Johan Evertsen (2) - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel: /* Literatuur */

2025-07-26T09:12:35Z

Literatuur

← Oudere versie		Versie van 26 jul 2025 09:12
Regel 22:		Regel 22:
	*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/244769885 Doeke Roos, Twee eeuwen varen en vechten 1550-1750. Het admiralengeslacht Evertsen (Vlissingen 2003).]		*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/244769885 Doeke Roos, Twee eeuwen varen en vechten 1550-1750. Het admiralengeslacht Evertsen (Vlissingen 2003).]

	[[category:~~krijsgwetenschap~~]]		[[category:krijgswetenschap]]
	[[category:Maritiem]]		[[category:Maritiem]]
	[[category:Zeeuwen]]		[[category:Zeeuwen]]
	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]
	{{DEFAULTSORT:Evertsen (2), Johan}}		{{DEFAULTSORT:Evertsen (2), Johan}}

Wim van Gorsel op 23 feb 2021 om 08:00

2021-02-23T08:00:45Z

← Oudere versie		Versie van 23 feb 2021 08:00
Regel 27:		Regel 27:
	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]
	{{DEFAULTSORT:Evertsen (2), Johan}}		{{DEFAULTSORT:Evertsen (2), Johan}}

	~~AFBEELDING~~
	~~Johan Evertsen, ridder, vice-admiraal. Afbeelding van het in 1662 vervaardigde model van het admiraliteitsschip `Zeelandia', dat in 1653 te Veere werd gebouwd en waarop Johan Evertsen voer tot 1654.~~

Wim van Gorsel op 23 feb 2021 om 08:00

2021-02-23T08:00:30Z

← Oudere versie		Versie van 23 feb 2021 08:00
Regel 11:		Regel 11:
	}}		}}
	== Levensloop ==		== Levensloop ==
	Tweede zoon van [[Jan Evertsen]], de kapitein, die hem reeds vroeg voor de zeedienst opleidde. Werd vermoedelijk reeds in 1622 tot kapitein bevorderd. In 1625 nam hij deel aan de gevechten bij La Rochelle. Ging in 1626 onder Laurens Reael naar West-Indië waar hij een schip wist te veroveren. In 1628 werd hij door de admiraliteit van Zeeland, als beloning voor zijn verrichtingen, tot commandeur verheven en werd zijn salaris verdubbeld. Begeleidde in deze functie de zilvervloot van Piet Hein naar Nederland. Kreeg in 1631 opdracht de Hollandse en Zeeuwse kust te bewaken toen bekend werd, dat de Spanjaarden weer een nieuwe vloot hadden uitgerust en versloeg, onder Hollare, deze vloot op 12 september 1631. Behaalde in 1636 een overwinning op de Duinkerker kaper J. Collaert, waarbij twee vijandelijke schepen werden vernietigd. De Staten van Zeeland schonken Evertsen en enkele andere commandanten een gouden ketting met een gouden gedenkpenning. Op 25 februari 1637 werd hij tot vice-admiraal van Zeeland benoemd. In 1639 had Evertsen één van de zes smaldelen onder zijn bevel van de vloot, die op de rede van Duins ten anker lagen onder Tromp de Spaanse vloot aanviel. Deze Spaanse vloot werd een gevoelige nederlaag toegebracht en Evertsen kreeg wederom een gouden ketting en gedenkpenning. In 1644 werkte hij mee aan de verovering van Sas van Gent door prins Frederik Hendrik. Een jaar later was hij aanwezig bij het beleg van Hulst en weer een jaar later onderscheidde hij zich bij Antwerpen. Op 31 december werd hij door de Franse koning benoemd tot ridder in de orde van St. Michiel. Na de vrede van Munster bleef Johan in dienst van de admiraliteit van Zeeland. In de eerste Engelse oorlog onderscheidde hij zich in alle grote zeeslagen. Na het sneuvelen van M.H. Tromp in 1653 (slag bij Terheiden) kreeg niet Evertsen het opperbevel doch Witte Corneliszoon de With. Na 1654 heeft Johan vijf jaar lang rust genoten, doch in 1659 voerde hij het bevel over een Zeeuws eskader dat naar de Oostzee ging om de Denen te steunen in de strijd tegen de Zweden. Voor zijn uitstekende daden aldaar werd hij beloond met een extra toelage boven zijn salaris. Op 16 december werd Johan benoemd tot luitenant-admiraal van Zeeland, doch wederom werd hij overgeslagen om het opperbevel over 's lands vloot te voeren. In de tweede Engelse oorlog deed hij weer dienst op de vloot, doch de nederlaag bij Lowestoft werd aan hem geweten en toen hij in Hellevoetsluis landde, om vandaar naar 's Gravenhage te gaan, werd hij door het volk mishandeld. Hij wist echter toch zijn reis voort te zetten. Hij verzocht de Staten van Zeeland de waardigheid van luitenant-admiraal aan zijn broer [[Cornelis Evertsen de Oude]] over te dragen en hij kreeg op zijn verzoek eervol ontslag. Hij behield echter de titel van luitenant-admiraal en hij kreeg de opdracht een nieuwe vloot uit te rusten. Toen zijn broer Cornelis in de Vierdaagse zeeslag sneuvelde, werd Johan op 21 juni 1666 in zijn voormalige rang van luitenant-admiraal hersteld, kreeg het bevel over een gedeelte van de vloot en zitting in de krijgsraad. Met De Ruyter en Tromp nam hij daarna deel aan de Tweedaagse zeeslag en stierf op 5 augustus 1666, nadat hij een been had verloren als gevolg van een inslag van een boutkogel. Op 6 augustus werd zijn lichaam naar Zeeland gebracht, Op 9 september werd hij in de Oude Kerk te Middelburg begraven.		Tweede zoon van [[Jan Evertsen]], de kapitein, die hem reeds vroeg voor de zeedienst opleidde. Werd vermoedelijk reeds in 1622 tot kapitein bevorderd. In 1625 nam hij deel aan de gevechten bij La Rochelle. Ging in 1626 onder Laurens Reael naar West-Indië waar hij een schip wist te veroveren. In 1628 werd hij door de admiraliteit van Zeeland, als beloning voor zijn verrichtingen, tot commandeur verheven en werd zijn salaris verdubbeld. Begeleidde in deze functie de zilvervloot van Piet Hein naar Nederland. Kreeg in 1631 opdracht de Hollandse en Zeeuwse kust te bewaken toen bekend werd, dat de Spanjaarden weer een nieuwe vloot hadden uitgerust en versloeg, onder Hollare, deze vloot op 12 september 1631. Behaalde in 1636 een overwinning op de Duinkerker kaper J. Collaert, waarbij twee vijandelijke schepen werden vernietigd. De Staten van Zeeland schonken Evertsen en enkele andere commandanten een gouden ketting met een gouden gedenkpenning. Op 25 februari 1637 werd hij tot vice-admiraal van Zeeland benoemd. In 1639 had Evertsen één van de zes smaldelen onder zijn bevel van de vloot, die op de rede van Duins ten anker lagen onder Tromp de Spaanse vloot aanviel. Deze Spaanse vloot werd een gevoelige nederlaag toegebracht en Evertsen kreeg wederom een gouden ketting en gedenkpenning. In 1644 werkte hij mee aan de verovering van Sas van Gent door prins Frederik Hendrik. Een jaar later was hij aanwezig bij het beleg van Hulst en weer een jaar later onderscheidde hij zich bij Antwerpen. Op 31 december werd hij door de Franse koning benoemd tot ridder in de orde van St. Michiel. Na de vrede van Munster bleef Johan in dienst van de admiraliteit van Zeeland. In de eerste Engelse oorlog onderscheidde hij zich in alle grote zeeslagen. Na het sneuvelen van M.H. Tromp in 1653 (slag bij Terheiden) kreeg niet Evertsen het opperbevel doch Witte Corneliszoon de With. Na 1654 heeft Johan vijf jaar lang rust genoten, doch in 1659 voerde hij het bevel over een Zeeuws eskader dat naar de Oostzee ging om de Denen te steunen in de strijd tegen de Zweden. Voor zijn uitstekende daden aldaar werd hij beloond met een extra toelage boven zijn salaris. Op 16 december werd Johan benoemd tot luitenant-admiraal van Zeeland, doch wederom werd hij overgeslagen om het opperbevel over 's lands vloot te voeren. In de tweede Engelse oorlog deed hij weer dienst op de vloot, doch de nederlaag bij Lowestoft werd aan hem geweten en toen hij in Hellevoetsluis landde, om vandaar naar 's Gravenhage te gaan, werd hij door het volk mishandeld. Hij wist echter toch zijn reis voort te zetten. Hij verzocht de Staten van Zeeland de waardigheid van luitenant-admiraal aan zijn broer [[Cornelis Evertsen (de Oude)]] over te dragen en hij kreeg op zijn verzoek eervol ontslag. Hij behield echter de titel van luitenant-admiraal en hij kreeg de opdracht een nieuwe vloot uit te rusten. Toen zijn broer Cornelis in de Vierdaagse zeeslag sneuvelde, werd Johan op 21 juni 1666 in zijn voormalige rang van luitenant-admiraal hersteld, kreeg het bevel over een gedeelte van de vloot en zitting in de krijgsraad. Met De Ruyter en Tromp nam hij daarna deel aan de Tweedaagse zeeslag en stierf op 5 augustus 1666, nadat hij een been had verloren als gevolg van een inslag van een boutkogel. Op 6 augustus werd zijn lichaam naar Zeeland gebracht, Op 9 september werd hij in de Oude Kerk te Middelburg begraven.

	== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==		== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==

Johan Francke op 8 jul 2019 om 10:52

2019-07-08T10:52:13Z

← Oudere versie		Versie van 8 jul 2019 10:52
Regel 1:		Regel 1:
	{{InfoboxPersoon		{{InfoboxPersoon
	\| afbeelding = [[Bestand:.jpg\|~~200px~~]]		\| afbeelding = [[Bestand:Evertsen_praalgraf2.jpg\|250px]]
	\| naam = Johan Evertsen (2)		\| naam = Johan Evertsen (2)
	\| onderschrift =		\| onderschrift = Praalgraf van Johan en Cornelis Evertsen, beiden gesneuveld in 1666, gemaakt door Rombout Verhulst in de Nieuwe Kerk in Middelburg, foto: J. Francke, 9 juni 2016
	\| geboortedatum = [[januari]] [[1600]]		\| geboortedatum = [[januari]] [[1600]]
	\| geboorteplaats = Vlissingen		\| geboorteplaats = Vlissingen
Regel 11:		Regel 11:
	}}		}}
	== Levensloop ==		== Levensloop ==
	[[Bestand:Evertsen_praalgraf2.jpg\|thumb\|left\|200px\|Praalgraf van Johan en Cornelis Evertsen, beiden gesneuveld in 1666, gemaakt door Rombout Verhulst in de Nieuwe Kerk in Middelburg, foto: J. Francke, 9 juni 2016]]
	Tweede zoon van [[Jan Evertsen]], de kapitein, die hem reeds vroeg voor de zeedienst opleidde. Werd vermoedelijk reeds in 1622 tot kapitein bevorderd. In 1625 nam hij deel aan de gevechten bij La Rochelle. Ging in 1626 onder Laurens Reael naar West-Indië waar hij een schip wist te veroveren. In 1628 werd hij door de admiraliteit van Zeeland, als beloning voor zijn verrichtingen, tot commandeur verheven en werd zijn salaris verdubbeld. Begeleidde in deze functie de zilvervloot van Piet Hein naar Nederland. Kreeg in 1631 opdracht de Hollandse en Zeeuwse kust te bewaken toen bekend werd, dat de Spanjaarden weer een nieuwe vloot hadden uitgerust en versloeg, onder Hollare, deze vloot op 12 september 1631. Behaalde in 1636 een overwinning op de Duinkerker kaper J. Collaert, waarbij twee vijandelijke schepen werden vernietigd. De Staten van Zeeland schonken Evertsen en enkele andere commandanten een gouden ketting met een gouden gedenkpenning. Op 25 februari 1637 werd hij tot vice-admiraal van Zeeland benoemd. In 1639 had Evertsen één van de zes smaldelen onder zijn bevel van de vloot, die op de rede van Duins ten anker lagen onder Tromp de Spaanse vloot aanviel. Deze Spaanse vloot werd een gevoelige nederlaag toegebracht en Evertsen kreeg wederom een gouden ketting en gedenkpenning. In 1644 werkte hij mee aan de verovering van Sas van Gent door prins Frederik Hendrik. Een jaar later was hij aanwezig bij het beleg van Hulst en weer een jaar later onderscheidde hij zich bij Antwerpen. Op 31 december werd hij door de Franse koning benoemd tot ridder in de orde van St. Michiel. Na de vrede van Munster bleef Johan in dienst van de admiraliteit van Zeeland. In de eerste Engelse oorlog onderscheidde hij zich in alle grote zeeslagen. Na het sneuvelen van M.H. Tromp in 1653 (slag bij Terheiden) kreeg niet Evertsen het opperbevel doch Witte Corneliszoon de With. Na 1654 heeft Johan vijf jaar lang rust genoten, doch in 1659 voerde hij het bevel over een Zeeuws eskader dat naar de Oostzee ging om de Denen te steunen in de strijd tegen de Zweden. Voor zijn uitstekende daden aldaar werd hij beloond met een extra toelage boven zijn salaris. Op 16 december werd Johan benoemd tot luitenant-admiraal van Zeeland, doch wederom werd hij overgeslagen om het opperbevel over 's lands vloot te voeren. In de tweede Engelse oorlog deed hij weer dienst op de vloot, doch de nederlaag bij Lowestoft werd aan hem geweten en toen hij in Hellevoetsluis landde, om vandaar naar 's Gravenhage te gaan, werd hij door het volk mishandeld. Hij wist echter toch zijn reis voort te zetten. Hij verzocht de Staten van Zeeland de waardigheid van luitenant-admiraal aan zijn broer [[Cornelis Evertsen de Oude]] over te dragen en hij kreeg op zijn verzoek eervol ontslag. Hij behield echter de titel van luitenant-admiraal en hij kreeg de opdracht een nieuwe vloot uit te rusten. Toen zijn broer Cornelis in de Vierdaagse zeeslag sneuvelde, werd Johan op 21 juni 1666 in zijn voormalige rang van luitenant-admiraal hersteld, kreeg het bevel over een gedeelte van de vloot en zitting in de krijgsraad. Met De Ruyter en Tromp nam hij daarna deel aan de Tweedaagse zeeslag en stierf op 5 augustus 1666, nadat hij een been had verloren als gevolg van een inslag van een boutkogel. Op 6 augustus werd zijn lichaam naar Zeeland gebracht, Op 9 september werd hij in de Oude Kerk te Middelburg begraven.		Tweede zoon van [[Jan Evertsen]], de kapitein, die hem reeds vroeg voor de zeedienst opleidde. Werd vermoedelijk reeds in 1622 tot kapitein bevorderd. In 1625 nam hij deel aan de gevechten bij La Rochelle. Ging in 1626 onder Laurens Reael naar West-Indië waar hij een schip wist te veroveren. In 1628 werd hij door de admiraliteit van Zeeland, als beloning voor zijn verrichtingen, tot commandeur verheven en werd zijn salaris verdubbeld. Begeleidde in deze functie de zilvervloot van Piet Hein naar Nederland. Kreeg in 1631 opdracht de Hollandse en Zeeuwse kust te bewaken toen bekend werd, dat de Spanjaarden weer een nieuwe vloot hadden uitgerust en versloeg, onder Hollare, deze vloot op 12 september 1631. Behaalde in 1636 een overwinning op de Duinkerker kaper J. Collaert, waarbij twee vijandelijke schepen werden vernietigd. De Staten van Zeeland schonken Evertsen en enkele andere commandanten een gouden ketting met een gouden gedenkpenning. Op 25 februari 1637 werd hij tot vice-admiraal van Zeeland benoemd. In 1639 had Evertsen één van de zes smaldelen onder zijn bevel van de vloot, die op de rede van Duins ten anker lagen onder Tromp de Spaanse vloot aanviel. Deze Spaanse vloot werd een gevoelige nederlaag toegebracht en Evertsen kreeg wederom een gouden ketting en gedenkpenning. In 1644 werkte hij mee aan de verovering van Sas van Gent door prins Frederik Hendrik. Een jaar later was hij aanwezig bij het beleg van Hulst en weer een jaar later onderscheidde hij zich bij Antwerpen. Op 31 december werd hij door de Franse koning benoemd tot ridder in de orde van St. Michiel. Na de vrede van Munster bleef Johan in dienst van de admiraliteit van Zeeland. In de eerste Engelse oorlog onderscheidde hij zich in alle grote zeeslagen. Na het sneuvelen van M.H. Tromp in 1653 (slag bij Terheiden) kreeg niet Evertsen het opperbevel doch Witte Corneliszoon de With. Na 1654 heeft Johan vijf jaar lang rust genoten, doch in 1659 voerde hij het bevel over een Zeeuws eskader dat naar de Oostzee ging om de Denen te steunen in de strijd tegen de Zweden. Voor zijn uitstekende daden aldaar werd hij beloond met een extra toelage boven zijn salaris. Op 16 december werd Johan benoemd tot luitenant-admiraal van Zeeland, doch wederom werd hij overgeslagen om het opperbevel over 's lands vloot te voeren. In de tweede Engelse oorlog deed hij weer dienst op de vloot, doch de nederlaag bij Lowestoft werd aan hem geweten en toen hij in Hellevoetsluis landde, om vandaar naar 's Gravenhage te gaan, werd hij door het volk mishandeld. Hij wist echter toch zijn reis voort te zetten. Hij verzocht de Staten van Zeeland de waardigheid van luitenant-admiraal aan zijn broer [[Cornelis Evertsen de Oude]] over te dragen en hij kreeg op zijn verzoek eervol ontslag. Hij behield echter de titel van luitenant-admiraal en hij kreeg de opdracht een nieuwe vloot uit te rusten. Toen zijn broer Cornelis in de Vierdaagse zeeslag sneuvelde, werd Johan op 21 juni 1666 in zijn voormalige rang van luitenant-admiraal hersteld, kreeg het bevel over een gedeelte van de vloot en zitting in de krijgsraad. Met De Ruyter en Tromp nam hij daarna deel aan de Tweedaagse zeeslag en stierf op 5 augustus 1666, nadat hij een been had verloren als gevolg van een inslag van een boutkogel. Op 6 augustus werd zijn lichaam naar Zeeland gebracht, Op 9 september werd hij in de Oude Kerk te Middelburg begraven.

Johan Francke op 8 jul 2019 om 10:50

2019-07-08T10:50:52Z

← Oudere versie		Versie van 8 jul 2019 10:50
Regel 21:		Regel 21:

	== Literatuur ==		== Literatuur ==
	-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/244769885 Doeke Roos, Twee eeuwen varen en vechten 1550-1750. Het admiralengeslacht Evertsen (Vlissingen 2003).]		*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/244769885 Doeke Roos, Twee eeuwen varen en vechten 1550-1750. Het admiralengeslacht Evertsen (Vlissingen 2003).]

