Kustverdediging - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel op 13 feb 2025 om 11:16

2025-02-13T11:16:25Z

← Oudere versie		Versie van 13 feb 2025 11:16
Regel 1:		Regel 1:
	[[Bestand:Kustverdediging1.jpg\|thumb\|right\|~~200px~~\|Op Deltahoogte brengen van de kustlijn, Zeeuws-Vlaanderen. Foto: C. de Boer/De Stem, 1989. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 137109]]		[[Bestand:Kustverdediging1.jpg\|thumb\|right\|300px\|Op Deltahoogte brengen van de kustlijn, Zeeuws-Vlaanderen. Foto: C. de Boer/De Stem, 1989. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 137109]]

	Het in stand houden van een duinkust als natuurlijke hoofdwaterkering met inbegrip van het voorliggende strand. In Zeeland waar kustverdediging wordt toegepast tussen Cadzand en Breskens, tussen Vlissingen en Oostkapelle en aan de kop van Schouwen, bestaat deze in hoofdzaak uit een stelsel strandhoofden al of niet voorzien van enkele of dubbele paalrijen. Men heeft sinds het begin van de 18e eeuw verschillende systemen van kustverdediging toegepast. Aanvankelijk eenvoudige rijshoofden met losse steenbezetting tussen betuiningen werden gevolgd door hoofden met steenbekleding van zetwerk en hoofden met staketwerken. Vervolgens werden o.a. op Walcheren in het begin van de 19e eeuw de staketwerken afgezaagd en kwamen daarvoor in de plaats de stenen hoofden met enkele of dubbele paalrijen. In de jongste decennia heeft men bovendien langs de kust van Walcheren en van Schouwen-Duiveland open paalrijen zonder enige steenbekleding toegepast. Alle systemen hadden en hebben tot doel het beperken van de inscharing van de duinkust zodat een bepaalde kustlijn kon en kan worden gehandhaafd. De inscharing is afhankelijk van de onderlinge afstand tussen de hoofden die in vele gevallen ongeveer 200 m bedraagt. Aan de hand van de vastgestelde koppenlijn van de hoofden komt men dan tot een bepaalde toe te laten inscharing t.o.v. de duinvoet. Bij de hierboven genoemde open paalrijen is in een aantal gevallen sprake van een gunstige kustontwikkeling waarbij zandafzettingen langs de duinkust plaatsvinden. Zo zijn op Schouwen in de omgeving van de vuurtoren bij Haamstede waar in 1968/69 elf open paalrijen zijn geplaatst flinke kustafzettingen ontstaan. In het kader van de uniforme kustmetingen langs de gehele Nederlandse kust wordt de kustverdedig ng periodiek gecontroleerd door het verrichten van strand-, duin- en kusthoogtemetingen in combinatie met peilingen op de aanliggende onderzeese oever. Zandsuppletie als kustverdediging is tot heden in Zeeland nog slechts op kleine schaal toegepast. Duinvoetverdedigingen werden plaatselijk aangelegd zowel langs de duinkust van Zeeuws-Vlaanderen als van Walcheren en Schouwen.		Het in stand houden van een duinkust als natuurlijke hoofdwaterkering met inbegrip van het voorliggende strand. In Zeeland waar kustverdediging wordt toegepast tussen Cadzand en Breskens, tussen Vlissingen en Oostkapelle en aan de kop van Schouwen, bestaat deze in hoofdzaak uit een stelsel strandhoofden al of niet voorzien van enkele of dubbele paalrijen. Men heeft sinds het begin van de 18e eeuw verschillende systemen van kustverdediging toegepast. Aanvankelijk eenvoudige rijshoofden met losse steenbezetting tussen betuiningen werden gevolgd door hoofden met steenbekleding van zetwerk en hoofden met staketwerken. Vervolgens werden o.a. op Walcheren in het begin van de 19e eeuw de staketwerken afgezaagd en kwamen daarvoor in de plaats de stenen hoofden met enkele of dubbele paalrijen. In de jongste decennia heeft men bovendien langs de kust van Walcheren en van Schouwen-Duiveland open paalrijen zonder enige steenbekleding toegepast. Alle systemen hadden en hebben tot doel het beperken van de inscharing van de duinkust zodat een bepaalde kustlijn kon en kan worden gehandhaafd. De inscharing is afhankelijk van de onderlinge afstand tussen de hoofden die in vele gevallen ongeveer 200 m bedraagt. Aan de hand van de vastgestelde koppenlijn van de hoofden komt men dan tot een bepaalde toe te laten inscharing t.o.v. de duinvoet. Bij de hierboven genoemde open paalrijen is in een aantal gevallen sprake van een gunstige kustontwikkeling waarbij zandafzettingen langs de duinkust plaatsvinden. Zo zijn op Schouwen in de omgeving van de vuurtoren bij Haamstede waar in 1968/69 elf open paalrijen zijn geplaatst flinke kustafzettingen ontstaan. In het kader van de uniforme kustmetingen langs de gehele Nederlandse kust wordt de kustverdedig ng periodiek gecontroleerd door het verrichten van strand-, duin- en kusthoogtemetingen in combinatie met peilingen op de aanliggende onderzeese oever. Zandsuppletie als kustverdediging is tot heden in Zeeland nog slechts op kleine schaal toegepast. Duinvoetverdedigingen werden plaatselijk aangelegd zowel langs de duinkust van Zeeuws-Vlaanderen als van Walcheren en Schouwen.

