Jacobus van Hertum - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel op 3 mrt 2021 om 11:03

2021-03-03T11:03:20Z

← Oudere versie		Versie van 3 mrt 2021 11:03
Regel 10:		Regel 10:
	\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/283394132 Jacobus van Hertum]		\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/283394132 Jacobus van Hertum]
	}}		}}
			==Biografie==
	Veearts. Studeerde aan de Rijksveeartsenijschool te Utrecht (1826-1830) en was vervolgens werkzaam als rijksveearts 1e klasse te Zierikzee. Op 18 oktober 1839 werd hij tot eerste provinciale rijksveearts van Zeeland benoemd met standplaats Middelburg. Had vooral grote verdiensten op het gebied van de bestrijding van longziekte onder het rundvee in Zeeland. Tegen de publieke opinie in wist hij door te drijven, dat al het besmette vee werd afgemaakt om uitbreiding van de ziekte te voorkomen. Dit had inderdaad het gewenste gevolg, zodat de ziekte in Zeeland tot 16 stallen beperkt bleef, terwijl in andere delen van het land honderden runderen aan de longziekte stierven. Voor zijn optreden tijdens het heersen van de longziekte ontving hij van de Commissie van Landbouw in Zeeland in 1844 een bronzen medaille, terwijl de Zeeuwsche Landbouwmaatschappij hem in 1848 een gouden medaille verleende. In 1837 had hij reeds een gouden medaille van de koning ontvangen wegens zijn verdiensten bij de koepokinenting.		Veearts. Studeerde aan de Rijksveeartsenijschool te Utrecht (1826-1830) en was vervolgens werkzaam als rijksveearts 1e klasse te Zierikzee. Op 18 oktober 1839 werd hij tot eerste provinciale rijksveearts van Zeeland benoemd met standplaats Middelburg. Had vooral grote verdiensten op het gebied van de bestrijding van longziekte onder het rundvee in Zeeland. Tegen de publieke opinie in wist hij door te drijven, dat al het besmette vee werd afgemaakt om uitbreiding van de ziekte te voorkomen. Dit had inderdaad het gewenste gevolg, zodat de ziekte in Zeeland tot 16 stallen beperkt bleef, terwijl in andere delen van het land honderden runderen aan de longziekte stierven. Voor zijn optreden tijdens het heersen van de longziekte ontving hij van de Commissie van Landbouw in Zeeland in 1844 een bronzen medaille, terwijl de Zeeuwsche Landbouwmaatschappij hem in 1848 een gouden medaille verleende. In 1837 had hij reeds een gouden medaille van de koning ontvangen wegens zijn verdiensten bij de koepokinenting.

Wim van Gorsel op 23 nov 2020 om 09:44

2020-11-23T09:44:08Z

← Oudere versie		Versie van 23 nov 2020 09:44
Regel 10:		Regel 10:
	\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/283394132 Jacobus van Hertum]		\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/283394132 Jacobus van Hertum]
	}}		}}
	Veearts. Studeerde aan de Rijksveeartsenijschool te Utrecht (1826-1830) en was vervolgens werkzaam als rijksveearts 1e klasse te Zierikzee. Op 18 oktober 1839 werd hij tot eerste provinciale rijksveearts van Zeeland benoemd met standplaats Middelburg. Had vooral grote verdiensten op het gebied van de bestrijding van longziekte onder het rundvee in Zeeland. Tegen de publieke opinie in wist hij door te drijven, dat al het besmette vee werd afgemaakt om uitbreiding van de ziekte te voorkomen. Dit had inderdaad het gewenste gevolg, zodat de ziekte in Zeeland tot 16 stallen beperkt bleef, terwijl in andere delen van het land honderden runderen aan de longziekte stierven. Voor zijn optreden tijdens het heersen van de longziekte ontving hij van de *Commissie van Landbouw in Zeeland in 1844 een bronzen medaille, terwijl de Zeeuwsche Landbouwmaatschappij hem in 1848 een gouden medaille verleende. In 1837 had hij reeds een gouden medaille van de koning ontvangen wegens zijn verdiensten bij de koepokinenting.		Veearts. Studeerde aan de Rijksveeartsenijschool te Utrecht (1826-1830) en was vervolgens werkzaam als rijksveearts 1e klasse te Zierikzee. Op 18 oktober 1839 werd hij tot eerste provinciale rijksveearts van Zeeland benoemd met standplaats Middelburg. Had vooral grote verdiensten op het gebied van de bestrijding van longziekte onder het rundvee in Zeeland. Tegen de publieke opinie in wist hij door te drijven, dat al het besmette vee werd afgemaakt om uitbreiding van de ziekte te voorkomen. Dit had inderdaad het gewenste gevolg, zodat de ziekte in Zeeland tot 16 stallen beperkt bleef, terwijl in andere delen van het land honderden runderen aan de longziekte stierven. Voor zijn optreden tijdens het heersen van de longziekte ontving hij van de Commissie van Landbouw in Zeeland in 1844 een bronzen medaille, terwijl de Zeeuwsche Landbouwmaatschappij hem in 1848 een gouden medaille verleende. In 1837 had hij reeds een gouden medaille van de koning ontvangen wegens zijn verdiensten bij de koepokinenting.

