Duivenkeet - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel op 16 apr 2025 om 09:58

2025-04-16T09:58:54Z

← Oudere versie		Versie van 16 apr 2025 09:58
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Duivenkeet (duuvekeête)~~
	}}

	== Houten verblijf voor duiven ==		== Houten verblijf voor duiven ==
	Verblijf voor duiven, met name een losstaand gebouwtje op het boerenerf, maar eventueel ook ingebouwd in een dak. In dat geval stak de duivenkeet uit een schuin dak naar boven. In de zeventiende eeuw werd het woord keet al in de betekenis van duivenhok gebruikt, namelijk in Oost-Vlaanderen. De historische duivenketen in Vlaanderen en Zeeland leken op torentjes en waren bijvoorbeeld zes- of achtkantig. In de middeleeuwen kwamen ze vooral voor bij kloosters. Niet iedereen mocht zomaar duiven houden. Kloosters hadden die toestemming meestal wel. Duivenboutjes waren geliefd en de op het land gespreide duivenmest was vruchtbaar.		Duivenkeet (duuvekeête). Verblijf voor duiven, met name een losstaand gebouwtje op het boerenerf, maar eventueel ook ingebouwd in een dak. In dat geval stak de duivenkeet uit een schuin dak naar boven. In de zeventiende eeuw werd het woord keet al in de betekenis van duivenhok gebruikt, namelijk in Oost-Vlaanderen. De historische duivenketen in Vlaanderen en Zeeland leken op torentjes en waren bijvoorbeeld zes- of achtkantig. In de middeleeuwen kwamen ze vooral voor bij kloosters. Niet iedereen mocht zomaar duiven houden. Kloosters hadden die toestemming meestal wel. Duivenboutjes waren geliefd en de op het land gespreide duivenmest was vruchtbaar.

	[[Bestand:duivenkeet115088.jpg\|thumb\|300px\|left\|Moderne duiventil aan een schuur in Grijpskerke, foto: J. Francke, 12 mei 2004, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 115088.]]		[[Bestand:duivenkeet115088.jpg\|thumb\|300px\|left\|Moderne duiventil aan een schuur in Grijpskerke, foto: J. Francke, 12 mei 2004, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 115088.]]
Regel 22:		Regel 18:
	-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1393972 ''Het Woordenboek der Nederlandsche Taal op CD-Rom'' (Rotterdam, 2000).]		-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1393972 ''Het Woordenboek der Nederlandsche Taal op CD-Rom'' (Rotterdam, 2000).]


	[[category: Landbouw & visserij]]		[[category: Landbouw & visserij]]
	[[category: landbouw]]		[[category: landbouw]]
	[[category: Bouwkunde]]		[[category: Bouwkunde]]

Johan Francke op 6 okt 2014 om 13:01

2014-10-06T13:01:46Z

← Oudere versie		Versie van 6 okt 2014 13:01
Regel 10:		Regel 10:

	== Nog bestaande duivenkeeten ==		== Nog bestaande duivenkeeten ==
	Een duivenkeet was er in elk geval op het erf van de uithof van het nonnenklooster Rijnsburg bij Oostkapelle. De duivenkeet op de noordwestpunt van het door een gracht omgeven erf komt zowel voor op een afbeelding uit circa 1600 als op een plattegrond van 1688. Van een duivenkeet ingebouwd in een dak van een boerderij te Poortvliet, is een afbeelding uit later tijd bekend. Rond 2000 was er in elk geval nog een historische duivenkeet bij de boerderij Terhaghen tussen Koewacht en Zuiddorpe, tot de zestiende eeuw behorend bij een nonnenklooster. Deze duivenkeet, later wat verbouwd, moet nog uit de kloostertijd dateren.		Een duivenkeet was er in elk geval op het erf van de uithof van het nonnenklooster Rijnsburg bij Oostkapelle. De duivenkeet op de noordwestpunt van het door een gracht omgeven erf komt zowel voor op een afbeelding uit circa 1600 als op een plattegrond van 1688. Van een duivenkeet ingebouwd in een dak van een boerderij te Poortvliet, is een afbeelding uit later tijd bekend. Rond 2000 was er in elk geval nog een historische duivenkeet bij de boerderij Terhaghen tussen Koewacht en Zuiddorpe, tot de zestiende eeuw behorend bij een nonnenklooster. Deze duivenkeet, later wat verbouwd, moet nog uit de kloostertijd dateren. Op een plattegrond van ‘Het Roode Hof’ oftewel Rijnsburg bij Oostkapelle van circa 1600 staat in de linkerbovenhoek bij de gracht rond de boerderij een duivenkeet ingetekend, maar in het bijschrift is abusievelijk vermeld dat het zou gaan om het hof Popkensburg bij Sint-Laurens (zie literatuur: K. Bos en J.W. Bosch).