	~~AFBEELDING~~
	~~Johan Evertsen, ridder, vice-admiraal. Afbeelding van het in 1662 vervaardigde model van het admiraliteitsschip `Zeelandia', dat in 1653 te Veere werd gebouwd en waarop Johan Evertsen voer tot 1654.~~

	[[category:krijsgwetenschap]]		[[category:krijsgwetenschap]]
Regel 30:		Regel 27:
	[[category:Zeeuwen]]		[[category:Zeeuwen]]
	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]
			{{DEFAULTSORT:Evertsen (2), Johan}}

			AFBEELDING
			Johan Evertsen, ridder, vice-admiraal. Afbeelding van het in 1662 vervaardigde model van het admiraliteitsschip `Zeelandia', dat in 1653 te Veere werd gebouwd en waarop Johan Evertsen voer tot 1654.

Johan Francke: /* Literatuur */

2016-06-13T13:42:47Z

Literatuur

← Oudere versie		Versie van 13 jun 2016 13:42
Regel 21:		Regel 21:

	== Literatuur ==		== Literatuur ==
	-Doeke Roos, Twee eeuwen varen en vechten 1550-1750. Het admiralengeslacht Evertsen (Vlissingen 2003).		-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/244769885 Doeke Roos, Twee eeuwen varen en vechten 1550-1750. Het admiralengeslacht Evertsen (Vlissingen 2003).]

	AFBEELDING		AFBEELDING

Johan Francke op 9 jun 2016 om 12:04

2016-06-09T12:04:16Z

← Oudere versie		Versie van 9 jun 2016 12:04
Regel 11:		Regel 11:
	}}		}}
	== Levensloop ==		== Levensloop ==
	[[Bestand:Evertsen_praalgraf2.jpg\|thumb\|left\|200px\|Praalgraf van Johan en Cornelis Evertsen, beiden gesneuveld in 1666, gemaakt door ~~Rombouts~~ in de Nieuwe Kerk in Middelburg, foto: J. Francke, 9 juni 2016]]		[[Bestand:Evertsen_praalgraf2.jpg\|thumb\|left\|200px\|Praalgraf van Johan en Cornelis Evertsen, beiden gesneuveld in 1666, gemaakt door Rombout Verhulst in de Nieuwe Kerk in Middelburg, foto: J. Francke, 9 juni 2016]]
	Tweede zoon van [[Jan Evertsen]], de kapitein, die hem reeds vroeg voor de zeedienst opleidde. Werd vermoedelijk reeds in 1622 tot kapitein bevorderd. In 1625 nam hij deel aan de gevechten bij La Rochelle. Ging in 1626 onder Laurens Reael naar West-Indië waar hij een schip wist te veroveren. In 1628 werd hij door de admiraliteit van Zeeland, als beloning voor zijn verrichtingen, tot commandeur verheven en werd zijn salaris verdubbeld. Begeleidde in deze functie de zilvervloot van Piet Hein naar Nederland. Kreeg in 1631 opdracht de Hollandse en Zeeuwse kust te bewaken toen bekend werd, dat de Spanjaarden weer een nieuwe vloot hadden uitgerust en versloeg, onder Hollare, deze vloot op 12 september 1631. Behaalde in 1636 een overwinning op de Duinkerker kaper J. Collaert, waarbij twee vijandelijke schepen werden vernietigd. De Staten van Zeeland schonken Evertsen en enkele andere commandanten een gouden ketting met een gouden gedenkpenning. Op 25 februari 1637 werd hij tot vice-admiraal van Zeeland benoemd. In 1639 had Evertsen één van de zes smaldelen onder zijn bevel van de vloot, die op de rede van Duins ten anker lagen onder Tromp de Spaanse vloot aanviel. Deze Spaanse vloot werd een gevoelige nederlaag toegebracht en Evertsen kreeg wederom een gouden ketting en gedenkpenning. In 1644 werkte hij mee aan de verovering van Sas van Gent door prins Frederik Hendrik. Een jaar later was hij aanwezig bij het beleg van Hulst en weer een jaar later onderscheidde hij zich bij Antwerpen. Op 31 december werd hij door de Franse koning benoemd tot ridder in de orde van St. Michiel. Na de vrede van Munster bleef Johan in dienst van de admiraliteit van Zeeland. In de eerste Engelse oorlog onderscheidde hij zich in alle grote zeeslagen. Na het sneuvelen van M.H. Tromp in 1653 (slag bij Terheiden) kreeg niet Evertsen het opperbevel doch Witte Corneliszoon de With. Na 1654 heeft Johan vijf jaar lang rust genoten, doch in 1659 voerde hij het bevel over een Zeeuws eskader dat naar de Oostzee ging om de Denen te steunen in de strijd tegen de Zweden. Voor zijn uitstekende daden aldaar werd hij beloond met een extra toelage boven zijn salaris. Op 16 december werd Johan benoemd tot luitenant-admiraal van Zeeland, doch wederom werd hij overgeslagen om het opperbevel over 's lands vloot te voeren. In de tweede Engelse oorlog deed hij weer dienst op de vloot, doch de nederlaag bij Lowestoft werd aan hem geweten en toen hij in Hellevoetsluis landde, om vandaar naar 's Gravenhage te gaan, werd hij door het