W. van Gorsel op 13 feb 2025 om 11:16

2025-02-13T11:16:08Z

← Oudere versie		Versie van 13 feb 2025 11:16
Regel 1:		Regel 1:
	[[Bestand:~~DannyBlind_pzc7oktober1995pag60~~.~~JPG~~\|thumb\|right\|200px\|~~Danny Blind houdt hoog op een trapveldje in Souburg~~, ~~foto~~: ~~archief PZC~~, Bron: ~~[https:~~/~~/krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1995-10-07/edition/null/page/20 Krantenbank~~ Zeeland, ~~PZC, 7 oktober 1995, pag~~. 20.]]]		[[Bestand:Kustverdediging1.jpg\|thumb\|right\|200px\|Op Deltahoogte brengen van de kustlijn, Zeeuws-Vlaanderen. Foto: C. de Boer/De Stem, 1989. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 137109]]

	Het in stand houden van een duinkust als natuurlijke hoofdwaterkering met inbegrip van het voorliggende strand. In Zeeland waar kustverdediging wordt toegepast tussen Cadzand en Breskens, tussen Vlissingen en Oostkapelle en aan de kop van Schouwen, bestaat deze in hoofdzaak uit een stelsel strandhoofden al of niet voorzien van enkele of dubbele paalrijen. Men heeft sinds het begin van de 18e eeuw verschillende systemen van kustverdediging toegepast. Aanvankelijk eenvoudige rijshoofden met losse steenbezetting tussen betuiningen werden gevolgd door hoofden met steenbekleding van zetwerk en hoofden met staketwerken. Vervolgens werden o.a. op Walcheren in het begin van de 19e eeuw de staketwerken afgezaagd en kwamen daarvoor in de plaats de stenen hoofden met enkele of dubbele paalrijen. In de jongste decennia heeft men bovendien langs de kust van Walcheren en van Schouwen-Duiveland open paalrijen zonder enige steenbekleding toegepast. Alle systemen hadden en hebben tot doel het beperken van de inscharing van de duinkust zodat een bepaalde kustlijn kon en kan worden gehandhaafd. De inscharing is afhankelijk van de onderlinge afstand tussen de hoofden die in vele gevallen ongeveer 200 m bedraagt. Aan de hand van de vastgestelde koppenlijn van de hoofden komt men dan tot een bepaalde toe te laten inscharing t.o.v. de duinvoet. Bij de hierboven genoemde open paalrijen is in een aantal gevallen sprake van een gunstige kustontwikkeling waarbij zandafzettingen langs de duinkust plaatsvinden. Zo zijn op Schouwen in de omgeving van de vuurtoren bij Haamstede waar in 1968/69 elf open paalrijen zijn geplaatst flinke kustafzettingen ontstaan. In het kader van de uniforme kustmetingen langs de gehele Nederlandse kust wordt de kustverdedig ng periodiek gecontroleerd door het verrichten van strand-, duin- en kusthoogtemetingen in combinatie met peilingen op de aanliggende onderzeese oever. Zandsuppletie als kustverdediging is tot heden in Zeeland nog slechts op kleine schaal toegepast. Duinvoetverdedigingen werden plaatselijk aangelegd zowel langs de duinkust van Zeeuws-Vlaanderen als van Walcheren en Schouwen.		