Jan C. Blok Jr. - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel op 16 jul 2025 om 09:34

2025-07-16T09:34:05Z

← Oudere versie		Versie van 16 jul 2025 09:34
Regel 8:		Regel 8:
	\| overlijdensplaats = Kloetinge		\| overlijdensplaats = Kloetinge
	\| beroep = Muzikant		\| beroep = Muzikant
	~~\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/...]~~
	}}		}}
	Jan Blok was een vermaarde musicus uit Zeeland. Hij bespeelde de gitaar, harmonica, piano, en was bovendien bekend door zijn ruige stem met karakter. Zijn muzikale genre omvat rock’n roll, blues, country, maar ook jive muziek en rockabilly (een mix tussen hilbilly en country muziek).		Jan Blok was een vermaarde musicus uit Zeeland. Hij bespeelde de gitaar, harmonica, piano, en was bovendien bekend door zijn ruige stem met karakter. Zijn muzikale genre omvat rock’n roll, blues, country, maar ook jive muziek en rockabilly (een mix tussen hilbilly en country muziek).

W. van Gorsel op 16 jul 2025 om 09:31

2025-07-16T09:31:27Z

← Oudere versie		Versie van 16 jul 2025 09:31
Regel 10:		Regel 10:
	\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/...]		\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/...]
	}}		}}

	Jan Blok was een vermaarde musicus uit Zeeland. Hij bespeelde de gitaar, harmonica, piano, en was bovendien bekend door zijn ruige stem met karakter. Zijn muzikale genre omvat rock’n roll, blues, country, maar ook jive muziek en rockabilly (een mix tussen hilbilly en country muziek).		Jan Blok was een vermaarde musicus uit Zeeland. Hij bespeelde de gitaar, harmonica, piano, en was bovendien bekend door zijn ruige stem met karakter. Zijn muzikale genre omvat rock’n roll, blues, country, maar ook jive muziek en rockabilly (een mix tussen hilbilly en country muziek).

W. van Gorsel op 16 jul 2025 om 09:30

2025-07-16T09:30:49Z

← Oudere versie		Versie van 16 jul 2025 09:30
Regel 1:		Regel 1:
	{{~~Infobox~~		{{InfoboxPersoon
	\| ~~above~~ = Blok, Jan C. Jr., Jan Blok		\| afbeelding =[[Bestand:Jan Blok op 't Vrijbuiterfestival 1991 06 08 06a.jpg\|right\|thumb\|240px\|Jan C. Blok jr. tijdens het Vrijbuiterfestival van 1991 in Goes.]]
	~~(Kruiningen~~ 27 augustus 1943 ~~– Kloetinge~~ 21 juni 2006)		\| naam = Jan C. Blok Jr.
	Muzikant		\| onderschrift =
			\| geboortedatum = [[27 augustus]] [[1943]]
			\| geboorteplaats = [[Kruiningen ]]
			\| overlijdensdatum = [[21 juni]] [[2006]]
			\| overlijdensplaats = Kloetinge
			\| beroep = Muzikant
			\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/...]
	}}		}}
	~~[[Bestand:Jan Blok op 't Vrijbuiterfestival 1991 06 08 06a.jpg\|right\|thumb\|240px\|Jan C. Blok jr. tijdens het Vrijbuiterfestival van 1991 in Goes.]]~~
	Jan Blok was een vermaarde musicus uit Zeeland. Hij bespeelde de gitaar, harmonica, piano, en was bovendien bekend door zijn ruige stem met karakter. Zijn muzikale genre omvat rock’n roll, blues, country, maar ook jive muziek en rockabilly (een mix tussen hilbilly en country muziek).		Jan Blok was een vermaarde musicus uit Zeeland. Hij bespeelde de gitaar, harmonica, piano, en was bovendien bekend door zijn ruige stem met karakter. Zijn muzikale genre omvat rock’n roll, blues, country, maar ook jive muziek en rockabilly (een mix tussen hilbilly en country muziek).

