Carel van der Putte - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel: /* AUTEUR */

2024-09-26T07:54:16Z

AUTEUR

← Oudere versie		Versie van 26 sep 2024 07:54
Regel 27:		Regel 27:
	{{GoToOriginal}}		{{GoToOriginal}}

	== ~~AUTEUR~~ ==		== Auteur ==
	-A. Teunis, herzien Johan Francke, 2015		-A. Teunis, herzien Johan Francke, 2015

W. van Gorsel op 12 apr 2021 om 10:05

2021-04-12T10:05:49Z

← Oudere versie		Versie van 12 apr 2021 10:05
Regel 8:		Regel 8:
	\| overlijdensplaats = Vlissingen		\| overlijdensplaats = Vlissingen
	\| beroep = Vice-admiraal		\| beroep = Vice-admiraal
	\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/]		\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/284175571 Carel van der Putte]
	}}		}}

W. van Gorsel: /* Slag bij La Hogue */

2020-11-02T11:26:10Z

Slag bij La Hogue

← Oudere versie		Versie van 2 nov 2020 11:26
Regel 18:		Regel 18:
	== Slag bij La Hogue ==		== Slag bij La Hogue ==
	Door geld- en bemanningsgebrek gehinderd kon de vloot van de Republiek pas in mei 1692 in zee steken. Vice-admiraal Carel van de Putte en schout-bij-nacht Geleyn Evertsen voegden zich pas later bij hen. De geallieerde vloot verzamelde onder Russell in de baai van Rye. Op het bericht dat de Franse vloot zich bij Goudstaart (Lizard point) zou bevinden zeilde de vloot naar St. Helensbaai aan de oostkust van het eiland Wight. De Fransman Tourville kon door tegenwind geplaagd het Kanaal echter niet inkomen en d’Estrées zou pas in Brest arriveren toen het pleit al beslecht was. Tourville was in zee met 44 schepen die 3.240 stuks geschut en 21.000 man voerden. De geallieerde tegenstanders beschikten over 88 linieschepen met 6.756 stuks geschut en 38.500 man. Deze vloot werd gesteund door enkele Zeeuwse kaperfregatten van de reders Jean en Jacob Sautijn, die ook aan de strijd zouden deelnemen. Tourville ging er ten onrechte vanuit dat een deel van de Engelse officieren tijdens de slag de zijde van Jacobus II zou kiezen. Op 28 mei werd ’s avonds het eskader van Tourville bij de landtong van Normandië tussen de oost- en westkapen Barfleur en La Hogue aangevallen door de geallieerden. Tourville, die de loefzijde had, kon het gevecht toen nog voorkomen, maar wist dat Lodewijk hem dat niet zou vergeven. Almonde commandeerde de voorhoede van 26 Nederlandse schepen, waarvan hij zelf het middelste deel aanvoerde. Callenburgh had het beleid over de voorhoede en Van de Putte (met Geleyn Eversen) commandeerde de achterhoede. Het Nederlandse eskader vocht tegen de Franse voorhoede onder De Nesmond en schout-bij-nacht De Relingue.<ref>Mollema, Geschiedenis van Nederland ter zee in vier deelen. Derde deel, 122-125.</ref> Onder dekking van de mist kon het compact opererende Franse eskader met laag water ternauwernood door een nauwe vaargeul ontkomen en de havens van Brest, le Havre, Cherbourg, la Hogue en St. Malo binnenzeilen. Russell wist hierop vijftien Franse schepen te verbranden in de havens van Cherbourg en La Hogue, waaronder de vlaggenschepen Soleil Royal, de Admirable en de Triomphant. Het drama speelde zich af voor de ogen van Jacobus II die vanaf de rotsen van Bretagne toekeek. De vloot onder George Rooke vernietigde nog diverse andere oorlogsschepen die voor de rede van de steden ankerden.<ref>Symcox, The crisis of French sea power, 102-107, Wagenaar, Vaderlandsche historie, zestiende deel, 173-175 en Ehrman, The navy in the war of William III, 1688-1697, 377, 389-391.