Jacob Hobein - Bewerkingsoverzicht

Johan Francke op 20 jun 2019 om 14:09

2019-06-20T14:09:50Z

← Oudere versie		Versie van 20 jun 2019 14:09
Regel 27:		Regel 27:

	== Literatuur ==		== Literatuur ==
	-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/401626083 Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 213-218.]		*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/401626083 Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 213-218.]

	== Noten ==		== Noten ==
Regel 35:		Regel 35:
	[[category:Zeeuwen]]		[[category:Zeeuwen]]
	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]
			{{DEFAULTSORT:Hobein, Jacob}}

Johan Francke: /* Verdere levensloop */

2016-10-10T06:20:09Z

Verdere levensloop

← Oudere versie		Versie van 10 okt 2016 06:20
Regel 18:		Regel 18:

	== Verdere levensloop ==		== Verdere levensloop ==
	Hij werd in 1875 gepensioneerd als opperstuurman bij de marine. Het vijftigjarig jubileum van zijn daad werd groots gevierd. In 1888 overleed hij te Vlissingen. Op de restanten van de oude begraafplaats tegenover het ziekenhuis Bethesda te Vlissingen is zijn grafmonument (onthuld 8 mei 1890) nog te vinden. In 1891 werd een torpedoboot naar Hobein vernoemd. Ook in 1948 vernoemde men een schip naar de ~~Vlissingse~~ zeeheld, dat later als opleidingsschip dienst deed.		Hij werd in 1875 gepensioneerd als opperstuurman bij de marine. Het vijftigjarig jubileum van zijn daad werd groots gevierd. In 1888 overleed hij te Vlissingen. Op de restanten van de oude begraafplaats tegenover het ziekenhuis Bethesda te Vlissingen is zijn grafmonument (onthuld 8 mei 1890) nog te vinden. In 1891 werd een torpedoboot naar Hobein vernoemd. Ook in 1948 vernoemde men een schip naar de in Vlissingen woonachtige zeeheld, dat later als opleidingsschip dienst deed.

	== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==		== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==

Johan Francke: /* Willemsorde */

2016-10-10T06:18:20Z

Willemsorde

← Oudere versie		Versie van 10 okt 2016 06:18
Regel 15:		Regel 15:
	== Willemsorde ==		== Willemsorde ==
	[[Bestand:Hobein_86549.jpg\|thumb\|left\|200px\|Het grafmonument van Jacob Hobein in het park aan de Koudekerkseweg in Vlissingen, foto: Mieke Meijer-van der Linde, oktober 2004, ZB, Beeldbank Zeeland, recordnr. 86549]]		[[Bestand:Hobein_86549.jpg\|thumb\|left\|200px\|Het grafmonument van Jacob Hobein in het park aan de Koudekerkseweg in Vlissingen, foto: Mieke Meijer-van der Linde, oktober 2004, ZB, Beeldbank Zeeland, recordnr. 86549]]
	Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse, maar hij was zich veertien dagen na zijn daad nog geenszins bewust van de ophef die omtrent zijn handelen was ontstaan en de behoefte aan nationale helden die onder de Nederlanders bestond. Op 3 april schreef hij vanuit Vlissingen een brief aan zijn vader en zus in Den Haag, waarin hij onder meer vertelde: ''wij waren daar met 30 man en haar lui wel met 300 man en nog hadden zij het lef niet om bij den sloep te komen, want wij hoyden'' [hielden] ''ons baan schoon ... en toen heb ik daarnaartoe geswommen en heb dezelve aan den wal onder dat het zwaarsten vuur was en dat het regende kogels om mij heen in het water, dat ik elkduurgig'' [voortdurend] ''dag[t] dat ik er één door de kop kreeg, maar ik kwam daar tog en ligten het dregtou en roeden denzelven aan den wal ... En jij moet is'' [eens] ''in den krant zien van den 19 maart of ik daar niet in staat, ik heb daarin gezien dat ik daarin ben.''<ref>[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/401626083Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 215-216], Aldaar: Gemeentearchief Den Haag, Collectie Overige Verzamelingen 2 (1), inv.nr. Gc 43,</ref>		Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse, maar hij was zich veertien dagen na zijn daad nog geenszins bewust van de ophef die omtrent zijn handelen was ontstaan en de behoefte aan nationale helden die onder de Nederlanders bestond. Op 3 april schreef hij vanuit Vlissingen een brief aan zijn vader en zus in Den Haag, waarin hij onder meer vertelde: ''wij waren daar met 30 man en haar lui wel met 300 man en nog hadden zij het lef niet om bij den sloep te komen, want wij hoyden'' [hielden] ''ons baan schoon ... en toen heb ik daarnaartoe geswommen en heb dezelve aan den wal onder dat het zwaarsten vuur was en dat het regende kogels om mij heen in het water, dat ik elkduurgig'' [voortdurend] ''dag''[t] ''dat ik er één door de kop kreeg, maar ik kwam daar tog en ligten het dregtou en roeden denzelven aan den wal ... En jij moet is'' [eens] ''in den krant zien van den 19 maart of ik daar niet in staat, ik heb daarin gezien dat ik daarin ben.''<ref>[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/401626083Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 215-216], Aldaar: Gemeentearchief Den Haag, Collectie Overige Verzamelingen 2 (1), inv.nr. Gc 43,</ref>

