Kees Slager - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel: /* Radiowerk en Oral History */

2024-02-22T09:45:32Z

Radiowerk en Oral History

← Oudere versie		Versie van 22 feb 2024 09:45
Regel 27:		Regel 27:

	===Radiowerk en Oral History===		===Radiowerk en Oral History===
	Eenmaal terug in Zeeland kwam vanaf 1971 Kees Slagers radiowerk langzaam op gang. In 1975 stapte hij na een conflict met VARA-voorzitter Kloos over naar de VPRO. Bij deze omroep kon hij zich vooral op het gebied van Oral History ontwikkelen, onder andere in de programma’s ‘Het Spoor’ en ‘Het Spoor terug’, waarvoor hij in 1990 de Zilveren Reismicrofoon en de prijs van de Vereniging voor Geschiedenisleraren won. Vanaf 1992 werd Kees Slager ook eindredacteur van het geschiedenisprogramma ‘Onvoltooid Verleden Tijd’ (OVT). Slager zou tot 2000 aan dit programma verbonden blijven.		Eenmaal terug in Zeeland kwam vanaf 1971 Kees Slagers radiowerk langzaam op gang. In 1975 stapte hij na een conflict met VARA-voorzitter Kloos over naar de VPRO. Bij deze omroep kon hij zich vooral op het gebied van Oral History ontwikkelen, onder andere in de programma’s ‘Het Spoor’ en ‘Het Spoor terug’, waarvoor hij in 1990 de Zilveren Reismicrofoon en de prijs van de Vereniging voor Geschiedenisleraren won.<ref>[https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1990-09-01/edition/0/page/25 Krantenbank Zeeland, 'Een tegenstroompje van gewone stemmen', in: PZC, 1 september 1990, pag. 25]</ref> Vanaf 1992 werd Kees Slager ook eindredacteur van het geschiedenisprogramma ‘Onvoltooid Verleden Tijd’ (OVT). Slager zou tot 2000 aan dit programma verbonden blijven.
	De keuze van Kees Slager voor Oral History was voor hem een principiële keuze omdat hij van mening was dat in de officiële geschiedschrijving vooral het verhaal werd verteld van de autoriteiten en bovenliggende klassen. Geïnspireerd door een reis naar Schotland, waar het oeuvre een traditie kende, ging Kees Slager ook in Nederland op die wijze aan de slag.		De keuze van Kees Slager voor Oral History was voor hem een principiële keuze omdat hij van mening was dat in de officiële geschiedschrijving vooral het verhaal werd verteld van de autoriteiten en bovenliggende klassen. Geïnspireerd door een reis naar Schotland, waar het oeuvre een traditie kende, ging Kees Slager ook in Nederland op die wijze aan de slag.

W. van Gorsel: /* Schrijver */

2024-02-22T09:30:22Z

Schrijver

← Oudere versie		Versie van 22 feb 2024 09:30
Regel 39:		Regel 39:
	Een aantal jaar later, in 1995, verscheen van Kees Slager opnieuw een via Oral History tot stand gekomen boek. In dit boek, ‘Zeven Zeeuwse Vrouwen; zelfportretten van vrouwen’, werden de levensverhalen van zeven Zeeuwse vrouwen opgetekend.		Een aantal jaar later, in 1995, verscheen van Kees Slager opnieuw een via Oral History tot stand gekomen boek. In dit boek, ‘Zeven Zeeuwse Vrouwen; zelfportretten van vrouwen’, werden de levensverhalen van zeven Zeeuwse vrouwen opgetekend.
	In 1997 schreef Kees Slager het geschenk voor de Week van het Zeeuwse boek. In ‘Sakke de zee-ratte en andere Zeeuwse jeugdherinneringen’ tekende hij de verhalen op van bewoners van een verzorgingshuis in IJzendijke. De verhalen geven een goed beeld van het vooroorlogse leven op het Zeeuwse platteland.		In 1997 schreef Kees Slager het geschenk voor de Week van het Zeeuwse boek. In ‘Sakke de zee-ratte en andere Zeeuwse jeugdherinneringen’ tekende hij de verhalen op van bewoners van een verzorgingshuis in IJzendijke. De verhalen geven een goed beeld van het vooroorlogse leven op het Zeeuwse platteland.

