Koppen Zetten - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel op 11 feb 2025 om 14:26

2025-02-11T14:26:39Z

← Oudere versie		Versie van 11 feb 2025 14:26
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Koppen Zetten~~
	}}

	~~'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''~~


	De Griekse arts Hippocrates (460-ca. 370 v. Chr.) ging ervan uit dat ziekte werd veroorzaakt door een afwijking in de verhouding (dyscrusio van de 4 Iichaamsvochten, gele gal, slijm, bloed en zwarte gal. Zijn denkbeelden deden eeuwenlang opgeld. Voor de genezing van de patiënt was het dus noodzakelijk de juiste verhouding (eucrasie) van deze lichaamsvochten te herstellen. Dit kon op verscheidene manieren gebeuren, o.a. door strenge dieetvoorschriften, purgeren, zweetbaden, maar vooral het aderlaten werd toegepast. Bij een patiënt werd een ader geopend (bijv. in de arm) en bloed afgetapt. Dit kon ook gebeuren door een glazen of metalen klok (kop of laatkop genoemd) op de huid te drukken, waarin tevoren een insnijding was gemaakt.Door de laatkop te verwarmen en daarna af te koelen werd de bloeding bevorderd. Behalve van deze methode werd ook gebruik gemaakt van het zetten van de medicinale [[bloedzuiger]] (Hirudo medicinalis of H. officinalis), een groenzwarte soort bloedzuiger, die hiertoe wel gekweekt werd in speciale bassins. Nadat de bloedzuiger zich volgezogen heeft, valt hij vanzelf van de patiënt af. De toepassing van bloedzuigers bereikte zijn hoogtepunt in de eerste helft van de 19de eeuw.		De Griekse arts Hippocrates (460-ca. 370 v. Chr.) ging ervan uit dat ziekte werd veroorzaakt door een afwijking in de verhouding (dyscrusio van de 4 Iichaamsvochten, gele gal, slijm, bloed en zwarte gal. Zijn denkbeelden deden eeuwenlang opgeld. Voor de genezing van de patiënt was het dus noodzakelijk de juiste verhouding (eucrasie) van deze lichaamsvochten te herstellen. Dit kon op verscheidene manieren gebeuren, o.a. door strenge dieetvoorschriften, purgeren, zweetbaden, maar vooral het aderlaten werd toegepast. Bij een patiënt werd een ader geopend (bijv. in de arm) en bloed afgetapt. Dit kon ook gebeuren door een glazen of metalen klok (kop of laatkop genoemd) op de huid te drukken, waarin tevoren een insnijding was gemaakt.Door de laatkop te verwarmen en daarna af te koelen werd de bloeding bevorderd. Behalve van deze methode werd ook gebruik gemaakt van het zetten van de medicinale [[bloedzuiger]] (Hirudo medicinalis of H. officinalis), een groenzwarte soort bloedzuiger, die hiertoe wel gekweekt werd in speciale bassins. Nadat de bloedzuiger zich volgezogen heeft, valt hij vanzelf van de patiënt af. De toepassing van bloedzuigers bereikte zijn hoogtepunt in de eerste helft van de 19de eeuw.

			==Auteur==
	~~AUTEUR~~

	W.S.S v.d. Feen		W.S.S v.d. Feen





	[[category:gezondheidszorg]]		[[category:gezondheidszorg]]

Johan Francke op 14 okt 2014 om 07:52

2014-10-14T07:52:04Z

← Oudere versie		Versie van 14 okt 2014 07:52
Regel 6:		Regel 6:


	De Griekse arts Hippocrates (460-ca. 370 v. Chr.) ging ervan uit dat ziekte werd veroorzaakt door een afwijking in de verhouding (dyscrusio van de 4 Iichaamsvochten, gele gal, slijm, bloed en zwarte gal. Zijn denkbeelden deden eeuwenlang opgeld. Voor de genezing van de patiënt was het dus noodzakelijk de juiste verhouding (eucrasie) van deze lichaamsvochten te herstellen. Dit kon op verscheidene manieren gebeuren, o.a. door strenge dieetvoorschriften, purgeren, zweetbaden, maar vooral het aderlaten werd toegepast. Bij een patiënt werd een ader geopend (bijv. in de arm) en bloed afgetapt. Dit kon ook gebeuren door een glazen of metalen klok (kop of laatkop genoemd) op de huid te drukken, waarin tevoren een insnijding was gemaakt.Door de laatkop te verwarmen en daarna af te koelen werd de bloeding bevorderd. Behalve van deze methode werd ook gebruik gemaakt van het zetten van de medicinale [[bloedzuiger]] (Hirudo medicinalis of H. officinalis), een groenzwarte soort bloedzuiger, die hiertoe wel gekweekt werd in speciale bassins. Nadat de bloedzuiger zich volgezogen heeft, valt hij vanzelf van de patiënt af. De toepassing an bloedzuigers bereikte zijn hoogtepunt in de eerste helft van de ~~19e~~ eeuw.		De Griekse arts Hippocrates (460-ca. 370 v. Chr.) ging ervan uit dat ziekte werd veroorzaakt door een afwijking in de verhouding (dyscrusio van de 4 Iichaamsvochten, gele gal, slijm, bloed en zwarte gal. Zijn denkbeelden deden eeuwenlang opgeld. Voor de genezing van de patiënt was het dus noodzakelijk de juiste verhouding (eucrasie) van deze lichaamsvochten te herstellen. Dit kon op verscheidene manieren gebeuren, o.a. door strenge dieetvoorschriften, purgeren, zweetbaden, maar vooral het aderlaten werd toegepast. Bij een patiënt werd een ader geopend (bijv. in de arm) en bloed afgetapt. Dit kon ook gebeuren door een glazen of metalen klok (kop of laatkop genoemd) op de huid te drukken, waarin tevoren een insnijding was gemaakt.Door de laatkop te verwarmen en daarna af te koelen werd de bloeding bevorderd. Behalve van deze methode werd ook gebruik gemaakt van het zetten van de medicinale [[bloedzuiger]] (Hirudo medicinalis of H. officinalis), een groenzwarte soort bloedzuiger, die hiertoe wel gekweekt werd in speciale bassins. Nadat de bloedzuiger zich volgezogen heeft, valt hij vanzelf van de patiënt af. De toepassing van bloedzuigers bereikte zijn hoogtepunt in de eerste helft van de 19de eeuw.

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T13:58:00Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Koppen Zetten
}}

'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''

De Griekse arts Hippocrates (460-ca. 370 v. Chr.) ging ervan uit dat ziekte werd veroorzaakt door een afwijking in de verhouding (dyscrusio van de 4 Iichaamsvochten, gele gal, slijm, bloed en zwarte gal. Zijn denkbeelden deden eeuwenlang opgeld. Voor de genezing van de patiënt was het dus noodzakelijk de juiste verhouding (eucrasie) van deze lichaamsvochten te herstellen. Dit kon op verscheidene manieren gebeuren, o.a. door strenge dieetvoorschriften, purgeren, zweetbaden, maar vooral het aderlaten werd toegepast. Bij een patiënt werd een ader geopend (bijv. in de arm) en bloed afgetapt. Dit kon ook gebeuren door een glazen of metalen klok (kop of laatkop genoemd) op de huid te drukken, waarin tevoren een insnijding was gemaakt.Door de laatkop te verwarmen en daarna af te koelen werd de bloeding bevorderd. Behalve van deze methode werd ook gebruik gemaakt van het zetten van de medicinale [[bloedzuiger]] (Hirudo medicinalis of H. officinalis), een groenzwarte soort bloedzuiger, die hiertoe wel gekweekt werd in speciale bassins. Nadat de bloedzuiger zich volgezogen heeft, valt hij vanzelf van de patiënt af. De toepassing an bloedzuigers bereikte zijn hoogtepunt in de eerste helft van de 19e eeuw.

AUTEUR

W.S.S v.d. Feen

[[category:gezondheidszorg]]