Wim van Gorsel: /* Invloed */

2024-11-29T09:27:28Z

Invloed

← Oudere versie		Versie van 29 nov 2024 09:27
Regel 27:		Regel 27:

	== Invloed ==		== Invloed ==
	Op 21 juni 2006 werd Blok op 62 jarige leeftijd levenloos aangetroffen in zijn huis te Kloetinge. Nog datzelfde jaar werd een herdenkingsconcert gegeven, vijf jaar later werd dit herhaald. Muzikanten zoals [[Peter Kempe]], [[Jan van den Berk]], en de band [[Champagne Charlie]] kwamen allemaal samen om een hommage te brengen aan deze grote muzikant en pionier op het gebied van moderne muziek in Zeeland.		Op 21 juni 2006 werd Blok op 62 jarige leeftijd levenloos aangetroffen in zijn huis te Kloetinge. Nog datzelfde jaar werd een herdenkingsconcert gegeven, vijf jaar later werd dit herhaald. Muzikanten zoals Peter Kempe, Jan van den Berk, en de band [[Champagne Charlie]] kwamen allemaal samen om een hommage te brengen aan deze grote muzikant en pionier op het gebied van moderne muziek in Zeeland.

	== Discografie ==		== Discografie ==

Wim van Gorsel: /* Kluizenaarsbestaan */

2024-11-29T09:27:07Z

Kluizenaarsbestaan

← Oudere versie		Versie van 29 nov 2024 09:27
Regel 24:		Regel 24:
	In 1967 leek Blok voor de naïeve buitenstaander een typisch huisje-boompje-beestje leven te hebben: een vrouw, dochter, en baan als basisschoolleraar bij de Theo Thijsenschool in Zierikzee. Achter dit burgerlijke plaatje verschool Blok zijn ware persoonlijkheid: onofficiële harmonica speler bij de opkomende band ''Shakin’ Stevens en de Sunsets''. Na een paar jaar, in maart 1969, was zijn vrouw het wilde leven van haar man zat, ze vroeg een scheiding aan, en eveneens de voogdij over hun tweejarige dochtertje Ody. Hierna werd Blok leraar in Utrecht, de assertieve stadkinderen plus de stress van zijn scheiding werden hem echter te veel. Na een burn-out en psychiatrische behandeling werd hij afgekeurd voor het onderwijs. Blok probeerde alles op orde te stellen in Utrecht, maar verlangde toch weer terug naar zijn Zeeuwse roots. Hij probeerde opnieuw te beginnen in Hansweert waar hij een kluizenaarsbestaan leefde. Soms werd hij uit dit isolement gehaald door kennissen die de goede oude muzikale Jan weer tevoorschijn wilden halen. In 1975 kreeg Blok een telefoontje van Mac Bouvrie, destijds de eigenaar van het MAC-label was. Hij vroeg Blok of hij wilde optreden met een van zijn oude bandjes, ''Rocky West and the Humbuggers'', als voorprogramma voor ''Little Richard'' in de Vorst Nationaal te Brussel. Na dit succesvolle optreden besloot Blok weer terug te keren naar zijn eenzame levensstijl. Hij sloot zich volledig af voor de buitenwereld en dit resulteerde in een LP in 1981: ''What Loneliness can do''. Deze plaat vertelt over het gemis van Ody, zijn dochter. Zowel het eerste nummer (''Ody You’re my Baby'') als het laatste ''(Ody I’m Waitin’ On You'') getuigt van een groot gemis. In 1989 belandde de LP in de top 10 van beste LP’s bij het VPRO programma ''Stompin’''. De plaat is vandaag de dag nog steeds een verzamelitem binnen Rockabilly-kringen.		In 1967 leek Blok voor de naïeve buitenstaander een typisch huisje-boompje-beestje leven te hebben: een vrouw, dochter, en baan als basisschoolleraar bij de Theo Thijsenschool in Zierikzee. Achter dit burgerlijke plaatje verschool Blok zijn ware persoonlijkheid: onofficiële harmonica speler bij de opkomende band ''Shakin’ Stevens en de Sunsets''. Na een paar jaar, in maart 1969, was zijn vrouw het wilde leven van haar man zat, ze vroeg een scheiding aan, en eveneens de voogdij over hun tweejarige dochtertje Ody. Hierna werd Blok leraar in Utrecht, de assertieve stadkinderen plus de stress van zijn scheiding werden hem echter te veel. Na een burn-out en psychiatrische behandeling werd hij afgekeurd voor het onderwijs. Blok probeerde alles op orde te stellen in Utrecht, maar verlangde toch weer terug naar zijn Zeeuwse roots. Hij probeerde opnieuw te beginnen in Hansweert waar hij een kluizenaarsbestaan leefde. Soms werd hij uit dit isolement gehaald door kennissen die de goede oude muzikale Jan weer tevoorschijn wilden halen. In 1975 kreeg Blok een telefoontje van Mac Bouvrie, destijds de eigenaar van het MAC-label was. Hij vroeg Blok of hij wilde optreden met een van zijn oude bandjes, ''Rocky West and the Humbuggers'', als voorprogramma voor ''Little Richard'' in de Vorst Nationaal te Brussel. Na dit succesvolle optreden besloot Blok weer terug te keren naar zijn eenzame levensstijl. Hij sloot zich volledig af voor de buitenwereld en dit resulteerde in een LP in 1981: ''What Loneliness can do''. Deze plaat vertelt over het gemis van Ody, zijn dochter. Zowel het eerste nummer (''Ody You’re my Baby'') als het laatste ''(Ody I’m Waitin’ On You'') getuigt van een groot gemis. In 1989 belandde de LP in de top 10 van beste LP’s bij het VPRO programma ''Stompin’''. De plaat is vandaag de dag nog steeds een verzamelitem binnen Rockabilly-kringen.