</ref>		Door geld- en bemanningsgebrek gehinderd kon de vloot van de Republiek pas in mei 1692 in zee steken. Vice-admiraal Carel van de Putte en schout-bij-nacht Geleyn Evertsen voegden zich pas later bij hen. De geallieerde vloot verzamelde onder Russell in de baai van Rye. Op het bericht dat de Franse vloot zich bij Goudstaart (Lizard point) zou bevinden zeilde de vloot naar St. Helensbaai aan de oostkust van het eiland Wight. De Fransman Tourville kon door tegenwind geplaagd het Kanaal echter niet inkomen en d’Estrées zou pas in Brest arriveren toen het pleit al beslecht was. Tourville was in zee met 44 schepen die 3.240 stuks geschut en 21.000 man voerden. De geallieerde tegenstanders beschikten over 88 linieschepen met 6.756 stuks geschut en 38.500 man. Deze vloot werd gesteund door enkele Zeeuwse kaperfregatten van de reders Jean en Jacob Sautijn, die ook aan de strijd zouden deelnemen. Tourville ging er ten onrechte vanuit dat een deel van de Engelse officieren tijdens de slag de zijde van Jacobus II zou kiezen. Op 28 mei werd ’s avonds het eskader van Tourville bij de landtong van Normandië tussen de oost- en westkapen Barfleur en La Hogue aangevallen door de geallieerden. Tourville, die de loefzijde had, kon het gevecht toen nog voorkomen, maar wist dat Lodewijk hem dat niet zou vergeven. Almonde commandeerde de voorhoede van 26 Nederlandse schepen, waarvan hij zelf het middelste deel aanvoerde. Callenburgh had het beleid over de voorhoede en Van de Putte (met Geleyn Eversen) commandeerde de achterhoede. Het Nederlandse eskader vocht tegen de Franse voorhoede onder De Nesmond en schout-bij-nacht De Relingue.<ref>Mollema, Geschiedenis van Nederland ter zee in vier deelen. Derde deel, 122-125.</ref> Onder dekking van de mist kon het compact opererende Franse eskader met laag water ternauwernood door een nauwe vaargeul ontkomen en de havens van Brest, le Havre, Cherbourg, la Hogue en St. Malo binnenzeilen. Russell wist hierop vijftien Franse schepen te verbranden in de havens van Cherbourg en La Hogue, waaronder de vlaggenschepen Soleil Royal, de Admirable en de Triomphant. Het drama speelde zich af voor de ogen van Jacobus II die vanaf de rotsen van Bretagne toekeek. De vloot onder George Rooke vernietigde nog diverse andere oorlogsschepen die voor de rede van de steden ankerden.<ref>Symcox, The crisis of French sea power, 102-107, Wagenaar, Vaderlandsche historie, zestiende deel, 173-175 en Ehrman, The navy in the war of William III, 1688-1697, 377, 389-391.</ref>
	[[Bestand:Calais1694.jpg\|thumb\|left\|~~350px~~\|Bombardement van Calais door de Geallieerden, 1694, anoniem, 1694 - 1695, ets]]		[[Bestand:Calais1694.jpg\|thumb\|left\|300px\|Bombardement van Calais door de Geallieerden, 1694, anoniem, 1694 - 1695, ets]]
	Met deze verpletterende nederlaag was de ruggengraat van de Franse vloot voor de rest van de oorlog gebroken.<ref>Mollema, Geschiedenis van Nederland ter zee in vier deelen. Derde deel, 164. De Fransen verloren tijdens de Negenjarige Oorlog ruim veertig schepen, waarvan twintig van een groot charter; tegenover de Republiek en Engeland de helft minder.</ref>		Met deze verpletterende nederlaag was de ruggengraat van de Franse vloot voor de rest van de oorlog gebroken.<ref>Mollema, Geschiedenis van Nederland ter zee in vier deelen. Derde deel, 164. De Fransen verloren tijdens de Negenjarige Oorlog ruim veertig schepen, waarvan twintig van een groot charter; tegenover de Republiek en Engeland de helft minder.</ref>

W. van Gorsel op 2 nov 2020 om 11:25

2020-11-02T11:25:43Z

← Oudere versie		Versie van 2 nov 2020 11:25
Regel 8:		Regel 8:
	\| overlijdensplaats = Vlissingen		\| overlijdensplaats = Vlissingen
	\| beroep = Vice-admiraal		\| beroep = Vice-admiraal
	\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ ]		\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/]
	}}		}}

Regel 52:		Regel 52:
	[[category:Zeeuwen]]		[[category:Zeeuwen]]
	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]

	{{DEFAULTSORT:Putter, Carel van der}}		{{DEFAULTSORT:Putter, Carel van der}}

Wim van Gorsel op 7 aug 2019 om 13:06

2019-08-07T13:06:49Z

← Oudere versie		Versie van 7 aug 2019 13:06
Regel 52:		Regel 52:
	[[category:Zeeuwen]]		[[category:Zeeuwen]]
	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]
	{{DEFAULTSORT:~~Putte~~, Carel van der}}		{{DEFAULTSORT:Putter, Carel van der}}