Het in stand houden van een duinkust als natuurlijke hoofdwaterkering met inbegrip van het voorliggende strand. In Zeeland waar kustverdediging wordt toegepast tussen Cadzand en Breskens, tussen Vlissingen en Oostkapelle en aan de kop van Schouwen, bestaat deze in hoofdzaak uit een stelsel strandhoofden al of niet voorzien van enkele of dubbele paalrijen. Men heeft sinds het begin van de 18e eeuw verschillende systemen van kustverdediging toegepast. Aanvankelijk eenvoudige rijshoofden met losse steenbezetting tussen betuiningen werden gevolgd door hoofden met steenbekleding van zetwerk en hoofden met staketwerken. Vervolgens werden o.a. op Walcheren in het begin van de 19e eeuw de staketwerken afgezaagd en kwamen daarvoor in de plaats de stenen hoofden met enkele of dubbele paalrijen. In de jongste decennia heeft men bovendien langs de kust van Walcheren en van Schouwen-Duiveland open paalrijen zonder enige steenbekleding toegepast. Alle systemen hadden en hebben tot doel het beperken van de inscharing van de duinkust zodat een bepaalde kustlijn kon en kan worden gehandhaafd. De inscharing is afhankelijk van de onderlinge afstand tussen de hoofden die in vele gevallen ongeveer 200 m bedraagt. Aan de hand van de vastgestelde koppenlijn van de hoofden komt men dan tot een bepaalde toe te laten inscharing t.o.v. de duinvoet. Bij de hierboven genoemde open paalrijen is in een aantal gevallen sprake van een gunstige kustontwikkeling waarbij zandafzettingen langs de duinkust plaatsvinden. Zo zijn op Schouwen in de omgeving van de vuurtoren bij Haamstede waar in 1968/69 elf open paalrijen zijn geplaatst flinke kustafzettingen ontstaan. In het kader van de uniforme kustmetingen langs de gehele Nederlandse kust wordt de kustverdedig ng periodiek gecontroleerd door het verrichten van strand-, duin- en kusthoogtemetingen in combinatie met peilingen op de aanliggende onderzeese oever. Zandsuppletie als kustverdediging is tot heden in Zeeland nog slechts op kleine schaal toegepast. Duinvoetverdedigingen werden plaatselijk aangelegd zowel langs de duinkust van Zeeuws-Vlaanderen als van Walcheren en Schouwen.

W. van Gorsel op 13 feb 2025 om 11:13

2025-02-13T11:13:42Z

← Oudere versie		Versie van 13 feb 2025 11:13
Regel 1:		Regel 1:
			[[Bestand:DannyBlind_pzc7oktober1995pag60.JPG\|thumb\|right\|200px\|Danny Blind houdt hoog op een trapveldje in Souburg, foto: archief PZC, Bron: [https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1995-10-07/edition/null/page/20 Krantenbank Zeeland, PZC, 7 oktober 1995, pag. 20.]]]

