Josua van Iperen - Bewerkingsoverzicht

Johan Francke op 8 jul 2019 om 11:51

2019-07-08T11:51:14Z

← Oudere versie		Versie van 8 jul 2019 11:51
Regel 51:		Regel 51:
	[[category:Zeeuwen]]		[[category:Zeeuwen]]
	[[category:persoon]]		[[category:persoon]]
			{{DEFAULTSORT:Iperen, Josua van}}

Johan Francke: /* Bibliografie */

2017-03-10T12:00:27Z

Bibliografie

← Oudere versie		Versie van 10 mrt 2017 12:00
Regel 25:		Regel 25:
	== Bibliografie ==		== Bibliografie ==
	*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/99591014 ''Kerkelyke historie van het psalm-gezang der christenen, van de dagen der apostelen af, tot op onzen tegenwoordigen tyd toe; en inzonderheid van onze verbeterde Nederduitsche psalmberyminge'' 2 delen (Amsterdam, 1777).]		*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/99591014 ''Kerkelyke historie van het psalm-gezang der christenen, van de dagen der apostelen af, tot op onzen tegenwoordigen tyd toe; en inzonderheid van onze verbeterde Nederduitsche psalmberyminge'' 2 delen (Amsterdam, 1777).]
	*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/157205150 ''Klaagzangen, of Nagtgedagten van den eerwaerdigen heer Eduard Young, over de verheventste wysgeerige en godsdienstige waarheden:'' (Middelburg, 1767).		*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/157205150 ''Klaagzangen, of Nagtgedagten van den eerwaerdigen heer Eduard Young, over de verheventste wysgeerige en godsdienstige waarheden:'' (Middelburg, 1767).]
	*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/37734222X David Henri Gallandat met een bijdr. van J. van Iperen, 'Verhandeling over de keizerlyke snede', in: ''Verhandelingen van het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen'' (Middelburg, 1773).		*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/37734222X David Henri Gallandat met een bijdr. van J. van Iperen, 'Verhandeling over de keizerlyke snede', in: ''Verhandelingen van het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen'' (Middelburg, 1773).]

	== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==		== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==

Johan Francke: /* Wetenschappelijke interesse */

2017-03-10T11:59:55Z

Wetenschappelijke interesse

← Oudere versie		Versie van 10 mrt 2017 11:59
Regel 18:		Regel 18:

	== Wetenschappelijke interesse ==		== Wetenschappelijke interesse ==
	Van Iperen, die in het midden van de Verlichting leefde legde als gereformeerd predikant een opmerkelijk interesse voor meerdere takken van wetenschap aan de dag. Hij verzorgde bijdragen op het gebied van de geschiedschrijving, was lid van de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen, het Bataviaasch Genootschap en van het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschapen, beoordeelde inzendingen van prijsvragen voor datzelfde genootschap, hield zich bezig met sterrenkunde en navigatie, was beoefenaar van de 'natuurlijke historie' (biologie) en interesseerde zich voor geneeskunde.		Van Iperen, die in het midden van de Verlichting leefde legde als gereformeerd predikant een opmerkelijk interesse voor meerdere takken van wetenschap aan de dag. Hij wist geloof en wetenschap echter in goede harmonie samen te brengen, al zag hij zichzelf (blijkens zijn eigen omschrijving op de titelpagina van zijn boek) in de eerste plaats als wetenschapper. Van Iperen bezat een doctoraat in de Wijsbegeerte, maar was vooral in andere wetenschappen actief. Hij verzorgde bijdragen op het gebied van de geschiedschrijving, was lid van de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen, het Bataviaasch Genootschap en van het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschapen, beoordeelde inzendingen van prijsvragen voor datzelfde genootschap, hield zich bezig met sterrenkunde en navigatie, was beoefenaar van de 'natuurlijke historie' (biologie) en interesseerde zich voor geneeskunde.
	Daarnaast was hij lid van de Maatschappij der Nederlandsche Letteren te Leiden en het dichtgenootschap Kunstliefde spaart geen vlijt te Den Haag als voortvloeisel uit waardering voor zijn werk aan de psalmberijming.<ref>[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/408129638 W. Peene, ''Josua van Iperen (1726-1780); gereformeerd predikant ten tijde van de Verlichting'' (Zoetermeer, 2017) 313-314.]</ref>		Daarnaast was hij lid van de Maatschappij der Nederlandsche Letteren te Leiden en het dichtgenootschap Kunstliefde spaart geen vlijt te Den Haag als voortvloeisel uit waardering voor zijn werk aan de psalmberijming.<ref>[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/408129638 W. Peene, ''Josua van Iperen (1726-1780); gereformeerd predikant ten tijde van de Verlichting'' (Zoetermeer, 2017) 313-314.]</ref>