volk mishandeld. Hij wist echter toch zijn reis voort te zetten. Hij verzocht de Staten van Zeeland de waardigheid van luitenant-admiraal aan zijn broer [[Cornelis Evertsen de Oude]] over te dragen en hij kreeg op zijn verzoek eervol ontslag. Hij behield echter de titel van luitenant-admiraal en hij kreeg de opdracht een nieuwe vloot uit te rusten. Toen zijn broer Cornelis in de Vierdaagse zeeslag sneuvelde, werd Johan op 21 juni 1666 in zijn voormalige rang van luitenant-admiraal hersteld, kreeg het bevel over een gedeelte van de vloot en zitting in de krijgsraad. Met De Ruyter en Tromp nam hij daarna deel aan de Tweedaagse zeeslag en stierf op 5 augustus 1666, nadat hij een been had verloren als gevolg van een inslag van een boutkogel. Op 6 augustus werd zijn lichaam naar Zeeland gebracht, Op 9 september werd hij in de Oude Kerk te Middelburg begraven.		Tweede zoon van [[Jan Evertsen]], de kapitein, die hem reeds vroeg voor de zeedienst opleidde. Werd vermoedelijk reeds in 1622 tot kapitein bevorderd. In 1625 nam hij deel aan de gevechten bij La Rochelle. Ging in 1626 onder Laurens Reael naar West-Indië waar hij een schip wist te veroveren. In 1628 werd hij door de admiraliteit van Zeeland, als beloning voor zijn verrichtingen, tot commandeur verheven en werd zijn salaris verdubbeld. Begeleidde in deze functie de zilvervloot van Piet Hein naar Nederland. Kreeg in 1631 opdracht de Hollandse en Zeeuwse kust te bewaken toen bekend werd, dat de Spanjaarden weer een nieuwe vloot hadden uitgerust en versloeg, onder Hollare, deze vloot op 12 september 1631. Behaalde in 1636 een overwinning op de Duinkerker kaper J. Collaert, waarbij twee vijandelijke schepen werden vernietigd. De Staten van Zeeland schonken Evertsen en enkele andere commandanten een gouden ketting met een gouden gedenkpenning. Op 25 februari 1637 werd hij tot vice-admiraal van Zeeland benoemd. In 1639 had Evertsen één van de zes smaldelen onder zijn bevel van de vloot, die op de rede van Duins ten anker lagen onder Tromp de Spaanse vloot aanviel. Deze Spaanse vloot werd een gevoelige nederlaag toegebracht en Evertsen kreeg wederom een gouden ketting en gedenkpenning. In 1644 werkte hij mee aan de verovering van Sas van Gent door prins Frederik Hendrik. Een jaar later was hij aanwezig bij het beleg van Hulst en weer een jaar later onderscheidde hij zich bij Antwerpen. Op 31 december werd hij door de Franse koning benoemd tot ridder in de orde van St. Michiel. Na de vrede van Munster bleef Johan in dienst van de admiraliteit van Zeeland. In de eerste Engelse oorlog onderscheidde hij zich in alle grote zeeslagen. Na het sneuvelen van M.H. Tromp in 1653 (slag bij Terheiden) kreeg niet Evertsen het opperbevel doch Witte Corneliszoon de With. Na 1654 heeft Johan vijf jaar lang rust genoten, doch in 1659 voerde hij het bevel over een Zeeuws eskader dat naar de Oostzee ging om de Denen te steunen in de strijd tegen de Zweden. Voor zijn uitstekende daden aldaar werd hij beloond met een extra toelage boven zijn salaris. Op 16 december werd Johan benoemd tot luitenant-admiraal van Zeeland, doch wederom werd hij overgeslagen om het opperbevel over 's lands vloot te voeren. In de tweede Engelse oorlog deed hij weer dienst op de vloot, doch de nederlaag bij Lowestoft werd aan hem geweten en toen hij in Hellevoetsluis landde, om vandaar naar 's Gravenhage te gaan, werd hij door het volk mishandeld. Hij wist echter toch zijn reis voort te zetten. Hij verzocht de Staten van Zeeland de waardigheid van luitenant-admiraal aan zijn broer [[Cornelis Evertsen de Oude]] over te dragen en hij kreeg op zijn verzoek eervol ontslag. Hij behield echter de titel van luitenant-admiraal en hij kreeg de opdracht een nieuwe vloot uit te rusten. Toen zijn broer Cornelis in de Vierdaagse zeeslag sneuvelde, werd Johan op 21 juni 1666 in zijn voormalige rang van luitenant-admiraal hersteld, kreeg het bevel over een gedeelte van de vloot en zitting in de krijgsraad. Met De Ruyter en Tromp nam hij daarna deel aan de Tweedaagse zeeslag en stierf op 5 augustus 1666, nadat hij een been had verloren als gevolg van een inslag van een boutkogel. Op 6 augustus werd zijn lichaam naar Zeeland gebracht, Op 9 september werd hij in de Oude Kerk te Middelburg begraven.

