Koewachter - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel op 29 jul 2025 om 10:04

2025-07-29T10:04:33Z

← Oudere versie		Versie van 29 jul 2025 10:04
Regel 26:		Regel 26:
	-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|459445 J. Zwemer, ''Een zekel om geit-eten te snieën. De geschiedenis van de landarbeiders op Walcheren 1900-1940'' (Middelburg, 1986) 54.]		-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|459445 J. Zwemer, ''Een zekel om geit-eten te snieën. De geschiedenis van de landarbeiders op Walcheren 1900-1940'' (Middelburg, 1986) 54.]

	[[category:veeteelt]]		[[category:Landbouw: veeteelt]]
	[[category:Landbouw & visserij]]		[[category:Landbouw & visserij]]
	[[category:volkskunde]]		[[category:volkskunde]]
	[[category:Bevolking]]		[[category:Bevolking]]

W. van Gorsel op 11 feb 2025 om 11:03

2025-02-11T11:03:23Z

← Oudere versie		Versie van 11 feb 2025 11:03
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Koewachter of koeienwachter~~
	}}
	[[Bestand:koewachter11680.jpg\|thumb\|300px\|right\|Izaak Faasse uit Westkapelle, gehuwd met Zoetje Huibregtse. Izaak was koeienwachter en vast model voor Charley Toorop (zie: Dorp aan de zeedijk, blz. 101), foto C. Henning, ca. 1900, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 11680.]]		[[Bestand:koewachter11680.jpg\|thumb\|300px\|right\|Izaak Faasse uit Westkapelle, gehuwd met Zoetje Huibregtse. Izaak was koeienwachter en vast model voor Charley Toorop (zie: Dorp aan de zeedijk, blz. 101), foto C. Henning, ca. 1900, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 11680.]]

	== Kinderwerk ==		== Kinderwerk ==
	Traditioneel hoedden kinderen in Zeeland koeien in het weideseizoen, althans daar waar dijken of vroongronden achter de duinen beschikbaar waren. Zij deden dat in dienst van een boer, soms van meer boeren. ’s Ochtends haalden zij de koeien op en dreven die het dorp uit, ’s avonds keerden zij met de dieren terug, die zelf weer hun stal opzochten. Het ''Woordenboek der Zeeuwse Dialecten'' stelt dat deze gewoonte duurde tot in het eerste kwart van de twintigste eeuw. In eerdere perioden moeten er hier en daar ook volwassenen koewachter zijn geweest, maar dat was eerder uitzondering dan regel.		Koewachter of koeienwachter. Traditioneel hoedden kinderen in Zeeland koeien in het weideseizoen, althans daar waar dijken of vroongronden achter de duinen beschikbaar waren. Zij deden dat in dienst van een boer, soms van meer boeren. ’s Ochtends haalden zij de koeien op en dreven die het dorp uit, ’s avonds keerden zij met de dieren terug, die zelf weer hun stal opzochten. Het ''Woordenboek der Zeeuwse Dialecten'' stelt dat deze gewoonte duurde tot in het eerste kwart van de twintigste eeuw. In eerdere perioden moeten er hier en daar ook volwassenen koewachter zijn geweest, maar dat was eerder uitzondering dan regel.

	== Werkzaamheden ==		== Werkzaamheden ==

Johan Francke: /* Bronnen */

2015-03-02T11:55:12Z

Bronnen

← Oudere versie		Versie van 2 mrt 2015 11:55
Regel 32:		Regel 32:
	[[category:Landbouw & visserij]]		[[category:Landbouw & visserij]]
	[[category:volkskunde]]		[[category:volkskunde]]
			[[category:Bevolking]]

Johan Francke op 9 dec 2014 om 08:19

2014-12-09T08:19:01Z

← Oudere versie		Versie van 9 dec 2014 08:19
Regel 17:		Regel 17:
	In elk geval op Noord-Beveland gaven boeren ‘damgeld’ aan de koewachter. Hij zorgde er immers voor dat de koeien niet het land betraden overheen de dammen, de toegangen van de percelen naar de wegen waar de koewachter met zijn koeien langs kwam. De koewachter moest dat elke dag weer voorkomen en kreeg daarvoor met de plaatselijke kermis een of twee gulden van de betreffende boer. Dat was dus niet de eigenaar van de koeien. Een koewachter kreeg dus van méér boeren damgeld. De koewachters moesten wel om hun damgeld vragen, een werkelijk recht was het niet. Soms was, zoals op Colijnsplaat, eens in de drie of vier weken een vrije zondagmiddag voorzien. Kort na 1920 was het weekgeld er vier gulden.		In elk geval op Noord-Beveland gaven boeren ‘damgeld’ aan de koewachter. Hij zorgde er immers voor dat de koeien niet het land betraden overheen de dammen, de toegangen van de percelen naar de wegen waar de koewachter met zijn koeien langs kwam. De koewachter moest dat elke dag weer voorkomen en kreeg daarvoor met de plaatselijke kermis een of twee gulden van de betreffende boer. Dat was dus niet de eigenaar van de koeien. Een koewachter kreeg dus van méér boeren damgeld. De koewachters moesten wel om hun damgeld vragen, een werkelijk recht was het niet. Soms was, zoals op Colijnsplaat, eens in de drie of vier weken een vrije zondagmiddag voorzien. Kort na 1920 was het weekgeld er vier gulden.