Johan Francke: /* Auteur */

2017-03-10T11:54:16Z

Auteur

← Oudere versie		Versie van 10 mrt 2017 11:54
Regel 32:		Regel 32:

	== Auteur ==		== Auteur ==
	-S.J.M. Hulsbergen, ~~gecontroleerd redactie 2013~~		-S.J.M. Hulsbergen, herz. J. Francke, 2017

	== Literatuur ==		== Literatuur ==

Johan Francke: /* Wetenschappelijke interesse */

2017-03-10T11:54:01Z

Wetenschappelijke interesse

← Oudere versie		Versie van 10 mrt 2017 11:54
Regel 21:		Regel 21:
	Daarnaast was hij lid van de Maatschappij der Nederlandsche Letteren te Leiden en het dichtgenootschap Kunstliefde spaart geen vlijt te Den Haag als voortvloeisel uit waardering voor zijn werk aan de psalmberijming.<ref>[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/408129638 W. Peene, ''Josua van Iperen (1726-1780); gereformeerd predikant ten tijde van de Verlichting'' (Zoetermeer, 2017) 313-314.]</ref>		Daarnaast was hij lid van de Maatschappij der Nederlandsche Letteren te Leiden en het dichtgenootschap Kunstliefde spaart geen vlijt te Den Haag als voortvloeisel uit waardering voor zijn werk aan de psalmberijming.<ref>[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/408129638 W. Peene, ''Josua van Iperen (1726-1780); gereformeerd predikant ten tijde van de Verlichting'' (Zoetermeer, 2017) 313-314.]</ref>

	Het Koninklijk Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen bezit een ~~groot aantal~~ handschriften van Van Iperen, welke zijn ondergebracht in de collectie van de [ZB http://www.dezb.nl]		Het Koninklijk Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen bezit een 25-tal handschriften van Van Iperen, welke zijn ondergebracht in de collectie van de [http://www.dezb.nl ZB].

