Kreek - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel op 13 feb 2025 om 08:12

2025-02-13T08:12:30Z

← Oudere versie		Versie van 13 feb 2025 08:12
Regel 1:		Regel 1:
	[[Bestand:Kreek1.jpg\|thumb\|right\|~~300px~~\|De Baarzandsche kreek nabij Groede. Foto: W. Helm, 2007. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 108441]]		[[Bestand:Kreek1.jpg\|thumb\|right\|400px\|De Baarzandsche kreek nabij Groede. Foto: W. Helm, 2007. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 108441]]

	Smalle kronkelende waterloop op natuurlijke wijze door meandering ontstaan in een schorgebied. Tal van kreken zijn in de loop der eeuwen door inpoldering van de betreffende schorren binnendijks komen te liggen waarna ze in vele gevallen werden benut voor de afwatering. Bij dijkdoorbraken die dikwijls zijn voorgekomen op plaatsen waar de dijk door vrij brede kreken was gelegd, was de binnengedijkte kreek veelal een aangrijpingspunt waar een stroomgeul tot ontwikkeling kon komen. Vele eertijds smalle kreken werden dan hij hardijking als vrij brede waterlopen opnieuw ingepolderd. Men vindt in de Zeeuwse polders en vooral in Zeeuws-Vlaanderen dan ook verscheidene namen van kreken, die herinneren aan de topografie van vóór de bedijking. Enkele bekende namen zijn: [[Bruintjeskreek]] in St.-Philipsland; [[Vinkenissekreek]] hij Rilland Bath, Schengekreek bij Wolphaartsdijk; Bokkegat (vroegere Wijtvliet) hij Wissenkerke, de Val (het vroegere Faal) bij Colijnsplaat. In West Zeeuws-Vlaanderen: de [[Baarzandsche Kreek (baarzandekreek)\|Baarzandsche]] kreek bij Breskens/Groede, het Grote Gat bij Oostburg en de Passageule in de buurt van Iizendijke. In Oost Zeeuws-Vlaanderen: de Axelsche kreek, de Kanisvlietkreken bij Sas van Gent, de Kieldrechtkreken bij Nieuw Namen, de Graauwse kreek bij Graauw en de Othenesche kreek in de Zaamslagpolder. Van enkele kreken of geulen op Tholen zoals de Breedenvliet, de Pluimpot en de Striene, zijn slechts laaggelegen poldergebieden terug te inden. Op Walcheren vindt men zeer brede kreken bij Westkapelle, Veere en Ritthem herinnerend aan de dijkbreuken, kunstmatig veroorzaakt in 1944 voor de bevrijding van Walcheren (mond Westerschelde). Op Schouwen-Duiveland treft men een tweetal grote kreken bij Schelphoek en Ouwerkerk, ontstaan bij de stormramp van 1 februari 1953.		Smalle kronkelende waterloop op natuurlijke wijze door meandering ontstaan in een schorgebied. Tal van kreken zijn in de loop der eeuwen door inpoldering van de betreffende schorren binnendijks komen te liggen waarna ze in vele gevallen werden benut voor de afwatering. Bij dijkdoorbraken die dikwijls zijn voorgekomen op plaatsen waar de dijk door vrij brede kreken was gelegd, was de binnengedijkte kreek veelal een aangrijpingspunt waar een stroomgeul tot ontwikkeling kon komen. Vele eertijds smalle kreken werden dan hij hardijking als vrij brede waterlopen opnieuw ingepolderd. Men vindt in de Zeeuwse polders en vooral in Zeeuws-Vlaanderen dan ook verscheidene namen van kreken, die herinneren aan de topografie van vóór de bedijking. Enkele bekende namen zijn: [[Bruintjeskreek]] in St.-Philipsland; [[Vinkenissekreek]] hij Rilland Bath, Schengekreek bij Wolphaartsdijk; Bokkegat (vroegere Wijtvliet) hij Wissenkerke, de Val (het vroegere Faal) bij Colijnsplaat. In West Zeeuws-Vlaanderen: de [[Baarzandsche Kreek (baarzandekreek)\|Baarzandsche]] kreek bij Breskens/Groede, het Grote Gat bij Oostburg en de Passageule in de buurt van Iizendijke. In Oost Zeeuws-Vlaanderen: de Axelsche kreek, de Kanisvlietkreken bij Sas van Gent, de Kieldrechtkreken bij Nieuw Namen, de Graauwse kreek bij Graauw en de Othenesche kreek in de Zaamslagpolder. Van enkele kreken of geulen op Tholen zoals de Breedenvliet, de Pluimpot en de Striene, zijn slechts laaggelegen poldergebieden terug te inden. Op Walcheren vindt men zeer brede kreken bij Westkapelle, Veere en Ritthem herinnerend aan de dijkbreuken, kunstmatig veroorzaakt in 1944 voor de bevrijding van Walcheren (mond Westerschelde). Op Schouwen-Duiveland treft men een tweetal grote kreken bij Schelphoek en Ouwerkerk, ontstaan bij de stormramp van 1 februari 1953.