	Voor zijn werken zie bibliografie.		Voor zijn werken zie bibliografie.

Regel 25:		Regel 26:
	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]
	[[category:Zeeuwen]]		[[category:Zeeuwen]]
	[[category:~~Kunst & cultuur~~]]		[[category:Wetenschap]]

	{{DEFAULTSORT:Hertum, Jacobus van}}		{{DEFAULTSORT:Hertum, Jacobus van}}

Wim van Gorsel op 23 nov 2020 om 09:41

2020-11-23T09:41:31Z

← Oudere versie		Versie van 23 nov 2020 09:41
Regel 8:		Regel 8:
	\| overlijdensplaats = Middelburg		\| overlijdensplaats = Middelburg
	\| beroep = Veearts		\| beroep = Veearts
	\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Jacobus van Hertum]		\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/283394132 Jacobus van Hertum]
	}}		}}
	Veearts. Studeerde aan de Rijksveeartsenijschool te Utrecht (1826-1830) en was vervolgens werkzaam als rijksveearts 1e klasse te Zierikzee. Op 18 oktober 1839 werd hij tot eerste provinciale rijksveearts van Zeeland benoemd met standplaats Middelburg. Had vooral grote verdiensten op het gebied van de bestrijding van longziekte onder het rundvee in Zeeland. Tegen de publieke opinie in wist hij door te drijven, dat al het besmette vee werd afgemaakt om uitbreiding van de ziekte te voorkomen. Dit had inderdaad het gewenste gevolg, zodat de ziekte in Zeeland tot 16 stallen beperkt bleef, terwijl in andere delen van het land honderden runderen aan de longziekte stierven. Voor zijn optreden tijdens het heersen van de longziekte ontving hij van de *Commissie van Landbouw in Zeeland in 1844 een bronzen medaille, terwijl de Zeeuwsche Landbouwmaatschappij hem in 1848 een gouden medaille verleende. In 1837 had hij reeds een gouden medaille van de koning ontvangen wegens zijn verdiensten bij de koepokinenting.		Veearts. Studeerde aan de Rijksveeartsenijschool te Utrecht (1826-1830) en was vervolgens werkzaam als rijksveearts 1e klasse te Zierikzee. Op 18 oktober 1839 werd hij tot eerste provinciale rijksveearts van Zeeland benoemd met standplaats Middelburg. Had vooral grote verdiensten op het gebied van de bestrijding van longziekte onder het rundvee in Zeeland. Tegen de publieke opinie in wist hij door te drijven, dat al het besmette vee werd afgemaakt om uitbreiding van de ziekte te voorkomen. Dit had inderdaad het gewenste gevolg, zodat de ziekte in Zeeland tot 16 stallen beperkt bleef, terwijl in andere delen van het land honderden runderen aan de longziekte stierven. Voor zijn optreden tijdens het heersen van de longziekte ontving hij van de *Commissie van Landbouw in Zeeland in 1844 een bronzen medaille, terwijl de Zeeuwsche Landbouwmaatschappij hem in 1848 een gouden medaille verleende. In 1837 had hij reeds een gouden medaille van de koning ontvangen wegens zijn verdiensten bij de koepokinenting.