	== Auteur ==		== Auteur ==
Regel 16:		Regel 16:

	== Literatuur ==		== Literatuur ==
			-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1616339 K. Bos en J.W. Bosch, ''Landschapsatlas van Walcheren. Inspirerende sporen van tijd'' (Koudekerke, 2008) 159.]

	-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1432469 G. Smallegange, ''Op ’t Hof. Boerderijen en boerenerven in Zeeland'' (Goes, 2001) 43.]		-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1432469 G. Smallegange, ''Op ’t Hof. Boerderijen en boerenerven in Zeeland'' (Goes, 2001) 43.]

	-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1393972 ''Het Woordenboek der Nederlandsche Taal op CD-Rom'' (Rotterdam, 2000).]		-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1393972 ''Het Woordenboek der Nederlandsche Taal op CD-Rom'' (Rotterdam, 2000).]

	~~AFBEELDINGEN:~~
	-Plattegrond van ‘Het Roode Hof’ oftewel Rijnsburg bij Oostkapelle circa 1600, maar in het bijschrift is abusievelijk vermeld dat het zou gaan om het hof Popkensburg bij Sint-Laurens. De duivenkeet is linksboven te zien, juist binnen de gracht, uit: K. Bos en J.W. Bosch, Landschapsatlas van Walcheren. Inspirerende sporen van tijd (Koudekerke, 2008) 159.

	[[category: Landbouw & visserij]]		[[category: Landbouw & visserij]]
	[[category: landbouw]]		[[category: landbouw]]
	[[category: Bouwkunde]]		[[category: Bouwkunde]]

Johan Francke op 6 okt 2014 om 12:39

2014-10-06T12:39:38Z

← Oudere versie		Versie van 6 okt 2014 12:39
Regel 6:		Regel 6:
	Verblijf voor duiven, met name een losstaand gebouwtje op het boerenerf, maar eventueel ook ingebouwd in een dak. In dat geval stak de duivenkeet uit een schuin dak naar boven. In de zeventiende eeuw werd het woord keet al in de betekenis van duivenhok gebruikt, namelijk in Oost-Vlaanderen. De historische duivenketen in Vlaanderen en Zeeland leken op torentjes en waren bijvoorbeeld zes- of achtkantig. In de middeleeuwen kwamen ze vooral voor bij kloosters. Niet iedereen mocht zomaar duiven houden. Kloosters hadden die toestemming meestal wel. Duivenboutjes waren geliefd en de op het land gespreide duivenmest was vruchtbaar.		Verblijf voor duiven, met name een losstaand gebouwtje op het boerenerf, maar eventueel ook ingebouwd in een dak. In dat geval stak de duivenkeet uit een schuin dak naar boven. In de zeventiende eeuw werd het woord keet al in de betekenis van duivenhok gebruikt, namelijk in Oost-Vlaanderen. De historische duivenketen in Vlaanderen en Zeeland leken op torentjes en waren bijvoorbeeld zes- of achtkantig. In de middeleeuwen kwamen ze vooral voor bij kloosters. Niet iedereen mocht zomaar duiven houden. Kloosters hadden die toestemming meestal wel. Duivenboutjes waren geliefd en de op het land gespreide duivenmest was vruchtbaar.

	[Bestand:duivenkeet115088.jpg\|thumb\|300px\|left\|Moderne duiventil aan een schuur in Grijpskerke, foto: J. Francke, 12 mei 2004, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 115088.]		[[Bestand:duivenkeet115088.jpg\|thumb\|300px\|left\|Moderne duiventil aan een schuur in Grijpskerke, foto: J. Francke, 12 mei 2004, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 115088.]]
	[Bestand:duivenkeet115147.jpg\|thumb\|300px\|right\|Moderne boerderij met een min of meer traditionele duivenkeet geplaatst waar deze zich doorgaans op het erf bevond, Jan Geertsesweg Meliskerke, foto: Johan Francke, 18 mei 2004, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 115147.]		[[Bestand:duivenkeet115147.jpg\|thumb\|300px\|right\|Moderne boerderij met een min of meer traditionele duivenkeet geplaatst waar deze zich doorgaans op het erf bevond, Jan Geertsesweg Meliskerke, foto: Johan Francke, 18 mei 2004, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 115147.]]