	== Bibliografie ==		== Bibliografie ==

Johan Francke op 10 mrt 2017 om 11:50

2017-03-10T11:50:45Z

← Oudere versie		Versie van 10 mrt 2017 11:50
Regel 11:		Regel 11:
	}}		}}
	== Opleiding en werk ==		== Opleiding en werk ==
			[[Bestand:Iperen_4003.jpg\|thumb\|left\|200px\|Aankondiging van de onthulling van een gedenknaald ter ere van Johannes van Miggrode, waarbij Josua van Iperen een redevoering hield, 1773, affiche, Collectie KZGW, ZB, Beeldbank Zeeland, recordnr. 4003]]
	Na een studie te Groningen en Leiden werd Van lperen predikant van de garnizoenskerk te Lillo, om in 1766 naar Veere te verhuizen. In de gemeente van Veere moet Van Iperen zich minder gelukkig hebben gevoeld, waarschijnlijk mede door zijn ijveren voor een nieuwe psalmberijming. Het vlotte dikwijls niet tussen hem en zijn gemeente. Van 1774 tot 1776 was Van Iperen gedeputeerde tot de Oostindische kerkzaken, benoemd door de classis Walcheren. In april 1777 werd hij door bewindhebbers van de Verenigde Oostindische Compagnie als Indisch predikant voorgedragen, op voorstel van de kamer van Zeeland, terwijl hem als standplaats Batavia werd aangewezen. Begin 1779 kwam hij daar aan. Ook hier heeft Van Iperen te maken gehad met strubbelingen. Toch begon hij zijn werk vol ijver. Ook buiten zijn gemeentewerk bewoog hij zich door het houden van een serie lezingen over wijsbegeerte en fraaie kunsten. Helaas is het ongezonde klimaat hem te machtig geweest en na een verblijf van 11 maanden in Indië stierf hij aldaar.		Na een studie te Groningen en Leiden werd Van lperen predikant van de garnizoenskerk te Lillo, om in 1766 naar Veere te verhuizen. In de gemeente van Veere moet Van Iperen zich minder gelukkig hebben gevoeld, waarschijnlijk mede door zijn ijveren voor een nieuwe psalmberijming. Het vlotte dikwijls niet tussen hem en zijn gemeente. Van 1774 tot 1776 was Van Iperen gedeputeerde tot de Oostindische kerkzaken, benoemd door de classis Walcheren. In april 1777 werd hij door bewindhebbers van de Verenigde Oostindische Compagnie als Indisch predikant voorgedragen, op voorstel van de kamer van Zeeland, terwijl hem als standplaats Batavia werd aangewezen. Begin 1779 kwam hij daar aan. Ook hier heeft Van Iperen te maken gehad met strubbelingen. Toch begon hij zijn werk vol ijver. Ook buiten zijn gemeentewerk bewoog hij zich door het houden van een serie lezingen over wijsbegeerte en fraaie kunsten. Helaas is het ongezonde klimaat hem te machtig geweest en na een verblijf van 11 maanden in Indië stierf hij aldaar.

	== Aanzien door werk aan de psalmberijming ==		== Aanzien door werk aan de psalmberijming ==
	De veelzijdige en geleerde Van Iperen is wel voorgedragen als hoogleraar aan de universiteit te Franeker en later aan die van Harderwijk, maar er volgde geen benoeming. Hij was lid van vele wetenschappelijke en dichtgenootschappen. Als letterkundige en dichter vaardigden de Staten van Zeeland hem in 1772 af naar de commissie tot samenstelling van een nieuwe psalmberijming, die van januari tot augustus 1773 in Den Haag vergaderde. In deze commissie heeft Van Iperen een belangrijke plaats ingenomen. Aan hem werd opgedragen de slotpredikatie uit te spreken toen het werk was voltooid. Hoe grondig Van Iperen zich in deze stof had ingewerkt, blijkt uit het gedenkboek dat hij daarna schreef: ‘Kerkelijke Historie van het Psalmgezang der Christenen enz.’, in 2 delen. Wanneer Van Iperen over de psalmen schrijft, blijkt dat hij ook al bezig is met de gezangen. Hij speurt naar liederen in het Oude Testament, in de apocriefe boeken en in het Nieuwe Testament die waard zijn in de kerk te worden gezongen. De samenstellers van het Liedboek der Kerken zijn op dit spoor voortgegaan. Van zijn veelzijdige kennis getuigen de vele artikelen die hij geschreven heeft. Van zijn kerkhistorische belangstelling spreken zijn redevoeringen ter gelegenheid van het tweede eeuwfeest van de bevrijding (1772) en over Joh. Miggrode (1773), die beide in druk zijn verschenen.		De veelzijdige en geleerde Van Iperen is wel voorgedragen als hoogleraar aan de universiteit te Franeker en later aan die van Harderwijk, maar er volgde geen benoeming. Hij was lid van vele wetenschappelijke en dichtgenootschappen. Als letterkundige en dichter vaardigden de Staten van Zeeland hem in 1772 af naar de commissie tot samenstelling van een nieuwe psalmberijming, die van januari tot augustus 1773 in Den Haag vergaderde. In deze commissie heeft Van Iperen een belangrijke plaats ingenomen. Aan hem werd opgedragen de slotpredikatie uit te spreken toen het werk was voltooid. Hoe grondig Van Iperen zich in deze stof had ingewerkt, blijkt uit het gedenkboek dat hij daarna schreef: ‘Kerkelijke Historie van het Psalmgezang der Christenen enz.’, in 2 delen. Wanneer Van Iperen over de psalmen schrijft, blijkt dat hij ook al bezig is met de gezangen. Hij speurt naar liederen in het Oude Testament, in de apocriefe boeken en in het Nieuwe Testament die waard zijn in de kerk te worden gezongen. De samenstellers van het Liedboek der Kerken zijn op dit spoor voortgegaan. Van zijn veelzijdige kennis getuigen de vele artikelen die hij geschreven heeft. Van zijn kerkhistorische belangstelling spreken zijn redevoeringen ter gelegenheid van het tweede eeuwfeest van de bevrijding (1772) en over Joh. Miggrode (1773), die beide in druk zijn verschenen.