	In 2001 sloeg Kees Slager weer een nieuw pad in als hij in ‘Het geheim van Oss; een geschiedenis van de SP’ de ontstaansgeschiedenis van de Socialistische Partij (SP) beschrijft.		In 2001 sloeg Kees Slager weer een nieuw pad in als hij in ‘Het geheim van Oss; een geschiedenis van de SP’ de ontstaansgeschiedenis van de Socialistische Partij (SP) beschrijft.

	In de boeken van Kees Slager maakte hij niet alleen gebruik van verhalen van geïnterviewden. Voor het schetsen van de grote lijnen gebruikte hij ook officiële bronnen: archieven, documenten, verslagen en wetenschappelijke informatie. Het was een noodzakelijke aanvulling op de verhalen en deze informatie vormde soms een noodzakelijke correctie op selectieve herinneringen en onjuistheden in de verhalen van de informanten. Daarin schuilt ook de kritiek op Slagers gebruik van Oral History, die vaak geen rekening houdt met de tekortkomingen en historiografische methodiek van de bron.		In de boeken van Kees Slager maakte hij niet alleen gebruik van verhalen van geïnterviewden. Voor het schetsen van de grote lijnen gebruikte hij ook officiële bronnen: archieven, documenten, verslagen en wetenschappelijke informatie. Het was een noodzakelijke aanvulling op de verhalen en deze informatie vormde soms een noodzakelijke correctie op selectieve herinneringen en onjuistheden in de verhalen van de informanten. Daarin schuilt ook de kritiek op Slagers gebruik van Oral History, die vaak geen rekening houdt met de tekortkomingen en historiografische methodiek van de bron.

W. van Gorsel: /* Schrijver */

2024-02-22T09:28:22Z

Schrijver

← Oudere versie		Versie van 22 feb 2024 09:28
Regel 34:		Regel 34:

	Behalve journalist en radiomaker was Kees Slager vooral ook schrijver van diverse succesvolle boeken over de geschiedenis van Zeeland. Zo schreef hij in 1981 het boek ‘Landarbeiders; verhalen om te onthouden’ waarin hij aan de hand van een groot aantal interviews met voormalige landarbeiders minutieus verslag deed van het leven van landarbeiders voor de oorlog in de Zuidwestelijke Delta.<ref>[https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1981-05-09/edition/0/page/9 Krantenbank Zeeland, 'Boertien kreeg eerste boek Landarbeiders', in: PZC, 9 mei 1991, pag. 9]</ref>Van ‘Landarbeiders’ werden in totaal 11.000 exemplaren verkocht. In dezelfde stijl geschreven verscheen in 1990 van Kees Slager het boek ‘Vissers verhalen: over hun leven in de delta’.		Behalve journalist en radiomaker was Kees Slager vooral ook schrijver van diverse succesvolle boeken over de geschiedenis van Zeeland. Zo schreef hij in 1981 het boek ‘Landarbeiders; verhalen om te onthouden’ waarin hij aan de hand van een groot aantal interviews met voormalige landarbeiders minutieus verslag deed van het leven van landarbeiders voor de oorlog in de Zuidwestelijke Delta.<ref>[https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1981-05-09/edition/0/page/9 Krantenbank Zeeland, 'Boertien kreeg eerste boek Landarbeiders', in: PZC, 9 mei 1991, pag. 9]</ref>Van ‘Landarbeiders’ werden in totaal 11.000 exemplaren verkocht. In dezelfde stijl geschreven verscheen in 1990 van Kees Slager het boek ‘Vissers verhalen: over hun leven in de delta’.
	Een zeer spraakmakend boek van de hand van Kees Slager verscheen in 1992 getiteld ‘De Ramp; een reconstructie van de watersnood van 1953’. Aanleiding was de 40-jarige herdenking van de watersnoodramp. In dit boek, eveneens mede gebaseerd op interviews met zeer veel ooggetuigen, rekende Slager af met de autoriteiten die hij door het slechte dijkbeheer en halfslachtige optreden tijdens de ramp medeverantwoordelijk achtte voor de grote omvang van de watersnoodramp in 1953. Volgens Slager vielen er daardoor onnodig veel slachtoffers, vooral onder de landarbeiders.
			Een zeer spraakmakend boek van de hand van Kees Slager verscheen in 1992 getiteld ‘De Ramp; een reconstructie van de watersnood van 1953’. Aanleiding was de 40-jarige herdenking van de watersnoodramp. In dit boek, eveneens mede gebaseerd op interviews met zeer veel ooggetuigen, rekende Slager af met de autoriteiten die hij door het slechte dijkbeheer en halfslachtige optreden tijdens de ramp medeverantwoordelijk achtte voor de grote omvang van de watersnoodramp in 1953. Volgens Slager vielen er daardoor onnodig veel slachtoffers, vooral onder de landarbeiders.<ref>[https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1992-11-21/edition/0/page/23 Krantenbank Zeeland, 'Het was gewoon wild-west in ons dorp', in: PZC, 21 november 1992, pag. 23]</ref>