Johan Francke op 9 jun 2016 om 11:58

2016-06-09T11:58:49Z

← Oudere versie		Versie van 9 jun 2016 11:58
Regel 1:		Regel 1:
	{{~~Infobox~~		{{InfoboxPersoon
	\| ~~above~~ = Evertsen~~, Johan~~ (2)		\| afbeelding = [[Bestand:.jpg\|200px]]
			\| naam = Johan Evertsen (2)
			\| onderschrift =
			\| geboortedatum = [[januari]] [[1600]]
			\| geboorteplaats = Vlissingen
			\| overlijdensdatum = [[5 augustus]] [[1666]]
			\| overlijdensplaats = Noordzee
			\| beroep = officier in dienst van de Admiraliteit Zeeland
			\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/72196525 Johan Evertsen]
	}}		}}
			== Levensloop ==
			[[Bestand:Evertsen_praalgraf2.jpg\|thumb\|left\|200px\|Praalgraf van Johan en Cornelis Evertsen, beiden gesneuveld in 1666, gemaakt door Rombouts in de Nieuwe Kerk in Middelburg, foto: J. Francke, 9 juni 2016]]
			Tweede zoon van [[Jan Evertsen]], de kapitein, die hem reeds vroeg voor de zeedienst opleidde. Werd vermoedelijk reeds in 1622 tot kapitein bevorderd. In 1625 nam hij deel aan de gevechten bij La Rochelle. Ging in 1626 onder Laurens Reael naar West-Indië waar hij een schip wist te veroveren. In 1628 werd hij door de admiraliteit van Zeeland, als beloning voor zijn verrichtingen, tot commandeur verheven en werd zijn salaris verdubbeld. Begeleidde in deze functie de zilvervloot van Piet Hein naar Nederland. Kreeg in 1631 opdracht de Hollandse en Zeeuwse kust te bewaken toen bekend werd, dat de Spanjaarden weer een nieuwe vloot hadden uitgerust en versloeg, onder Hollare, deze vloot op 12 september 1631. Behaalde in 1636 een overwinning op de Duinkerker kaper J. Collaert, waarbij twee vijandelijke schepen werden vernietigd. De Staten van Zeeland schonken Evertsen en enkele andere commandanten een gouden ketting met een gouden gedenkpenning. Op 25 februari 1637 werd hij tot vice-admiraal van Zeeland benoemd. In 1639 had Evertsen één van de zes smaldelen onder zijn bevel van de vloot, die op de rede van Duins ten anker lagen onder Tromp de Spaanse vloot aanviel. Deze Spaanse vloot werd een gevoelige nederlaag toegebracht en Evertsen kreeg wederom een gouden ketting en gedenkpenning. In 1644 werkte hij mee aan de verovering van Sas van Gent door prins Frederik Hendrik. Een jaar later was hij aanwezig bij het beleg van Hulst en weer een jaar later onderscheidde hij zich bij Antwerpen. Op 31 december werd hij door de Franse koning benoemd tot ridder in de orde van St. Michiel. Na de vrede van Munster bleef Johan in dienst van de admiraliteit van Zeeland. In de eerste Engelse oorlog onderscheidde hij zich in alle grote zeeslagen. Na het sneuvelen van M.H. Tromp in 1653 (slag bij Terheiden) kreeg niet Evertsen het opperbevel doch Witte Corneliszoon de With. Na 1654 heeft Johan vijf jaar lang rust genoten, doch in 1659 voerde hij het bevel over een Zeeuws eskader dat naar de Oostzee ging om de Denen te steunen in de strijd tegen de Zweden. Voor zijn uitstekende daden aldaar werd hij beloond met een extra toelage boven zijn salaris. Op 16 december werd Johan benoemd tot luitenant-admiraal van Zeeland, doch wederom werd hij overgeslagen om het opperbevel over 's lands vloot te voeren. In de tweede Engelse oorlog deed hij weer dienst op de vloot, doch de nederlaag bij Lowestoft werd aan hem geweten en toen hij in Hellevoetsluis landde, om vandaar naar 's Gravenhage te gaan, werd hij door het volk mishandeld. Hij wist echter toch zijn reis voort te zetten. Hij verzocht de Staten van Zeeland de waardigheid van luitenant-admiraal aan zijn broer [[Cornelis Evertsen de Oude]] over te dragen en hij kreeg op zijn verzoek eervol ontslag. Hij behield echter de titel van luitenant-admiraal en hij kreeg de opdracht een nieuwe vloot uit te rusten. Toen zijn broer Cornelis in de Vierdaagse zeeslag sneuvelde, werd Johan op 21 juni 1666 in zijn voormalige rang van luitenant-admiraal hersteld, kreeg het bevel over een gedeelte van de vloot en zitting in de krijgsraad. Met De Ruyter en Tromp nam hij daarna deel aan de Tweedaagse zeeslag en stierf op 5 augustus 1666, nadat hij een been had verloren als gevolg van een inslag van een boutkogel. Op 6 augustus werd zijn lichaam naar Zeeland gebracht, Op 9 september werd hij in de Oude Kerk te Middelburg begraven.