	Het in stand houden van een duinkust als natuurlijke hoofdwaterkering met inbegrip van het voorliggende strand. In Zeeland waar kustverdediging wordt toegepast tussen Cadzand en Breskens, tussen Vlissingen en Oostkapelle en aan de kop van Schouwen, bestaat deze in hoofdzaak uit een stelsel strandhoofden al of niet voorzien van enkele of dubbele paalrijen. Men heeft sinds het begin van de 18e eeuw verschillende systemen van kustverdediging toegepast. Aanvankelijk eenvoudige rijshoofden met losse steenbezetting tussen betuiningen werden gevolgd door hoofden met steenbekleding van zetwerk en hoofden met staketwerken. Vervolgens werden o.a. op Walcheren in het begin van de 19e eeuw de staketwerken afgezaagd en kwamen daarvoor in de plaats de stenen hoofden met enkele of dubbele paalrijen. In de jongste decennia heeft men bovendien langs de kust van Walcheren en van Schouwen-Duiveland open paalrijen zonder enige steenbekleding toegepast. Alle systemen hadden en hebben tot doel het beperken van de inscharing van de duinkust zodat een bepaalde kustlijn kon en kan worden gehandhaafd. De inscharing is afhankelijk van de onderlinge afstand tussen de hoofden die in vele gevallen ongeveer 200 m bedraagt. Aan de hand van de vastgestelde koppenlijn van de hoofden komt men dan tot een bepaalde toe te laten inscharing t.o.v. de duinvoet. Bij de hierboven genoemde open paalrijen is in een aantal gevallen sprake van een gunstige kustontwikkeling waarbij zandafzettingen langs de duinkust plaatsvinden. Zo zijn op Schouwen in de omgeving van de vuurtoren bij Haamstede waar in 1968/69 elf open paalrijen zijn geplaatst flinke kustafzettingen ontstaan. In het kader van de uniforme kustmetingen langs de gehele Nederlandse kust wordt de kustverdedig ng periodiek gecontroleerd door het verrichten van strand-, duin- en kusthoogtemetingen in combinatie met peilingen op de aanliggende onderzeese oever. Zandsuppletie als kustverdediging is tot heden in Zeeland nog slechts op kleine schaal toegepast. Duinvoetverdedigingen werden plaatselijk aangelegd zowel langs de duinkust van Zeeuws-Vlaanderen als van Walcheren en Schouwen.		Het in stand houden van een duinkust als natuurlijke hoofdwaterkering met inbegrip van het voorliggende strand. In Zeeland waar kustverdediging wordt toegepast tussen Cadzand en Breskens, tussen Vlissingen en Oostkapelle en aan de kop van Schouwen, bestaat deze in hoofdzaak uit een stelsel strandhoofden al of niet voorzien van enkele of dubbele paalrijen. Men heeft sinds het begin van de 18e eeuw verschillende systemen van kustverdediging toegepast. Aanvankelijk eenvoudige rijshoofden met losse steenbezetting tussen betuiningen werden gevolgd door hoofden met steenbekleding van zetwerk en hoofden met staketwerken. Vervolgens werden o.a. op Walcheren in het begin van de 19e eeuw de staketwerken afgezaagd en kwamen daarvoor in de plaats de stenen hoofden met enkele of dubbele paalrijen. In de jongste decennia heeft men bovendien langs de kust van Walcheren en van Schouwen-Duiveland open paalrijen zonder enige steenbekleding toegepast. Alle systemen hadden en hebben tot doel het beperken van de inscharing van de duinkust zodat een bepaalde kustlijn kon en kan worden gehandhaafd. De inscharing is afhankelijk van de onderlinge afstand tussen de hoofden die in vele gevallen ongeveer 200 m bedraagt. Aan de hand van de vastgestelde koppenlijn van de hoofden komt men dan tot een bepaalde toe te laten inscharing t.o.v. de duinvoet. Bij de hierboven genoemde open paalrijen is in een aantal gevallen sprake van een gunstige kustontwikkeling waarbij zandafzettingen langs de duinkust plaatsvinden. Zo zijn op Schouwen in de omgeving van de vuurtoren bij Haamstede waar in 1968/69 elf open paalrijen zijn geplaatst flinke kustafzettingen ontstaan. In het kader van de uniforme kustmetingen langs de gehele Nederlandse kust wordt de kustverdedig ng periodiek gecontroleerd door het verrichten van strand-, duin- en kusthoogtemetingen in combinatie met peilingen op de aanliggende onderzeese oever. Zandsuppletie als kustverdediging is tot heden in Zeeland nog slechts op kleine schaal toegepast. Duinvoetverdedigingen werden plaatselijk aangelegd zowel langs de duinkust van Zeeuws-Vlaanderen als van Walcheren en Schouwen.
Regel 4:		Regel 5:
	==Auteur==		==Auteur==
	M.H. Wilderom		M.H. Wilderom