	Een aantal jaar later, in 1995, verscheen van Kees Slager opnieuw een via Oral History tot stand gekomen boek. In dit boek, ‘Zeven Zeeuwse Vrouwen; zelfportretten van vrouwen’, werden de levensverhalen van zeven Zeeuwse vrouwen opgetekend.		Een aantal jaar later, in 1995, verscheen van Kees Slager opnieuw een via Oral History tot stand gekomen boek. In dit boek, ‘Zeven Zeeuwse Vrouwen; zelfportretten van vrouwen’, werden de levensverhalen van zeven Zeeuwse vrouwen opgetekend.
	In 1997 schreef Kees Slager het geschenk voor de Week van het Zeeuwse boek. In ‘Sakke de zee-ratte en andere Zeeuwse jeugdherinneringen’ tekende hij de verhalen op van bewoners van een verzorgingshuis in IJzendijke. De verhalen geven een goed beeld van het vooroorlogse leven op het Zeeuwse platteland.		In 1997 schreef Kees Slager het geschenk voor de Week van het Zeeuwse boek. In ‘Sakke de zee-ratte en andere Zeeuwse jeugdherinneringen’ tekende hij de verhalen op van bewoners van een verzorgingshuis in IJzendijke. De verhalen geven een goed beeld van het vooroorlogse leven op het Zeeuwse platteland.

W. van Gorsel: /* Schrijver */

2024-02-22T09:23:52Z

Schrijver

← Oudere versie		Versie van 22 feb 2024 09:23
Regel 33:		Regel 33:
	[[Bestand:Kees Slager3.jpg\|thumb\|right\|350px\|Auteur Kees Slager toont boek "De Ramp", zittend voor zijn huis in 's Heerenhoek. Foto: J. Wolterbeek, 1992. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 110478]]		[[Bestand:Kees Slager3.jpg\|thumb\|right\|350px\|Auteur Kees Slager toont boek "De Ramp", zittend voor zijn huis in 's Heerenhoek. Foto: J. Wolterbeek, 1992. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 110478]]