	== Verdere levensloop ==		== Verdere levensloop ==

Johan Francke: /* Willemsorde */

2016-10-10T06:17:58Z

Willemsorde

← Oudere versie		Versie van 10 okt 2016 06:17
Regel 15:		Regel 15:
	== Willemsorde ==		== Willemsorde ==
	[[Bestand:Hobein_86549.jpg\|thumb\|left\|200px\|Het grafmonument van Jacob Hobein in het park aan de Koudekerkseweg in Vlissingen, foto: Mieke Meijer-van der Linde, oktober 2004, ZB, Beeldbank Zeeland, recordnr. 86549]]		[[Bestand:Hobein_86549.jpg\|thumb\|left\|200px\|Het grafmonument van Jacob Hobein in het park aan de Koudekerkseweg in Vlissingen, foto: Mieke Meijer-van der Linde, oktober 2004, ZB, Beeldbank Zeeland, recordnr. 86549]]
	Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse, maar hij was zich veertien dagen na zijn daad nog geenszins bewust van de ophef die omtrent zijn handelen was ontstaan en de behoefte aan nationale helden die onder de Nederlanders bestond. Op 3 april schreef hij vanuit Vlissingen een brief aan zijn vader en zus in Den Haag, waarin hij onder meer vertelde: ''wij waren daar met 30 man en haar lui wel met 300 man en nog hadden zij het lef niet om bij den sloep te komen, want wij hoyden [hielden] ons baan schoon ... en toen heb ik daarnaartoe geswommen en heb dezelve aan den wal onder dat het zwaarsten vuur was en dat het regende kogels om mij heen in het water, dat ik elkduurgig [voortdurend] dag[t] dat ik er één door de kop kreeg, maar ik kwam daar tog en ligten het dregtou en roeden denzelven aan den wal ... En jij moet is [eens] in den krant zien van den 19 maart of ik daar niet in staat, ik heb daarin gezien dat ik daarin ben''<ref>[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/401626083Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 215-216], Aldaar: Gemeentearchief Den Haag, Collectie Overige Verzamelingen 2 (1), inv.nr. Gc 43,</ref>		Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse, maar hij was zich veertien dagen na zijn daad nog geenszins bewust van de ophef die omtrent zijn handelen was ontstaan en de behoefte aan nationale helden die onder de Nederlanders bestond. Op 3 april schreef hij vanuit Vlissingen een brief aan zijn vader en zus in Den Haag, waarin hij onder meer vertelde: ''wij waren daar met 30 man en haar lui wel met 300 man en nog hadden zij het lef niet om bij den sloep te komen, want wij hoyden'' [hielden] ''ons baan schoon ... en toen heb ik daarnaartoe geswommen en heb dezelve aan den wal onder dat het zwaarsten vuur was en dat het regende kogels om mij heen in het water, dat ik elkduurgig'' [voortdurend] ''dag[t] dat ik er één door de kop kreeg, maar ik kwam daar tog en ligten het dregtou en roeden denzelven aan den wal ... En jij moet is'' [eens] ''in den krant zien van den 19 maart of ik daar niet in staat, ik heb daarin gezien dat ik daarin ben.''<ref>[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/401626083Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 215-216], Aldaar: Gemeentearchief Den Haag, Collectie Overige Verzamelingen 2 (1), inv.nr. Gc 43,</ref>