W. van Gorsel op 13 feb 2025 om 08:12

2025-02-13T08:12:19Z

← Oudere versie		Versie van 13 feb 2025 08:12
Regel 1:		Regel 1:
	[[Bestand:Kreek1.jpg\|thumb\|right\|300px\|De Baarzandsche kreek nabij Groede. Foto: W. Helm, 2007. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 108441]]		[[Bestand:Kreek1.jpg\|thumb\|right\|300px\|De Baarzandsche kreek nabij Groede. Foto: W. Helm, 2007. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 108441]]

	Smalle kronkelende waterloop op natuurlijke wijze door meandering ontstaan in een schorgebied. Tal van kreken zijn in de loop der eeuwen door inpoldering van de betreffende schorren binnendijks komen te liggen waarna ze in vele gevallen werden benut voor de afwatering. Bij dijkdoorbraken die dikwijls zijn voorgekomen op plaatsen waar de dijk door vrij brede kreken was gelegd, was de binnengedijkte kreek veelal een aangrijpingspunt waar een stroomgeul tot ontwikkeling kon komen. Vele eertijds smalle kreken werden dan hij hardijking als vrij brede waterlopen opnieuw ingepolderd. Men vindt in de Zeeuwse polders en vooral in Zeeuws-Vlaanderen dan ook verscheidene namen van kreken, die herinneren aan de topografie van vóór de bedijking. Enkele bekende namen zijn: [[Bruintjeskreek]] in St.-Philipsland; [[Vinkenissekreek]] hij Rilland Bath, Schengekreek bij Wolphaartsdijk; Bokkegat (vroegere Wijtvliet) hij Wissenkerke, de Val (het vroegere Faal) bij Colijnsplaat. In West Zeeuws-Vlaanderen: de [[Baarzandsche]] kreek bij Breskens/Groede, het Grote Gat bij Oostburg en de Passageule in de buurt van Iizendijke. In Oost Zeeuws-Vlaanderen: de Axelsche kreek, de Kanisvlietkreken bij Sas van Gent, de Kieldrechtkreken bij Nieuw Namen, de Graauwse kreek bij Graauw en de Othenesche kreek in de Zaamslagpolder. Van enkele kreken of geulen op Tholen zoals de Breedenvliet, de Pluimpot en de Striene, zijn slechts laaggelegen poldergebieden terug te inden. Op Walcheren vindt men zeer brede kreken bij Westkapelle, Veere en Ritthem herinnerend aan de dijkbreuken, kunstmatig veroorzaakt in 1944 voor de bevrijding van Walcheren (mond Westerschelde). Op Schouwen-Duiveland treft men een tweetal grote kreken bij Schelphoek en Ouwerkerk, ontstaan bij de stormramp van 1 februari 1953.		