Schilderkunst - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel op 22 apr 2025 om 07:24

2025-04-22T07:24:16Z

← Oudere versie		Versie van 22 apr 2025 07:24
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Schilderkunst~~
	}}
	[[Bestand:AdriaanCoorte_153136.jpg\|thumb\|right\|400px\|Stilleven van Adriaan Coorte, foto, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 143135]]		[[Bestand:AdriaanCoorte_153136.jpg\|thumb\|right\|400px\|Stilleven van Adriaan Coorte, foto, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 143135]]
	Het heeft lang geduurd, in ieder geval langer dan in Vlaanderen en Holland, voordat in Zeeland een eigen schilderkunst tot ontwikkeling kwam. Evenals bij de andere cultuuruitingen is hier de invloed van Vlaanderen gedurende de middeleeuwen overheersend geweest en pas in de 16<sup>de</sup> eeuw merken we iets van eigen activiteit.		Het heeft lang geduurd, in ieder geval langer dan in Vlaanderen en Holland, voordat in Zeeland een eigen schilderkunst tot ontwikkeling kwam. Evenals bij de andere cultuuruitingen is hier de invloed van Vlaanderen gedurende de middeleeuwen overheersend geweest en pas in de 16<sup>de</sup> eeuw merken we iets van eigen activiteit.

Johan Francke: /* Literatuur */

2016-07-22T10:48:30Z

Literatuur

← Oudere versie		Versie van 22 jul 2016 10:48
Regel 65:		Regel 65:

	-M.P. de Bruin. 't Zelve anders.		-M.P. de Bruin. 't Zelve anders.

	~~AFBEELDING~~
	Het schilderij ‘Onze Lieve Vrouw van den Polder’ (anoniem, 1<sup>ste</sup> helft 16<sup>de</sup> eeuw). Het kwam in 1572, na de beeldenstorm op Walcheren, vanuit de kerk te Vrouwenpolder na veel omzwervingen in het bezit van baron Julien van Caloen de Basseghem te Brugge. Deze schonk het in 1931 aan de R.K Parochie te Middelburg, waar het thans (1981) in de parochiekerk hangt. Het schilderij is een variant op het werk ‘Maria in Gebeden’ van Quinten Metsijs (zie kleurenplaat VIII, tegenover pag. 129. deel I) Zitting van de Middelburgse Teekenacademie, door Perkois zelf in beeld gebracht. Een bijeenkomst van de Zeeuwse Culturele Raad in 1977, vereeuwigd door Kees de Valk op een drieluik in olieverf, geheel overeenkomstig de oude regentenstukken.

	[[category:Kunst & cultuur]]		[[category:Kunst & cultuur]]
	[[category:schilderkunst]]		[[category:schilderkunst]]

Johan Francke: /* Auteur */

2016-07-14T07:18:55Z

Auteur

← Oudere versie		Versie van 14 jul 2016 07:18
Regel 49:		Regel 49:

	== Auteur ==		== Auteur ==
	-~~Ad Beenhakker?~~, herzien Johan Francke, 2011.		-A.J.B., herzien Johan Francke, 2011.

	== Literatuur ==		== Literatuur ==

Johan Francke: /* 17de en 18de eeuw */

2015-07-13T10:30:57Z

17de en 18de eeuw

← Oudere versie		Versie van 13 jul 2015 10:30
Regel 12:		Regel 12:

	== 17de en 18de eeuw ==		== 17de en 18de eeuw ==
	Na de val van Antwerpen in 1585 vestigden zich niet alleen Vlaamse kooplieden in Middelburg. maar ook schilders zoals [[Daniël van den Queecborne]] en [[Ambrosius Bosschaert]]. Binnen enkele jaren was Middelburg een cultureel centrum van betekenis geworden. Voor deze eerste bloeiperiode van de Zeeuwse schilderkunst was vooral Bosschaert verantwoordelijk. Bij hem bereikte het decoratieve bloemstuk een hoogtepunt. dat duidelijk ook door het toenmalige publiek werd gewaardeerd. Maar ook landschapsschilders als [[Molanus]] en [[Christoffel van den Berghe]], navolgers van de fluwelen Brueghel, vonden in Middelburg een goed werkklimaat. [[Adriaan van de Venne]], ook al van Vlaamse afkomst, maakte onder andere de illlustraties voor de werken van [[Jacob Cats]]. In deze tijd ook graveerde [[Pieter Baster]] de oudste Zeeuwse stadsgezichten. Deze bloei duurde echter slechts kort, want al spoedig, zo omstreeks 1620, zien we de meeste van deze schilders naar Holland vertrekken, waar het werkklimaat blijkbaar gunstiger was. Voor de rest van de 17<sup>de</sup> eeuw blijft het kunstleven in Zeeland van bescheiden aard. Er blijven wel schilders in de provincie werkzaam. maar zij kunnen de glorie van de Hollandse school niet evenaren. Enkele markante figuren die Zeeland trouw bleven zijn [[Dirck van Delen]], die in Arnemuiden werkte maar kennelijk veel contacten met Holland had. [[Karel Slabbaert]] en de opmerkelijke voorloper van het impressionisme [[François Rijckhals]]. Het is nog altijd een raadsel waarom Zeeland niet deelde in de grote bloei van de Hollandse schilderkunst in de 17<sup>de</sup> eeuw. Middelburg en Vlissingen hoorden toch tot de welvarendste steden van de Zeven Provinciën. In Holland hadden zelfs kleinere steden als Delft, Gouda en Alkmaar hun eigen schilderstraditie. Misschien was de calvinistische Zeeuw niet erg geneigd tot het verzamelen van kunst, al was hij ijdel genoeg om zich te laten portretteren. Verzamelaars waren er overigens wel: de Goesenaar [[Hiëronimus van der Straten]]] had een collectie Hollandse meesters (tot Ostade en Rembrandt toe), waar een hedendaags museum jaloers op zou zijn en ook de Middelburgse koopman, regent en reder [[Jean Walleran Sandra]] bezat op zijn hof Niet altijd Winter een grote schilderijencollectie met diverse meesters. Misschien hield ook het Middelburgse St.-Lucasgilde de touwtjes te strak in handen om een goed klimaat te scheppen. De schilders waren immers als ambachtslieden verenigd in een gilde. Alleen in Middelburg heeft sinds omstreeks 1585 een apart schildersgilde bestaan waarvan St.-Lucas volgens oude tradities de patroon was. Tot dit gilde behoorden overigens ook de huis-, rijtuig en decoratieschilders. De weinige kunstschilders die in Vlissingen, Goes of Zierikzee woonden, namen in hun gilde een volkomen ondergeschikte plaats in. Het was onder meer de taak van het gilde om vraag en aanbod in evenwicht te houden, want de schilder kon alleen in zijn onderhoud voorzien als hij voldoende werk verkocht. Wellicht heeft het Middelburgse gilde wat al te strak getracht de kring gesloten te houden, want vele malen werden schilders, die geen lid waren van het gilde en toch schilderijen verkochten, beboet. Dit overkwam onder andere ook de mysterieuze schilder [[Adriaan Coorte]]. Uiteraard hadden de portretschilders het meeste werk. De modieuze [[Philip van Dijk]] had in Middelburg een druk atelier. Verder lijkt de belangstelling van het Zeeuwse publiek vooral te zijn uitgegaan naar interieurs (Eversdijk, Rijckhals) en stillevens (Coorte, Lindsay). Het landschap kreeg in Zeeland veel minder aandacht dan in Holland. Merkwaardig voor onze zeevarende provincie is het vrijwel ontbreken van zee- en schepenschilders. Een van de weinige meesters hierin is [[Engel Hoogerheyden]] (1740-1807); en dat is al in de tweede helft van de achttiende eeuw. Ook voor graveurs was er blijkbaar weinig emplooi: van slechts enkelen als [[Sarragon]] en [[Udemans]] weten we dat ze in Zeeland werkten. Voor de rijke, maar weinig artistieke illustratie van Smallegange's kroniek moest men een beroep doen op Hollandse graveurs.		