Jan Carel Anderson - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel: /* Lijst van werken */

2024-11-28T13:10:09Z

Lijst van werken

← Oudere versie		Versie van 28 nov 2024 13:10
Regel 27:		Regel 27:
	Foto’s, correspondentie (onder andere met Otto Lies), officiële documentatie, acht programmaboekjes, een publicatiecatalogus, een notitieboek met krantenartikelen en een afgedrukte lijst met Andersons oeuvre zijn aanwezig in het “[http://www.nederlandsmuziekinstituut.nl/images/inventaris/andersonjc.pdf Nederlands Muziek Instituut]”.		Foto’s, correspondentie (onder andere met Otto Lies), officiële documentatie, acht programmaboekjes, een publicatiecatalogus, een notitieboek met krantenartikelen en een afgedrukte lijst met Andersons oeuvre zijn aanwezig in het “[http://www.nederlandsmuziekinstituut.nl/images/inventaris/andersonjc.pdf Nederlands Muziek Instituut]”.

	*''Im Frühling, für eine Singstimme und Klavier'', tekst door [[Eduard Möricke]]		*''Im Frühling, für eine Singstimme und Klavier'', tekst door Eduard Möricke
	*''Bloemkes voor Maria'', voor zangstem en piano/clavecimbel		*''Bloemkes voor Maria'', voor zangstem en piano/clavecimbel
	*''Feestzang'', gedicht van Theo Vonck (Motto: "Zang veredelt"), voor zangstem en piano/clavecimbel		*''Feestzang'', gedicht van Theo Vonck (Motto: "Zang veredelt"), voor zangstem en piano/clavecimbel

W. van Gorsel: /* Werk en invloed */

2024-11-28T13:09:32Z

Werk en invloed

← Oudere versie		Versie van 28 nov 2024 13:09
Regel 20:		Regel 20:
	Gedurende zijn leven ontving Anderson positieve kritieken met betrekking tot zijn muziek. Op ongeveer twintigjarige leeftijd ontving hij onderscheidingen voor een aantal van zijn stukken, waaronder een mars voor fanfare. Ook het stuk dat hijzelf beschouwde als zijn lievelingswerk, ''Vader Beatus’ Dood'', een compositie voor mannenkoor met tekst geschreven door dr. [[Johannes D. Bierens de Haan]], werd positief ontvangen. Hoewel het in 1925 gecomponeerd was, werd het voor de eerste keer uitgevoerd in 1938, want ook al werd de muziek van Anderson goed ontvangen, het werd niet vaak opgevoerd. Nadat hij een stuk had geschreven verdween het vaak in de kast, in plaats van gepubliceerd te worden.		Gedurende zijn leven ontving Anderson positieve kritieken met betrekking tot zijn muziek. Op ongeveer twintigjarige leeftijd ontving hij onderscheidingen voor een aantal van zijn stukken, waaronder een mars voor fanfare. Ook het stuk dat hijzelf beschouwde als zijn lievelingswerk, ''Vader Beatus’ Dood'', een compositie voor mannenkoor met tekst geschreven door dr. [[Johannes D. Bierens de Haan]], werd positief ontvangen. Hoewel het in 1925 gecomponeerd was, werd het voor de eerste keer uitgevoerd in 1938, want ook al werd de muziek van Anderson goed ontvangen, het werd niet vaak opgevoerd. Nadat hij een stuk had geschreven verdween het vaak in de kast, in plaats van gepubliceerd te worden.