	== ~~AUTEUR~~ ==		== Auteur ==
	-Jan Zwemer, 2012		-Jan Zwemer, 2012

	== ~~BRONNEN~~ ==		== Bronnen ==
	-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1353131 G. Groenleer (red.), ''Het hek van de dam. Het verdwijnen van de boerensamenleving op Colijnsplaat'' (Vlissingen, 1998) 34-35.]		-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1353131 G. Groenleer (red.), ''Het hek van de dam. Het verdwijnen van de boerensamenleving op Colijnsplaat'' (Vlissingen, 1998) 34-35.]

Regel 29:		Regel 29:
	-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|459445 J. Zwemer, ''Een zekel om geit-eten te snieën. De geschiedenis van de landarbeiders op Walcheren 1900-1940'' (Middelburg, 1986) 54.]		-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|459445 J. Zwemer, ''Een zekel om geit-eten te snieën. De geschiedenis van de landarbeiders op Walcheren 1900-1940'' (Middelburg, 1986) 54.]

			[[category:veeteelt]]
	[[category:Landbouw & visserij]]		[[category:Landbouw & visserij]]
	[[category:volkskunde]]		[[category:volkskunde]]
	~~[[category:streekdracht]]~~

Johan Francke: /* Sint Andries */

2014-10-24T11:08:10Z

Sint Andries

← Oudere versie		Versie van 24 okt 2014 11:08
Regel 12:		Regel 12:
	Sommige koewachters waren tegelijk knecht: zij hielpen bij het melken en het schoonmaken van de stallen. Maar dit lijkt toch niet algemeen gebruikelijk te zijn geweest, hooguit bij de wat oudere kinderen. Jongere koewachters gingen in november weer naar school en moesten dan in mei weer aantreden als koewachter. Soms werden kinderen koewachter bij de koeien van hun vader; dat gebeurde wel bij arme boertjes in Zeeuws-Vlaanderen.		Sommige koewachters waren tegelijk knecht: zij hielpen bij het melken en het schoonmaken van de stallen. Maar dit lijkt toch niet algemeen gebruikelijk te zijn geweest, hooguit bij de wat oudere kinderen. Jongere koewachters gingen in november weer naar school en moesten dan in mei weer aantreden als koewachter. Soms werden kinderen koewachter bij de koeien van hun vader; dat gebeurde wel bij arme boertjes in Zeeuws-Vlaanderen.

	== ~~Sint Andries~~ ==		== Damgeld ==
	In West-Zeeuws-Vlaanderen verhuurden de koewachters zich met Sint Andries, 30 november. Rond de eeuwwisseling fungeerde een inwoner van Hoofdplaat als ‘makelaar’ in koewachters: hij bracht het contact tussen boer en (de ouders van de) koewachter tot stand. Soms werden de kinderen betaald door diverse boeren van wie zij de koeien wachtten. Te Zoutelande hadden de koewachters elk zo’n dertig koeien onder hun beheer.		In West-Zeeuws-Vlaanderen verhuurden de koewachters zich met Sint Andries, 30 november. Rond de eeuwwisseling fungeerde een inwoner van Hoofdplaat als ‘makelaar’ in koewachters: hij bracht het contact tussen boer en (de ouders van de) koewachter tot stand. Soms werden de kinderen betaald door diverse boeren van wie zij de koeien wachtten. Te Zoutelande hadden de koewachters elk zo’n dertig koeien onder hun beheer.

Johan Francke op 7 okt 2014 om 14:42

2014-10-07T14:42:03Z

← Oudere versie		Versie van 7 okt 2014 14:42
Regel 1:		Regel 1:
	{{Infobox		{{Infobox
	\| above = ~~Klederdracht~~		\| above = Koewachter of koeienwachter
	}}		}}
			[[Bestand:koewachter11680.jpg\|thumb\|300px\|right\|Izaak Faasse uit Westkapelle, gehuwd met Zoetje Huibregtse. Izaak was koeienwachter en vast model voor Charley Toorop (zie: Dorp aan de zeedijk, blz. 101), foto C. Henning, ca. 1900, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 11680.]]

