Pieter de Moucheron - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel op 7 aug 2025 om 10:09

2025-08-07T10:09:06Z

← Oudere versie		Versie van 7 aug 2025 10:09
Regel 8:		Regel 8:
	\| overlijdensplaats = Amsterdam		\| overlijdensplaats = Amsterdam
	\| beroep = adviseur zeevaart		\| beroep = adviseur zeevaart
	~~\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/]~~
	}}		}}
	==Biografie==		==Biografie==

W. van Gorsel op 31 mrt 2021 om 08:01

2021-03-31T08:01:25Z

← Oudere versie		Versie van 31 mrt 2021 08:01
Regel 1:		Regel 1:
	{{InfoboxPersoon		{{InfoboxPersoon
	\| afbeelding = ~~[[300px]]~~		\| afbeelding =
	\| naam = Pieter de Moucheron		\| naam = Pieter de Moucheron
	\| onderschrift = ~~tekst~~		\| onderschrift =
	\| geboortedatum = [[1545]]		\| geboortedatum = [[1545]]
	\| geboorteplaats = Middelburg		\| geboorteplaats = Middelburg

W. van Gorsel op 31 mrt 2021 om 08:00

2021-03-31T08:00:28Z

← Oudere versie		Versie van 31 mrt 2021 08:00
Regel 10:		Regel 10:
	\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/]		\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/]
	}}		}}
			==Biografie==
	Werd door zijn broer Balthasar de Moucheron belast met het toezicht op de bouw en het onderhoud van de schepen van de firma te Arnemuiden, alvorens hij als adviseur voor Zeeland gevoegd werd bij het gezantschap dat o.l.v. Jacob Valcke een einde moest maken aan de kaapvaart van de Engelse schepen. In mei 1589 werd daarover onderhandeld te Londen, doch een onbelemmerde vaart op Spanje en Portugal werd niet verkregen. Door de enorme verliezen die werden geleden werd hij enige tijd later door de Staten van Zeeland als handelsrepresentant wederom naar Londen gezonden, waar hij van de rechter der admiraliteit een overeenkomst wist te kopen, die inhield dat onze schepen een rij geleide verleend werd, mits zij geen contra bande vervoerden, wat moest blijken uit een door de Moucheron als Belgicarum navium inspector uit te reiken verklaring. Hierdoor kwam hij echter in conflict met de Hollandse politieke agent te Londen, Ortel, en diens opvolger Noël de Caron (1592), die openlijk op zijn terugroeping aandrong bij de Staten van Zeeland. Het geheel escaleerde in 1595 toen de Engelsen beslag op onze korenschepen wisten te leggen en honderden schippers zich tot de Moucheron wendden om niet te worden op gebracht, waarop de Caron bewerkstelligde dat noch hij, noch zijn assistent Michiel Leeman bij de rechter der admiraliteit werd toe gelaten; beiden namen ontslag toen er ook nog gevangenschap dreigde. Hij keerde naar Middelburg terug vanwaar hij later naar Amsterdam verhuisde.		Werd door zijn broer Balthasar de Moucheron belast met het toezicht op de bouw en het onderhoud van de schepen van de firma te Arnemuiden, alvorens hij als adviseur voor Zeeland gevoegd werd bij het gezantschap dat o.l.v. Jacob Valcke een einde moest maken aan de kaapvaart van de Engelse schepen. In mei 1589 werd daarover onderhandeld te Londen, doch een onbelemmerde vaart op Spanje en Portugal werd niet verkregen. Door de enorme verliezen die werden geleden werd hij enige tijd later door de Staten van Zeeland als handelsrepresentant wederom naar Londen gezonden, waar hij van de rechter der admiraliteit een overeenkomst wist te kopen, die inhield dat onze schepen een rij geleide verleend werd, mits zij geen contra bande vervoerden, wat moest blijken uit een door de Moucheron als Belgicarum navium inspector uit te reiken verklaring. Hierdoor kwam hij echter in conflict met de Hollandse politieke agent te Londen, Ortel, en diens opvolger Noël de Caron (1592), die openlijk op zijn terugroeping aandrong bij de Staten van Zeeland. Het geheel escaleerde in 1595 toen de Engelsen beslag op onze korenschepen wisten te leggen en honderden schippers zich tot de Moucheron wendden om niet te worden op gebracht, waarop de Caron bewerkstelligde dat noch hij, noch zijn assistent Michiel Leeman bij de rechter der admiraliteit werd toe gelaten; beiden namen ontslag toen er ook nog gevangenschap dreigde. Hij keerde naar Middelburg terug vanwaar hij later naar Amsterdam verhuisde.