	== Verdere levensloop ==		== Verdere levensloop ==

Johan Francke op 10 okt 2016 om 06:16

2016-10-10T06:16:20Z

← Oudere versie		Versie van 10 okt 2016 06:16
Regel 1:		Regel 1:
	{{~~Infobox~~		{{InfoboxPersoon
	\| ~~above~~ = Hobein, ~~Jacob~~		\| afbeelding = [[Bestand:Hobein_kzgw.jpg\|200px]]
			\| naam = Jacob Hobein
			\| onderschrift = Jacob Hobein door J. Wzn. Pieneman, ca. 1831-1840, steendruk, KZGW, ZI IV, 443.
			\| geboortedatum = [[8 januari]] [[1810]]
			\| geboorteplaats = 's-Gravenhage
			\| overlijdensdatum = [[10 april]] [[1888]]
			\| overlijdensplaats = Vlissingen
			\| beroep = zeeman
			\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/284928945 J. Hobein]
	}}		}}
	~~Hobein_3667.jpg~~		== Optreden tijdens Belgische Opstand ==
	~~Jacob~~ Hobein, uit een ~~mapje~~ met ~~portretten~~ van ~~Zeeuwse zeehelden~~ van ~~het Zeeuws Archief~~, ~~prentbriefkaart~~, ZB, ~~Beeldbank Zeeland, recordnr. 36671~~		Hobein trad op 13-jarige leeftijd in 's rijks zeedienst, waar hij in 1830 werd bevorderd tot matroos 2e klasse. Zijn naam leeft in Vlissingen voort omdat hij tijdens de Belgische opstand op 19 maart 1831 onder hevig geweervuur de Nederlandse vlag weghaalde van een vastgelopen en verlaten sloep, die op de Schelde bij Biervliet in handen van de 'vijand' dreigde te vallen. Dat althans was de lezing van zijn bevelhebber, die goed aansloot bij de een maand eerder zijn schip opblazende Van Speijk die als held vereerd werd, maar daarbij wel om het leven kwam. Hobein bevond zich in werkelijkheid met zijn kanonneerboot 30 op 19 maart 1831 in de wateren tussen Biervliet en Philippine in Zeeuws-Vlaanderen. Er ontstond een vuurgevecht met enkele Belgische visserschuiten die probeerden uit te varen vanuit Bouchante. In een sloep werd naar de vissers gevaren om ze terug te dringen. De kanonneerboten konden door laagwater niet bij de sloep komen en deze raakte aan de grond. De bemanning vluchtte over de schorren. Om te voorkomen dat de Belgen de sloep en de vlag zouden overmeesteren werd met kanonvuur van de kanonneerboten geschoten. Hobein ondernam als derde een poging om de sloep terug te halen en ging zwemmend naar de sloep toe. Hij wist een meegebracht touw aan de sloep vast te maken en keerde met sloep en vlag terug.<ref>[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/401626083Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 214-215],</ref>