	~~Zie [[Streekdracht]]~~		== Kinderwerk ==


	= ~~KOEWACHTER~~ =
	~~(of koeienwachter)~~

	Traditioneel hoedden kinderen in Zeeland koeien in het weideseizoen, althans daar waar dijken of vroongronden achter de duinen beschikbaar waren. Zij deden dat in dienst van een boer, soms van meer boeren. ’s Ochtends haalden zij de koeien op en dreven die het dorp uit, ’s avonds keerden zij met de dieren terug, die zelf weer hun stal opzochten. Het ''Woordenboek der Zeeuwse Dialecten'' stelt dat deze gewoonte duurde tot in het eerste kwart van de twintigste eeuw. In eerdere perioden moeten er hier en daar ook volwassenen koewachter zijn geweest, maar dat was eerder uitzondering dan regel.		Traditioneel hoedden kinderen in Zeeland koeien in het weideseizoen, althans daar waar dijken of vroongronden achter de duinen beschikbaar waren. Zij deden dat in dienst van een boer, soms van meer boeren. ’s Ochtends haalden zij de koeien op en dreven die het dorp uit, ’s avonds keerden zij met de dieren terug, die zelf weer hun stal opzochten. Het ''Woordenboek der Zeeuwse Dialecten'' stelt dat deze gewoonte duurde tot in het eerste kwart van de twintigste eeuw. In eerdere perioden moeten er hier en daar ook volwassenen koewachter zijn geweest, maar dat was eerder uitzondering dan regel.

			== Werkzaamheden ==
	Koewachter was je zeven dagen in de week. Er wordt wel vermeld dat op zondag een dubbele beloning werd gegeven – een dubbeltje in plaats van vijf cent. Er werden kinderen vanaf circa negen of tien jaar voor ingezet. Ter bescherming voor de regen werden zij vaak gekleed in een veel te grote zware jas. Bij regen konden ze ook een jute zak, een ‘baele’ of ‘baolzak’ omdoen dan wel op het hoofd zetten. Koewachters kregen eten van de boer. Zij begonnen hun werk soms al om half vijf ‘s ochtends, maar dat kon ook half zeven zijn.		Koewachter was je zeven dagen in de week. Er wordt wel vermeld dat op zondag een dubbele beloning werd gegeven – een dubbeltje in plaats van vijf cent. Er werden kinderen vanaf circa negen of tien jaar voor ingezet. Ter bescherming voor de regen werden zij vaak gekleed in een veel te grote zware jas. Bij regen konden ze ook een jute zak, een ‘baele’ of ‘baolzak’ omdoen dan wel op het hoofd zetten. Koewachters kregen eten van de boer. Zij begonnen hun werk soms al om half vijf ‘s ochtends, maar dat kon ook half zeven zijn.

	Sommige koewachters waren tegelijk knecht: zij hielpen bij het melken en het schoonmaken van de stallen. Maar dit lijkt toch niet algemeen gebruikelijk te zijn geweest, hooguit bij de wat oudere kinderen. Jongere koewachters gingen in november weer naar school en moesten dan in mei weer aantreden als koewachter. Soms werden kinderen koewachter bij de koeien van hun vader; dat gebeurde wel bij arme boertjes in Zeeuws-Vlaanderen.		Sommige koewachters waren tegelijk knecht: zij hielpen bij het melken en het schoonmaken van de stallen. Maar dit lijkt toch niet algemeen gebruikelijk te zijn geweest, hooguit bij de wat oudere kinderen. Jongere koewachters gingen in november weer naar school en moesten dan in mei weer aantreden als koewachter. Soms werden kinderen koewachter bij de koeien van hun vader; dat gebeurde wel bij arme boertjes in Zeeuws-Vlaanderen.

			== Sint Andries ==
	In West-Zeeuws-Vlaanderen verhuurden de koewachters zich met Sint Andries, 30 november. Rond de eeuwwisseling fungeerde een inwoner van Hoofdplaat als ‘makelaar’ in koewachters: hij bracht het contact tussen boer en (de ouders van de) koewachter tot stand. Soms werden de kinderen betaald door diverse boeren van wie zij de koeien wachtten. Te Zoutelande hadden de koewachters elk zo’n dertig koeien onder hun beheer.		In West-Zeeuws-Vlaanderen verhuurden de koewachters zich met Sint Andries, 30 november. Rond de eeuwwisseling fungeerde een inwoner van Hoofdplaat als ‘makelaar’ in koewachters: hij bracht het contact tussen boer en (de ouders van de) koewachter tot stand. Soms werden de kinderen betaald door diverse boeren van wie zij de koeien wachtten. Te Zoutelande hadden de koewachters elk zo’n dertig koeien onder hun beheer.