W. van Gorsel op 28 okt 2020 om 13:12

2020-10-28T13:12:57Z

← Oudere versie		Versie van 28 okt 2020 13:12
Regel 8:		Regel 8:
	\| overlijdensplaats = Amsterdam		\| overlijdensplaats = Amsterdam
	\| beroep = adviseur zeevaart		\| beroep = adviseur zeevaart
	\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ ~~Pieter de Moucheron~~]		\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/]
	}}		}}
	Werd door zijn broer Balthasar de Moucheron belast met het toezicht op de bouw en het onderhoud van de schepen van de firma te Arnemuiden, alvorens hij als adviseur voor Zeeland gevoegd werd bij het gezantschap dat o.l.v. Jacob Valcke een einde moest maken aan de kaapvaart van de Engelse schepen. In mei 1589 werd daarover onderhandeld te Londen, doch een onbelemmerde vaart op Spanje en Portugal werd niet verkregen. Door de enorme verliezen die werden geleden werd hij enige tijd later door de Staten van Zeeland als handelsrepresentant wederom naar Londen gezonden, waar hij van de rechter der admiraliteit een overeenkomst wist te kopen, die inhield dat onze schepen een rij geleide verleend werd, mits zij geen contra bande vervoerden, wat moest blijken uit een door de Moucheron als Belgicarum navium inspector uit te reiken verklaring. Hierdoor kwam hij echter in conflict met de Hollandse politieke agent te Londen, Ortel, en diens opvolger Noël de Caron (1592), die openlijk op zijn terugroeping aandrong bij de Staten van Zeeland. Het geheel escaleerde in 1595 toen de Engelsen beslag op onze korenschepen wisten te leggen en honderden schippers zich tot de Moucheron wendden om niet te worden op gebracht, waarop de Caron bewerkstelligde dat noch hij, noch zijn assistent Michiel Leeman bij de rechter der admiraliteit werd toe gelaten; beiden namen ontslag toen er ook nog gevangenschap dreigde. Hij keerde naar Middelburg terug vanwaar hij later naar Amsterdam verhuisde.		Werd door zijn broer Balthasar de Moucheron belast met het toezicht op de bouw en het onderhoud van de schepen van de firma te Arnemuiden, alvorens hij als adviseur voor Zeeland gevoegd werd bij het gezantschap dat o.l.v. Jacob Valcke een einde moest maken aan de kaapvaart van de Engelse schepen. In mei 1589 werd daarover onderhandeld te Londen, doch een onbelemmerde vaart op Spanje en Portugal werd niet verkregen. Door de enorme verliezen die werden geleden werd hij enige tijd later door de Staten van Zeeland als handelsrepresentant wederom naar Londen gezonden, waar hij van de rechter der admiraliteit een overeenkomst wist te kopen, die inhield dat onze schepen een rij geleide verleend werd, mits zij geen contra bande vervoerden, wat moest blijken uit een door de Moucheron als Belgicarum navium inspector uit te reiken verklaring. Hierdoor kwam hij echter in conflict met de Hollandse politieke agent te Londen, Ortel, en diens opvolger Noël de Caron (1592), die openlijk op zijn terugroeping aandrong bij de Staten van Zeeland. Het geheel escaleerde in 1595 toen de Engelsen beslag op onze korenschepen wisten te leggen en honderden schippers zich tot de Moucheron wendden om niet te worden op gebracht, waarop de Caron bewerkstelligde dat noch hij, noch zijn assistent Michiel Leeman bij de rechter der admiraliteit werd toe gelaten; beiden namen ontslag toen er ook nog gevangenschap dreigde. Hij keerde naar Middelburg terug vanwaar hij later naar Amsterdam verhuisde.