	In een interview in 1992 wist Blok te melden dat zijn leven er en stuk beter uitzag. Hij gaf toe dat vele crisiscentra hem hadden geholpen zijn leven weer op orde te brengen. Zijn dochter had weer contact met hem opgenomen in 1988. Hij had besloten dat geld niet het belangrijkste op de wereld was, en dat je met een positieve houding erg ver kon komen. Hij mocht dan wel leven van een uitkering, zonder baan, en zonder enige hoop voor een nieuwe LP, maar hij had zijn dochter en levenspartner: dat was genoeg voor nu. Samen met zijn levenspartner kreeg hij nog een zoon [[Alan]].		In een interview in 1992 wist Blok te melden dat zijn leven er en stuk beter uitzag. Hij gaf toe dat vele crisiscentra hem hadden geholpen zijn leven weer op orde te brengen. Zijn dochter had weer contact met hem opgenomen in 1988. Hij had besloten dat geld niet het belangrijkste op de wereld was, en dat je met een positieve houding erg ver kon komen. Hij mocht dan wel leven van een uitkering, zonder baan, en zonder enige hoop voor een nieuwe LP, maar hij had zijn dochter en levenspartner: dat was genoeg voor nu. Samen met zijn levenspartner kreeg hij nog een zoon Alan.

	== Invloed ==		== Invloed ==

Wim van Gorsel: /* Kluizenaarsbestaan */

2024-11-29T09:26:52Z

Kluizenaarsbestaan

← Oudere versie		Versie van 29 nov 2024 09:26
Regel 22:		Regel 22:

	== Kluizenaarsbestaan ==		== Kluizenaarsbestaan ==
	In 1967 leek Blok voor de naïeve buitenstaander een typisch huisje-boompje-beestje leven te hebben: een vrouw, dochter, en baan als basisschoolleraar bij de [[Theo Thijsenschool]] in Zierikzee. Achter dit burgerlijke plaatje verschool Blok zijn ware persoonlijkheid: onofficiële harmonica speler bij de opkomende band [[''Shakin’ Stevens en de Sunsets'']]. Na een paar jaar, in maart 1969, was zijn vrouw het wilde leven van haar man zat, ze vroeg een scheiding aan, en eveneens de voogdij over hun tweejarige dochtertje [[Ody]]. Hierna werd Blok leraar in Utrecht, de assertieve stadkinderen plus de stress van zijn scheiding werden hem echter te veel. Na een burn-out en psychiatrische behandeling werd hij afgekeurd voor het onderwijs. Blok probeerde alles op orde te stellen in Utrecht, maar verlangde toch weer terug naar zijn Zeeuwse roots. Hij probeerde opnieuw te beginnen in Hansweert waar hij een kluizenaarsbestaan leefde. Soms werd hij uit dit isolement gehaald door kennissen die de goede oude muzikale Jan weer tevoorschijn wilden halen. In 1975 kreeg Blok een telefoontje van [[Mac Bouvrie]], destijds de eigenaar van het [[MAC-label]] was. Hij vroeg Blok of hij wilde optreden met een van zijn oude bandjes, [[''Rocky West and the Humbuggers'']], als voorprogramma voor [[''Little Richard'']] in de Vorst Nationaal te Brussel. Na dit succesvolle optreden besloot Blok weer terug te keren naar zijn eenzame levensstijl. Hij sloot zich volledig af voor de buitenwereld en dit resulteerde in een LP in 1981: [[''What Loneliness can do'']]. Deze plaat vertelt over het gemis van Ody, zijn dochter. Zowel het eerste nummer (''Ody You’re my Baby'') als het laatste ''(Ody I’m Waitin’ On You'') getuigt van een groot gemis. In 1989 belandde de LP in de top 10 van beste LP’s bij het VPRO programma [[''Stompin’'']]. De plaat is vandaag de dag nog steeds een verzamelitem binnen Rockabilly-kringen.		In 1967 leek Blok voor de naïeve buitenstaander een typisch huisje-boompje-beestje leven te hebben: een vrouw, dochter, en baan als basisschoolleraar bij de Theo Thijsenschool in Zierikzee. Achter dit burgerlijke plaatje verschool Blok zijn ware persoonlijkheid: onofficiële harmonica speler bij de opkomende band ''Shakin’ Stevens en de Sunsets''. Na een paar jaar, in maart 1969, was zijn vrouw het wilde leven van haar man zat, ze vroeg een scheiding aan, en eveneens de voogdij over hun tweejarige dochtertje Ody. Hierna werd Blok leraar in Utrecht, de assertieve stadkinderen plus de stress van zijn scheiding werden hem echter te veel. Na een burn-out en psychiatrische behandeling werd hij afgekeurd voor het onderwijs. Blok probeerde alles op orde te stellen in Utrecht, maar verlangde toch weer terug naar zijn Zeeuwse roots. Hij probeerde opnieuw te beginnen in Hansweert waar hij een kluizenaarsbestaan leefde. Soms werd hij uit dit isolement gehaald door kennissen die de goede oude muzikale Jan weer tevoorschijn wilden halen. In 1975 kreeg Blok een telefoontje van Mac Bouvrie, destijds de eigenaar van het MAC-label was. Hij vroeg Blok of hij wilde optreden met een van zijn oude bandjes, ''Rocky West and the Humbuggers'', als voorprogramma voor ''Little Richard'' in de Vorst Nationaal te Brussel. Na dit succesvolle optreden besloot Blok weer terug te keren naar zijn eenzame levensstijl. Hij sloot zich volledig af voor de buitenwereld en dit resulteerde in een LP in 1981: ''What Loneliness can do''. Deze plaat vertelt over het gemis van Ody, zijn dochter. Zowel het eerste nummer (''Ody You’re my Baby'') als het laatste ''(Ody I’m Waitin’ On You'') getuigt van een groot gemis. In 1989 belandde de LP in de top 10 van beste LP’s bij het VPRO programma ''Stompin’''. De plaat is vandaag de dag nog steeds een verzamelitem binnen Rockabilly-kringen.

	In een interview in 1992 wist Blok te melden dat zijn leven er en stuk beter uitzag. Hij gaf toe dat vele crisiscentra hem hadden geholpen zijn leven weer op orde te brengen. Zijn dochter had weer contact met hem opgenomen in 1988. Hij had besloten dat geld niet het belangrijkste op de wereld was, en dat je met een positieve houding erg ver kon komen. Hij mocht dan wel leven van een uitkering, zonder baan, en zonder enige hoop voor een nieuwe LP, maar hij had zijn dochter en levenspartner: dat was genoeg voor nu. Samen met zijn levenspartner kreeg hij nog een zoon [[Alan]].		In een interview in 1992 wist Blok te melden dat zijn leven er en stuk beter uitzag. Hij gaf toe dat vele crisiscentra hem hadden geholpen zijn leven weer op orde te brengen. Zijn dochter had weer contact met hem opgenomen in 1988. Hij had besloten dat geld niet het belangrijkste op de wereld was, en dat je met een positieve houding erg ver kon komen. Hij mocht dan wel leven van een uitkering, zonder baan, en zonder enige hoop voor een nieuwe LP, maar hij had zijn dochter en levenspartner: dat was genoeg voor nu. Samen met zijn levenspartner kreeg hij nog een zoon [[Alan]].