	In een brief geadresseerd aan Anderson stelde componist Willem Andriessen dat Andersons muziek misschien niet modern was en dat de muziek daardoor misschien niet vaak is uitgevoerd. Steden als Amsterdam zouden een voorkeur gehad kunnen hebben voor moderne muziek. Desalniettemin is de muziek van Anderson vergeleken met tijdgenoten behoorlijk modern vanuit een harmonisch oogpunt. Momenteel wordt Anderson niet erkend als componist. Namen als [[Gerard ~~Von~~ Brucken Fock]], [[Abraham Emilius von Brucken Fock]] en Karl Otto Lies, een vriend van Anderson, zijn beter bekend. Een reden daarvoor zou kunnen zijn dat Anderson sympathie toonde voor de Duitsers en de NSB. Dit was waarschijnlijk de reden voor zijn plotselinge ontslag bij het mannenkoor van Almelo, dat was opgebloeid onder zijn leiding.		In een brief geadresseerd aan Anderson stelde componist Willem Andriessen dat Andersons muziek misschien niet modern was en dat de muziek daardoor misschien niet vaak is uitgevoerd. Steden als Amsterdam zouden een voorkeur gehad kunnen hebben voor moderne muziek. Desalniettemin is de muziek van Anderson vergeleken met tijdgenoten behoorlijk modern vanuit een harmonisch oogpunt. Momenteel wordt Anderson niet erkend als componist. Namen als [[Gerard von Brucken Fock]], [[Abraham Emilius von Brucken Fock]] en Karl Otto Lies, een vriend van Anderson, zijn beter bekend. Een reden daarvoor zou kunnen zijn dat Anderson sympathie toonde voor de Duitsers en de NSB. Dit was waarschijnlijk de reden voor zijn plotselinge ontslag bij het mannenkoor van Almelo, dat was opgebloeid onder zijn leiding.

	Op 6 februari 1946 stierf Anderson als gevolg van een beroerte, na een repetitie in Vriezenveen. In een herdenkingsartikel verschenen in het tijdschrift ''Koor- en Kunstleven'' van juni 1946, wordt Anderson beschreven als een muzikaal genie.		Op 6 februari 1946 stierf Anderson als gevolg van een beroerte, na een repetitie in Vriezenveen. In een herdenkingsartikel verschenen in het tijdschrift ''Koor- en Kunstleven'' van juni 1946, wordt Anderson beschreven als een muzikaal genie.

W. van Gorsel: /* Werk en invloed */

2024-11-28T13:08:35Z

Werk en invloed

← Oudere versie		Versie van 28 nov 2024 13:08
Regel 20:		Regel 20:
	Gedurende zijn leven ontving Anderson positieve kritieken met betrekking tot zijn muziek. Op ongeveer twintigjarige leeftijd ontving hij onderscheidingen voor een aantal van zijn stukken, waaronder een mars voor fanfare. Ook het stuk dat hijzelf beschouwde als zijn lievelingswerk, ''Vader Beatus’ Dood'', een compositie voor mannenkoor met tekst geschreven door dr. [[Johannes D. Bierens de Haan]], werd positief ontvangen. Hoewel het in 1925 gecomponeerd was, werd het voor de eerste keer uitgevoerd in 1938, want ook al werd de muziek van Anderson goed ontvangen, het werd niet vaak opgevoerd. Nadat hij een stuk had geschreven verdween het vaak in de kast, in plaats van gepubliceerd te worden.		Gedurende zijn leven ontving Anderson positieve kritieken met betrekking tot zijn muziek. Op ongeveer twintigjarige leeftijd ontving hij onderscheidingen voor een aantal van zijn stukken, waaronder een mars voor fanfare. Ook het stuk dat hijzelf beschouwde als zijn lievelingswerk, ''Vader Beatus’ Dood'', een compositie voor mannenkoor met tekst geschreven door dr. [[Johannes D. Bierens de Haan]], werd positief ontvangen. Hoewel het in 1925 gecomponeerd was, werd het voor de eerste keer uitgevoerd in 1938, want ook al werd de muziek van Anderson goed ontvangen, het werd niet vaak opgevoerd. Nadat hij een stuk had geschreven verdween het vaak in de kast, in plaats van gepubliceerd te worden.