	In elk geval op Noord-Beveland gaven boeren ‘damgeld’ aan de koewachter. Hij zorgde er immers voor dat de koeien niet het land betraden overheen de dammen, de toegangen van de percelen naar de wegen waar de koewachter met zijn koeien langs kwam. De koewachter moest dat elke dag weer voorkomen en kreeg daarvoor met de plaatselijke kermis een of twee gulden van de betreffende boer. Dat was dus niet de eigenaar van de koeien. Een koewachter kreeg dus van méér boeren damgeld. De koewachters moesten wel om hun damgeld vragen, een werkelijk recht was het niet. Soms was, zoals op Colijnsplaat, eens in de drie of vier weken een vrije zondagmiddag voorzien. Kort na 1920 was het weekgeld er vier gulden.		In elk geval op Noord-Beveland gaven boeren ‘damgeld’ aan de koewachter. Hij zorgde er immers voor dat de koeien niet het land betraden overheen de dammen, de toegangen van de percelen naar de wegen waar de koewachter met zijn koeien langs kwam. De koewachter moest dat elke dag weer voorkomen en kreeg daarvoor met de plaatselijke kermis een of twee gulden van de betreffende boer. Dat was dus niet de eigenaar van de koeien. Een koewachter kreeg dus van méér boeren damgeld. De koewachters moesten wel om hun damgeld vragen, een werkelijk recht was het niet. Soms was, zoals op Colijnsplaat, eens in de drie of vier weken een vrije zondagmiddag voorzien. Kort na 1920 was het weekgeld er vier gulden.

			== AUTEUR ==
			-Jan Zwemer, 2012

	~~AUTEUR~~		== BRONNEN ==
			-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1353131 G. Groenleer (red.), ''Het hek van de dam. Het verdwijnen van de boerensamenleving op Colijnsplaat'' (Vlissingen, 1998) 34-35.]
	~~Jan Zwemer, 2012~~


	BRONNEN

	~~G. Groenleer (red.), ''Het hek van de dam. Het verdwijnen van de boerensamenleving op Colijnsplaat'' (Vlissingen, 1998) 34~~-~~35.~~

	[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1353131 ~~http://zoeken~~.~~zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1353131]~~

	K. ~~Slager, ''Landarbeiders. Verhalen om te onthouden'' (Nijmegen, 1981~~) ~~26, 65-68 (aldaar illustratie 66, 67).~~

	~~[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|140543 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|140543]~~

	~~K. Slager~~, ''~~Sakke de zee-ratte en andere Zeeuwse jeugdherinneringen uit het begin~~ van de ~~eeuw'' (Goes, 1997) 32, 36-38~~.

	~~[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1317704 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1317704]~~

	~~J. Zwemer, ''Een zekel om geit-eten te snieën. De geschiedenis~~ van de ~~landarbeiders~~ op ~~Walcheren 1900-1940~~'' (~~Middelburg~~, ~~1986~~) ~~54.~~

	~~[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart~~-~~zeeland\|459445 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken~~.~~nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|459445]~~


	~~ILLUSTRATIE:~~

	~~[[Image:~~]]

	Izaak Faasse uit Westkapelle, gehuwd met Zoetje Huibregtse. Izaak was koeienwachter en vast model voor Charley Toorop (zie: Dorp aan de zeedijk, blz. 101), foto C. Henning, ca. 1900, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 11680.

			-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|140543 K. Slager, ''Landarbeiders. Verhalen om te onthouden'' (Nijmegen, 1981) 26, 65-68 (aldaar illustratie 66, 67).]

			-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|1317704 K. Slager, ''Sakke de zee-ratte en andere Zeeuwse jeugdherinneringen uit het begin van de eeuw'' (Goes, 1997) 32, 36-38.]

			-[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=\|library/vubissmart-zeeland\|459445 J. Zwemer, ''Een zekel om geit-eten te snieën. De geschiedenis van de landarbeiders op Walcheren 1900-1940'' (Middelburg, 1986) 54.]