Wim van Gorsel op 20 aug 2020 om 08:30

2020-08-20T08:30:48Z

← Oudere versie		Versie van 20 aug 2020 08:30
Regel 10:		Regel 10:
	\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Pieter de Moucheron]		\| VIAF = [http://viaf.org/viaf/ Pieter de Moucheron]
	}}		}}
	~~(Middelburg 1545 - Amsterdam 1621).~~ Werd door zijn broer Balthasar de Moucheron belast met het toezicht op de bouw en het onderhoud van de schepen van de firma te Arnemuiden, alvorens hij als adviseur voor Zeeland gevoegd werd bij het gezantschap dat o.l.v. Jacob Valcke een einde moest maken aan de kaapvaart van de Engelse schepen. In mei 1589 werd daarover onderhandeld te Londen, doch een onbelemmerde vaart op Spanje en Portugal werd niet verkregen. Door de enorme verliezen die werden geleden werd hij enige tijd later door de Staten van Zeeland als handelsrepresentant wederom naar Londen gezonden, waar hij van de rechter der admiraliteit een overeenkomst wist te kopen, die inhield dat onze schepen een rij geleide verleend werd, mits zij geen contra bande vervoerden, wat moest blijken uit een door de Moucheron als Belgicarum navium inspector uit te reiken verklaring. Hierdoor kwam hij echter in conflict met de Hollandse politieke agent te Londen, Ortel, en diens opvolger Noël de Caron (1592), die openlijk op zijn terugroeping aandrong bij de Staten van Zeeland. Het geheel escaleerde in 1595 toen de Engelsen beslag op onze korenschepen wisten te leggen en honderden schippers zich tot de Moucheron wendden om niet te worden op gebracht, waarop de Caron bewerkstelligde dat noch hij, noch zijn assistent Michiel Leeman bij de rechter der admiraliteit werd toe gelaten; beiden namen ontslag toen er ook nog gevangenschap dreigde. Hij keerde naar Middelburg terug vanwaar hij later naar Amsterdam verhuisde.		Werd door zijn broer Balthasar de Moucheron belast met het toezicht op de bouw en het onderhoud van de schepen van de firma te Arnemuiden, alvorens hij als adviseur voor Zeeland gevoegd werd bij het gezantschap dat o.l.v. Jacob Valcke een einde moest maken aan de kaapvaart van de Engelse schepen. In mei 1589 werd daarover onderhandeld te Londen, doch een onbelemmerde vaart op Spanje en Portugal werd niet verkregen. Door de enorme verliezen die werden geleden werd hij enige tijd later door de Staten van Zeeland als handelsrepresentant wederom naar Londen gezonden, waar hij van de rechter der admiraliteit een overeenkomst wist te kopen, die inhield dat onze schepen een rij geleide verleend werd, mits zij geen contra bande vervoerden, wat moest blijken uit een door de Moucheron als Belgicarum navium inspector uit te reiken verklaring. Hierdoor kwam hij echter in conflict met de Hollandse politieke agent te Londen, Ortel, en diens opvolger Noël de Caron (1592), die openlijk op zijn terugroeping aandrong bij de Staten van Zeeland. Het geheel escaleerde in 1595 toen de Engelsen beslag op onze korenschepen wisten te leggen en honderden schippers zich tot de Moucheron wendden om niet te worden op gebracht, waarop de Caron bewerkstelligde dat noch hij, noch zijn assistent Michiel Leeman bij de rechter der admiraliteit werd toe gelaten; beiden namen ontslag toen er ook nog gevangenschap dreigde. Hij keerde naar Middelburg terug vanwaar hij later naar Amsterdam verhuisde.