	Behalve journalist en radiomaker was Kees Slager vooral ook schrijver van diverse succesvolle boeken over de geschiedenis van Zeeland. Zo schreef hij in 1981 het boek ‘Landarbeiders; verhalen om te onthouden’ waarin hij aan de hand van een groot aantal interviews met voormalige landarbeiders minutieus verslag deed van het leven van landarbeiders voor de oorlog in de Zuidwestelijke Delta. Van ‘Landarbeiders’ werden in totaal 11.000 exemplaren verkocht. In dezelfde stijl geschreven verscheen in 1990 van Kees Slager het boek ‘Vissers verhalen: over hun leven in de delta’.		Behalve journalist en radiomaker was Kees Slager vooral ook schrijver van diverse succesvolle boeken over de geschiedenis van Zeeland. Zo schreef hij in 1981 het boek ‘Landarbeiders; verhalen om te onthouden’ waarin hij aan de hand van een groot aantal interviews met voormalige landarbeiders minutieus verslag deed van het leven van landarbeiders voor de oorlog in de Zuidwestelijke Delta.<ref>[https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1981-05-09/edition/0/page/9 Krantenbank Zeeland, 'Boertien kreeg eerste boek Landarbeiders', in: PZC, 9 mei 1991, pag. 9]</ref>Van ‘Landarbeiders’ werden in totaal 11.000 exemplaren verkocht. In dezelfde stijl geschreven verscheen in 1990 van Kees Slager het boek ‘Vissers verhalen: over hun leven in de delta’.
	Een zeer spraakmakend boek van de hand van Kees Slager verscheen in 1992 getiteld ‘De Ramp; een reconstructie van de watersnood van 1953’. Aanleiding was de 40-jarige herdenking van de watersnoodramp. In dit boek, eveneens mede gebaseerd op interviews met zeer veel ooggetuigen, rekende Slager af met de autoriteiten die hij door het slechte dijkbeheer en halfslachtige optreden tijdens de ramp medeverantwoordelijk achtte voor de grote omvang van de watersnoodramp in 1953. Volgens Slager vielen er daardoor onnodig veel slachtoffers, vooral onder de landarbeiders.		Een zeer spraakmakend boek van de hand van Kees Slager verscheen in 1992 getiteld ‘De Ramp; een reconstructie van de watersnood van 1953’. Aanleiding was de 40-jarige herdenking van de watersnoodramp. In dit boek, eveneens mede gebaseerd op interviews met zeer veel ooggetuigen, rekende Slager af met de autoriteiten die hij door het slechte dijkbeheer en halfslachtige optreden tijdens de ramp medeverantwoordelijk achtte voor de grote omvang van de watersnoodramp in 1953. Volgens Slager vielen er daardoor onnodig veel slachtoffers, vooral onder de landarbeiders.
	Een aantal jaar later, in 1995, verscheen van Kees Slager opnieuw een via Oral History tot stand gekomen boek. In dit boek, ‘Zeven Zeeuwse Vrouwen; zelfportretten van vrouwen’, werden de levensverhalen van zeven Zeeuwse vrouwen opgetekend.		Een aantal jaar later, in 1995, verscheen van Kees Slager opnieuw een via Oral History tot stand gekomen boek. In dit boek, ‘Zeven Zeeuwse Vrouwen; zelfportretten van vrouwen’, werden de levensverhalen van zeven Zeeuwse vrouwen opgetekend.

Johan Francke op 6 nov 2023 om 07:04

2023-11-06T07:04:04Z

Johan Francke: /* Trivia */

2023-10-16T11:23:57Z

Trivia

← Oudere versie		Versie van 16 okt 2023 11:23
Regel 49:		Regel 49:

	==Trivia==		==Trivia==
	Kees Slager is twee keer getrouwd geweest. Uit zijn tweede huwelijk werd een zoon (Seije) geboren, die later eveneens de journalistiek inging. Sinds 2004 woont Kees ~~Salger~~ weer in de nabijheid van zijn geboortedorp Scherpenisse. Een jaar eerder kocht hij in Poortvliet een uit 1910 stammend, vervallen stoomgemaal (‘Oosterschelde’) tegen de Oosterscheldedijk waar hij sindsdien woonachtig is. Het voormalige gemaal kreeg later, na een zeer grondige restauratie, een monumentale status.		Kees Slager is twee keer getrouwd geweest. Uit zijn tweede huwelijk werd een zoon (Seije) geboren, die later eveneens de journalistiek inging. Sinds 2004 woont Kees Slager weer in de nabijheid van zijn geboortedorp Scherpenisse. Een jaar eerder kocht hij in Poortvliet een uit 1910 stammend, vervallen stoomgemaal (‘Oosterschelde’) tegen de Oosterscheldedijk waar hij sindsdien woonachtig is. Het voormalige gemaal kreeg later, na een zeer grondige restauratie, een monumentale status.
	In 2009 bracht Kees Slager samen zijn zoon het bordspel ‘Even Dienke’ uit met vragen over Zeeland.		In 2009 bracht Kees Slager samen zijn zoon het bordspel ‘Even Dienke’ uit met vragen over Zeeland.