Smalle kronkelende waterloop op natuurlijke wijze door meandering ontstaan in een schorgebied. Tal van kreken zijn in de loop der eeuwen door inpoldering van de betreffende schorren binnendijks komen te liggen waarna ze in vele gevallen werden benut voor de afwatering. Bij dijkdoorbraken die dikwijls zijn voorgekomen op plaatsen waar de dijk door vrij brede kreken was gelegd, was de binnengedijkte kreek veelal een aangrijpingspunt waar een stroomgeul tot ontwikkeling kon komen. Vele eertijds smalle kreken werden dan hij hardijking als vrij brede waterlopen opnieuw ingepolderd. Men vindt in de Zeeuwse polders en vooral in Zeeuws-Vlaanderen dan ook verscheidene namen van kreken, die herinneren aan de topografie van vóór de bedijking. Enkele bekende namen zijn: [[Bruintjeskreek]] in St.-Philipsland; [[Vinkenissekreek]] hij Rilland Bath, Schengekreek bij Wolphaartsdijk; Bokkegat (vroegere Wijtvliet) hij Wissenkerke, de Val (het vroegere Faal) bij Colijnsplaat. In West Zeeuws-Vlaanderen: de [[Baarzandsche Kreek (baarzandekreek)\|Baarzandsche]] kreek bij Breskens/Groede, het Grote Gat bij Oostburg en de Passageule in de buurt van Iizendijke. In Oost Zeeuws-Vlaanderen: de Axelsche kreek, de Kanisvlietkreken bij Sas van Gent, de Kieldrechtkreken bij Nieuw Namen, de Graauwse kreek bij Graauw en de Othenesche kreek in de Zaamslagpolder. Van enkele kreken of geulen op Tholen zoals de Breedenvliet, de Pluimpot en de Striene, zijn slechts laaggelegen poldergebieden terug te inden. Op Walcheren vindt men zeer brede kreken bij Westkapelle, Veere en Ritthem herinnerend aan de dijkbreuken, kunstmatig veroorzaakt in 1944 voor de bevrijding van Walcheren (mond Westerschelde). Op Schouwen-Duiveland treft men een tweetal grote kreken bij Schelphoek en Ouwerkerk, ontstaan bij de stormramp van 1 februari 1953.

	==Auteur==		==Auteur==

W. van Gorsel op 13 feb 2025 om 08:11

2025-02-13T08:11:03Z

← Oudere versie		Versie van 13 feb 2025 08:11
Regel 1:		Regel 1:
	[[Bestand:~~DannyBlind_pzc7oktober1995pag60~~.~~JPG~~\|thumb\|right\|~~200px~~\|~~Danny Blind houdt hoog op een trapveldje in Souburg, foto~~: ~~archief PZC~~, Bron: ~~[https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1995-10-07/edition/null/page~~/~~20 Krantenbank~~ Zeeland, ~~PZC, 7 oktober 1995, pag~~. 20.]]]		[[Bestand:Kreek1.jpg\|thumb\|right\|300px\|De Baarzandsche kreek nabij Groede. Foto: W. Helm, 2007. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 108441]]

