigende kinders door de Moeders niet gelaafd worden') een grote bruiloft 'om dat dus, zoo lang de Stad noch onder den Roomschen Stoel was, het Huwelijk naar de Roomsche wyze, als een Sacrament konde worden tot stand gebracht'. De avond tevoren had het stadsbestuur zich zelf getracteerd op een afscheidsmaal met de augustijnen in het minnebroedersklooster en daarbij op stadskosten o.m. vier stopen wijn omgezet, maar dit feestje trok toch niet zoveel aandacht als het feestmaal dat Mahieusz na zijn huwelijksplechtigheid aanrichtte. Ook hier wijn, lijnzaad koeken en paardevlees op zich geen delicatessen, maar het van honger creperende volk (volgens sommigen stierven er in die weken ca. honderd mensen per dag) begreep absoluut niet waar de man deze etenswaren vandaan haalde. Hij liet bovendien nog een schilder komen om het gebeuren te vereeuwigen en dat schilderij schijnt in de 18de eeuw nog op het buiten Rustenburg hij Welzinge te hebben gehangen. Daarna is het spoorloos. Legendevorming zal zich van het geval wel hebben meester gemaakt, maar het is niet uitgesloten dat we hier hebben te doen met een ordinaire zwart-handelaar. In 1599 wordt hij nog genoemd als een der meest gefortuneerde ingezetenen van de toen gereformeerde stad en zijn excuus van een katholiek huwelijk mag dus ook met een korrel zout worden genomen.

Wim van Gorsel: Nieuwe pagina aangemaakt met 'Koster van de Westmonsterkerk te Middelburg. Organiseerde op 21 februari 1574, één dag voor de stad zich overgaf aan de Prins, temidden van alle honger en ellende...'

2020-08-07T08:37:10Z

Nieuwe pagina aangemaakt met 'Koster van de Westmonsterkerk te Middelburg. Organiseerde op 21 februari 1574, één dag voor de stad zich overgaf aan de Prins, temidden van alle honger en ellende...'

Nieuwe pagina

Koster van de Westmonsterkerk te Middelburg. Organiseerde op 21 februari 1574, één dag voor de stad zich overgaf aan de Prins, temidden van alle honger en ellende ('konden de zuigende kinders door de Moeders niet gelaafd worden') een grote bruiloft 'om dat dus, zoo lang de Stad noch onder den Roomschen Stoel was, het Huwelijk naar de Roomsche wyze, als een Sacrament konde worden tot stand gebracht'. De avond tevoren had het stadsbestuur zich zelf getracteerd op een afscheidsmaal met de augustijnen in het minnebroedersklooster en daarbij op stadskosten o.m. vier stopen wijn omgezet, maar dit feestje trok toch niet zoveel aandacht als het feestmaal dat Mahieusz na zijn huwelijksplechtigheid aanrichtte. Ook hier wijn, lijnzaad koeken en paardevlees op zich geen delicatessen, maar het van honger creperende volk (volgens sommigen stierven er in die weken ca. honderd mensen per dag) begreep absoluut niet waar de man deze etenswaren vandaan haalde. Hij liet bovendien nog een schilder komen om het gebeuren te vereeuwigen en dat schilderij schijnt in de 18de eeuw nog op het buiten Rustenburg hij Welzinge te hebben gehangen. Daarna is het spoorloos. Legendevorming zal zich van het geval wel hebben meester gemaakt, maar het is niet uitgesloten dat we hier hebben te doen met een ordinaire zwart-handelaar. In 1599 wordt hij nog genoemd als een der meest gefortuneerde ingezetenen van de toen gereformeerde stad en zijn excuus van een katholiek huwelijk mag dus ook met een korrel zout worden genomen.