	==Prijzen/eretekens==		==Prijzen/eretekens==

Johan Francke: /* Betekenis */

2023-10-16T11:23:27Z

Betekenis

← Oudere versie		Versie van 16 okt 2023 11:23
Regel 61:		Regel 61:

	==Betekenis==		==Betekenis==
	Kees Slager is van ~~zeer grote betekenis geweest voor~~ de geschiedschrijving van het Zeeland van de twintigste eeuw. Door gebruik te maken van Oral History gaf hij grote groepen mensen die in een achterstandssituatie verkeerden eindelijk een stem. Door deze werkwijze nuanceerde of herschreef hij regelmatig de ~~‘officiële’~~ geschiedenis, die ~~bijna altijd~~ vanuit de bovenliggende klassen wordt beschreven. Dat de met een scherpe pen schrijvende Slager daardoor bij bepaalde groepen of autoriteiten soms enigszins omstreden was, is hiervan een logisch gevolg.		Kees Slager heeft zijn stempel gedrukt op een deel van de geschiedschrijving van het Zeeland van de twintigste eeuw. Door gebruik te maken van Oral History gaf hij grote groepen mensen die in een achterstandssituatie verkeerden eindelijk een stem. Door deze werkwijze nuanceerde of herschreef hij regelmatig de algemeen aanvaarde geschiedenis, die vaak vanuit de bovenliggende klassen wordt beschreven. Dat de met een scherpe pen schrijvende Slager daardoor bij bepaalde groepen of autoriteiten soms enigszins omstreden was, is hiervan een logisch gevolg.

	==Bibliografie==		==Bibliografie==

Johan Francke: /* Project ‘Ooggetuigen’ */

2023-10-16T11:20:28Z

Project ‘Ooggetuigen’

← Oudere versie		Versie van 16 okt 2023 11:20
Regel 41:		Regel 41:

	==Project ‘Ooggetuigen’==		==Project ‘Ooggetuigen’==
	In 2000 startte Kees Slager het project ‘Ooggetuigen van de twintigste eeuw’. In dit door het Zeeuws Archief en het Zeeuws Documentatiecentrum (ZB) gecoördineerde project werd door Kees Slager en een groot aantal vrijwilligers interviews afgenomen onder Zeeuwse bejaarden, die uitgebreid over hun leven vertelden. Het project leverde een schat aan ~~historisch materiaal~~ op over het leven in Zeeland voor de Tweede Wereldoorlog.		In 2000 startte Kees Slager het project ‘Ooggetuigen van de twintigste eeuw’. In dit door het Zeeuws Archief en het Zeeuws Documentatiecentrum (ZB) gecoördineerde project werd door Kees Slager en een groot aantal vrijwilligers interviews afgenomen onder Zeeuwse bejaarden, die uitgebreid over hun leven vertelden. Het project leverde een schat aan historische informatie op over het leven in Zeeland voor de Tweede Wereldoorlog.