	== Nog bestaande duivenkeeten ==		== Nog bestaande duivenkeeten ==
Regel 16:		Regel 16:

	== Literatuur ==		== Literatuur ==
	-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1432469 G. Smallegange, Op ’t Hof. Boerderijen en boerenerven in Zeeland (Goes, 2001) 43.]		-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1432469 G. Smallegange, ''Op ’t Hof. Boerderijen en boerenerven in Zeeland'' (Goes, 2001) 43.]
	-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1393972 Het Woordenboek der Nederlandsche Taal op CD-Rom (Rotterdam, 2000).]
			-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1393972 ''Het Woordenboek der Nederlandsche Taal op CD-Rom'' (Rotterdam, 2000).]

	AFBEELDINGEN:		AFBEELDINGEN:

Johan Francke op 6 okt 2014 om 12:38

2014-10-06T12:38:32Z

← Oudere versie	Versie van 6 okt 2014 12:38
Regel 1:	Regel 1:
		{{Infobox
		\| above = Duivenkeet (duuvekeête)
		}}

		== Houten verblijf voor duiven ==
		Verblijf voor duiven, met name een losstaand gebouwtje op het boerenerf, maar eventueel ook ingebouwd in een dak. In dat geval stak de duivenkeet uit een schuin dak naar boven. In de zeventiende eeuw werd het woord keet al in de betekenis van duivenhok gebruikt, namelijk in Oost-Vlaanderen. De historische duivenketen in Vlaanderen en Zeeland leken op torentjes en waren bijvoorbeeld zes- of achtkantig. In de middeleeuwen kwamen ze vooral voor bij kloosters. Niet iedereen mocht zomaar duiven houden. Kloosters hadden die toestemming meestal wel. Duivenboutjes waren geliefd en de op het land gespreide duivenmest was vruchtbaar.

		[Bestand:duivenkeet115088.jpg\|thumb\|300px\|left\|Moderne duiventil aan een schuur in Grijpskerke, foto: J. Francke, 12 mei 2004, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 115088.]
		[Bestand:duivenkeet115147.jpg\|thumb\|300px\|right\|Moderne boerderij met een min of meer traditionele duivenkeet geplaatst waar deze zich doorgaans op het erf bevond, Jan Geertsesweg Meliskerke, foto: Johan Francke, 18 mei 2004, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 115147.]

		== Nog bestaande duivenkeeten ==
		Een duivenkeet was er in elk geval op het erf van de uithof van het nonnenklooster Rijnsburg bij Oostkapelle. De duivenkeet op de noordwestpunt van het door een gracht omgeven erf komt zowel voor op een afbeelding uit circa 1600 als op een plattegrond van 1688. Van een duivenkeet ingebouwd in een dak van een boerderij te Poortvliet, is een afbeelding uit later tijd bekend. Rond 2000 was er in elk geval nog een historische duivenkeet bij de boerderij Terhaghen tussen Koewacht en Zuiddorpe, tot de zestiende eeuw behorend bij een nonnenklooster. Deze duivenkeet, later wat verbouwd, moet nog uit de kloostertijd dateren.

		== Auteur ==
		Jan Zwemer, 2013.

		== Literatuur ==
		-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1432469 G. Smallegange, Op ’t Hof. Boerderijen en boerenerven in Zeeland (Goes, 2001) 43.]
		-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1393972 Het Woordenboek der Nederlandsche Taal op CD-Rom (Rotterdam, 2000).]

		AFBEELDINGEN:
		-Plattegrond van ‘Het Roode Hof’ oftewel Rijnsburg bij Oostkapelle circa 1600, maar in het bijschrift is abusievelijk vermeld dat het zou gaan om het hof Popkensburg bij Sint-Laurens. De duivenkeet is linksboven te zien, juist binnen de gracht, uit: K. Bos en J.W. Bosch, Landschapsatlas van Walcheren. Inspirerende sporen van tijd (Koudekerke, 2008) 159.

		[[category: Landbouw & visserij]]
		[[category: landbouw]]
		[[category: Bouwkunde]]

Johan Francke: Johan Francke heeft pagina Trekrieve Of Turk hernoemd naar Duivenkeet

2014-10-06T12:25:24Z

Johan Francke heeft pagina Trekrieve Of Turk hernoemd naar Duivenkeet

← Oudere versie	Versie van 6 okt 2014 12:25
(geen verschil)

Johan Francke: De pagina is leeggehaald

2014-10-06T12:23:05Z

De pagina is leeggehaald

← Oudere versie		Versie van 6 okt 2014 12:23
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Trekrieve Of Turk~~
	}}

	Door menskracht (één persoon) getrokken kleine eg, gebruikt door de allerkleinste landbouwers, maar vooral door landarbeiders of anderen die een klein stukje eigen land exploiteerden. De trekrieve werd in het voorjaar gebruikt om het ruw liggende winterland, dat voor de winter was gespit en waarover de vorst gegaan was, voor het eerst open te breken. Het eggen met de trekrieve was een zwaar werk, met name door het gewicht van de trekrieve, maar dus ook door de weerbarstigheid van het ruwe oppervlak dat bewerkt werd. De harde kluiten aarde moesten immers worden gebroken en men liep dan ook wel verschillende malen over hetzelfde perceel. Eventueel werd de trekrieve verzwaard door er een zwaar voorwerp op vast te binden.