Wim van Gorsel: /* Keerpunt */

2024-11-29T09:25:00Z

Keerpunt

← Oudere versie		Versie van 29 nov 2024 09:25
Regel 19:		Regel 19:
	== Keerpunt ==		== Keerpunt ==
	[[Bestand:Jan Blok, Goes, Prins van Oranje, 25 juni 1960.jpeg\|240px\|thumb\|right\|Tijdens een talenjacht in Goes, 1960]]		[[Bestand:Jan Blok, Goes, Prins van Oranje, 25 juni 1960.jpeg\|240px\|thumb\|right\|Tijdens een talenjacht in Goes, 1960]]
	Tot aan het begin van 1960 hield Blok zich gedeisd, totdat hij besloot mee te doen aan tal van talentenshows. Dit alles resulteerde uiteindelijk in een rol voor hem én ''Ramses & the Archers'' in het voorprogramma van [[Willy Alberti]] in Kruiningen. Blok voelde zich zó goed en zelfs aangemoedigd door zijn familie dat hij doorsloeg: hij vertrok van de hak op de tak naar Brugge met zijn volgende band [[''The Flying Electra’s'']] voor een optreden. Toen hij terugkwam in Kruiningen kwam hij erachter dat zijn vader zelfmoord had gepleegd. Dit veroorzaakte een schuldgevoel wat hem nog vele jaren zou achtervolgen.		Tot aan het begin van 1960 hield Blok zich gedeisd, totdat hij besloot mee te doen aan tal van talentenshows. Dit alles resulteerde uiteindelijk in een rol voor hem én ''Ramses & the Archers'' in het voorprogramma van Willy Alberti in Kruiningen. Blok voelde zich zó goed en zelfs aangemoedigd door zijn familie dat hij doorsloeg: hij vertrok van de hak op de tak naar Brugge met zijn volgende band ''The Flying Electra’s'' voor een optreden. Toen hij terugkwam in Kruiningen kwam hij erachter dat zijn vader zelfmoord had gepleegd. Dit veroorzaakte een schuldgevoel wat hem nog vele jaren zou achtervolgen.

	== Kluizenaarsbestaan ==		== Kluizenaarsbestaan ==

Wim van Gorsel: /* Jeugd */

2024-11-29T09:24:27Z

Jeugd

← Oudere versie		Versie van 29 nov 2024 09:24
Regel 15:		Regel 15:
	Een tweede oorzaak van Bloks bijzondere jeugd was zijn vaders beroep. Deze was vrachtwagenchauffeur en nam zo nu en dan zijn zoon mee; zo zag Jan Blok veel van de wereld. Hij had hierdoor de kans om de sfeer van wereldsteden als Brussel te absorberen. Volgens Blok gaf dit hem een ‘informatie voorsprong’ in vergelijking met zijn klasgenootjes, die hem nogal een rare vogel vonden.		Een tweede oorzaak van Bloks bijzondere jeugd was zijn vaders beroep. Deze was vrachtwagenchauffeur en nam zo nu en dan zijn zoon mee; zo zag Jan Blok veel van de wereld. Hij had hierdoor de kans om de sfeer van wereldsteden als Brussel te absorberen. Volgens Blok gaf dit hem een ‘informatie voorsprong’ in vergelijking met zijn klasgenootjes, die hem nogal een rare vogel vonden.