	Smalle kronkelende waterloop op natuurlijke wijze door meandering ontstaan in een schorgebied. Tal van kreken zijn in de loop der eeuwen door inpoldering van de betreffende schorren binnendijks komen te liggen waarna ze in vele gevallen werden benut voor de afwatering. Bij dijkdoorbraken die dikwijls zijn voorgekomen op plaatsen waar de dijk door vrij brede kreken was gelegd, was de binnengedijkte kreek veelal een aangrijpingspunt waar een stroomgeul tot ontwikkeling kon komen. Vele eertijds smalle kreken werden dan hij hardijking als vrij brede waterlopen opnieuw ingepolderd. Men vindt in de Zeeuwse polders en vooral in Zeeuws-Vlaanderen dan ook verscheidene namen van kreken, die herinneren aan de topografie van vóór de bedijking. Enkele bekende namen zijn: [[Bruintjeskreek]] in St.-Philipsland; [[Vinkenissekreek]] hij Rilland Bath, Schengekreek bij Wolphaartsdijk; Bokkegat (vroegere Wijtvliet) hij Wissenkerke, de Val (het vroegere Faal) bij Colijnsplaat. In West Zeeuws-Vlaanderen: de [[Baarzandsche]] kreek bij Breskens/Groede, het Grote Gat bij Oostburg en de Passageule in de buurt van Iizendijke. In Oost Zeeuws-Vlaanderen: de Axelsche kreek, de Kanisvlietkreken bij Sas van Gent, de Kieldrechtkreken bij Nieuw Namen, de Graauwse kreek bij Graauw en de Othenesche kreek in de Zaamslagpolder. Van enkele kreken of geulen op Tholen zoals de Breedenvliet, de Pluimpot en de Striene, zijn slechts laaggelegen poldergebieden terug te inden. Op Walcheren vindt men zeer brede kreken bij Westkapelle, Veere en Ritthem herinnerend aan de dijkbreuken, kunstmatig veroorzaakt in 1944 voor de bevrijding van Walcheren (mond Westerschelde). Op Schouwen-Duiveland treft men een tweetal grote kreken bij Schelphoek en Ouwerkerk, ontstaan bij de stormramp van 1 februari 1953.		Smalle kronkelende waterloop op natuurlijke wijze door meandering ontstaan in een schorgebied. Tal van kreken zijn in de loop der eeuwen door inpoldering van de betreffende schorren binnendijks komen te liggen waarna ze in vele gevallen werden benut voor de afwatering. Bij dijkdoorbraken die dikwijls zijn voorgekomen op plaatsen waar de dijk door vrij brede kreken was gelegd, was de binnengedijkte kreek veelal een aangrijpingspunt waar een stroomgeul tot ontwikkeling kon komen. Vele eertijds smalle kreken werden dan hij hardijking als vrij brede waterlopen opnieuw ingepolderd. Men vindt in de Zeeuwse polders en vooral in Zeeuws-Vlaanderen dan ook verscheidene namen van kreken, die herinneren aan de topografie van vóór de bedijking. Enkele bekende namen zijn: [[Bruintjeskreek]] in St.-Philipsland; [[Vinkenissekreek]] hij Rilland Bath, Schengekreek bij Wolphaartsdijk; Bokkegat (vroegere Wijtvliet) hij Wissenkerke, de Val (het vroegere Faal) bij Colijnsplaat. In West Zeeuws-Vlaanderen: de [[Baarzandsche]] kreek bij Breskens/Groede, het Grote Gat bij Oostburg en de Passageule in de buurt van Iizendijke. In Oost Zeeuws-Vlaanderen: de Axelsche kreek, de Kanisvlietkreken bij Sas van Gent, de Kieldrechtkreken bij Nieuw Namen, de Graauwse kreek bij Graauw en de Othenesche kreek in de Zaamslagpolder. Van enkele kreken of geulen op Tholen zoals de Breedenvliet, de Pluimpot en de Striene, zijn slechts laaggelegen poldergebieden terug te inden. Op Walcheren vindt men zeer brede kreken bij Westkapelle, Veere en Ritthem herinnerend aan de dijkbreuken, kunstmatig veroorzaakt in 1944 voor de bevrijding van Walcheren (mond Westerschelde). Op Schouwen-Duiveland treft men een tweetal grote kreken bij Schelphoek en Ouwerkerk, ontstaan bij de stormramp van 1 februari 1953.

W. van Gorsel op 13 feb 2025 om 08:06

2025-02-13T08:06:57Z

← Oudere versie		Versie van 13 feb 2025 08:06
Regel 1:		Regel 1:
			[[Bestand:DannyBlind_pzc7oktober1995pag60.JPG\|thumb\|right\|200px\|Danny Blind houdt hoog op een trapveldje in Souburg, foto: archief PZC, Bron: [https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1995-10-07/edition/null/page/20 Krantenbank Zeeland, PZC, 7 oktober 1995, pag. 20.]]]