	~~AFBEELDING~~
	~~Kustverdediging bij Zoutelande d.m.v. paalhoofden (1971).~~

	[[category:geografie]]		[[category:geografie]]

	[[category:topografie]]		[[category:topografie]]

W. van Gorsel op 13 feb 2025 om 11:09

2025-02-13T11:09:25Z

← Oudere versie		Versie van 13 feb 2025 11:09
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Kustverdediging~~
	}}

	~~'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''~~


	Het in stand houden van een duinkust als natuurlijke hoofdwaterkering met inbegrip van het voorliggende strand. In Zeeland waar kustverdediging wordt toegepast tussen Cadzand en Breskens, tussen Vlissingen en Oostkapelle en aan de kop van Schouwen, bestaat deze in hoofdzaak uit een stelsel strandhoofden al of niet voorzien van enkele of dubbele paalrijen. Men heeft sinds het begin van de 18e eeuw verschillende systemen van kustverdediging toegepast. Aanvankelijk eenvoudige rijshoofden met losse steenbezetting tussen betuiningen werden gevolgd door hoofden met steenbekleding van zetwerk en hoofden met staketwerken. Vervolgens werden o.a. op Walcheren in het begin van de 19e eeuw de staketwerken afgezaagd en kwamen daarvoor in de plaats de stenen hoofden met enkele of dubbele paalrijen. In de jongste decennia heeft men bovendien langs de kust van Walcheren en van Schouwen-Duiveland open paalrijen zonder enige steenbekleding toegepast. Alle systemen hadden en hebben tot doel het beperken van de inscharing van de duinkust zodat een bepaalde kustlijn kon en kan worden gehandhaafd. De inscharing is afhankelijk van de onderlinge afstand tussen de hoofden die in vele gevallen ongeveer 200 m bedraagt. Aan de hand van de vastgestelde koppenlijn van de hoofden komt men dan tot een bepaalde toe te laten inscharing t.o.v. de duinvoet. Bij de hierboven genoemde open paalrijen is in een aantal gevallen sprake van een gunstige kustontwikkeling waarbij zandafzettingen langs de duinkust plaatsvinden. Zo zijn op Schouwen in de omgeving van de vuurtoren bij Haamstede waar in 1968/69 elf open paalrijen zijn geplaatst flinke kustafzettingen ontstaan. In het kader van de uniforme kustmetingen langs de gehele Nederlandse kust wordt de kustverdedig ng periodiek gecontroleerd door het verrichten van strand-, duin- en kusthoogtemetingen in combinatie met peilingen op de aanliggende onderzeese oever. Zandsuppletie als kustverdediging is tot heden in Zeeland nog slechts op kleine schaal toegepast. Duinvoetverdedigingen werden plaatselijk aangelegd zowel langs de duinkust van Zeeuws-Vlaanderen als van Walcheren en Schouwen.		Het in stand houden van een duinkust als natuurlijke hoofdwaterkering met inbegrip van het voorliggende strand. In Zeeland waar kustverdediging wordt toegepast tussen Cadzand en Breskens, tussen Vlissingen en Oostkapelle en aan de kop van Schouwen, bestaat deze in hoofdzaak uit een stelsel strandhoofden al of niet voorzien van enkele of dubbele paalrijen. Men heeft sinds het begin van de 18e eeuw verschillende systemen van kustverdediging toegepast. Aanvankelijk eenvoudige rijshoofden met losse steenbezetting tussen betuiningen werden gevolgd door hoofden met steenbekleding van zetwerk en hoofden met staketwerken. Vervolgens werden o.a. op Walcheren in het begin van de 19e eeuw de staketwerken afgezaagd en kwamen daarvoor in de plaats de stenen hoofden met enkele of dubbele paalrijen. In de jongste decennia heeft men bovendien langs de kust van Walcheren en van Schouwen-Duiveland open paalrijen zonder enige steenbekleding toegepast. Alle systemen hadden en hebben tot doel het beperken van de inscharing van de duinkust zodat een bepaalde kustlijn kon en kan worden gehandhaafd. De inscharing is afhankelijk van de onderlinge afstand tussen de hoofden die in vele gevallen ongeveer 200 m bedraagt. Aan de hand van de vastgestelde koppenlijn van de hoofden komt men dan tot een bepaalde toe te laten inscharing t.o.v. de duinvoet. Bij de hierboven genoemde open paalrijen is in een aantal gevallen sprake van een gunstige kustontwikkeling waarbij zandafzettingen langs de duinkust plaatsvinden. Zo zijn op Schouwen in de omgeving van de vuurtoren bij Haamstede waar in 1968/69 elf open paalrijen zijn geplaatst flinke kustafzettingen ontstaan. In het kader van de uniforme kustmetingen langs de gehele Nederlandse kust wordt de kustverdedig ng periodiek gecontroleerd door het verrichten van strand-, duin- en kusthoogtemetingen in combinatie met peilingen op de aanliggende onderzeese oever. Zandsuppletie als kustverdediging is tot heden in Zeeland nog slechts op kleine schaal toegepast. Duinvoetverdedigingen werden plaatselijk aangelegd zowel langs de duinkust van Zeeuws-Vlaanderen als van Walcheren en Schouwen.