Wim van Gorsel op 23 nov 2020 om 09:40

2020-11-23T09:40:49Z

← Oudere versie		Versie van 23 nov 2020 09:40
Regel 10:		Regel 10:
	\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Jacobus van Hertum]		\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Jacobus van Hertum]
	}}		}}
	~~(Goes 4 januari 1805 - Middelburg 20 december 1849).~~ Veearts. Studeerde aan de Rijksveeartsenijschool te Utrecht (1826-1830) en was vervolgens werkzaam als rijksveearts 1e klasse te Zierikzee. Op 18 oktober 1839 werd hij tot eerste provinciale rijksveearts van Zeeland benoemd met standplaats Middelburg. Had vooral grote verdiensten op het gebied van de bestrijding van longziekte onder het rundvee in Zeeland. Tegen de publieke opinie in wist hij door te drijven, dat al het besmette vee werd afgemaakt om uitbreiding van de ziekte te voorkomen. Dit had inderdaad het gewenste gevolg, zodat de ziekte in Zeeland tot 16 stallen beperkt bleef, terwijl in andere delen van het land honderden runderen aan de longziekte stierven. Voor zijn optreden tijdens het heersen van de longziekte ontving hij van de *Commissie van Landbouw in Zeeland in 1844 een bronzen medaille, terwijl de Zeeuwsche Landbouwmaatschappij hem in 1848 een gouden medaille verleende. In 1837 had hij reeds een gouden medaille van de koning ontvangen wegens zijn verdiensten bij de koepokinenting.		Veearts. Studeerde aan de Rijksveeartsenijschool te Utrecht (1826-1830) en was vervolgens werkzaam als rijksveearts 1e klasse te Zierikzee. Op 18 oktober 1839 werd hij tot eerste provinciale rijksveearts van Zeeland benoemd met standplaats Middelburg. Had vooral grote verdiensten op het gebied van de bestrijding van longziekte onder het rundvee in Zeeland. Tegen de publieke opinie in wist hij door te drijven, dat al het besmette vee werd afgemaakt om uitbreiding van de ziekte te voorkomen. Dit had inderdaad het gewenste gevolg, zodat de ziekte in Zeeland tot 16 stallen beperkt bleef, terwijl in andere delen van het land honderden runderen aan de longziekte stierven. Voor zijn optreden tijdens het heersen van de longziekte ontving hij van de *Commissie van Landbouw in Zeeland in 1844 een bronzen medaille, terwijl de Zeeuwsche Landbouwmaatschappij hem in 1848 een gouden medaille verleende. In 1837 had hij reeds een gouden medaille van de koning ontvangen wegens zijn verdiensten bij de koepokinenting.
	Voor zijn werken zie bibliografie.		Voor zijn werken zie bibliografie.