	In een brief geadresseerd aan Anderson stelde componist Willem Andriessen dat Andersons muziek misschien niet modern was en dat de muziek daardoor misschien niet vaak is uitgevoerd. Steden als Amsterdam zouden een voorkeur gehad kunnen hebben voor moderne muziek. Desalniettemin is de muziek van Anderson vergeleken met tijdgenoten behoorlijk modern vanuit een harmonisch oogpunt. Momenteel wordt Anderson niet erkend als componist. Namen als [[Gerard Von Brucken Fock]], [[Abraham Emilius von Brucken Fock]] en [[Karl Otto Lies]], een vriend van Anderson, zijn beter bekend. Een reden daarvoor zou kunnen zijn dat Anderson sympathie toonde voor de Duitsers en de NSB. Dit was waarschijnlijk de reden voor zijn plotselinge ontslag bij het mannenkoor van Almelo, dat was opgebloeid onder zijn leiding.		In een brief geadresseerd aan Anderson stelde componist Willem Andriessen dat Andersons muziek misschien niet modern was en dat de muziek daardoor misschien niet vaak is uitgevoerd. Steden als Amsterdam zouden een voorkeur gehad kunnen hebben voor moderne muziek. Desalniettemin is de muziek van Anderson vergeleken met tijdgenoten behoorlijk modern vanuit een harmonisch oogpunt. Momenteel wordt Anderson niet erkend als componist. Namen als [[Gerard Von Brucken Fock]], [[Abraham Emilius von Brucken Fock]] en Karl Otto Lies, een vriend van Anderson, zijn beter bekend. Een reden daarvoor zou kunnen zijn dat Anderson sympathie toonde voor de Duitsers en de NSB. Dit was waarschijnlijk de reden voor zijn plotselinge ontslag bij het mannenkoor van Almelo, dat was opgebloeid onder zijn leiding.

	Op 6 februari 1946 stierf Anderson als gevolg van een beroerte, na een repetitie in Vriezenveen. In een herdenkingsartikel verschenen in het tijdschrift ''Koor- en Kunstleven'' van juni 1946, wordt Anderson beschreven als een muzikaal genie.		Op 6 februari 1946 stierf Anderson als gevolg van een beroerte, na een repetitie in Vriezenveen. In een herdenkingsartikel verschenen in het tijdschrift ''Koor- en Kunstleven'' van juni 1946, wordt Anderson beschreven als een muzikaal genie.