	~~(Vlissingen januari 1600 (ged. 1 februari)~~ - ~~op zee 5 aug. 1666). Zeeofficier.~~		== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==
			{{GoToOriginal}}

	Tweede zoon van Jan [[Evertsen]], de kapitein, die hem reeds vroeg voor de zeedienst opleidde. Werd vermoedelijk reeds in 1622 tot kapitein bevorderd. In 1625 nam hij deel aan de gevechten bij La Rochelle. Ging in 1626 onder Laurens Reael naar West-Indië waar hij een schip wist te veroveren. In 1628 werd hij door de admiraliteit van Zeeland, als beloning voor zijn verrichtingen, tot commandeur verheven en werd zijn salaris verdubbeld. Begeleidde in deze functie de zilvervloot van Piet Hein naar Nederland. Kreeg in 1631 opdracht de Hollandse en Zeeuwse kust te bewaken toen bekend werd, dat de Spanjaarden weer een nieuwe vloot hadden uitgerust en versloeg, onder Hollare, deze vloot op 12 september 1631. Behaalde in 1636 een overwinning op de Duinkerker kaper J. Collaert, waarbij twee vijandelijke schepen werden vernietigd. De Staten van Zeeland schonken Evertsen en enkele andere commandanten een gouden ketting met een gouden gedenkpenning. Op 25 februari 1637 werd hij tot vice-admiraal van Zeeland benoemd. In 1639 had Evertsen één van de zes smaldelen onder zijn bevel van de vloot, die op de rede van Duins ten anker lagen onder Tromp de Spaanse vloot aanviel. Deze Spaanse vloot werd een gevoelige nederlaag toegebracht en Evertsen kreeg wederom een gouden ketting en gedenkpenning. In 1644 werkte hij mee aan de verovering van Sas van Gent door prins Frederik Hendrik. Een jaar later was hij aanwezig bij het beleg van Hulst en weer een jaar later onderscheidde hij zich bij Antwerpen. Op 31 december werd hij door de Franse koning benoemd tot ridder in de orde van St. Michiel. Na de vrede van Munster bleef Johan in dienst van de admiraliteit van Zeeland. In de eerste Engelse oorlog onderscheidde hij zich in alle grote zeeslagen. Na het sneuvelen van M.H. Tromp in 1653 (slag bij Terheiden) kreeg niet Evertsen het opperbevel doch Witte Corneliszoon de With. Na 1654 heeft Johan vijf jaar lang rust genoten, doch in 1659 voerde hij het bevel over een Zeeuws eskader dat naar de Oostzee ging om de Denen te steunen in de strijd tegen de Zweden. Voor zijn uitstekende daden aldaar werd hij beloond met een extra toelage boven zijn salaris. Op 16 december werd Johan benoemd tot luitenant-admiraal van Zeeland, doch wederom werd hij overgeslagen om het opperbevel over 's lands vloot te voeren. In de tweede Engelse oorlog deed hij weer dienst op de vloot, doch de nederlaag bij Lowestoft werd aan hem geweten en toen hij in Hellevoetsluis landde, om vandaar naar 's Gravenhage te gaan, werd hij door het volk mishandeld. Hij wist echter toch zijn reis voort te zetten. Hij verzocht de Staten van Zeeland de waardigheid van luitenant-admiraal aan zijn broer Cornelis [[Evertsen]] over te dragen en hij kreeg op zijn verzoek eervol ontslag. Hij behield echter de titel van luitenant-admiraal en hij kreeg de opdracht een nieuwe vloot uit te rusten. Toen zijn broer Cornelis in de Vierdaagse zeeslag sneuvelde, werd Johan op 21 juni 1666 in zijn voormalige rang van luitenant-admiraal hersteld, kreeg het bevel over een gedeelte van de vloot en zitting in de krijgsraad. Met De Ruyter en Tromp nam hij daarna deel aan de Tweedaagse zeeslag en stierf op 5 augustus 1666, nadat hij een been had verloren. Op 6 augustus werd zijn lichaam naar Zeeland gebracht, Op 9 september werd hij in de Oude Kerk te Middelburg begraven.		== Auteur ==
			-F.C. van Oosten, gecontroleerd redactie 2013

	~~AUTEUR~~

	F.C. van Oosten, gecontroleerd redactie 2013


	~~LITERATUUR~~

	~~Doeke Roos, Twee eeuwen varen en vechten 1550-1750. Het admiralengeslacht Evertsen (Vlissingen 2003).~~

			== Literatuur ==
			-Doeke Roos, Twee eeuwen varen en vechten 1550-1750. Het admiralengeslacht Evertsen (Vlissingen 2003).

	AFBEELDING		AFBEELDING

	Johan Evertsen, ridder, vice-admiraal. Afbeelding van het in 1662 vervaardigde model van het admiraliteitsschip `Zeelandia', dat in 1653 te Veere werd gebouwd en waarop Johan Evertsen voer tot 1654.		Johan Evertsen, ridder, vice-admiraal. Afbeelding van het in 1662 vervaardigde model van het admiraliteitsschip `Zeelandia', dat in 1653 te Veere werd gebouwd en waarop Johan Evertsen voer tot 1654.