Wim van Gorsel op 7 aug 2019 om 13:06

2019-08-07T13:06:43Z

← Oudere versie		Versie van 7 aug 2019 13:06
Regel 52:		Regel 52:
	[[category:Zeeuwen]]		[[category:Zeeuwen]]
	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]
	{{DEFAULTSORT:~~Putter~~, Carel van der}}		{{DEFAULTSORT:Putte, Carel van der}}

Johan Francke: /* Literatuur */

2019-02-18T15:25:53Z

Literatuur

← Oudere versie		Versie van 18 feb 2019 15:25
Regel 33:		Regel 33:
	=== Literatuur ===		=== Literatuur ===
	*John Ehrman, The navy in the war of William III, 1688-1697. Its state and direction (Cambridge, 1953).		*John Ehrman, The navy in the war of William III, 1688-1697. Its state and direction (Cambridge, 1953).
	*-Johan Francke, 'Vice-admiraal Carel van de Putte en de Slag bij Kaap la Hogue, 1692', in: [http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/351995226 Tobias van Ghent en Ruud Paesie (red.), ''Zeeuwse zeehelden uit de zestiende en zeventiende eeuw'' (Vlissingen, 2012)].		*Johan Francke, 'Vice-admiraal Carel van de Putte en de Slag bij Kaap la Hogue, 1692', in: [http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/351995226 Tobias van Ghent en Ruud Paesie (red.), ''Zeeuwse zeehelden uit de zestiende en zeventiende eeuw'' (Vlissingen, 2012)].
	*Johan Francke, Utiliteyt voor de gemeene saake. De Zeeuwse commissievaart en haar -achterban tijdens de Negenjarige Oorlog, 1688-1697 (Middelburg, 2001).		*Johan Francke, Utiliteyt voor de gemeene saake. De Zeeuwse commissievaart en haar -achterban tijdens de Negenjarige Oorlog, 1688-1697 (Middelburg, 2001).
	*Jan Glete, Navies and nations. Warships navies and State building in Europe and America, 1500-1860. Volume 1 (Stockholm, 1993).		*Jan Glete, Navies and nations. Warships navies and State building in Europe and America, 1500-1860. Volume 1 (Stockholm, 1993).

Johan Francke op 18 feb 2019 om 15:25

2019-02-18T15:25:19Z

← Oudere versie		Versie van 18 feb 2019 15:25
Regel 32:		Regel 32:
	== Bronnen ==		== Bronnen ==
	=== Literatuur ===		=== Literatuur ===
	-John Ehrman, The navy in the war of William III, 1688-1697. Its state and direction (Cambridge, 1953).		*John Ehrman, The navy in the war of William III, 1688-1697. Its state and direction (Cambridge, 1953).
			*-Johan Francke, 'Vice-admiraal Carel van de Putte en de Slag bij Kaap la Hogue, 1692', in: [http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/351995226 Tobias van Ghent en Ruud Paesie (red.), ''Zeeuwse zeehelden uit de zestiende en zeventiende eeuw'' (Vlissingen, 2012)].
	-Johan Francke, 'Vice-admiraal Carel van de Putte en de Slag bij Kaap la Hogue, 1692', in: [http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/351995226 Tobias van Ghent en Ruud Paesie (red.), ''Zeeuwse zeehelden uit de zestiende en zeventiende eeuw'' (Vlissingen, 2012)].		*Johan Francke, Utiliteyt voor de gemeene saake. De Zeeuwse commissievaart en haar -achterban tijdens de Negenjarige Oorlog, 1688-1697 (Middelburg, 2001).
			*Jan Glete, Navies and nations. Warships navies and State building in Europe and America, 1500-1860. Volume 1 (Stockholm, 1993).
	-Johan Francke, Utiliteyt voor de gemeene saake. De Zeeuwse commissievaart en haar -achterban tijdens de Negenjarige Oorlog, 1688-1697 (Middelburg, 2001).		*J.C. de Jonge, Het Nederlandsche zeewezen. Derde deel (Haarlem, 2de dr., 1858).
			*J.C. Mollema, Geschiedenis van Nederland ter zee in vier deelen. Derde deel (Amsterdam, 1940).
	-Jan Glete, Navies and nations. Warships navies and State building in Europe and America, 1500-1860. Volume 1 (Stockholm, 1993).		*Geoffrey Symcox, The crisis of French sea power, 1688-1697. From the Guerre d’escadre to the Guerre de course (Den Haag, 1974).
			*Jan Wagenaar, Vaderlandsche historie, vervattende de geschiedenissen der nu Vereenigde Nederlanden, inzonderheid die van Holland
	-J.C. de Jonge, Het Nederlandsche zeewezen. Derde deel (Haarlem, 2de dr., 1858).