W. van Gorsel: /* Levensloop */

2024-11-28T13:08:09Z

Levensloop

← Oudere versie		Versie van 28 nov 2024 13:08
Regel 12:		Regel 12:
	== Levensloop ==		== Levensloop ==
	Jan Carel Anderson, zoon van Carel Frederik Anderson en Constantia Martina Jörg, werd geboren op 9 oktober 1878 in Houten. Niet lang na zijn geboorte verhuisde de familie naar Beets, een dorpje in de buurt bij de stad Hoorn. Zijn eerste pianolessen kreeg hij van zijn vader, gevolgd door piano-, viool- en muziektheorielessen aan de muziekschool in Hoorn. Op elfjarige leeftijd componeerde hij zijn eerste stuk, een fanfaremars.		Jan Carel Anderson, zoon van Carel Frederik Anderson en Constantia Martina Jörg, werd geboren op 9 oktober 1878 in Houten. Niet lang na zijn geboorte verhuisde de familie naar Beets, een dorpje in de buurt bij de stad Hoorn. Zijn eerste pianolessen kreeg hij van zijn vader, gevolgd door piano-, viool- en muziektheorielessen aan de muziekschool in Hoorn. Op elfjarige leeftijd componeerde hij zijn eerste stuk, een fanfaremars.
	Op amper zestienjarige leeftijd werd hij lid van de infanterie van Bergen op Zoom, waar hij militaire muziek speelde. Bij de infanterie speelde hij eerste viool en hij deed dienst als reserve hoornspeler. Hij ronde zijn muziektheorie studie, onderwezen door de dirigent N. A. Bouman, af in Bergen op Zoom. In 1901 verhuisde Anderson naar Zeeland. Hij was werkzaam als privé-muziekleraar en als dirigent. Achttien jaar lang verbleef hij in Goes waar hij werkte als dirigent. Hier componeerde hij onder andere ''Drei Lieder für eine Singstimme mit Klavierbegleitung'' (1903-1905) voor fanfare, en ''Lied van de zee'', een ballade voor gemengd koor en orkest. Op 4 augustus 1914 trouwde hij met Jozina Maria Snoep. Hun eerste en enige kind werd geboren in 1917. Ze noemden hem naar Andersons vader, [[Carel Frederik Anderson]]. In 1919 verhuisde de familie naar Almelo, hopend op een betere financiële toekomst. Anderson werd koordirecteur van de Gregoriuskerk. Hoewel hij in Goes vooral met Protestantse muziekverenigingen werkte, werkte hij in Almelo vooral met Katholieke of neutrale gezelschappen.		Op amper zestienjarige leeftijd werd hij lid van de infanterie van Bergen op Zoom, waar hij militaire muziek speelde. Bij de infanterie speelde hij eerste viool en hij deed dienst als reserve hoornspeler. Hij ronde zijn muziektheorie studie, onderwezen door de dirigent N. A. Bouman, af in Bergen op Zoom. In 1901 verhuisde Anderson naar Zeeland. Hij was werkzaam als privé-muziekleraar en als dirigent. Achttien jaar lang verbleef hij in Goes waar hij werkte als dirigent. Hier componeerde hij onder andere ''Drei Lieder für eine Singstimme mit Klavierbegleitung'' (1903-1905) voor fanfare, en ''Lied van de zee'', een ballade voor gemengd koor en orkest. Op 4 augustus 1914 trouwde hij met Jozina Maria Snoep. Hun eerste en enige kind werd geboren in 1917. Ze noemden hem naar Andersons vader, Carel Frederik Anderson. In 1919 verhuisde de familie naar Almelo, hopend op een betere financiële toekomst. Anderson werd koordirecteur van de Gregoriuskerk. Hoewel hij in Goes vooral met Protestantse muziekverenigingen werkte, werkte hij in Almelo vooral met Katholieke of neutrale gezelschappen.