	Smalle kronkelende waterloop op natuurlijke wijze door meandering ontstaan in een schorgebied. Tal van kreken zijn in de loop der eeuwen door inpoldering van de betreffende schorren binnendijks komen te liggen waarna ze in vele gevallen werden benut voor de afwatering. Bij dijkdoorbraken die dikwijls zijn voorgekomen op plaatsen waar de dijk door vrij brede kreken was gelegd, was de binnengedijkte kreek veelal een aangrijpingspunt waar een stroomgeul tot ontwikkeling kon komen. Vele eertijds smalle kreken werden dan hij hardijking als vrij brede waterlopen opnieuw ingepolderd. Men vindt in de Zeeuwse polders en vooral in Zeeuws-Vlaanderen dan ook verscheidene namen van kreken, die herinneren aan de topografie van vóór de bedijking. Enkele bekende namen zijn: [[Bruintjeskreek]] in St.-Philipsland; [[Vinkenissekreek]] hij Rilland Bath, Schengekreek bij Wolphaartsdijk; Bokkegat (vroegere Wijtvliet) hij Wissenkerke, de Val (het vroegere Faal) bij Colijnsplaat. In West Zeeuws-Vlaanderen: de [[Baarzandsche]] kreek bij Breskens/Groede, het Grote Gat bij Oostburg en de Passageule in de buurt van Iizendijke. In Oost Zeeuws-Vlaanderen: de Axelsche kreek, de Kanisvlietkreken bij Sas van Gent, de Kieldrechtkreken bij Nieuw Namen, de Graauwse kreek bij Graauw en de Othenesche kreek in de Zaamslagpolder. Van enkele kreken of geulen op Tholen zoals de Breedenvliet, de Pluimpot en de Striene, zijn slechts laaggelegen poldergebieden terug te inden. Op Walcheren vindt men zeer brede kreken bij Westkapelle, Veere en Ritthem herinnerend aan de dijkbreuken, kunstmatig veroorzaakt in 1944 voor de bevrijding van Walcheren (mond Westerschelde). Op Schouwen-Duiveland treft men een tweetal grote kreken bij Schelphoek en Ouwerkerk, ontstaan bij de stormramp van 1 februari 1953.		Smalle kronkelende waterloop op natuurlijke wijze door meandering ontstaan in een schorgebied. Tal van kreken zijn in de loop der eeuwen door inpoldering van de betreffende schorren binnendijks komen te liggen waarna ze in vele gevallen werden benut voor de afwatering. Bij dijkdoorbraken die dikwijls zijn voorgekomen op plaatsen waar de dijk door vrij brede kreken was gelegd, was de binnengedijkte kreek veelal een aangrijpingspunt waar een stroomgeul tot ontwikkeling kon komen. Vele eertijds smalle kreken werden dan hij hardijking als vrij brede waterlopen opnieuw ingepolderd. Men vindt in de Zeeuwse polders en vooral in Zeeuws-Vlaanderen dan ook verscheidene namen van kreken, die herinneren aan de topografie van vóór de bedijking. Enkele bekende namen zijn: [[Bruintjeskreek]] in St.-Philipsland; [[Vinkenissekreek]] hij Rilland Bath, Schengekreek bij Wolphaartsdijk; Bokkegat (vroegere Wijtvliet) hij Wissenkerke, de Val (het vroegere Faal) bij Colijnsplaat. In West Zeeuws-Vlaanderen: de [[Baarzandsche]] kreek bij Breskens/Groede, het Grote Gat bij Oostburg en de Passageule in de buurt van Iizendijke. In Oost Zeeuws-Vlaanderen: de Axelsche kreek, de Kanisvlietkreken bij Sas van Gent, de Kieldrechtkreken bij Nieuw Namen, de Graauwse kreek bij Graauw en de Othenesche kreek in de Zaamslagpolder. Van enkele kreken of geulen op Tholen zoals de Breedenvliet, de Pluimpot en de Striene, zijn slechts laaggelegen poldergebieden terug te inden. Op Walcheren vindt men zeer brede kreken bij Westkapelle, Veere en Ritthem herinnerend aan de dijkbreuken, kunstmatig veroorzaakt in 1944 voor de bevrijding van Walcheren (mond Westerschelde). Op Schouwen-Duiveland treft men een tweetal grote kreken bij Schelphoek en Ouwerkerk, ontstaan bij de stormramp van 1 februari 1953.