			==Auteur==
	~~AUTEUR~~

	M.H. Wilderom		M.H. Wilderom


	AFBEELDING		AFBEELDING

	Kustverdediging bij Zoutelande d.m.v. paalhoofden (1971).		Kustverdediging bij Zoutelande d.m.v. paalhoofden (1971).

			[[category:geografie]]



	[[category:topografie]]		[[category:topografie]]

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T13:53:21Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Kustverdediging
}}

'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''

Het in stand houden van een duinkust als natuurlijke hoofdwaterkering met inbegrip van het voorliggende strand. In Zeeland waar kustverdediging wordt toegepast tussen Cadzand en Breskens, tussen Vlissingen en Oostkapelle en aan de kop van Schouwen, bestaat deze in hoofdzaak uit een stelsel strandhoofden al of niet voorzien van enkele of dubbele paalrijen. Men heeft sinds het begin van de 18e eeuw verschillende systemen van kustverdediging toegepast. Aanvankelijk eenvoudige rijshoofden met losse steenbezetting tussen betuiningen werden gevolgd door hoofden met steenbekleding van zetwerk en hoofden met staketwerken. Vervolgens werden o.a. op Walcheren in het begin van de 19e eeuw de staketwerken afgezaagd en kwamen daarvoor in de plaats de stenen hoofden met enkele of dubbele paalrijen. In de jongste decennia heeft men bovendien langs de kust van Walcheren en van Schouwen-Duiveland open paalrijen zonder enige steenbekleding toegepast. Alle systemen hadden en hebben tot doel het beperken van de inscharing van de duinkust zodat een bepaalde kustlijn kon en kan worden gehandhaafd. De inscharing is afhankelijk van de onderlinge afstand tussen de hoofden die in vele gevallen ongeveer 200 m bedraagt. Aan de hand van de vastgestelde koppenlijn van de hoofden komt men dan tot een bepaalde toe te laten inscharing t.o.v. de duinvoet. Bij de hierboven genoemde open paalrijen is in een aantal gevallen sprake van een gunstige kustontwikkeling waarbij zandafzettingen langs de duinkust plaatsvinden. Zo zijn op Schouwen in de omgeving van de vuurtoren bij Haamstede waar in 1968/69 elf open paalrijen zijn geplaatst flinke kustafzettingen ontstaan. In het kader van de uniforme kustmetingen langs de gehele Nederlandse kust wordt de kustverdedig ng periodiek gecontroleerd door het verrichten van strand-, duin- en kusthoogtemetingen in combinatie met peilingen op de aanliggende onderzeese oever. Zandsuppletie als kustverdediging is tot heden in Zeeland nog slechts op kleine schaal toegepast. Duinvoetverdedigingen werden plaatselijk aangelegd zowel langs de duinkust van Zeeuws-Vlaanderen als van Walcheren en Schouwen.

AUTEUR

M.H. Wilderom

AFBEELDING

Kustverdediging bij Zoutelande d.m.v. paalhoofden (1971).

[[category:topografie]]