			== Wetenschappelijke interesse ==
			Van Iperen, die in het midden van de Verlichting leefde legde als gereformeerd predikant een opmerkelijk interesse voor meerdere takken van wetenschap aan de dag. Hij verzorgde bijdragen op het gebied van de geschiedschrijving, was lid van de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen, het Bataviaasch Genootschap en van het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschapen, beoordeelde inzendingen van prijsvragen voor datzelfde genootschap, hield zich bezig met sterrenkunde en navigatie, was beoefenaar van de 'natuurlijke historie' (biologie) en interesseerde zich voor geneeskunde.
			Daarnaast was hij lid van de Maatschappij der Nederlandsche Letteren te Leiden en het dichtgenootschap Kunstliefde spaart geen vlijt te Den Haag als voortvloeisel uit waardering voor zijn werk aan de psalmberijming.<ref>[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/408129638 W. Peene, ''Josua van Iperen (1726-1780); gereformeerd predikant ten tijde van de Verlichting'' (Zoetermeer, 2017) 313-314.]</ref>

			Het Koninklijk Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen bezit een groot aantal handschriften van Van Iperen, welke zijn ondergebracht in de collectie van de [ZB http://www.dezb.nl]

	== Bibliografie ==		== Bibliografie ==
	*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/]		*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/99591014 ''Kerkelyke historie van het psalm-gezang der christenen, van de dagen der apostelen af, tot op onzen tegenwoordigen tyd toe; en inzonderheid van onze verbeterde Nederduitsche psalmberyminge'' 2 delen (Amsterdam, 1777).]
			*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/157205150 ''Klaagzangen, of Nagtgedagten van den eerwaerdigen heer Eduard Young, over de verheventste wysgeerige en godsdienstige waarheden:'' (Middelburg, 1767).
			*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/37734222X David Henri Gallandat met een bijdr. van J. van Iperen, 'Verhandeling over de keizerlyke snede', in: ''Verhandelingen van het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen'' (Middelburg, 1773).

	== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==		== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==
Regel 26:		Regel 35:

	== Literatuur ==		== Literatuur ==
			[[Bestand:Iperen_Peene.jpg\|thumb\|right\|175px\|Omslag van het proefschrift over Josua van Iperen van W. Peene]]
	*Biographisch woordenboek Prot. godgeleerden.		*Biographisch woordenboek Prot. godgeleerden.
	*Nagtglas, Levensberichten.		*Nagtglas, Levensberichten.
Regel 33:		Regel 43:
	*[http://www.dbnl.org dbnl.nl]		*[http://www.dbnl.org dbnl.nl]
	*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/408129638 W. Peene, ''Josua van Iperen (1726-1780); gereformeerd predikant ten tijde van de Verlichting'' (Zoetermeer, 2017).] Proefschrift Universiteit Leiden, januari 2017.		*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/408129638 W. Peene, ''Josua van Iperen (1726-1780); gereformeerd predikant ten tijde van de Verlichting'' (Zoetermeer, 2017).] Proefschrift Universiteit Leiden, januari 2017.