W. van Gorsel op 13 feb 2025 om 08:05

2025-02-13T08:05:46Z

← Oudere versie		Versie van 13 feb 2025 08:05
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Kreek~~
	}}

	~~'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''~~


	Smalle kronkelende waterloop op natuurlijke wijze door meandering ontstaan in een schorgebied. Tal van kreken zijn in de loop der eeuwen door inpoldering van de betreffende schorren binnendijks komen te liggen waarna ze in vele gevallen werden benut voor de afwatering. Bij dijkdoorbraken die dikwijls zijn voorgekomen op plaatsen waar de dijk door vrij brede kreken was gelegd, was de binnengedijkte kreek veelal een aangrijpingspunt waar een stroomgeul tot ontwikkeling kon komen. Vele eertijds smalle kreken werden dan hij hardijking als vrij brede waterlopen opnieuw ingepolderd. Men vindt in de Zeeuwse polders en vooral in Zeeuws-Vlaanderen dan ook verscheidene namen van kreken, die herinneren aan de topografie van vóór de bedijking. Enkele bekende namen zijn: [[Bruintjeskreek]] in St.-Philipsland; [[Vinkenissekreek]] hij Rilland Bath, Schengekreek bij Wolphaartsdijk; Bokkegat (vroegere Wijtvliet) hij Wissenkerke, de Val (het vroegere Faal) bij Colijnsplaat. In West Zeeuws-Vlaanderen: de [[Baarzandsche]] kreek bij Breskens/Groede, het Grote Gat bij Oostburg en de Passageule in de buurt van Iizendijke. In Oost Zeeuws-Vlaanderen: de Axelsche kreek, de Kanisvlietkreken bij Sas van Gent, de Kieldrechtkreken bij Nieuw Namen, de Graauwse kreek bij Graauw en de Othenesche kreek in de Zaamslagpolder. Van enkele kreken of geulen op Tholen zoals de Breedenvliet, de Pluimpot en de Striene, zijn slechts laaggelegen poldergebieden terug te inden. Op Walcheren vindt men zeer brede kreken bij Westkapelle, Veere en Ritthem herinnerend aan de dijkbreuken, kunstmatig veroorzaakt in 1944 voor de bevrijding van Walcheren (mond Westerschelde). Op Schouwen-Duiveland treft men een tweetal grote kreken bij Schelphoek en Ouwerkerk, ontstaan bij de stormramp van 1 februari 1953.		Smalle kronkelende waterloop op natuurlijke wijze door meandering ontstaan in een schorgebied. Tal van kreken zijn in de loop der eeuwen door inpoldering van de betreffende schorren binnendijks komen te liggen waarna ze in vele gevallen werden benut voor de afwatering. Bij dijkdoorbraken die dikwijls zijn voorgekomen op plaatsen waar de dijk door vrij brede kreken was gelegd, was de binnengedijkte kreek veelal een aangrijpingspunt waar een stroomgeul tot ontwikkeling kon komen. Vele eertijds smalle kreken werden dan hij hardijking als vrij brede waterlopen opnieuw ingepolderd. Men vindt in de Zeeuwse polders en vooral in Zeeuws-Vlaanderen dan ook verscheidene namen van kreken, die herinneren aan de topografie van vóór de bedijking. Enkele bekende namen zijn: [[Bruintjeskreek]] in St.-Philipsland; [[Vinkenissekreek]] hij Rilland Bath, Schengekreek bij Wolphaartsdijk; Bokkegat (vroegere Wijtvliet) hij Wissenkerke, de Val (het vroegere Faal) bij Colijnsplaat. In West Zeeuws-Vlaanderen: de [[Baarzandsche]] kreek bij Breskens/Groede, het Grote Gat bij Oostburg en de Passageule in de buurt van Iizendijke. In Oost Zeeuws-Vlaanderen: de Axelsche kreek, de Kanisvlietkreken bij Sas van Gent, de Kieldrechtkreken bij Nieuw Namen, de Graauwse kreek bij Graauw en de Othenesche kreek in de Zaamslagpolder. Van enkele kreken of geulen op Tholen zoals de Breedenvliet, de Pluimpot en de Striene, zijn slechts laaggelegen poldergebieden terug te inden. Op Walcheren vindt men zeer brede kreken bij Westkapelle, Veere en Ritthem herinnerend aan de dijkbreuken, kunstmatig veroorzaakt in 1944 voor de bevrijding van Walcheren (mond Westerschelde). Op Schouwen-Duiveland treft men een tweetal grote kreken bij Schelphoek en Ouwerkerk, ontstaan bij de stormramp van 1 februari 1953.