	== Werk en invloed ==		== Werk en invloed ==

W. van Gorsel: /* Levensloop */

2024-11-28T13:07:46Z

Levensloop

← Oudere versie		Versie van 28 nov 2024 13:07
Regel 12:		Regel 12:
	== Levensloop ==		== Levensloop ==
	Jan Carel Anderson, zoon van Carel Frederik Anderson en Constantia Martina Jörg, werd geboren op 9 oktober 1878 in Houten. Niet lang na zijn geboorte verhuisde de familie naar Beets, een dorpje in de buurt bij de stad Hoorn. Zijn eerste pianolessen kreeg hij van zijn vader, gevolgd door piano-, viool- en muziektheorielessen aan de muziekschool in Hoorn. Op elfjarige leeftijd componeerde hij zijn eerste stuk, een fanfaremars.		Jan Carel Anderson, zoon van Carel Frederik Anderson en Constantia Martina Jörg, werd geboren op 9 oktober 1878 in Houten. Niet lang na zijn geboorte verhuisde de familie naar Beets, een dorpje in de buurt bij de stad Hoorn. Zijn eerste pianolessen kreeg hij van zijn vader, gevolgd door piano-, viool- en muziektheorielessen aan de muziekschool in Hoorn. Op elfjarige leeftijd componeerde hij zijn eerste stuk, een fanfaremars.
	Op amper zestienjarige leeftijd werd hij lid van de infanterie van Bergen op Zoom, waar hij militaire muziek speelde. Bij de infanterie speelde hij eerste viool en hij deed dienst als reserve hoornspeler. Hij ronde zijn muziektheorie studie, onderwezen door de dirigent N. A. Bouman, af in Bergen op Zoom. In 1901 verhuisde Anderson naar Zeeland. Hij was werkzaam als privé-muziekleraar en als dirigent. Achttien jaar lang verbleef hij in Goes waar hij werkte als dirigent. Hier componeerde hij onder andere ''Drei Lieder für eine Singstimme mit Klavierbegleitung'' (1903-1905) voor fanfare, en ''Lied van de zee'', een ballade voor gemengd koor en orkest. Op 4 augustus 1914 trouwde hij met [[Jozina Maria Snoep]]. Hun eerste en enige kind werd geboren in 1917. Ze noemden hem naar Andersons vader, [[Carel Frederik Anderson]]. In 1919 verhuisde de familie naar Almelo, hopend op een betere financiële toekomst. Anderson werd koordirecteur van de [[Gregoriuskerk]]. Hoewel hij in Goes vooral met Protestantse muziekverenigingen werkte, werkte hij in Almelo vooral met Katholieke of neutrale gezelschappen.		Op amper zestienjarige leeftijd werd hij lid van de infanterie van Bergen op Zoom, waar hij militaire muziek speelde. Bij de infanterie speelde hij eerste viool en hij deed dienst als reserve hoornspeler. Hij ronde zijn muziektheorie studie, onderwezen door de dirigent N. A. Bouman, af in Bergen op Zoom. In 1901 verhuisde Anderson naar Zeeland. Hij was werkzaam als privé-muziekleraar en als dirigent. Achttien jaar lang verbleef hij in Goes waar hij werkte als dirigent. Hier componeerde hij onder andere ''Drei Lieder für eine Singstimme mit Klavierbegleitung'' (1903-1905) voor fanfare, en ''Lied van de zee'', een ballade voor gemengd koor en orkest. Op 4 augustus 1914 trouwde hij met Jozina Maria Snoep. Hun eerste en enige kind werd geboren in 1917. Ze noemden hem naar Andersons vader, [[Carel Frederik Anderson]]. In 1919 verhuisde de familie naar Almelo, hopend op een betere financiële toekomst. Anderson werd koordirecteur van de Gregoriuskerk. Hoewel hij in Goes vooral met Protestantse muziekverenigingen werkte, werkte hij in Almelo vooral met Katholieke of neutrale gezelschappen.