	Deze buitenlandse tripjes zijn niet de gelegenheden geweest waar Blok zijn muzikale inspiratie vond. Volgens hem waren het de Molukkers die elke zondag in de kerk muziek maakten, die zijn eerste inspiratiebron vormden. Hij was slechts 12 jaar oud toen hij hen voor het eerst countrymuziek hoorde spelen. Hij geloofde zijn oren niet; nog nooit had hij zo’n mooi geluid gehoord in de Nederlandse muziek. Hij besloot een gitaar te kopen met de 25 guldens die hij bezat: hij wilde het magische geluid dat de Molukkers produceerden maar al te graag nabootsen. Samen met Dook Kopmels startte hij een band genaamd: ''The Rocking Devils'' die na 3 maanden verder ging als ''Ramses & the Archers''. Die bestond behalve uit Blok en Dook uit Henk Kole, Tony Klink en Rinus Sohier. Zij waren een tijdlang de huisband van het [[Vlissingse Concertgebouw]], waar ze instrumentale gitaarmuziek (the Shadows, Electric Johnny en eigen nummers) afwisselden met de zangnummers geschreven door Blok. In 1959 wonnen ze een talentenjacht van Phonogram voor Zeeland en Brabant, waarna ze optraden in de landelijke finale in het [[Concertgebouw]] in Amsterdam. Niet zij maar Rob de Nijs wonnen de eerste prijs. Blok zelf was erg enthousiast over deze ontwikkelingen, hoewel zijn ouders er anders over dachten. Het enige wat zij zagen was een zakkend cijfergemiddelde op school. Om de vrede aan het thuisfront te bewaren besloot Blok zijn muzikale carrière op een laag pitje te zetten.		Deze buitenlandse tripjes zijn niet de gelegenheden geweest waar Blok zijn muzikale inspiratie vond. Volgens hem waren het de Molukkers die elke zondag in de kerk muziek maakten, die zijn eerste inspiratiebron vormden. Hij was slechts 12 jaar oud toen hij hen voor het eerst countrymuziek hoorde spelen. Hij geloofde zijn oren niet; nog nooit had hij zo’n mooi geluid gehoord in de Nederlandse muziek. Hij besloot een gitaar te kopen met de 25 guldens die hij bezat: hij wilde het magische geluid dat de Molukkers produceerden maar al te graag nabootsen. Samen met Dook Kopmels startte hij een band genaamd: ''The Rocking Devils'' die na 3 maanden verder ging als ''Ramses & the Archers''. Die bestond behalve uit Blok en Dook uit Henk Kole, Tony Klink en Rinus Sohier. Zij waren een tijdlang de huisband van het Vlissingse Concertgebouw, waar ze instrumentale gitaarmuziek (the Shadows, Electric Johnny en eigen nummers) afwisselden met de zangnummers geschreven door Blok. In 1959 wonnen ze een talentenjacht van Phonogram voor Zeeland en Brabant, waarna ze optraden in de landelijke finale in het Concertgebouw in Amsterdam. Niet zij maar Rob de Nijs wonnen de eerste prijs. Blok zelf was erg enthousiast over deze ontwikkelingen, hoewel zijn ouders er anders over dachten. Het enige wat zij zagen was een zakkend cijfergemiddelde op school. Om de vrede aan het thuisfront te bewaren besloot Blok zijn muzikale carrière op een laag pitje te zetten.

	== Keerpunt ==		== Keerpunt ==

Wim van Gorsel: /* Jeugd */

2024-11-29T09:23:50Z

Jeugd

← Oudere versie		Versie van 29 nov 2024 09:23
Regel 15:		Regel 15:
	Een tweede oorzaak van Bloks bijzondere jeugd was zijn vaders beroep. Deze was vrachtwagenchauffeur en nam zo nu en dan zijn zoon mee; zo zag Jan Blok veel van de wereld. Hij had hierdoor de kans om de sfeer van wereldsteden als Brussel te absorberen. Volgens Blok gaf dit hem een ‘informatie voorsprong’ in vergelijking met zijn klasgenootjes, die hem nogal een rare vogel vonden.		Een tweede oorzaak van Bloks bijzondere jeugd was zijn vaders beroep. Deze was vrachtwagenchauffeur en nam zo nu en dan zijn zoon mee; zo zag Jan Blok veel van de wereld. Hij had hierdoor de kans om de sfeer van wereldsteden als Brussel te absorberen. Volgens Blok gaf dit hem een ‘informatie voorsprong’ in vergelijking met zijn klasgenootjes, die hem nogal een rare vogel vonden.