	~~('s-Gravenhage 8 januari 1810 - Vlissingen 10 april 1888). Zeeman.~~		== Willemsorde ==
	== ~~Biografie~~ ==		[[Bestand:Hobein_86549.jpg\|thumb\|left\|200px\|Het grafmonument van Jacob Hobein in het park aan de Koudekerkseweg in Vlissingen, foto: Mieke Meijer-van der Linde, oktober 2004, ZB, Beeldbank Zeeland, recordnr. 86549]]
	[[Bestand:~~Hobein_8654~~.jpg\|thumb\|left\|200px\|Het grafmonument van Jacob Hobein in het park aan de Koudekerkseweg in Vlissingen, foto: Mieke Meijer-van der Linde, oktober 2004, ZB, Beeldbank Zeeland, recordnr. 86549]]		Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse, maar hij was zich veertien dagen na zijn daad nog geenszins bewust van de ophef die omtrent zijn handelen was ontstaan en de behoefte aan nationale helden die onder de Nederlanders bestond. Op 3 april schreef hij vanuit Vlissingen een brief aan zijn vader en zus in Den Haag, waarin hij onder meer vertelde: ''wij waren daar met 30 man en haar lui wel met 300 man en nog hadden zij het lef niet om bij den sloep te komen, want wij hoyden [hielden] ons baan schoon ... en toen heb ik daarnaartoe geswommen en heb dezelve aan den wal onder dat het zwaarsten vuur was en dat het regende kogels om mij heen in het water, dat ik elkduurgig [voortdurend] dag[t] dat ik er één door de kop kreeg, maar ik kwam daar tog en ligten het dregtou en roeden denzelven aan den wal ... En jij moet is [eens] in den krant zien van den 19 maart of ik daar niet in staat, ik heb daarin gezien dat ik daarin ben''<ref>[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/401626083Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 215-216], Aldaar: Gemeentearchief Den Haag, Collectie Overige Verzamelingen 2 (1), inv.nr. Gc 43,</ref>
	Hobein trad op 13-jarige leeftijd in 's rijks zeedienst, waar hij in 1830 werd bevorderd tot matroos 2e klasse. Zijn naam leeft in Vlissingen voort omdat hij tijdens de Belgische opstand op 19 maart 1831 onder hevig geweervuur de Nederlandse vlag weghaalde van een vastgelopen en verlaten sloep, die op de Schelde bij Biervliet in handen van de 'vijand' dreigde te vallen. Dat althans was de lezing van zijn bevelhebber, die goed aansloot bij de een maand eerder zijn schip opblazende Van Speijk die als held vereerd werd, maar daarbij wel om het leven kwam. Hobein bevond zich in werkelijkheid met zijn kanonneerboot 30 op 19 maart 1831 in de wateren tussen Biervliet en Philippine in Zeeuws-Vlaanderen. Er ontstond een vuurgevecht met enkele Belgische visserschuiten die probeerden uit te varen vanuit Bouchante. In een sloep werd naar de vissers gevaren om ze terug te dringen. De kanonneerboten konden door laagwater niet bij de sloep komen en deze raakte aan de grond. De bemanning vluchtte over de schorren. Om te voorkomen dat de Belgen de sloep en de vlag zouden overmeesteren werd met kanonvuur van de kanonneerboten geschoten. Hobein ondernam als derde een poging om de sloep terug te halen en ging zwemmend naar de sloep toe. Hij wist een meegebracht touw aan de sloep vast te maken en keerde met sloep en vlag terug.<ref>Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 214-215,</ref> Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse, maar hij was zich veertien dagen na zijn daad nog geenszins bewust van de ophef die omtrent zijn handelen was ontstaan en de behoefte aan nationale helden die onder de Nederlanders bestond. Op 3 april schreef hij vanuit Vlissingen een brief aan zijn vader en zus in Den Haag, waarin hij onder meer vertelde: ''wij waren daar met 30 man en haar lui wel met 300 man en nog hadden zij het lef niet om bij den sloep te komen, want wij hoyden [hielden] ons baan schoon ... en toen heb ik daarnaartoe geswommen en heb dezelve aan den wal onder dat het zwaarsten vuur was en dat het regende kogels om mij heen in het water, dat ik elkduurgig [voortdurend] dag[t] dat ik er één door de kop kreeg, maar ik kwam daar tog en ligten het dregtou en roeden denzelven aan den wal ... En jij moet is [eens] in den krant zien van den 19 maart of ik daar niet in staat, ik heb daarin gezien dat ik daarin ben''<ref>~~Ronald~~ Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 215-216, Aldaar: Gemeentearchief Den Haag, Collectie Overige Verzamelingen 2 (1), inv.nr. Gc 43,</ref>
			== Verdere levensloop ==
	Hij werd in 1875 gepensioneerd als opperstuurman bij de marine. Het vijftigjarig jubileum van zijn daad werd groots gevierd. In 1888 overleed hij te Vlissingen. Op de restanten van de oude begraafplaats tegenover het ziekenhuis Bethesda te Vlissingen is zijn grafmonument (onthuld 8 mei 1890) nog te vinden. In 1891 werd een torpedoboot naar Hobein vernoemd. Ook in 1948 vernoemde men een schip naar de Vlissingse zeeheld, dat later als opleidingsschip dienst deed.		Hij werd in 1875 gepensioneerd als opperstuurman bij de marine. Het vijftigjarig jubileum van zijn daad werd groots gevierd. In 1888 overleed hij te Vlissingen. Op de restanten van de oude begraafplaats tegenover het ziekenhuis Bethesda te Vlissingen is zijn grafmonument (onthuld 8 mei 1890) nog te vinden. In 1891 werd een torpedoboot naar Hobein vernoemd. Ook in 1948 vernoemde men een schip naar de Vlissingse zeeheld, dat later als opleidingsschip dienst deed.

Regel 18:		Regel 27:

	== Literatuur ==		== Literatuur ==
	-Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 213-218.		-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/401626083 Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 213-218.]