			== Noten ==
			<references/>

	[[category:Religie]]		[[category:Religie]]

Johan Francke op 10 mrt 2017 om 11:23

2017-03-10T11:23:23Z

← Oudere versie		Versie van 10 mrt 2017 11:23
Regel 33:		Regel 33:
	*[http://www.dbnl.org dbnl.nl]		*[http://www.dbnl.org dbnl.nl]
	*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/408129638 W. Peene, ''Josua van Iperen (1726-1780); gereformeerd predikant ten tijde van de Verlichting'' (Zoetermeer, 2017).] Proefschrift Universiteit Leiden, januari 2017.		*[http://zoeken.zeeuwsebibliotheek.nl/?itemid=\|universal/sru\|http://data.bibliotheek.nl/ggc/ppn/408129638 W. Peene, ''Josua van Iperen (1726-1780); gereformeerd predikant ten tijde van de Verlichting'' (Zoetermeer, 2017).] Proefschrift Universiteit Leiden, januari 2017.

	(Middelburg 23 febr.1726 - Batavia 11 febr. 1780). Na een studie te Groningen en Leiden werd Van lperen predikant van de garnizoenskerk te Lillo, Mom in 1766 naar Veere te verhuizen. Deze veelzijdige geleerde is wel voorgedragen als hoogleraar aan de universiteit te Franeker en later aan die van Harderwijk, maar er volgde geen benoeming. Hij was lid van vele wetenschappelijke en dichtgenootschappen. Als letterkundige en dichter vaardigden de Staten van Zeeland hem in 1772 af naar de commissie tot samenstelling van een nieuwe psalmberijming die van januari tot augustus 1773 in Den Haag vergaderde. In deze commissie heeft Van Iperen een belangrijke plaats ingenomen. Aan hem werd opgedragen de slotpredikatie uit te spreken toen het werk was voltooid. Hoe grondig Van Iperen zich in deze stof had ingewerkt, blijkt uit het gedenkboek dat hij daarna schreef: Kerkelijke Historie van het Psalmgezang der Christenen enz., in 2 delen. Wanneer Van Iperen over de psalmen schrijft, blijkt dat hij ook reeds bezig is met de gezangen. Hij speurt naar liederen in het Oude Testament, in de apocriefe boeken en in het Nieuwe Testament die waard zijn in de kerk te worden gezongen. De samenstellers van het Liedboek der Kerken zijn op dit spoor voortgegaan. Van zijn veelzijdige kennis getuigen de vele artikelen die hij geschreven heeft.

	Van zijn kerkhistorische belangstelling spreken zijn redevoeringen ter gelegenheid van het 2<sup>e</sup> Meeuwfeest van de bevrijding (1772) en over Joh. Miggrode (1773), die beide in druk zijn verschenen. In zijn gemeente moet Van Iperen zich minder gelukkig hebben gevoeld, waarschijnlijk mede door zijn ijveren voor een nieuwe psalmberijming. Het vlotte dikwijls niet tussen hem en zijn gemeente. Van 1774 tot 1776 was Van Iperen gedeputeerde tot de Oostindische kerkzaken, benoemd door de classis Walcheren. In april 1777 werd hij door bewindhebbers van de Verenigde Oostindische Compagnie als Indisch predikant voorgedragen, op voorstel van de kamer van Zeeland, terwijl hem als standplaats Batavia werd aangewezen. Begin 1779 kwam hij daar aan. Ook hier heeft Van Iperen te maken gehad met strubbelingen. Nochtans begon hij vol ijver zijn werk. Ook buiten zijn gemeentewerk bewoog hij zich door het houden van een serie lezingen over wijsbegeerte en fraaie kunsten. Helaas is het ongezonde klimaat hem te machtig geweest en na een verblijf van 11 maanden stierf hij.

	[[category:Religie]]		[[category:Religie]]