	Deze buitenlandse tripjes zijn niet de gelegenheden geweest waar Blok zijn muzikale inspiratie vond. Volgens hem waren het de Molukkers die elke zondag in de kerk muziek maakten, die zijn eerste inspiratiebron vormden. Hij was slechts 12 jaar oud toen hij hen voor het eerst countrymuziek hoorde spelen. Hij geloofde zijn oren niet; nog nooit had hij zo’n mooi geluid gehoord in de Nederlandse muziek. Hij besloot een gitaar te kopen met de 25 guldens die hij bezat: hij wilde het magische geluid dat de Molukkers produceerden maar al te graag nabootsen. Samen met [[Dook Kopmels]] startte hij een band genaamd: [[''The Rocking Devils'']] die na 3 maanden verder ging als [[''Ramses & the Archers'']]. Die bestond behalve uit Blok en Dook uit [[Henk Kole]], [[Tony Klink]] en [[Rinus Sohier]]. Zij waren een tijdlang de huisband van het [[Vlissingse Concertgebouw]], waar ze instrumentale gitaarmuziek (the Shadows, Electric Johnny en eigen nummers) afwisselden met de zangnummers geschreven door Blok. In 1959 wonnen ze een talentenjacht van [[Phonogram]] voor Zeeland en Brabant, waarna ze optraden in de landelijke finale in het [[Concertgebouw]] in Amsterdam. Niet zij maar [[Rob de Nijs]] wonnen de eerste prijs. Blok zelf was erg enthousiast over deze ontwikkelingen, hoewel zijn ouders er anders over dachten. Het enige wat zij zagen was een zakkend cijfergemiddelde op school. Om de vrede aan het thuisfront te bewaren besloot Blok zijn muzikale carrière op een laag pitje te zetten.		Deze buitenlandse tripjes zijn niet de gelegenheden geweest waar Blok zijn muzikale inspiratie vond. Volgens hem waren het de Molukkers die elke zondag in de kerk muziek maakten, die zijn eerste inspiratiebron vormden. Hij was slechts 12 jaar oud toen hij hen voor het eerst countrymuziek hoorde spelen. Hij geloofde zijn oren niet; nog nooit had hij zo’n mooi geluid gehoord in de Nederlandse muziek. Hij besloot een gitaar te kopen met de 25 guldens die hij bezat: hij wilde het magische geluid dat de Molukkers produceerden maar al te graag nabootsen. Samen met Dook Kopmels startte hij een band genaamd: ''The Rocking Devils'' die na 3 maanden verder ging als ''Ramses & the Archers''. Die bestond behalve uit Blok en Dook uit Henk Kole, Tony Klink en Rinus Sohier. Zij waren een tijdlang de huisband van het [[Vlissingse Concertgebouw]], waar ze instrumentale gitaarmuziek (the Shadows, Electric Johnny en eigen nummers) afwisselden met de zangnummers geschreven door Blok. In 1959 wonnen ze een talentenjacht van Phonogram voor Zeeland en Brabant, waarna ze optraden in de landelijke finale in het [[Concertgebouw]] in Amsterdam. Niet zij maar Rob de Nijs wonnen de eerste prijs. Blok zelf was erg enthousiast over deze ontwikkelingen, hoewel zijn ouders er anders over dachten. Het enige wat zij zagen was een zakkend cijfergemiddelde op school. Om de vrede aan het thuisfront te bewaren besloot Blok zijn muzikale carrière op een laag pitje te zetten.

	== Keerpunt ==		== Keerpunt ==

Wim van Gorsel op 6 nov 2024 om 11:11

2024-11-06T11:11:04Z

← Oudere versie		Versie van 6 nov 2024 11:11
Regel 39:		Regel 39:
	== Live optreden ==		== Live optreden ==
	[[Bestand:janblok.jpg\|left\|thumb\|175px\|[https://www.youtube.com/watch?v=POFcyg5s6Po Jan Blok live in Goes]]]<<< Live opname van Jan C. Blok jr. in Goes, Bocht van Guinea, Vrijbuiterfestival, 8 juni 1991, bron: Youtube.		[[Bestand:janblok.jpg\|left\|thumb\|175px\|[https://www.youtube.com/watch?v=POFcyg5s6Po Jan Blok live in Goes]]]<<< Live opname van Jan C. Blok jr. in Goes, Bocht van Guinea, Vrijbuiterfestival, 8 juni 1991, bron: Youtube.


	== Auteur ==		== Auteur ==
	-Marlin Wagtmans (UCR), 2012		-Marlin Wagtmans (UCR), 2012


	== Bewerking ==		== Bewerking ==