	== Noten ==		== Noten ==

Johan Francke op 9 okt 2016 om 15:44

2016-10-09T15:44:10Z

← Oudere versie		Versie van 9 okt 2016 15:44
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Hobein, Jacob		\| above = Hobein, Jacob
	}}		}}
			Hobein_3667.jpg
			Jacob Hobein, uit een mapje met portretten van Zeeuwse zeehelden van het Zeeuws Archief, prentbriefkaart, ZB, Beeldbank Zeeland, recordnr. 36671

	('s-Gravenhage 8 januari 1810 - Vlissingen 10 april 1888). Zeeman.		('s-Gravenhage 8 januari 1810 - Vlissingen 10 april 1888). Zeeman.
	== Biografie ==		== Biografie ==
	Hobein trad op 13-jarige leeftijd in 's rijks zeedienst, waar hij in 1830 werd bevorderd tot matroos 2e klasse. Zijn naam leeft in Vlissingen voort omdat hij tijdens de Belgische opstand op 19 maart 1831 onder hevig geweervuur de Nederlandse vlag weghaalde van een vastgelopen en verlaten sloep, die op de Schelde bij Biervliet in handen van de 'vijand' dreigde te vallen. Dat althans was de lezing van zijn bevelhebber, die goed aansloot bij de een maand eerder zijn schip opblazende Van Speijk die als held vereerd werd, maar daarbij wel om het leven kwam. Hobein bevond zich in werkelijkheid met zijn kanonneerboot 33 op 19 maart 1831 in de wateren tussen Biervliet en Philippine in Zeeuws-Vlaanderen. Er ontstond een vuurgevecht met enkele Belgische visserschuiten die probeerden uit te varen vanuit Bouchante. In een sloep werd naar de vissers gevaren om ze terug te dringen. De kanonneerboten konden door laagwater niet bij de sloep komen en deze raakte aan de grond. De bemanning vluchtte over de schorren. Om te voorkomen dat de Belgen de sloep en de vlag zouden overmeesteren werd met kanonvuur van de kanonneerboten geschoten. Hobein ondernam als derde een poging om de sloep terug te halen en ging zwemmend naar de sloep toe. Hij wist een meegebracht touw aan de sloep vast te maken en keerde met sloep en vlag terug.<ref>Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 214-215,</ref> Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse, maar hij was zich veertien dagen na zijn daad nog geenszins bewust van de ophef die omtrent zijn handelen was ontstaan en de behoefte aan nationale helden die onder de Nederlanders bestond. Op 3 april schreef hij vanuit Vlissingen een brief aan zijn vader en zus in Den Haag, waarin hij onder meer vertelde: ''wij waren daar met 30 man en haar lui wel met 300 man en nog hadden zij het lef niet om bij den sloep te komen, want wij hoyden [hielden] ons baan schoon ... en toen heb ik daarnaartoe geswommen en heb dezelve aan den wal onder dat het zwaarsten vuur was en dat het regende kogels om mij heen in het water, dat ik elkduurgig [voortdurend] dag[t] dat ik er één door de kop kreeg, maar ik kwam daar tog en ligten het dregtou en roeden denzelven aan den wal ... En jij moet is [eens] in den krant zien van den 19 maart of ik daar niet in staat, ik heb daarin gezien dat ik daarin ben''<ref>Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 215-216, Aldaar: Gemeentearchief Den Haag, Collectie Overige Verzamelingen 2 (1), inv.nr. Gc 43,</ref>		[[Bestand:Hobein_8654.jpg\|thumb\|left\|200px\|Het grafmonument van Jacob Hobein in het park aan de Koudekerkseweg in Vlissingen, foto: Mieke Meijer-van der Linde, oktober 2004, ZB, Beeldbank Zeeland, recordnr. 86549]]