	~~''Ineggen van zaad''~~

	De naam trekrieve werd ook wel gebruikt voor een mensgetrokken grote hark met lange tanden waarmee zaadgeulen werden getrokken. Volgens een mededeling uit Nieuw- en Sint-Joosland uit het midden van de twintigste eeuw was een trekrieve daar bestemd voor het ineggen van lichte zaden. Deze trekrieven werden echter nooit turk genoemd.

	De trekrieve werd getrokken aan een handvat van een kleine halve meter dat aan het uiteinde van de ruim anderhalve meter lange trekboom was bevestigd. De trekker liep vooruit met de handen achter de rug, omgekeerd. In elke hand rustte een helft van het handvat van de trekrieve. Onderaan de trekboom waren, dwars erop en parallel aan elkaar, twee balkjes van circa acht bij acht of zeven bij zeven centimeter bevestigd, beide een kleine meter lang. In beide balkjes waren een twaalftal scherpe ijzeren pinnen bevestigd als eggentanden. De pinnen waren bijvoorbeeld achttien centimeter lang en de twee rijen pinnen (dus de twee balkjes) bevonden zich op misschien twintig centimeter van elkaar. De twee balkjes waren elk aan de trekboom bevestigd en bovendien, even voor de beide uiteinden, aan elkaar verbonden door haaks ertussen bevestigde dwarsbalkjes met een rechthoekig profiel. Alle verbindingen, ook die van het handvat aan de trekboom, waren pen-en-gat verbindingen. De pinnen die als eggentanden dienst deden, waren het enige ijzeren onderdeel van de trekrieve. Trekrieven waren bijvoorbeeld grijsblauw geschilderd.


	~~''etymologische oorsprong van de trekrieve''~~

	Hier en daar werd de trekrieve ‘trokrieve’ genoemd; in onder meer Aagtekerke en Westkapelle was ‘trokken’ de oude vorm van ‘trekken’. Soms werd voor het eggen met de turk het werkwoord ‘turken’ gebezigd. Volgens Heidema, die schreef in de jaren 1920, werd de tweetandige trekrieve in Zeeland ook wel handegge genoemd.

	De in het Zeeuws Woordenboek afgebeelde trekrieve, met één rij tanden, is een exemplaar dat uitsluitend gebruikt werd om zaadgeulen te trekken. In dat geval waren de tanden waarschijnlijk juist niet gepunt.

	~~In andere landbouwgebieden, bijvoorbeeld Drenthe, werd een (ander type) door een man getrokken grote hark gebruikt voor het inzamelen van halmen of stoppels.~~

	De trekrieve moet niet verward worden met de dosvloerrieve, de uiterst lichte hark met één rij grote, stompe tanden waarmee om de zoveel tijd stro van granen of boonstro van de dorsvloer werd gehaald tijdens het dorsen met de vlui (vlegel).


	~~AUTEUR~~

	~~Jan Zwemer, 2013~~


	~~LITERATUUR:~~

	~~-H.C.M. Ghijsen (red.), ''Woordenboek der Zeeuwse dialecten'' (Amsterdam/Brussel, 1987) 993, 1003.~~

	~~[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1040182 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1040182]~~

	~~-J. Heidema, ''Grondbewerking en grondbewerkingswerktuigen'' (Groningen, 1938 (1929)) 110.~~

	~~[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|321968 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|321968]~~

	~~-J. Zwemer, De rolblok, in: A. Goeman en J. Zwemer, ''’k Was t’er zélf bie. De 20<sup>e</sup> eeuw door de ogen van Albert Goeman en Jan Zwemer'' (Goes, 2009) 17-19 (ook over de trekrieve).~~

	~~[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1637662 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1637662]~~


	~~ILLUSTRATIE~~

	~~-H.C.M. Ghijsen (red.), ''Woordenboek der Zeeuwse dialecten'' (Amsterdam/Brussel, 1987) 993 (N.b.: trekrieve voor zaadgeulen).~~