	==Politieke carrière==		==Politieke carrière==

W. van Gorsel op 21 sep 2023 om 07:57

2023-09-21T07:57:28Z

← Oudere versie		Versie van 21 sep 2023 07:57
Regel 2:		Regel 2:
	\| afbeelding = [[Bestand:Kees Slager1.jpg\|400px]]		\| afbeelding = [[Bestand:Kees Slager1.jpg\|400px]]
	\| naam = Cornelis (Kees) Slager		\| naam = Cornelis (Kees) Slager
	\| onderschrift = Kees Slager, staande op de dijk voor zijn huis, het voormalige stoomgemaal in Poortvliet.		\| onderschrift = Kees Slager, staande op de dijk voor zijn huis, het voormalige stoomgemaal in Poortvliet. Foto: J. Wolterbeek, 1 september 2007. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 109065
	\| geboortedatum = [[30 mei]] [[1938]]		\| geboortedatum = [[30 mei]] [[1938]]
	\| geboorteplaats = [[Scherpenisse]]		\| geboorteplaats = [[Scherpenisse]]

W. van Gorsel: /* Bronnen */

2023-09-21T07:54:08Z

Bronnen

← Oudere versie		Versie van 21 sep 2023 07:54
Regel 88:		Regel 88:

	== Bronnen ==		== Bronnen ==
	*~~[https://iguana.zebi.nl/iguana/www.main.cls?surl=catalogus#recordid=307940705&Index=Indexppn~~ K. Slager (documentatiemap) (Middelburg: Zeeuws Documentatiecentrum, 2012).]		*K. Slager (documentatiemap) (Middelburg: Zeeuws Documentatiecentrum, 2012).

	==Auteur==		==Auteur==

← Oudere versie		Versie van 6 nov 2023 07:04
Regel 1:		Regel 1:
	{{InfoboxPersoon		{{InfoboxPersoon
	\| afbeelding = [[Bestand:Kees Slager1.jpg\|~~400px~~]]		\| afbeelding = [[Bestand:Kees Slager1.jpg\|300px]]
	\| naam = Cornelis (Kees) Slager		\| naam = Cornelis (Kees) Slager
	\| onderschrift = Kees Slager, staande op de dijk voor zijn huis, het voormalige stoomgemaal in Poortvliet. Foto: J. Wolterbeek, 1 september 2007. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 109065		\| onderschrift = Kees Slager, staande op de dijk voor zijn huis, het voormalige stoomgemaal in Poortvliet. Foto: J. Wolterbeek, 1 september 2007. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 109065
Regel 33:		Regel 33:
	[[Bestand:Kees Slager3.jpg\|thumb\|right\|350px\|Auteur Kees Slager toont boek "De Ramp", zittend voor zijn huis in 's Heerenhoek. Foto: J. Wolterbeek, 1992. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 110478]]		[[Bestand:Kees Slager3.jpg\|thumb\|right\|350px\|Auteur Kees Slager toont boek "De Ramp", zittend voor zijn huis in 's Heerenhoek. Foto: J. Wolterbeek, 1992. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 110478]]