			Hobein trad op 13-jarige leeftijd in 's rijks zeedienst, waar hij in 1830 werd bevorderd tot matroos 2e klasse. Zijn naam leeft in Vlissingen voort omdat hij tijdens de Belgische opstand op 19 maart 1831 onder hevig geweervuur de Nederlandse vlag weghaalde van een vastgelopen en verlaten sloep, die op de Schelde bij Biervliet in handen van de 'vijand' dreigde te vallen. Dat althans was de lezing van zijn bevelhebber, die goed aansloot bij de een maand eerder zijn schip opblazende Van Speijk die als held vereerd werd, maar daarbij wel om het leven kwam. Hobein bevond zich in werkelijkheid met zijn kanonneerboot 30 op 19 maart 1831 in de wateren tussen Biervliet en Philippine in Zeeuws-Vlaanderen. Er ontstond een vuurgevecht met enkele Belgische visserschuiten die probeerden uit te varen vanuit Bouchante. In een sloep werd naar de vissers gevaren om ze terug te dringen. De kanonneerboten konden door laagwater niet bij de sloep komen en deze raakte aan de grond. De bemanning vluchtte over de schorren. Om te voorkomen dat de Belgen de sloep en de vlag zouden overmeesteren werd met kanonvuur van de kanonneerboten geschoten. Hobein ondernam als derde een poging om de sloep terug te halen en ging zwemmend naar de sloep toe. Hij wist een meegebracht touw aan de sloep vast te maken en keerde met sloep en vlag terug.<ref>Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 214-215,</ref> Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse, maar hij was zich veertien dagen na zijn daad nog geenszins bewust van de ophef die omtrent zijn handelen was ontstaan en de behoefte aan nationale helden die onder de Nederlanders bestond. Op 3 april schreef hij vanuit Vlissingen een brief aan zijn vader en zus in Den Haag, waarin hij onder meer vertelde: ''wij waren daar met 30 man en haar lui wel met 300 man en nog hadden zij het lef niet om bij den sloep te komen, want wij hoyden [hielden] ons baan schoon ... en toen heb ik daarnaartoe geswommen en heb dezelve aan den wal onder dat het zwaarsten vuur was en dat het regende kogels om mij heen in het water, dat ik elkduurgig [voortdurend] dag[t] dat ik er één door de kop kreeg, maar ik kwam daar tog en ligten het dregtou en roeden denzelven aan den wal ... En jij moet is [eens] in den krant zien van den 19 maart of ik daar niet in staat, ik heb daarin gezien dat ik daarin ben''<ref>Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 215-216, Aldaar: Gemeentearchief Den Haag, Collectie Overige Verzamelingen 2 (1), inv.nr. Gc 43,</ref>
	Hij werd in 1875 gepensioneerd als opperstuurman bij de marine. Het vijftigjarig jubileum van zijn daad werd groots gevierd. In 1888 overleed hij te Vlissingen. Op de restanten van de oude begraafplaats tegenover het ziekenhuis Bethesda te Vlissingen is zijn grafmonument (onthuld 8 mei 1890) nog te vinden. In 1891 werd een torpedoboot naar Hobein vernoemd. Ook in 1948 vernoemde men een schip naar de Vlissingse zeeheld, dat later als opleidingsschip dienst deed.		Hij werd in 1875 gepensioneerd als opperstuurman bij de marine. Het vijftigjarig jubileum van zijn daad werd groots gevierd. In 1888 overleed hij te Vlissingen. Op de restanten van de oude begraafplaats tegenover het ziekenhuis Bethesda te Vlissingen is zijn grafmonument (onthuld 8 mei 1890) nog te vinden. In 1891 werd een torpedoboot naar Hobein vernoemd. Ook in 1948 vernoemde men een schip naar de Vlissingse zeeheld, dat later als opleidingsschip dienst deed.