			[[category:Landbouw & visserij]]
	[[category:volkskunde]]		[[category:volkskunde]]

	[[category:streekdracht]]		[[category:streekdracht]]

Johan Francke: Johan Francke heeft pagina Klederdracht hernoemd naar Koewachter

2014-10-07T14:35:07Z

Johan Francke heeft pagina Klederdracht hernoemd naar Koewachter

← Oudere versie	Versie van 7 okt 2014 14:35
(geen verschil)

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T14:14:32Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Klederdracht
}}

Zie [[Streekdracht]]

= KOEWACHTER =
(of koeienwachter)

Traditioneel hoedden kinderen in Zeeland koeien in het weideseizoen, althans daar waar dijken of vroongronden achter de duinen beschikbaar waren. Zij deden dat in dienst van een boer, soms van meer boeren. ’s Ochtends haalden zij de koeien op en dreven die het dorp uit, ’s avonds keerden zij met de dieren terug, die zelf weer hun stal opzochten. Het ''Woordenboek der Zeeuwse Dialecten'' stelt dat deze gewoonte duurde tot in het eerste kwart van de twintigste eeuw. In eerdere perioden moeten er hier en daar ook volwassenen koewachter zijn geweest, maar dat was eerder uitzondering dan regel.

Koewachter was je zeven dagen in de week. Er wordt wel vermeld dat op zondag een dubbele beloning werd gegeven – een dubbeltje in plaats van vijf cent. Er werden kinderen vanaf circa negen of tien jaar voor ingezet. Ter bescherming voor de regen werden zij vaak gekleed in een veel te grote zware jas. Bij regen konden ze ook een jute zak, een ‘baele’ of ‘baolzak’ omdoen dan wel op het hoofd zetten. Koewachters kregen eten van de boer. Zij begonnen hun werk soms al om half vijf ‘s ochtends, maar dat kon ook half zeven zijn.

Sommige koewachters waren tegelijk knecht: zij hielpen bij het melken en het schoonmaken van de stallen. Maar dit lijkt toch niet algemeen gebruikelijk te zijn geweest, hooguit bij de wat oudere kinderen. Jongere koewachters gingen in november weer naar school en moesten dan in mei weer aantreden als koewachter. Soms werden kinderen koewachter bij de koeien van hun vader; dat gebeurde wel bij arme boertjes in Zeeuws-Vlaanderen.

In West-Zeeuws-Vlaanderen verhuurden de koewachters zich met Sint Andries, 30 november. Rond de eeuwwisseling fungeerde een inwoner van Hoofdplaat als ‘makelaar’ in koewachters: hij bracht het contact tussen boer en (de ouders van de) koewachter tot stand. Soms werden de kinderen betaald door diverse boeren van wie zij de koeien wachtten. Te Zoutelande hadden de koewachters elk zo’n dertig koeien onder hun beheer.

In elk geval op Noord-Beveland gaven boeren ‘damgeld’ aan de koewachter. Hij zorgde er immers voor dat de koeien niet het land betraden overheen de dammen, de toegangen van de percelen naar de wegen waar de koewachter met zijn koeien langs kwam. De koewachter moest dat elke dag weer voorkomen en kreeg daarvoor met de plaatselijke kermis een of twee gulden van de betreffende boer. Dat was dus niet de eigenaar van de koeien. Een koewachter kreeg dus van méér boeren damgeld. De koewachters moesten wel om hun damgeld vragen, een werkelijk recht was het niet. Soms was, zoals op Colijnsplaat, eens in de drie of vier weken een vrije zondagmiddag voorzien. Kort na 1920 was het weekgeld er vier gulden.

AUTEUR

Jan Zwemer, 2012

BRONNEN

G. Groenleer (red.), ''Het hek van de dam. Het verdwijnen van de boerensamenleving op Colijnsplaat'' (Vlissingen, 1998) 34-35.

[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|1353131 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|1353131]

K. Slager, ''Landarbeiders. Verhalen om te onthouden'' (Nijmegen, 1981) 26, 65-68 (aldaar illustratie 66, 67).

[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|140543 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|140543]

K. Slager, ''Sakke de zee-ratte en andere Zeeuwse jeugdherinneringen uit het begin van de eeuw'' (Goes, 1997) 32, 36-38.

[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|1317704 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|1317704]

J. Zwemer, ''Een zekel om geit-eten te snieën. De geschiedenis van de landarbeiders op Walcheren 1900-1940'' (Middelburg, 1986) 54.

[http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|459445 http://zoeken.zeeuwsebibliotheken.nl/?itemid=|library/vubissmart-zeeland|459445]

ILLUSTRATIE:

[[Image:]]

Izaak Faasse uit Westkapelle, gehuwd met Zoetje Huibregtse. Izaak was koeienwachter en vast model voor Charley Toorop (zie: Dorp aan de zeedijk, blz. 101), foto C. Henning, ca. 1900, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 11680.

[[category:volkskunde]]

[[category:streekdracht]]