	Behalve journalist en radiomaker was Kees Slager vooral ook schrijver van diverse ~~spraakmakende~~ boeken over de geschiedenis van Zeeland. Zo schreef hij in 1981 het boek ‘Landarbeiders; verhalen om te onthouden’ waarin hij aan de hand van een groot aantal interviews met voormalige landarbeiders minutieus verslag deed van het leven van landarbeiders voor de oorlog in de Zuidwestelijke Delta. Van ‘Landarbeiders’ werden in totaal 11.000 exemplaren verkocht. In dezelfde stijl geschreven verscheen in 1990 van Kees Slager het boek ‘Vissers verhalen: over hun leven in de delta’.		Behalve journalist en radiomaker was Kees Slager vooral ook schrijver van diverse succesvolle boeken over de geschiedenis van Zeeland. Zo schreef hij in 1981 het boek ‘Landarbeiders; verhalen om te onthouden’ waarin hij aan de hand van een groot aantal interviews met voormalige landarbeiders minutieus verslag deed van het leven van landarbeiders voor de oorlog in de Zuidwestelijke Delta. Van ‘Landarbeiders’ werden in totaal 11.000 exemplaren verkocht. In dezelfde stijl geschreven verscheen in 1990 van Kees Slager het boek ‘Vissers verhalen: over hun leven in de delta’.
	Een zeer spraakmakend boek van de hand van Kees Slager verscheen in 1992 getiteld ‘De Ramp; een reconstructie van de watersnood van 1953’. Aanleiding was de 40-jarige herdenking van de watersnoodramp. In dit boek, eveneens mede gebaseerd op interviews met zeer veel ooggetuigen, rekende Slager af met de autoriteiten die hij door het slechte dijkbeheer en halfslachtige optreden tijdens de ramp medeverantwoordelijk achtte voor de grote omvang van de watersnoodramp in 1953. Volgens Slager vielen er daardoor onnodig veel slachtoffers, vooral onder de landarbeiders.		Een zeer spraakmakend boek van de hand van Kees Slager verscheen in 1992 getiteld ‘De Ramp; een reconstructie van de watersnood van 1953’. Aanleiding was de 40-jarige herdenking van de watersnoodramp. In dit boek, eveneens mede gebaseerd op interviews met zeer veel ooggetuigen, rekende Slager af met de autoriteiten die hij door het slechte dijkbeheer en halfslachtige optreden tijdens de ramp medeverantwoordelijk achtte voor de grote omvang van de watersnoodramp in 1953. Volgens Slager vielen er daardoor onnodig veel slachtoffers, vooral onder de landarbeiders.
	Een aantal jaar later, in 1995, verscheen van Kees Slager opnieuw een via Oral History tot stand gekomen boek. In dit boek, ‘Zeven Zeeuwse Vrouwen; zelfportretten van vrouwen’, werden de levensverhalen van zeven Zeeuwse vrouwen opgetekend.		Een aantal jaar later, in 1995, verscheen van Kees Slager opnieuw een via Oral History tot stand gekomen boek. In dit boek, ‘Zeven Zeeuwse Vrouwen; zelfportretten van vrouwen’, werden de levensverhalen van zeven Zeeuwse vrouwen opgetekend.
	In 1997 schreef Kees Slager het geschenk voor de Week van het Zeeuwse boek. In ‘Sakke de zee-ratte en andere Zeeuwse jeugdherinneringen’ tekende hij de verhalen op van bewoners van een verzorgingshuis in IJzendijke. De verhalen geven een goed beeld van het vooroorlogse leven op het Zeeuwse platteland.		In 1997 schreef Kees Slager het geschenk voor de Week van het Zeeuwse boek. In ‘Sakke de zee-ratte en andere Zeeuwse jeugdherinneringen’ tekende hij de verhalen op van bewoners van een verzorgingshuis in IJzendijke. De verhalen geven een goed beeld van het vooroorlogse leven op het Zeeuwse platteland.
	In 2001 sloeg Kees Slager weer een nieuw pad in als hij in ‘Het geheim van Oss; een geschiedenis van de SP’ de ontstaansgeschiedenis van de Socialistische Partij (SP) beschrijft.		In 2001 sloeg Kees Slager weer een nieuw pad in als hij in ‘Het geheim van Oss; een geschiedenis van de SP’ de ontstaansgeschiedenis van de Socialistische Partij (SP) beschrijft.
	In de boeken van Kees Slager maakte hij niet alleen gebruik van verhalen van geïnterviewden. Voor het schetsen van de grote lijnen gebruikte hij ook officiële bronnen: archieven, documenten, verslagen en wetenschappelijke informatie. Het was een noodzakelijke aanvulling op de verhalen en deze informatie vormde soms een noodzakelijke correctie op selectieve herinneringen en onjuistheden in de verhalen van de informanten.		In de boeken van Kees Slager maakte hij niet alleen gebruik van verhalen van geïnterviewden. Voor het schetsen van de grote lijnen gebruikte hij ook officiële bronnen: archieven, documenten, verslagen en wetenschappelijke informatie. Het was een noodzakelijke aanvulling op de verhalen en deze informatie vormde soms een noodzakelijke correctie op selectieve herinneringen en onjuistheden in de verhalen van de informanten. Daarin schuilt ook de kritiek op Slagers gebruik van Oral History, die vaak geen rekening houdt met de tekortkomingen en historiografische methodiek van de bron.

	==Project ‘Ooggetuigen’==		==Project ‘Ooggetuigen’==