Johan Francke op 10 mrt 2017 om 11:22

2017-03-10T11:22:30Z

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
-{{Infobox
+{{InfoboxPersoon
- | above      = Iperen, Josua Van
+| afbeelding = [[Bestand:Iperen_KZGW_ZI_IV_468.jpg|200px]]
 }}
-(Middelburg 23 februari 1726 - Batavia 11 februari 1780). Theoloog.
+== Aanzien door werk aan de psalmberijming ==
-Na een studie te Groningen en Leiden werd Van lperen predikant van de garnizoenskerk te Lillo, om in 1766 naar Veere te verhuizen. Deze veelzijdige geleerde is wel voorgedragen als hoogleraar aan de universiteit te Franeker en later aan die van Harderwijk, maar er volgde geen benoeming. Hij was lid van vele wetenschappelijke en dichtgenootschappen. Als letterkundige en dichter vaardigden de Staten van Zeeland hem in 1772 af naar de commissie tot samenstelling van een nieuwe psalmberijming, die van januari tot augustus 1773 in Den Haag vergaderde. In deze commissie heeft Van Iperen een belangrijke plaats ingenomen. Aan hem werd opgedragen de slotpredikatie uit te spreken toen het werk was voltooid. Hoe grondig Van Iperen zich in deze stof had ingewerkt, blijkt uit het gedenkboek dat hij daarna schreef: ‘Kerkelijke Historie van het Psalmgezang derChristenen enz.’, in 2 delen. Wanneer Van Iperen over de psalmen schrijft, blijkt dat hij ook al bezig is met de gezangen. Hij speurt naar liederen in het Oude Testament, in de apocriefe boeken en in het Nieuwe Testament die waard zijn in de kerk te worden gezongen. De samenstellers van het Liedboek der Kerken zijn op dit spoor voortgegaan. Van zijn veelzijdige kennis getuigen de vele artikelen die hij geschreven heeft. Van zijn kerkhistorische belangstelling spreken zijn redevoeringen ter gelegenheid van het tweede eeuwfeest van de bevrijding (1772) en over Joh. Miggrode (1773), die beide in druk zijn verschenen. In zijn gemeente moet Van Iperen zich minder gelukkig hebben gevoeld, waarschijnlijk mede door zijn ijveren voor een nieuwe psalmberijming. Het vlotte dikwijls niet tussen hem en zijn gemeente. Van 1774 tot 1776 was Van Iperen gedeputeerde tot de Oostindische kerkzaken, benoemd door de classis Walcheren. In april 1777 werd hij door bewindhebbers van de Verenigde Oostindische Compagnie als Indisch predikant voorgedragen, op voorstel van de kamer van Zeeland, terwijl hem als standplaats Batavia werd aangewezen. Begin 1779 kwam hij daar aan. Ook hier heeft Van Iperen te maken gehad met strubbelingen. Toch begon hij zijn werk vol ijver. Ook buiten zijn gemeentewerk bewoog hij zich door het houden van een serie lezingen over wijsbegeerte en fraaie kunsten. Helaas is het ongezonde klimaat hem te machtig geweest en na een verblijf van 11 maanden in Indië stierf hij aldaar.
+== Bibliografie ==
-AUTEUR
+== Auteur ==
+-S.J.M. Hulsbergen, gecontroleerd redactie 2013
 (Middelburg 23 febr.1726 - Batavia 11 febr. 1780). Na een studie te Groningen en Leiden werd Van lperen predikant van de garnizoenskerk te Lillo, Mom in 1766 naar Veere te verhuizen. Deze veelzijdige geleerde is wel voorgedragen als hoogleraar aan de universiteit te Franeker en later aan die van Harderwijk, maar er volgde geen benoeming. Hij was lid van vele wetenschappelijke en dichtgenootschappen. Als letterkundige en dichter vaardigden de Staten van Zeeland hem in 1772 af naar de commissie tot samenstelling van een nieuwe psalmberijming die van januari tot augustus 1773 in Den Haag vergaderde. In deze commissie heeft Van Iperen een belangrijke plaats ingenomen. Aan hem werd opgedragen de slotpredikatie uit te spreken toen het werk was voltooid. Hoe grondig Van Iperen zich in deze stof had ingewerkt, blijkt uit het gedenkboek dat hij daarna schreef: Kerkelijke Historie van het Psalmgezang der Christenen enz., in 2 delen. Wanneer Van Iperen over de psalmen schrijft, blijkt dat hij ook reeds bezig is met de gezangen. Hij speurt naar liederen in het Oude Testament, in de apocriefe boeken en in het Nieuwe Testament die waard zijn in de kerk te worden gezongen. De samenstellers van het Liedboek der Kerken zijn op dit spoor voortgegaan. Van zijn veelzijdige kennis getuigen de vele artikelen die hij geschreven heeft.
@@ Regel 40: / Regel 38: @@
 Van zijn kerkhistorische belangstelling spreken zijn redevoeringen ter gelegenheid van het 2<sup>e</sup> Meeuwfeest van de bevrijding (1772) en over Joh. Miggrode (1773), die beide in druk zijn verschenen. In zijn gemeente moet Van Iperen zich minder gelukkig hebben gevoeld, waarschijnlijk mede door zijn ijveren voor een nieuwe psalmberijming. Het vlotte dikwijls niet tussen hem en zijn gemeente. Van 1774 tot 1776 was Van Iperen gedeputeerde tot de Oostindische kerkzaken, benoemd door de classis Walcheren. In april 1777 werd hij door bewindhebbers van de Verenigde Oostindische Compagnie als Indisch predikant voorgedragen, op voorstel van de kamer van Zeeland, terwijl hem als standplaats Batavia werd aangewezen. Begin 1779 kwam hij daar aan. Ook hier heeft Van Iperen te maken gehad met strubbelingen. Nochtans begon hij vol ijver zijn werk. Ook buiten zijn gemeentewerk bewoog hij zich door het houden van een serie lezingen over wijsbegeerte en fraaie kunsten. Helaas is het ongezonde klimaat hem te machtig geweest en na een verblijf van 11 maanden stierf hij.
+[[category:Religie]]
+[[category:Wetenschap]]
+[[category:Zeeuwen]]
 [[category:persoon]]