			[[category:krijsgwetenschap]]
	~~'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 '''~~		[[category:Maritiem]]
			[[category:Zeeuwen]]

	~~(Vlissingen jan. 1600 - op zee 5 aug. 1666). Tweede zoon van Johan~~ [[~~Evertsen~~]], de kapitein, die hem reeds vroeg voor de zeedienst opleidde. Werd vermoedelijk reeds in 1622 tot kapitein bevorderd. In 1625 nam hij deel aan de gevechten bij La Rochelle. Ging in 1626 onder Laurens Reael naar West-Indië waar hij een schip wist te veroveren. In 1628 werd hij door de admiraliteit van Zeeland, als beloning voor zijn verrichtingen, tot commandeur verheven en werd zijn salaris verdubbeld. Begeleidde in deze functie de zilvervloot van Piet Hein naar Nederland. Kreeg in 1631 opdracht de Hollandse en Zeeuwse kust te bewaken toen bekend werd, dat de Spanjaarden weer een nieuwe vloot hadden uitgerust en versloeg, onder Hollare, deze vloot op 12 september 1631. Behaalde in 1636 een overwinning op de Duinkerker kaper J. Collaert, waarbij twee vijandelijke schepen werden vernietigd. De Staten van Zeeland schonken Evertsen en enkele andere commandanten een gouden ketting met een gouden gedenkpenning. Op 25 februari 1637 werd hij tot vice-admiraal van Zeeland benoemd. In 1639 had Evertsen één van de zes smaldelen onder zijn bevel van de vloot, die op de rede van Duins ten anker lagen onder Tromp de Spaanse vloot aanviel. Deze Spaanse vloot werd een gevoelige nederlaag toegebracht en Evertsen kreeg wederom een gouden ketting en gedenkpenning. In 1644 werkte hij mee aan de verovering van Sas van Gent door prins Frederik Hendrik. Een jaar later was hij aanwezig bij het beleg van Hulst en weer een jaar later onderscheidde hij zich bij Antwerpen. Op 31 december werd hij door de Franse koning benoemd tot ridder in de orde van St. Michiel. Na de vrede van Munster bleef Johan in dienst van de admiraliteit van Zeeland. In de eerste Engelse oorlog onderscheidde hij zich in alle grote zeeslagen. Na het sneuvelen van M.H. Tromp in 1653 (slag bij Terheiden) kreeg niet Evertsen het opperbevel doch Witte Corneliszoon de With. Na 1654 heeft Johan vijf jaar lang rust genoten, doch in 1659 voerde hij het bevel over een Zeeuws eskader dat naar de Oostzee ging om de Denen te steunen in de strijd tegen de Zweden. Voor zijn uitstekende daden aldaar werd hij beloond met een extra toelage boven zijn salaris. Op 16 december werd Johan benoemd tot luitenant-admiraal van Zeeland, doch wederom werd hij overgeslagen om het opperbevel over 's lands vloot te voeren. In de tweede Engelse oorlog deed hij weer dienst op de vloot, doch de nederlaag bij Lowestoft werd aan hem geweten en toen hij in Hellevoetsluis landde, om vandaar naar 's Gravenhage te gaan, werd hij door het volk mishandeld. Hij wist echter toch zijn reis voort te zetten. Hij verzocht de Staten van Zeeland de waardigheid van luitenant-admiraal aan zijn broer Cornelis [[~~Evertsen~~]] over te dragen en hij kreeg op zijn verzoek eervolontslag. Hij behield echter de titel van luitenant-admiraal en hij kreeg de opdracht een nieuwe vloot uit te rusten. Toen zijn broer Cornelis in de Vierdaagse zeeslag sneuvelde, werd Johan op 21 juni 1666 in zijn voormalige rang van luitenant-admiraal hersteld, kreeg het bevel over een gedeelte van de vloot en zitting in de krijgsraad. Met De Ruyter en Tromp nam hij daarna deel aan de Tweedaagse zeeslag en stierf op 5 augustus 1666, nadat hij een been had verloren. Op 6 augustus werd zijn lichaam naar Zeeland gebracht, Op 9 september werd hij in de Oude Kerk te Middelburg begraven.





	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]

Marja: Marja heeft pagina Evertsen, Johan (2) hernoemd naar Johan Evertsen (2): hernoemd

2014-07-10T12:38:26Z

Marja heeft pagina Evertsen, Johan (2) hernoemd naar Johan Evertsen (2): hernoemd

← Oudere versie	Versie van 10 jul 2014 12:38
(geen verschil)

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T14:06:10Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Evertsen, Johan (2)
}}

(Vlissingen januari 1600 (ged. 1 februari) - op zee 5 aug. 1666). Zeeofficier.