	== Werk en invloed ==		== Werk en invloed ==

W. van Gorsel op 28 nov 2024 om 13:06

2024-11-28T13:06:58Z

← Oudere versie		Versie van 28 nov 2024 13:06
Regel 11:		Regel 11:
	}}		}}
	== Levensloop ==		== Levensloop ==
	Jan Carel Anderson, zoon van [[Carel Frederik Anderson]] en [[Constantia Martina Jörg]], werd geboren op 9 oktober 1878 in Houten. Niet lang na zijn geboorte verhuisde de familie naar Beets, een dorpje in de buurt bij de stad Hoorn. Zijn eerste pianolessen kreeg hij van zijn vader, gevolgd door piano-, viool- en muziektheorielessen aan de muziekschool in Hoorn. Op elfjarige leeftijd componeerde hij zijn eerste stuk, een fanfaremars.		Jan Carel Anderson, zoon van Carel Frederik Anderson en Constantia Martina Jörg, werd geboren op 9 oktober 1878 in Houten. Niet lang na zijn geboorte verhuisde de familie naar Beets, een dorpje in de buurt bij de stad Hoorn. Zijn eerste pianolessen kreeg hij van zijn vader, gevolgd door piano-, viool- en muziektheorielessen aan de muziekschool in Hoorn. Op elfjarige leeftijd componeerde hij zijn eerste stuk, een fanfaremars.
	Op amper zestienjarige leeftijd werd hij lid van de infanterie van Bergen op Zoom, waar hij militaire muziek speelde. Bij de infanterie speelde hij eerste viool en hij deed dienst als reserve hoornspeler. Hij ronde zijn muziektheorie studie, onderwezen door de dirigent N. A. Bouman, af in Bergen op Zoom. In 1901 verhuisde Anderson naar Zeeland. Hij was werkzaam als privé-muziekleraar en als dirigent. Achttien jaar lang verbleef hij in Goes waar hij werkte als dirigent. Hier componeerde hij onder andere ''Drei Lieder für eine Singstimme mit Klavierbegleitung'' (1903-1905) voor fanfare, en ''Lied van de zee'', een ballade voor gemengd koor en orkest. Op 4 augustus 1914 trouwde hij met [[Jozina Maria Snoep]]. Hun eerste en enige kind werd geboren in 1917. Ze noemden hem naar Andersons vader, [[Carel Frederik Anderson]]. In 1919 verhuisde de familie naar Almelo, hopend op een betere financiële toekomst. Anderson werd koordirecteur van de [[Gregoriuskerk]]. Hoewel hij in Goes vooral met Protestantse muziekverenigingen werkte, werkte hij in Almelo vooral met Katholieke of neutrale gezelschappen.		Op amper zestienjarige leeftijd werd hij lid van de infanterie van Bergen op Zoom, waar hij militaire muziek speelde. Bij de infanterie speelde hij eerste viool en hij deed dienst als reserve hoornspeler. Hij ronde zijn muziektheorie studie, onderwezen door de dirigent N. A. Bouman, af in Bergen op Zoom. In 1901 verhuisde Anderson naar Zeeland. Hij was werkzaam als privé-muziekleraar en als dirigent. Achttien jaar lang verbleef hij in Goes waar hij werkte als dirigent. Hier componeerde hij onder andere ''Drei Lieder für eine Singstimme mit Klavierbegleitung'' (1903-1905) voor fanfare, en ''Lied van de zee'', een ballade voor gemengd koor en orkest. Op 4 augustus 1914 trouwde hij met [[Jozina Maria Snoep]]. Hun eerste en enige kind werd geboren in 1917. Ze noemden hem naar Andersons vader, [[Carel Frederik Anderson]]. In 1919 verhuisde de familie naar Almelo, hopend op een betere financiële toekomst. Anderson werd koordirecteur van de [[Gregoriuskerk]]. Hoewel hij in Goes vooral met Protestantse muziekverenigingen werkte, werkte hij in Almelo vooral met Katholieke of neutrale gezelschappen.