Marja: Marja heeft pagina Iperen, Josua Van hernoemd naar Josua van Iperen: hernoemd

2014-07-03T13:10:23Z

Marja heeft pagina Iperen, Josua Van hernoemd naar Josua van Iperen: hernoemd

← Oudere versie	Versie van 3 jul 2014 13:10
(geen verschil)

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T13:53:17Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Iperen, Josua Van
}}

(Middelburg 23 februari 1726 - Batavia 11 februari 1780). Theoloog.

Na een studie te Groningen en Leiden werd Van lperen predikant van de garnizoenskerk te Lillo, om in 1766 naar Veere te verhuizen. Deze veelzijdige geleerde is wel voorgedragen als hoogleraar aan de universiteit te Franeker en later aan die van Harderwijk, maar er volgde geen benoeming. Hij was lid van vele wetenschappelijke en dichtgenootschappen. Als letterkundige en dichter vaardigden de Staten van Zeeland hem in 1772 af naar de commissie tot samenstelling van een nieuwe psalmberijming, die van januari tot augustus 1773 in Den Haag vergaderde. In deze commissie heeft Van Iperen een belangrijke plaats ingenomen. Aan hem werd opgedragen de slotpredikatie uit te spreken toen het werk was voltooid. Hoe grondig Van Iperen zich in deze stof had ingewerkt, blijkt uit het gedenkboek dat hij daarna schreef: ‘Kerkelijke Historie van het Psalmgezang derChristenen enz.’, in 2 delen. Wanneer Van Iperen over de psalmen schrijft, blijkt dat hij ook al bezig is met de gezangen. Hij speurt naar liederen in het Oude Testament, in de apocriefe boeken en in het Nieuwe Testament die waard zijn in de kerk te worden gezongen. De samenstellers van het Liedboek der Kerken zijn op dit spoor voortgegaan. Van zijn veelzijdige kennis getuigen de vele artikelen die hij geschreven heeft. Van zijn kerkhistorische belangstelling spreken zijn redevoeringen ter gelegenheid van het tweede eeuwfeest van de bevrijding (1772) en over Joh. Miggrode (1773), die beide in druk zijn verschenen. In zijn gemeente moet Van Iperen zich minder gelukkig hebben gevoeld, waarschijnlijk mede door zijn ijveren voor een nieuwe psalmberijming. Het vlotte dikwijls niet tussen hem en zijn gemeente. Van 1774 tot 1776 was Van Iperen gedeputeerde tot de Oostindische kerkzaken, benoemd door de classis Walcheren. In april 1777 werd hij door bewindhebbers van de Verenigde Oostindische Compagnie als Indisch predikant voorgedragen, op voorstel van de kamer van Zeeland, terwijl hem als standplaats Batavia werd aangewezen. Begin 1779 kwam hij daar aan. Ook hier heeft Van Iperen te maken gehad met strubbelingen. Toch begon hij zijn werk vol ijver. Ook buiten zijn gemeentewerk bewoog hij zich door het houden van een serie lezingen over wijsbegeerte en fraaie kunsten. Helaas is het ongezonde klimaat hem te machtig geweest en na een verblijf van 11 maanden in Indië stierf hij aldaar.