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T14:16:24Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Trekrieve Of Turk
}}

Door menskracht (één persoon) getrokken kleine eg, gebruikt door de allerkleinste landbouwers, maar vooral door landarbeiders of anderen die een klein stukje eigen land exploiteerden. De trekrieve werd in het voorjaar gebruikt om het ruw liggende winterland, dat voor de winter was gespit en waarover de vorst gegaan was, voor het eerst open te breken. Het eggen met de trekrieve was een zwaar werk, met name door het gewicht van de trekrieve, maar dus ook door de weerbarstigheid van het ruwe oppervlak dat bewerkt werd. De harde kluiten aarde moesten immers worden gebroken en men liep dan ook wel verschillende malen over hetzelfde perceel. Eventueel werd de trekrieve verzwaard door er een zwaar voorwerp op vast te binden.

''Ineggen van zaad''

De naam trekrieve werd ook wel gebruikt voor een mensgetrokken grote hark met lange tanden waarmee zaadgeulen werden getrokken. Volgens een mededeling uit Nieuw- en Sint-Joosland uit het midden van de twintigste eeuw was een trekrieve daar bestemd voor het ineggen van lichte zaden. Deze trekrieven werden echter nooit turk genoemd.

De trekrieve werd getrokken aan een handvat van een kleine halve meter dat aan het uiteinde van de ruim anderhalve meter lange trekboom was bevestigd. De trekker liep vooruit met de handen achter de rug, omgekeerd. In elke hand rustte een helft van het handvat van de trekrieve. Onderaan de trekboom waren, dwars erop en parallel aan elkaar, twee balkjes van circa acht bij acht of zeven bij zeven centimeter bevestigd, beide een kleine meter lang. In beide balkjes waren een twaalftal scherpe ijzeren pinnen bevestigd als eggentanden. De pinnen waren bijvoorbeeld achttien centimeter lang en de twee rijen pinnen (dus de twee balkjes) bevonden zich op misschien twintig centimeter van elkaar. De twee balkjes waren elk aan de trekboom bevestigd en bovendien, even voor de beide uiteinden, aan elkaar verbonden door haaks ertussen bevestigde dwarsbalkjes met een rechthoekig profiel. Alle verbindingen, ook die van het handvat aan de trekboom, waren pen-en-gat verbindingen. De pinnen die als eggentanden dienst deden, waren het enige ijzeren onderdeel van de trekrieve. Trekrieven waren bijvoorbeeld grijsblauw geschilderd.

''etymologische oorsprong van de trekrieve''

Hier en daar werd de trekrieve ‘trokrieve’ genoemd; in onder meer Aagtekerke en Westkapelle was ‘trokken’ de oude vorm van ‘trekken’. Soms werd voor het eggen met de turk het werkwoord ‘turken’ gebezigd. Volgens Heidema, die schreef in de jaren 1920, werd de tweetandige trekrieve in Zeeland ook wel handegge genoemd.

De in het Zeeuws Woordenboek afgebeelde trekrieve, met één rij tanden, is een exemplaar dat uitsluitend gebruikt werd om zaadgeulen te trekken. In dat geval waren de tanden waarschijnlijk juist niet gepunt.

In andere landbouwgebieden, bijvoorbeeld Drenthe, werd een (ander type) door een man getrokken grote hark gebruikt voor het inzamelen van halmen of stoppels.

De trekrieve moet niet verward worden met de dosvloerrieve, de uiterst lichte hark met één rij grote, stompe tanden waarmee om de zoveel tijd stro van granen of boonstro van de dorsvloer werd gehaald tijdens het dorsen met de vlui (vlegel).

AUTEUR

Jan Zwemer, 2013

LITERATUUR:

-H.C.M. Ghijsen (red.), ''Woordenboek der Zeeuwse dialecten'' (Amsterdam/Brussel, 1987) 993, 1003.

[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|1040182 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|1040182]

-J. Heidema, ''Grondbewerking en grondbewerkingswerktuigen'' (Groningen, 1938 (1929)) 110.

[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|321968 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|321968]

-J. Zwemer, De rolblok, in: A. Goeman en J. Zwemer, ''’k Was t’er zélf bie. De 20<sup>e</sup> eeuw door de ogen van Albert Goeman en Jan Zwemer'' (Goes, 2009) 17-19 (ook over de trekrieve).

[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|1637662 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|1637662]

ILLUSTRATIE

-H.C.M. Ghijsen (red.), ''Woordenboek der Zeeuwse dialecten'' (Amsterdam/Brussel, 1987) 993 (N.b.: trekrieve voor zaadgeulen).