			==Auteur==
	~~AUTEUR~~

	M.H. Wilderom		M.H. Wilderom

			[[category:geografie]]



	[[category:topografie]]		[[category:topografie]]

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T14:00:10Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Kreek
}}

'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''

Smalle kronkelende waterloop op natuurlijke wijze door meandering ontstaan in een schorgebied. Tal van kreken zijn in de loop der eeuwen door inpoldering van de betreffende schorren binnendijks komen te liggen waarna ze in vele gevallen werden benut voor de afwatering. Bij dijkdoorbraken die dikwijls zijn voorgekomen op plaatsen waar de dijk door vrij brede kreken was gelegd, was de binnengedijkte kreek veelal een aangrijpingspunt waar een stroomgeul tot ontwikkeling kon komen. Vele eertijds smalle kreken werden dan hij hardijking als vrij brede waterlopen opnieuw ingepolderd. Men vindt in de Zeeuwse polders en vooral in Zeeuws-Vlaanderen dan ook verscheidene namen van kreken, die herinneren aan de topografie van vóór de bedijking. Enkele bekende namen zijn: [[Bruintjeskreek]] in St.-Philipsland; [[Vinkenissekreek]] hij Rilland Bath, Schengekreek bij Wolphaartsdijk; Bokkegat (vroegere Wijtvliet) hij Wissenkerke, de Val (het vroegere Faal) bij Colijnsplaat. In West Zeeuws-Vlaanderen: de [[Baarzandsche]] kreek bij Breskens/Groede, het Grote Gat bij Oostburg en de Passageule in de buurt van Iizendijke. In Oost Zeeuws-Vlaanderen: de Axelsche kreek, de Kanisvlietkreken bij Sas van Gent, de Kieldrechtkreken bij Nieuw Namen, de Graauwse kreek bij Graauw en de Othenesche kreek in de Zaamslagpolder. Van enkele kreken of geulen op Tholen zoals de Breedenvliet, de Pluimpot en de Striene, zijn slechts laaggelegen poldergebieden terug te inden. Op Walcheren vindt men zeer brede kreken bij Westkapelle, Veere en Ritthem herinnerend aan de dijkbreuken, kunstmatig veroorzaakt in 1944 voor de bevrijding van Walcheren (mond Westerschelde). Op Schouwen-Duiveland treft men een tweetal grote kreken bij Schelphoek en Ouwerkerk, ontstaan bij de stormramp van 1 februari 1953.

AUTEUR

M.H. Wilderom

[[category:topografie]]