Wim van Gorsel: /* Werk en invloed */

2024-11-05T09:34:48Z

Werk en invloed

← Oudere versie		Versie van 5 nov 2024 09:34
Regel 16:		Regel 16:
	== Werk en invloed ==		== Werk en invloed ==
	Men zou Anderson kunnen karakteriseren als waarheidszoeker. Hij las vele filosofische en religieuze teksten. Deze beïnvloedden hem en veranderden zijn visie. Bovendien was hij zeer gelovig. Religieuze invloeden zijn terug te horen in het merendeel van zijn composities. Hij componeerde meer dan 160 stukken die onderverdeeld kunnen worden in verscheidene categorieën. Hij componeerde a capella koorwerken voor mannen-, vrouwen-, gemengd en kinderkoor. Ook componeerde hij koorstukken met begeleiding en stukken voor solostem met begeleiding. Bovendien schreef hij orkeststukken. Hij componeerde verschillende solostukken voor piano maar deze zijn nooit gepubliceerd. Tot slot componeerde hij instrumentale stukken voor andere instrumenten, bijvoorbeeld voor strijkkwartet. In enkele gevallen schreef hij zelf de tekst bij zijn werken. Naast deze composities heeft hij artikelen geschreven met betrekking tot muziektheorie. Hij publiceerde artikelen over muzieknotatie en toonsoorten in het tijdschrift ''Symphonia''. Bovendien verschenen zijn gedichten regelmatig in de ''Nieuwe Twentsche en Almelosche Courant''.		Men zou Anderson kunnen karakteriseren als waarheidszoeker. Hij las vele filosofische en religieuze teksten. Deze beïnvloedden hem en veranderden zijn visie. Bovendien was hij zeer gelovig. Religieuze invloeden zijn terug te horen in het merendeel van zijn composities. Hij componeerde meer dan 160 stukken die onderverdeeld kunnen worden in verscheidene categorieën. Hij componeerde a capella koorwerken voor mannen-, vrouwen-, gemengd en kinderkoor. Ook componeerde hij koorstukken met begeleiding en stukken voor solostem met begeleiding. Bovendien schreef hij orkeststukken. Hij componeerde verschillende solostukken voor piano maar deze zijn nooit gepubliceerd. Tot slot componeerde hij instrumentale stukken voor andere instrumenten, bijvoorbeeld voor strijkkwartet. In enkele gevallen schreef hij zelf de tekst bij zijn werken. Naast deze composities heeft hij artikelen geschreven met betrekking tot muziektheorie. Hij publiceerde artikelen over muzieknotatie en toonsoorten in het tijdschrift ''Symphonia''. Bovendien verschenen zijn gedichten regelmatig in de ''Nieuwe Twentsche en Almelosche Courant''.


	[[Bestand:Anderson2.png\|thumb\|left\|200px\|J.C. Anderson, bron: [http://zoeken.tijdschriftenbankzeeland.nl/issue/zet/1991-11-01/edition/0/page/16?query=%22jan%20carel%20anderson%22&sort=relevance ''Zeeuws Tijdschrift'' 41/6 (1991) 214]]]		[[Bestand:Anderson2.png\|thumb\|left\|200px\|J.C. Anderson, bron: [http://zoeken.tijdschriftenbankzeeland.nl/issue/zet/1991-11-01/edition/0/page/16?query=%22jan%20carel%20anderson%22&sort=relevance ''Zeeuws Tijdschrift'' 41/6 (1991) 214]]]
	Gedurende zijn leven ontving Anderson positieve kritieken met betrekking tot zijn muziek. Op ongeveer twintigjarige leeftijd ontving hij onderscheidingen voor een aantal van zijn stukken, waaronder een mars voor fanfare. Ook het stuk dat hijzelf beschouwde als zijn lievelingswerk, ''Vader Beatus’ Dood'', een compositie voor mannenkoor met tekst geschreven door dr. [[Johannes D. Bierens de Haan]], werd positief ontvangen. Hoewel het in 1925 gecomponeerd was, werd het voor de eerste keer uitgevoerd in 1938, want ook al werd de muziek van Anderson goed ontvangen, het werd niet vaak opgevoerd. Nadat hij een stuk had geschreven verdween het vaak in de kast, in plaats van gepubliceerd te worden.		Gedurende zijn leven ontving Anderson positieve kritieken met betrekking tot zijn muziek. Op ongeveer twintigjarige leeftijd ontving hij onderscheidingen voor een aantal van zijn stukken, waaronder een mars voor fanfare. Ook het stuk dat hijzelf beschouwde als zijn lievelingswerk, ''Vader Beatus’ Dood'', een compositie voor mannenkoor met tekst geschreven door dr. [[Johannes D. Bierens de Haan]], werd positief ontvangen. Hoewel het in 1925 gecomponeerd was, werd het voor de eerste keer uitgevoerd in 1938, want ook al werd de muziek van Anderson goed ontvangen, het werd niet vaak opgevoerd. Nadat hij een stuk had geschreven verdween het vaak in de kast, in plaats van gepubliceerd te worden.