Wim van Gorsel op 23 nov 2020 om 09:40

2020-11-23T09:40:01Z

← Oudere versie		Versie van 23 nov 2020 09:40
Regel 12:		Regel 12:
	(Goes 4 januari 1805 - Middelburg 20 december 1849). Veearts. Studeerde aan de Rijksveeartsenijschool te Utrecht (1826-1830) en was vervolgens werkzaam als rijksveearts 1e klasse te Zierikzee. Op 18 oktober 1839 werd hij tot eerste provinciale rijksveearts van Zeeland benoemd met standplaats Middelburg. Had vooral grote verdiensten op het gebied van de bestrijding van longziekte onder het rundvee in Zeeland. Tegen de publieke opinie in wist hij door te drijven, dat al het besmette vee werd afgemaakt om uitbreiding van de ziekte te voorkomen. Dit had inderdaad het gewenste gevolg, zodat de ziekte in Zeeland tot 16 stallen beperkt bleef, terwijl in andere delen van het land honderden runderen aan de longziekte stierven. Voor zijn optreden tijdens het heersen van de longziekte ontving hij van de *Commissie van Landbouw in Zeeland in 1844 een bronzen medaille, terwijl de Zeeuwsche Landbouwmaatschappij hem in 1848 een gouden medaille verleende. In 1837 had hij reeds een gouden medaille van de koning ontvangen wegens zijn verdiensten bij de koepokinenting.		(Goes 4 januari 1805 - Middelburg 20 december 1849). Veearts. Studeerde aan de Rijksveeartsenijschool te Utrecht (1826-1830) en was vervolgens werkzaam als rijksveearts 1e klasse te Zierikzee. Op 18 oktober 1839 werd hij tot eerste provinciale rijksveearts van Zeeland benoemd met standplaats Middelburg. Had vooral grote verdiensten op het gebied van de bestrijding van longziekte onder het rundvee in Zeeland. Tegen de publieke opinie in wist hij door te drijven, dat al het besmette vee werd afgemaakt om uitbreiding van de ziekte te voorkomen. Dit had inderdaad het gewenste gevolg, zodat de ziekte in Zeeland tot 16 stallen beperkt bleef, terwijl in andere delen van het land honderden runderen aan de longziekte stierven. Voor zijn optreden tijdens het heersen van de longziekte ontving hij van de *Commissie van Landbouw in Zeeland in 1844 een bronzen medaille, terwijl de Zeeuwsche Landbouwmaatschappij hem in 1848 een gouden medaille verleende. In 1837 had hij reeds een gouden medaille van de koning ontvangen wegens zijn verdiensten bij de koepokinenting.
	Voor zijn werken zie bibliografie.		Voor zijn werken zie bibliografie.

			==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==
			{{GoToOriginal}}

	==Auteur==		==Auteur==

Wim van Gorsel: Nieuwe pagina aangemaakt met '{{InfoboxPersoon | afbeelding = | naam = Jacobus van Hertum | onderschrift = | geboortedatum = 4 januari 1805 | geboorteplaats = Goes | overlijdensdatum =...'

2020-11-23T09:38:31Z

Nieuwe pagina aangemaakt met '{{InfoboxPersoon | afbeelding = | naam = Jacobus van Hertum | onderschrift = | geboortedatum = 4 januari 1805 | geboorteplaats = Goes | overlijdensdatum =...'

Nieuwe pagina

{{InfoboxPersoon
| afbeelding =
| naam = Jacobus van Hertum
| onderschrift =
| geboortedatum = [[4 januari]] [[1805]]
| geboorteplaats = Goes
| overlijdensdatum = [[20 december]] [[1849]]
| overlijdensplaats = Middelburg
| beroep = Veearts
| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Jacobus van Hertum]
}}
(Goes 4 januari 1805 - Middelburg 20 december 1849). Veearts. Studeerde aan de Rijksveeartsenijschool te Utrecht (1826-1830) en was vervolgens werkzaam als rijksveearts 1e klasse te Zierikzee. Op 18 oktober 1839 werd hij tot eerste provinciale rijksveearts van Zeeland benoemd met standplaats Middelburg. Had vooral grote verdiensten op het gebied van de bestrijding van longziekte onder het rundvee in Zeeland. Tegen de publieke opinie in wist hij door te drijven, dat al het besmette vee werd afgemaakt om uitbreiding van de ziekte te voorkomen. Dit had inderdaad het gewenste gevolg, zodat de ziekte in Zeeland tot 16 stallen beperkt bleef, terwijl in andere delen van het land honderden runderen aan de longziekte stierven. Voor zijn optreden tijdens het heersen van de longziekte ontving hij van de *Commissie van Landbouw in Zeeland in 1844 een bronzen medaille, terwijl de Zeeuwsche Landbouwmaatschappij hem in 1848 een gouden medaille verleende. In 1837 had hij reeds een gouden medaille van de koning ontvangen wegens zijn verdiensten bij de koepokinenting.
Voor zijn werken zie bibliografie.

==Auteur==
C.P.M. Holtkamp

==Literatuur==
*Luteyn Mazure, Levensschets, 173-175.
*Van der Baan, Jacobus van Hertum, De vriend van de landman 12 (1848), 519-521.

[[category:persoon]]
[[category:Zeeuwen]]
[[category:Kunst & cultuur]]

{{DEFAULTSORT:Hertum, Jacobus van}}