Tweede zoon van Jan [[Evertsen]], de kapitein, die hem reeds vroeg voor de zeedienst opleidde. Werd vermoedelijk reeds in 1622 tot kapitein bevorderd. In 1625 nam hij deel aan de gevechten bij La Rochelle. Ging in 1626 onder Laurens Reael naar West-Indië waar hij een schip wist te veroveren. In 1628 werd hij door de admiraliteit van Zeeland, als beloning voor zijn verrichtingen, tot commandeur verheven en werd zijn salaris verdubbeld. Begeleidde in deze functie de zilvervloot van Piet Hein naar Nederland. Kreeg in 1631 opdracht de Hollandse en Zeeuwse kust te bewaken toen bekend werd, dat de Spanjaarden weer een nieuwe vloot hadden uitgerust en versloeg, onder Hollare, deze vloot op 12 september 1631. Behaalde in 1636 een overwinning op de Duinkerker kaper J. Collaert, waarbij twee vijandelijke schepen werden vernietigd. De Staten van Zeeland schonken Evertsen en enkele andere commandanten een gouden ketting met een gouden gedenkpenning. Op 25 februari 1637 werd hij tot vice-admiraal van Zeeland benoemd. In 1639 had Evertsen één van de zes smaldelen onder zijn bevel van de vloot, die op de rede van Duins ten anker lagen onder Tromp de Spaanse vloot aanviel. Deze Spaanse vloot werd een gevoelige nederlaag toegebracht en Evertsen kreeg wederom een gouden ketting en gedenkpenning. In 1644 werkte hij mee aan de verovering van Sas van Gent door prins Frederik Hendrik. Een jaar later was hij aanwezig bij het beleg van Hulst en weer een jaar later onderscheidde hij zich bij Antwerpen. Op 31 december werd hij door de Franse koning benoemd tot ridder in de orde van St. Michiel. Na de vrede van Munster bleef Johan in dienst van de admiraliteit van Zeeland. In de eerste Engelse oorlog onderscheidde hij zich in alle grote zeeslagen. Na het sneuvelen van M.H. Tromp in 1653 (slag bij Terheiden) kreeg niet Evertsen het opperbevel doch Witte Corneliszoon de With. Na 1654 heeft Johan vijf jaar lang rust genoten, doch in 1659 voerde hij het bevel over een Zeeuws eskader dat naar de Oostzee ging om de Denen te steunen in de strijd tegen de Zweden. Voor zijn uitstekende daden aldaar werd hij beloond met een extra toelage boven zijn salaris. Op 16 december werd Johan benoemd tot luitenant-admiraal van Zeeland, doch wederom werd hij overgeslagen om het opperbevel over 's lands vloot te voeren. In de tweede Engelse oorlog deed hij weer dienst op de vloot, doch de nederlaag bij Lowestoft werd aan hem geweten en toen hij in Hellevoetsluis landde, om vandaar naar 's Gravenhage te gaan, werd hij door het volk mishandeld. Hij wist echter toch zijn reis voort te zetten. Hij verzocht de Staten van Zeeland de waardigheid van luitenant-admiraal aan zijn broer Cornelis [[Evertsen]] over te dragen en hij kreeg op zijn verzoek eervol ontslag. Hij behield echter de titel van luitenant-admiraal en hij kreeg de opdracht een nieuwe vloot uit te rusten. Toen zijn broer Cornelis in de Vierdaagse zeeslag sneuvelde, werd Johan op 21 juni 1666 in zijn voormalige rang van luitenant-admiraal hersteld, kreeg het bevel over een gedeelte van de vloot en zitting in de krijgsraad. Met De Ruyter en Tromp nam hij daarna deel aan de Tweedaagse zeeslag en stierf op 5 augustus 1666, nadat hij een been had verloren. Op 6 augustus werd zijn lichaam naar Zeeland gebracht, Op 9 september werd hij in de Oude Kerk te Middelburg begraven.

AUTEUR

F.C. van Oosten, gecontroleerd redactie 2013

LITERATUUR

Doeke Roos, Twee eeuwen varen en vechten 1550-1750. Het admiralengeslacht Evertsen (Vlissingen 2003).

AFBEELDING

Johan Evertsen, ridder, vice-admiraal. Afbeelding van het in 1662 vervaardigde model van het admiraliteitsschip `Zeelandia', dat in 1653 te Veere werd gebouwd en waarop Johan Evertsen voer tot 1654.

'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 '''

(Vlissingen jan. 1600 - op zee 5 aug. 1666). Tweede zoon van Johan [[Evertsen]], de kapitein, die hem reeds vroeg voor de zeedienst opleidde. Werd vermoedelijk reeds in 1622 tot kapitein bevorderd. In 1625 nam hij deel aan de gevechten bij La Rochelle. Ging in 1626 onder Laurens Reael naar West-Indië waar hij een schip wist te veroveren. In 1628 werd hij door de admiraliteit van Zeeland, als beloning voor zijn verrichtingen, tot commandeur verheven en werd zijn salaris verdubbeld. Begeleidde in deze functie de zilvervloot van Piet Hein naar Nederland. Kreeg in 1631 opdracht de Hollandse en Zeeuwse kust te bewaken toen bekend werd, dat de Spanjaarden weer een nieuwe vloot hadden uitgerust en versloeg, onder Hollare, deze vloot op 12 september 1631. Behaalde in 1636 een overwinning op de Duinkerker kaper J. Collaert, waarbij twee vijandelijke schepen werden vernietigd. De Staten van Zeeland schonken Evertsen en enkele andere commandanten een gouden ketting met een gouden gedenkpenning. Op 25 februari 1637 werd hij tot vice-admiraal van Zeeland benoemd. In 1639 had Evertsen één van de zes smaldelen onder zijn bevel van de vloot, die op de rede van Duins ten anker lagen onder Tromp de Spaanse vloot aanviel. Deze Spaanse vloot werd een gevoelige nederlaag toegebracht en Evertsen kreeg wederom een gouden ketting en gedenkpenning. In 1644 werkte hij mee aan de verovering van Sas van Gent door prins Frederik Hendrik. Een jaar later was hij aanwezig bij het beleg van Hulst en weer een jaar later onderscheidde hij zich bij Antwerpen. Op 31 december werd hij door de Franse koning benoemd tot ridder in de orde van St. Michiel. Na de vrede van Munster bleef Johan in dienst van de admiraliteit van Zeeland. In de eerste Engelse oorlog onderscheidde hij zich in alle grote zeeslagen. Na het sneuvelen van M.H. Tromp in 1653 (slag bij Terheiden) kreeg niet Evertsen het opperbevel doch Witte Corneliszoon de With. Na 1654 heeft Johan vijf jaar lang rust genoten, doch in 1659 voerde hij het bevel over een Zeeuws eskader dat naar de Oostzee ging om de Denen te steunen in de strijd tegen de Zweden. Voor zijn uitstekende daden aldaar werd hij beloond met een extra toelage boven zijn salaris. Op 16 december werd Johan benoemd tot luitenant-admiraal van Zeeland, doch wederom werd hij overgeslagen om het opperbevel over 's lands vloot te voeren. In de tweede Engelse oorlog deed hij weer dienst op de vloot, doch de nederlaag bij Lowestoft werd aan hem geweten en toen hij in Hellevoetsluis landde, om vandaar naar 's Gravenhage te gaan, werd hij door het volk mishandeld. Hij wist echter toch zijn reis voort te zetten. Hij verzocht de Staten van Zeeland de waardigheid van luitenant-admiraal aan zijn broer Cornelis [[Evertsen]] over te dragen en hij kreeg op zijn verzoek eervolontslag. Hij behield echter de titel van luitenant-admiraal en hij kreeg de opdracht een nieuwe vloot uit te rusten. Toen zijn broer Cornelis in de Vierdaagse zeeslag sneuvelde, werd Johan op 21 juni 1666 in zijn voormalige rang van luitenant-admiraal hersteld, kreeg het bevel over een gedeelte van de vloot en zitting in de krijgsraad. Met De Ruyter en Tromp nam hij daarna deel aan de Tweedaagse zeeslag en stierf op 5 augustus 1666, nadat hij een been had verloren. Op 6 augustus werd zijn lichaam naar Zeeland gebracht, Op 9 september werd hij in de Oude Kerk te Middelburg begraven.

[[category:persoon]]