	In een brief geadresseerd aan Anderson stelde componist Willem Andriessen dat Andersons muziek misschien niet modern was en dat de muziek daardoor misschien niet vaak is uitgevoerd. Steden als Amsterdam zouden een voorkeur gehad kunnen hebben voor moderne muziek. Desalniettemin is de muziek van Anderson vergeleken met tijdgenoten behoorlijk modern vanuit een harmonisch oogpunt. Momenteel wordt Anderson niet erkend als componist. Namen als [[Gerard Von Brucken Fock]], [[Abraham Emilius von Brucken Fock]] en [[Karl Otto Lies]], een vriend van Anderson, zijn beter bekend. Een reden daarvoor zou kunnen zijn dat Anderson sympathie toonde voor de Duitsers en de NSB. Dit was waarschijnlijk de reden voor zijn plotselinge ontslag bij het mannenkoor van Almelo, dat was opgebloeid onder zijn leiding.		In een brief geadresseerd aan Anderson stelde componist Willem Andriessen dat Andersons muziek misschien niet modern was en dat de muziek daardoor misschien niet vaak is uitgevoerd. Steden als Amsterdam zouden een voorkeur gehad kunnen hebben voor moderne muziek. Desalniettemin is de muziek van Anderson vergeleken met tijdgenoten behoorlijk modern vanuit een harmonisch oogpunt. Momenteel wordt Anderson niet erkend als componist. Namen als [[Gerard Von Brucken Fock]], [[Abraham Emilius von Brucken Fock]] en [[Karl Otto Lies]], een vriend van Anderson, zijn beter bekend. Een reden daarvoor zou kunnen zijn dat Anderson sympathie toonde voor de Duitsers en de NSB. Dit was waarschijnlijk de reden voor zijn plotselinge ontslag bij het mannenkoor van Almelo, dat was opgebloeid onder zijn leiding.


	Op 6 februari 1946 stierf Anderson als gevolg van een beroerte, na een repetitie in Vriezenveen. In een herdenkingsartikel verschenen in het tijdschrift ''Koor- en Kunstleven'' van juni 1946, wordt Anderson beschreven als een muzikaal genie.		Op 6 februari 1946 stierf Anderson als gevolg van een beroerte, na een repetitie in Vriezenveen. In een herdenkingsartikel verschenen in het tijdschrift ''Koor- en Kunstleven'' van juni 1946, wordt Anderson beschreven als een muzikaal genie.

Wim van Gorsel: /* Editor */

2024-11-05T09:34:26Z

Editor

← Oudere versie		Versie van 5 nov 2024 09:34
Regel 111:		Regel 111:
	== Auteur ==		== Auteur ==
	Ilona Bierbooms (UCR), 2012. Bewerking: Margot Polderdijk (UCR), 2017.		Ilona Bierbooms (UCR), 2012. Bewerking: Margot Polderdijk (UCR), 2017.

	~~== Editor ==~~
	~~Margot Polderdijk (UCR), 2017~~

	== Bronnen ==		== Bronnen ==

Wim van Gorsel: /* Auteur */

2024-11-05T09:34:14Z

Auteur

← Oudere versie		Versie van 5 nov 2024 09:34
Regel 110:		Regel 110:

	== Auteur ==		== Auteur ==
	Ilona Bierbooms (UCR), 2012		Ilona Bierbooms (UCR), 2012. Bewerking: Margot Polderdijk (UCR), 2017.

	== Editor ==		== Editor ==

Johan Francke op 5 jul 2019 om 11:23

2019-07-05T11:23:15Z

← Oudere versie		Versie van 5 jul 2019 11:23
Regel 8:		Regel 8:
	\| overlijdensplaats = Vriezenveen		\| overlijdensplaats = Vriezenveen
	\| beroep = componist en muziekleraar		\| beroep = componist en muziekleraar
	\| VIAF = [https://viaf.org/viaf/]		\| VIAF = [https://viaf.org/viaf/291798425 J.C. Anderson]
	}}		}}
	== Levensloop ==		== Levensloop ==