Regel 12:		Regel 15:

	== Auteur ==		== Auteur ==
	-F.C. van Oosten, A. Teunis, herz. Peter Sijnke (2011).		-F.C. van Oosten, A. Teunis, herz. Peter Sijnke (2011), J. Francke (2016).

	== Literatuur ==		== Literatuur ==
Regel 19:		Regel 22:
	== Noten ==		== Noten ==
	<references/>		<references/>

	~~Hobein biedt de commandant van de kanonneerboot de door hem buitgemaakte vlag aan.~~

	[[category: Maritiem]]		[[category: Maritiem]]
	[[category:Zeeuwen]]		[[category:Zeeuwen]]
	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]

Johan Francke op 9 okt 2016 om 15:35

2016-10-09T15:35:30Z

← Oudere versie		Versie van 9 okt 2016 15:35
Regel 4:		Regel 4:

	('s-Gravenhage 8 januari 1810 - Vlissingen 10 april 1888). Zeeman.		('s-Gravenhage 8 januari 1810 - Vlissingen 10 april 1888). Zeeman.
			== Biografie ==
			Hobein trad op 13-jarige leeftijd in 's rijks zeedienst, waar hij in 1830 werd bevorderd tot matroos 2e klasse. Zijn naam leeft in Vlissingen voort omdat hij tijdens de Belgische opstand op 19 maart 1831 onder hevig geweervuur de Nederlandse vlag weghaalde van een vastgelopen en verlaten sloep, die op de Schelde bij Biervliet in handen van de 'vijand' dreigde te vallen. Dat althans was de lezing van zijn bevelhebber, die goed aansloot bij de een maand eerder zijn schip opblazende Van Speijk die als held vereerd werd, maar daarbij wel om het leven kwam. Hobein bevond zich in werkelijkheid met zijn kanonneerboot 33 op 19 maart 1831 in de wateren tussen Biervliet en Philippine in Zeeuws-Vlaanderen. Er ontstond een vuurgevecht met enkele Belgische visserschuiten die probeerden uit te varen vanuit Bouchante. In een sloep werd naar de vissers gevaren om ze terug te dringen. De kanonneerboten konden door laagwater niet bij de sloep komen en deze raakte aan de grond. De bemanning vluchtte over de schorren. Om te voorkomen dat de Belgen de sloep en de vlag zouden overmeesteren werd met kanonvuur van de kanonneerboten geschoten. Hobein ondernam als derde een poging om de sloep terug te halen en ging zwemmend naar de sloep toe. Hij wist een meegebracht touw aan de sloep vast te maken en keerde met sloep en vlag terug.<ref>Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 214-215,</ref> Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse, maar hij was zich veertien dagen na zijn daad nog geenszins bewust van de ophef die omtrent zijn handelen was ontstaan en de behoefte aan nationale helden die onder de Nederlanders bestond. Op 3 april schreef hij vanuit Vlissingen een brief aan zijn vader en zus in Den Haag, waarin hij onder meer vertelde: ''wij waren daar met 30 man en haar lui wel met 300 man en nog hadden zij het lef niet om bij den sloep te komen, want wij hoyden [hielden] ons baan schoon ... en toen heb ik daarnaartoe geswommen en heb dezelve aan den wal onder dat het zwaarsten vuur was en dat het regende kogels om mij heen in het water, dat ik elkduurgig [voortdurend] dag[t] dat ik er één door de kop kreeg, maar ik kwam daar tog en ligten het dregtou en roeden denzelven aan den wal ... En jij moet is [eens] in den krant zien van den 19 maart of ik daar niet in staat, ik heb daarin gezien dat ik daarin ben''<ref>Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 215-216, Aldaar: Gemeentearchief Den Haag, Collectie Overige Verzamelingen 2 (1), inv.nr. Gc 43,</ref>
			Hij werd in 1875 gepensioneerd als opperstuurman bij de marine. Het vijftigjarig jubileum van zijn daad werd groots gevierd. In 1888 overleed hij te Vlissingen. Op de restanten van de oude begraafplaats tegenover het ziekenhuis Bethesda te Vlissingen is zijn grafmonument (onthuld 8 mei 1890) nog te vinden. In 1891 werd een torpedoboot naar Hobein vernoemd. Ook in 1948 vernoemde men een schip naar de Vlissingse zeeheld, dat later als opleidingsschip dienst deed.

	~~Trad op 13-jarige leeftijd in 's rijks zeedienst, waar hij in 1830 werd bevorderd tot matroos 2e klasse. Zijn naam leeft in Vlissingen voort omdat hij tijdens~~ de ~~Belgische opstand op 19 maart 1831 onder hevig geweervuur de Nederlandse vlag weghaalde~~ van een vastgelopen en verlaten sloep, die op de Schelde bij Biervliet in handen van de 'vijand' dreigde te vallen. De vlag bracht hij zwemmend terug op zijn kanonneerboot 30. Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse. Hij werd in 1875 gepensioneerd als opperstuurman. Op de restanten van de oude begraafplaats tegenover het ziekenhuis Bethesda te Vlissingen is zijn grafmonument (onthuld 8 mei 1890) nog te vinden. In 1891 werd een torpedoboot naar Hobein vernoemd. Ook in 1948 vernoemde men een schip naar de Vlissingse zeeheld, dat later als opleidingsschip dienst deed.		== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==
			{{GoToOriginal}}

			== Auteur ==
			-F.C. van Oosten, A. Teunis, herz. Peter Sijnke (2011).

	~~AUTEUR~~		== Literatuur ==
			-Ronald Prud'homme van Reine, ''Liever niet de lucht in. De omstreden zelfmoordaanslag van Jan Carel van Speijk'' (Amsterdam/Antwerpen, 2016) 213-218.