AUTEUR

S.J.M. Hulsbergen, gecontroleerd redactie 2013

LITERATUUR

Biographisch woordenboek Prot. godgeleerden.

Nagtglas, Levensberichten.

N.N.B.W.

Troostenburg de Bruyn, Biographisch woordenboek.

nl.wikiquote.org/wiki/Josua_van_Iperen

www.dbnl.org

AFBEELDING

Portret van Josua van Iperen, theoloog (NB Portret in EvZ dl. 2, p. 94 is ONJUIST).

'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''

(Middelburg 23 febr.1726 - Batavia 11 febr. 1780). Na een studie te Groningen en Leiden werd Van lperen predikant van de garnizoenskerk te Lillo, Mom in 1766 naar Veere te verhuizen. Deze veelzijdige geleerde is wel voorgedragen als hoogleraar aan de universiteit te Franeker en later aan die van Harderwijk, maar er volgde geen benoeming. Hij was lid van vele wetenschappelijke en dichtgenootschappen. Als letterkundige en dichter vaardigden de Staten van Zeeland hem in 1772 af naar de commissie tot samenstelling van een nieuwe psalmberijming die van januari tot augustus 1773 in Den Haag vergaderde. In deze commissie heeft Van Iperen een belangrijke plaats ingenomen. Aan hem werd opgedragen de slotpredikatie uit te spreken toen het werk was voltooid. Hoe grondig Van Iperen zich in deze stof had ingewerkt, blijkt uit het gedenkboek dat hij daarna schreef: Kerkelijke Historie van het Psalmgezang der Christenen enz., in 2 delen. Wanneer Van Iperen over de psalmen schrijft, blijkt dat hij ook reeds bezig is met de gezangen. Hij speurt naar liederen in het Oude Testament, in de apocriefe boeken en in het Nieuwe Testament die waard zijn in de kerk te worden gezongen. De samenstellers van het Liedboek der Kerken zijn op dit spoor voortgegaan. Van zijn veelzijdige kennis getuigen de vele artikelen die hij geschreven heeft.

Van zijn kerkhistorische belangstelling spreken zijn redevoeringen ter gelegenheid van het 2<sup>e</sup> Meeuwfeest van de bevrijding (1772) en over Joh. Miggrode (1773), die beide in druk zijn verschenen. In zijn gemeente moet Van Iperen zich minder gelukkig hebben gevoeld, waarschijnlijk mede door zijn ijveren voor een nieuwe psalmberijming. Het vlotte dikwijls niet tussen hem en zijn gemeente. Van 1774 tot 1776 was Van Iperen gedeputeerde tot de Oostindische kerkzaken, benoemd door de classis Walcheren. In april 1777 werd hij door bewindhebbers van de Verenigde Oostindische Compagnie als Indisch predikant voorgedragen, op voorstel van de kamer van Zeeland, terwijl hem als standplaats Batavia werd aangewezen. Begin 1779 kwam hij daar aan. Ook hier heeft Van Iperen te maken gehad met strubbelingen. Nochtans begon hij vol ijver zijn werk. Ook buiten zijn gemeentewerk bewoog hij zich door het houden van een serie lezingen over wijsbegeerte en fraaie kunsten. Helaas is het ongezonde klimaat hem te machtig geweest en na een verblijf van 11 maanden stierf hij.

[[category:persoon]]