	==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==		==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==

Wim van Gorsel op 20 aug 2020 om 08:30

2020-08-20T08:30:11Z

← Oudere versie		Versie van 20 aug 2020 08:30
Regel 5:		Regel 5:
	\| geboortedatum = [[1545]]		\| geboortedatum = [[1545]]
	\| geboorteplaats = Middelburg		\| geboorteplaats = Middelburg
	\| overlijdensdatum = 1621		\| overlijdensdatum = [[1621]]
	\| overlijdensplaats = Amsterdam		\| overlijdensplaats = Amsterdam
	\| beroep = adviseur zeevaart		\| beroep = adviseur zeevaart
Regel 11:		Regel 11:
	}}		}}
	(Middelburg 1545 - Amsterdam 1621). Werd door zijn broer Balthasar de Moucheron belast met het toezicht op de bouw en het onderhoud van de schepen van de firma te Arnemuiden, alvorens hij als adviseur voor Zeeland gevoegd werd bij het gezantschap dat o.l.v. Jacob Valcke een einde moest maken aan de kaapvaart van de Engelse schepen. In mei 1589 werd daarover onderhandeld te Londen, doch een onbelemmerde vaart op Spanje en Portugal werd niet verkregen. Door de enorme verliezen die werden geleden werd hij enige tijd later door de Staten van Zeeland als handelsrepresentant wederom naar Londen gezonden, waar hij van de rechter der admiraliteit een overeenkomst wist te kopen, die inhield dat onze schepen een rij geleide verleend werd, mits zij geen contra bande vervoerden, wat moest blijken uit een door de Moucheron als Belgicarum navium inspector uit te reiken verklaring. Hierdoor kwam hij echter in conflict met de Hollandse politieke agent te Londen, Ortel, en diens opvolger Noël de Caron (1592), die openlijk op zijn terugroeping aandrong bij de Staten van Zeeland. Het geheel escaleerde in 1595 toen de Engelsen beslag op onze korenschepen wisten te leggen en honderden schippers zich tot de Moucheron wendden om niet te worden op gebracht, waarop de Caron bewerkstelligde dat noch hij, noch zijn assistent Michiel Leeman bij de rechter der admiraliteit werd toe gelaten; beiden namen ontslag toen er ook nog gevangenschap dreigde. Hij keerde naar Middelburg terug vanwaar hij later naar Amsterdam verhuisde.		(Middelburg 1545 - Amsterdam 1621). Werd door zijn broer Balthasar de Moucheron belast met het toezicht op de bouw en het onderhoud van de schepen van de firma te Arnemuiden, alvorens hij als adviseur voor Zeeland gevoegd werd bij het gezantschap dat o.l.v. Jacob Valcke een einde moest maken aan de kaapvaart van de Engelse schepen. In mei 1589 werd daarover onderhandeld te Londen, doch een onbelemmerde vaart op Spanje en Portugal werd niet verkregen. Door de enorme verliezen die werden geleden werd hij enige tijd later door de Staten van Zeeland als handelsrepresentant wederom naar Londen gezonden, waar hij van de rechter der admiraliteit een overeenkomst wist te kopen, die inhield dat onze schepen een rij geleide verleend werd, mits zij geen contra bande vervoerden, wat moest blijken uit een door de Moucheron als Belgicarum navium inspector uit te reiken verklaring. Hierdoor kwam hij echter in conflict met de Hollandse politieke agent te Londen, Ortel, en diens opvolger Noël de Caron (1592), die openlijk op zijn terugroeping aandrong bij de Staten van Zeeland. Het geheel escaleerde in 1595 toen de Engelsen beslag op onze korenschepen wisten te leggen en honderden schippers zich tot de Moucheron wendden om niet te worden op gebracht, waarop de Caron bewerkstelligde dat noch hij, noch zijn assistent Michiel Leeman bij de rechter der admiraliteit werd toe gelaten; beiden namen ontslag toen er ook nog gevangenschap dreigde. Hij keerde naar Middelburg terug vanwaar hij later naar Amsterdam verhuisde.

			==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==
			{{GoToOriginal}}

	==Auteur==		==Auteur==
Regel 26:		Regel 29:

	{{DEFAULTSORT:Moucheron, Pieter de}}		{{DEFAULTSORT:Moucheron, Pieter de}}




	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Moucheron, Pieter De~~
	}}

Wim van Gorsel op 20 aug 2020 om 08:28

2020-08-20T08:28:55Z

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
-{{Infobox
+{{InfoboxPersoon
- | above      = Moucheron, Pieter De
+| afbeelding = [[300px]]
 }}
-(Middelburg 1545 - Amsterdam 1621). Werd door zijn broer Balthasar de Moucheron belast met het toezicht op de bouw en het onderhoud van de schepen van de firma te Arnemuiden, alvorens hij als adviseur voor Zeeland gevoegd werd bij het gezantschap dat o.l.v. Jacob Valcke een einde moest maken aan de kaapvaart van de Engelse schepen. In mei 1589 werd daarover onderhandeld te Londen, doch een onbelemmerde vaart op Spanje en Portugal werd niet verkregen. Door de enorme verliezen die werden geleden werd hij enige tijd later door de Staten van Zeeland als handelsrepresentant wederom naar Londen gezonden, waar hij van de rechter der admiraliteit een overeenkomst wist te kopen, die inhield dat onze schepen een rij geleide verleend werd, mits zij geen contra bande vervoerden, wat moest blijken uit een door de Moucheron als Belgicarum navium inspector uit te reiken verklaring. Hierdoor kwam hij echter in conflict met de Hollandse politieke agent te Londen, Ortel, en diens opvolger Noël de Caron (1592), dic openlijk op zijn terugroeping aandrong bij de Staten van Zeeland. Het geheel escaleerde in 1595 toen de Engelsen beslag op onze korenschepen wisten te leggen en honderden schippers zich tot de Moucheron wendden om niet te worden op gebracht, waarop de Caron bewerkstelligde dat noch hij, noch zijn assistent Michiel Leeman bij de rechter der admiraliteit werd toe gelaten; beiden namen ontslag toen er ook nog gevangenschap dreigde. Hij keerde naar Middelburg terug vanwaar hij later naar Amsterdam verhuisde.
+{{DEFAULTSORT:Moucheron, Pieter de}}
-= LITERATUUR =
+{{Infobox
-Nagtglas, Levensberichten. De Stoppelaar, De Moucheron. Le Petit, La grande chronique II, 252. N.N.B. VII.
+ | above      = Moucheron, Pieter De

Marja: Marja heeft pagina Moucheron, Pieter De hernoemd naar Pieter de Moucheron: hernoemd

2014-07-01T11:34:31Z

Marja heeft pagina Moucheron, Pieter De hernoemd naar Pieter de Moucheron: hernoemd

← Oudere versie	Versie van 1 jul 2014 11:34
(geen verschil)

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T14:18:30Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Moucheron, Pieter De
}}

(Middelburg 1545 - Amsterdam 1621). Werd door zijn broer Balthasar de Moucheron belast met het toezicht op de bouw en het onderhoud van de schepen van de firma te Arnemuiden, alvorens hij als adviseur voor Zeeland gevoegd werd bij het gezantschap dat o.l.v. Jacob Valcke een einde moest maken aan de kaapvaart van de Engelse schepen. In mei 1589 werd daarover onderhandeld te Londen, doch een onbelemmerde vaart op Spanje en Portugal werd niet verkregen. Door de enorme verliezen die werden geleden werd hij enige tijd later door de Staten van Zeeland als handelsrepresentant wederom naar Londen gezonden, waar hij van de rechter der admiraliteit een overeenkomst wist te kopen, die inhield dat onze schepen een rij geleide verleend werd, mits zij geen contra bande vervoerden, wat moest blijken uit een door de Moucheron als Belgicarum navium inspector uit te reiken verklaring. Hierdoor kwam hij echter in conflict met de Hollandse politieke agent te Londen, Ortel, en diens opvolger Noël de Caron (1592), dic openlijk op zijn terugroeping aandrong bij de Staten van Zeeland. Het geheel escaleerde in 1595 toen de Engelsen beslag op onze korenschepen wisten te leggen en honderden schippers zich tot de Moucheron wendden om niet te worden op gebracht, waarop de Caron bewerkstelligde dat noch hij, noch zijn assistent Michiel Leeman bij de rechter der admiraliteit werd toe gelaten; beiden namen ontslag toen er ook nog gevangenschap dreigde. Hij keerde naar Middelburg terug vanwaar hij later naar Amsterdam verhuisde.

= AUTEUR =
L. Hageman

= LITERATUUR =
Nagtglas, Levensberichten. De Stoppelaar, De Moucheron. Le Petit, La grande chronique II, 252. N.N.B. VII.