	~~F.C. van Oosten, A. Teunis, herz. Peter Sijnke (2011).~~		== Noten ==
			<references/>

	~~LITERATUUR~~

	~~Wikipedia.org, Jacob Hobein.~~


	~~AFBEELDING~~

	Hobein biedt de commandant van de kanonneerboot de door hem buitgemaakte vlag aan.		Hobein biedt de commandant van de kanonneerboot de door hem buitgemaakte vlag aan.

			[[category: Maritiem]]
	~~'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''~~		[[category:Zeeuwen]]


	('s-Gravenhage 8 jan.1810 - Vlissingen 10 april 1888). Zeeman. Trad op 13-jarige leeftijd in 's rijks zeedienst, waar hij in 1830 werd bevorderd tot matroos 2e klasse. Zijn naam leeft in Vlissingen voort omdat hij tijdens de Belgische opstand op 19 maart 1831 onder hevig geweervuur de Nederlandse vlag weghaalde van een vastgelopen en verlaten sloep, die op de Schelde bij Biervliet in handen van de 'vijand' dreigde te vallen. De vlag bracht hij zwemmend terug op zijn kanonneerboot 30. Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse. Hij werd in 1875 gepensioneerd als opperstuurman. Op de restanten van de oude begraafplaats tegenover het ziekenhuis Bethesda te Vlissingen is zijn grafmonument (onthuld 8 mei 1890) nog te vinden. In juli 1948 werd een schip naar Hobein vernoemd, nu een opleidingsschip.





	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]

Marja: Marja heeft pagina Hobein, Jacob hernoemd naar Jacob Hobein: hernoemd

2014-07-07T12:24:36Z

Marja heeft pagina Hobein, Jacob hernoemd naar Jacob Hobein: hernoemd

← Oudere versie	Versie van 7 jul 2014 12:24
(geen verschil)

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T13:59:50Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Hobein, Jacob
}}

('s-Gravenhage 8 januari 1810 - Vlissingen 10 april 1888). Zeeman.

Trad op 13-jarige leeftijd in 's rijks zeedienst, waar hij in 1830 werd bevorderd tot matroos 2e klasse. Zijn naam leeft in Vlissingen voort omdat hij tijdens de Belgische opstand op 19 maart 1831 onder hevig geweervuur de Nederlandse vlag weghaalde van een vastgelopen en verlaten sloep, die op de Schelde bij Biervliet in handen van de 'vijand' dreigde te vallen. De vlag bracht hij zwemmend terug op zijn kanonneerboot 30. Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse. Hij werd in 1875 gepensioneerd als opperstuurman. Op de restanten van de oude begraafplaats tegenover het ziekenhuis Bethesda te Vlissingen is zijn grafmonument (onthuld 8 mei 1890) nog te vinden. In 1891 werd een torpedoboot naar Hobein vernoemd. Ook in 1948 vernoemde men een schip naar de Vlissingse zeeheld, dat later als opleidingsschip dienst deed.

AUTEUR

F.C. van Oosten, A. Teunis, herz. Peter Sijnke (2011).

LITERATUUR

Wikipedia.org, Jacob Hobein.

AFBEELDING

Hobein biedt de commandant van de kanonneerboot de door hem buitgemaakte vlag aan.

'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''

('s-Gravenhage 8 jan.1810 - Vlissingen 10 april 1888). Zeeman. Trad op 13-jarige leeftijd in 's rijks zeedienst, waar hij in 1830 werd bevorderd tot matroos 2e klasse. Zijn naam leeft in Vlissingen voort omdat hij tijdens de Belgische opstand op 19 maart 1831 onder hevig geweervuur de Nederlandse vlag weghaalde van een vastgelopen en verlaten sloep, die op de Schelde bij Biervliet in handen van de 'vijand' dreigde te vallen. De vlag bracht hij zwemmend terug op zijn kanonneerboot 30. Het stoute stukje bezorgde hem de Militaire Willemsorde 4e klasse. Hij werd in 1875 gepensioneerd als opperstuurman. Op de restanten van de oude begraafplaats tegenover het ziekenhuis Bethesda te Vlissingen is zijn grafmonument (onthuld 8 mei 1890) nog te vinden. In juli 1948 werd een schip naar Hobein vernoemd, nu een opleidingsschip.

[[category:persoon]]