	-J.C. Mollema, Geschiedenis van Nederland ter zee in vier deelen. Derde deel (Amsterdam, 1940).

	-Geoffrey Symcox, The crisis of French sea power, 1688-1697. From the Guerre d’escadre to the Guerre de course (Den Haag, 1974).

	-Jan Wagenaar, Vaderlandsche historie, vervattende de geschiedenissen der nu Vereenigde Nederlanden, inzonderheid die van Holland
	(…). Zestiende deel. Beginnende in ’t jaar 1689 en eindigende met de Ryswyksche vrede, in ’t jaar 1697 (Amsterdam, 1795).		(…). Zestiende deel. Beginnende in ’t jaar 1689 en eindigende met de Ryswyksche vrede, in ’t jaar 1697 (Amsterdam, 1795).
			*J.C.M. Warnsinck, De vloot van de koning-stadhouder, 1689-1690 (Amsterdam, 1934).
	-J.C.M. Warnsinck, De vloot van de koning-stadhouder, 1689-1690 (Amsterdam, 1934).

	=== Archivalia ===		=== Archivalia ===
Regel 60:		Regel 52:
	[[category:Zeeuwen]]		[[category:Zeeuwen]]
	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]
			{{DEFAULTSORT:Putter, Carel van der}}

Johan Francke: Johan Francke heeft pagina Carel van de Putte hernoemd naar Carel van der Putte

2015-07-07T13:40:08Z

Johan Francke heeft pagina Carel van de Putte hernoemd naar Carel van der Putte

← Oudere versie	Versie van 7 jul 2015 13:40
(geen verschil)

Johan Francke op 7 jul 2015 om 13:18

2015-07-07T13:18:17Z

← Oudere versie		Versie van 7 jul 2015 13:18
Regel 17:		Regel 17:

	== Slag bij La Hogue ==		== Slag bij La Hogue ==
	Door geld- en bemanningsgebrek gehinderd kon de vloot van de Republiek pas in mei 1692 in zee steken. Vice-admiraal Carel van de Putte en schout-bij-nacht Geleyn Evertsen voegden zich pas later bij hen. De geallieerde vloot verzamelde onder Russell in de baai van Rye. Op het bericht dat de Franse vloot zich bij Goudstaart (Lizard point) zou bevinden zeilde de vloot naar St. Helensbaai aan de oostkust van het eiland Wight. De Fransman Tourville kon door tegenwind geplaagd het Kanaal echter niet inkomen en d’Estrées zou pas in Brest arriveren toen het pleit al beslecht was. Tourville was in zee met 44 schepen die 3.240 stuks geschut en 21.000 man voerden. De geallieerde tegenstanders beschikten over 88 linieschepen met 6.756 stuks geschut en 38.500 man. Deze vloot werd gesteund door enkele Zeeuwse kaperfregatten van de reders Jean en Jacob Sautijn, die ook aan de strijd zouden deelnemen. Tourville ging er ten onrechte vanuit dat een deel van de Engelse officieren tijdens de slag de zijde van Jacobus II zou kiezen. Op 28 mei werd ’s avonds het eskader van Tourville bij de landtong van Normandië tussen de oost- en westkapen Barfleur en La Hogue aangevallen door de geallieerden. Tourville, die de loefzijde had, kon het gevecht toen nog voorkomen, maar wist dat Lodewijk hem dat niet zou vergeven. Almonde commandeerde de voorhoede van 26 Nederlandse schepen, waarvan hij zelf het middelste deel aanvoerde. Callenburgh had het beleid over de voorhoede en Van de Putte (met Geleyn Eversen) commandeerde de achterhoede. Het Nederlandse eskader vocht tegen de Franse voorhoede onder De Nesmond en schout-bij-nacht De Relingue.<ref>Mollema, Geschiedenis van Nederland ter zee in vier deelen. Derde deel, 122-125.</ref> Onder dekking van de mist kon het compact opererende Franse eskader met laag water ternauwernood door een nauwe vaargeul ontkomen en de havens van Brest, le Havre, Cherbourg, la Hogue en St. Malo binnenzeilen. Russell wist hierop vijftien Franse schepen te verbranden in de havens van Cherbourg en La Hogue, waaronder de vlaggenschepen Soleil Royal, de Admirable en de Triomphant. Het drama speelde zich af voor de ogen van Jacobus II die vanaf de rotsen van Bretagne toekeek. De vloot onder George Rooke vernietigde nog diverse andere oorlogsschepen die voor de rede van de steden ankerden.<ref>Symcox, The crisis of French sea power, 102-107, Wagenaar, Vaderlandsche historie, zestiende deel, 173-175 en Ehrman, The navy in the war of William III, 1688-1697, 377, 389-391.</ref> Met deze verpletterende nederlaag was de ruggengraat van de Franse vloot voor de rest van de oorlog gebroken.<ref>Mollema, Geschiedenis van Nederland ter zee in vier deelen. Derde deel, 164. De Fransen verloren tijdens de Negenjarige Oorlog ruim veertig schepen, waarvan twintig van een groot charter; tegenover de Republiek en Engeland de helft minder.</ref>		Door geld- en bemanningsgebrek gehinderd kon de vloot van de Republiek pas in mei 1692 in zee steken. Vice-admiraal Carel van de Putte en schout-bij-nacht Geleyn Evertsen voegden zich pas later bij hen. De geallieerde vloot verzamelde onder Russell in de baai van Rye. Op het bericht dat de Franse vloot zich bij Goudstaart (Lizard point) zou bevinden zeilde de vloot naar St. Helensbaai aan de oostkust van het eiland Wight. De Fransman Tourville kon door tegenwind geplaagd het Kanaal echter niet inkomen en d’Estrées zou pas in Brest arriveren toen het pleit al beslecht was. Tourville was in zee met 44 schepen die 3.240 stuks geschut en 21.000 man voerden. De geallieerde tegenstanders beschikten over 88 linieschepen met 6.756 stuks geschut en 38.500 man. Deze vloot werd gesteund door enkele Zeeuwse kaperfregatten van de reders Jean en Jacob Sautijn, die ook aan de strijd zouden deelnemen. Tourville ging er ten onrechte vanuit dat een deel van de Engelse officieren tijdens de slag de zijde van Jacobus II zou kiezen. Op 28 mei werd ’s avonds het eskader van Tourville bij de landtong van Normandië tussen de oost- en westkapen Barfleur en La Hogue aangevallen door de geallieerden. Tourville, die de loefzijde had, kon het gevecht toen nog voorkomen, maar wist dat Lodewijk hem dat niet zou vergeven. Almonde commandeerde de voorhoede van 26 Nederlandse schepen, waarvan hij zelf het middelste deel aanvoerde. Callenburgh had het beleid over de voorhoede en Van de Putte (met Geleyn Eversen) commandeerde de achterhoede. Het Nederlandse eskader vocht tegen de Franse voorhoede onder De Nesmond en schout-bij-nacht De Relingue.<ref>Mollema, Geschiedenis van Nederland ter zee in vier deelen. Derde deel, 122-125.</ref> Onder dekking van de mist kon het compact opererende Franse eskader met laag water ternauwernood door een nauwe vaargeul ontkomen en de havens van Brest, le Havre, Cherbourg, la Hogue en St. Malo binnenzeilen. Russell wist hierop vijftien Franse schepen te verbranden in de havens van Cherbourg en La Hogue, waaronder de vlaggenschepen Soleil Royal, de Admirable en de Triomphant. Het drama speelde zich af voor de ogen van Jacobus II die vanaf de rotsen van Bretagne toekeek. De vloot onder George Rooke vernietigde nog diverse andere oorlogsschepen die voor de rede van de steden ankerden.<ref>Symcox, The crisis of French sea power, 102-107, Wagenaar, Vaderlandsche historie, zestiende deel, 173-175 en Ehrman, The navy in the war of William III, 1688-1697, 377, 389-391.</ref>
			[[Bestand:Calais1694.jpg\|thumb\|left\|350px\|Bombardement van Calais door de Geallieerden, 1694, anoniem, 1694 - 1695, ets]]
			Met deze verpletterende nederlaag was de ruggengraat van de Franse vloot voor de rest van de oorlog gebroken.<ref>Mollema, Geschiedenis van Nederland ter zee in vier deelen. Derde deel, 164. De Fransen verloren tijdens de Negenjarige Oorlog ruim veertig schepen, waarvan twintig van een groot charter; tegenover de Republiek en Engeland de helft minder.</ref>

	== Eskadercommandant ==		== Eskadercommandant ==