Na de val van Antwerpen in 1585 vestigden zich niet alleen Vlaamse kooplieden in Middelburg. maar ook schilders zoals [[Daniël van den Queecborne]] en [[Ambrosius Bosschaert]]. Binnen enkele jaren was Middelburg een cultureel centrum van betekenis geworden. Voor deze eerste bloeiperiode van de Zeeuwse schilderkunst was vooral Bosschaert verantwoordelijk. Bij hem bereikte het decoratieve bloemstuk een hoogtepunt. dat duidelijk ook door het toenmalige publiek werd gewaardeerd. Maar ook landschapsschilders als [[Molanus]] en [[Christoffel van den Berghe]], navolgers van de fluwelen Brueghel, vonden in Middelburg een goed werkklimaat. [[Adriaan van de Venne]], ook al van Vlaamse afkomst, maakte onder andere de illlustraties voor de werken van [[Jacob Cats]]. In deze tijd ook graveerde [[Pieter Baster]] de oudste Zeeuwse stadsgezichten. Deze bloei duurde echter slechts kort, want al spoedig, zo omstreeks 1620, zien we de meeste van deze schilders naar Holland vertrekken, waar het werkklimaat blijkbaar gunstiger was. Voor de rest van de 17<sup>de</sup> eeuw blijft het kunstleven in Zeeland van bescheiden aard. Er blijven wel schilders in de provincie werkzaam. maar zij kunnen de glorie van de Hollandse school niet evenaren. Enkele markante figuren die Zeeland trouw bleven zijn [[Dirck van Delen]], die in Arnemuiden werkte maar kennelijk veel contacten met Holland had. [[Karel Slabbaert]] en de opmerkelijke voorloper van het impressionisme [[François Rijckhals]]. Het is nog altijd een raadsel waarom Zeeland niet deelde in de grote bloei van de Hollandse schilderkunst in de 17<sup>de</sup> eeuw. Middelburg en Vlissingen hoorden toch tot de welvarendste steden van de Zeven Provinciën. In Holland hadden zelfs kleinere steden als Delft, Gouda en Alkmaar hun eigen schilderstraditie. Misschien was de calvinistische Zeeuw niet erg geneigd tot het verzamelen van kunst, al was hij ijdel genoeg om zich te laten portretteren. Verzamelaars waren er overigens wel: de Goesenaar [[Hiëronimus van der Straten]]] had een collectie Hollandse meesters (tot Ostade en Rembrandt toe), waar een hedendaags museum jaloers op zou zijn en ook de Middelburgse koopman, regent en reder [[Jean Walleran Sandra]] bezat op zijn hof Niet altijd Winter een grote schilderijencollectie met diverse meesters. Misschien hield ook het Middelburgse St.-Lucasgilde de touwtjes te strak in handen om een goed klimaat te scheppen. De schilders waren immers als ambachtslieden verenigd in een gilde.
			[[Bestand:Hoogerheyden_eenigheyt.jpg\|left\|thumb\|300px\|Schilderij met snauwschepen van de MCC, waaronder de Eenigheyt, toegeschreven aan Engel Hoogerheyden, ca. 1770 stadhuiscollectie Middelburg]]
			Alleen in Middelburg heeft sinds omstreeks 1585 een apart schildersgilde bestaan waarvan St.-Lucas volgens oude tradities de patroon was. Tot dit gilde behoorden overigens ook de huis-, rijtuig en decoratieschilders. De weinige kunstschilders die in Vlissingen, Goes of Zierikzee woonden, namen in hun gilde een volkomen ondergeschikte plaats in. Het was onder meer de taak van het gilde om vraag en aanbod in evenwicht te houden, want de schilder kon alleen in zijn onderhoud voorzien als hij voldoende werk verkocht. Wellicht heeft het Middelburgse gilde wat al te strak getracht de kring gesloten te houden, want vele malen werden schilders, die geen lid waren van het gilde en toch schilderijen verkochten, beboet. Dit overkwam onder andere ook de mysterieuze schilder [[Adriaan Coorte]]. Uiteraard hadden de portretschilders het meeste werk. De modieuze [[Philip van Dijk]] had in Middelburg een druk atelier. Verder lijkt de belangstelling van het Zeeuwse publiek vooral te zijn uitgegaan naar interieurs (Eversdijk, Rijckhals) en stillevens (Coorte, Lindsay). Het landschap kreeg in Zeeland veel minder aandacht dan in Holland. Merkwaardig voor onze zeevarende provincie is het vrijwel ontbreken van zee- en schepenschilders. Een van de weinige meesters hierin is [[Engel Hoogerheyden]] (1740-1807); en dat is al in de tweede helft van de achttiende eeuw. Ook voor graveurs was er blijkbaar weinig emplooi: van slechts enkelen als [[Sarragon]] en [[Udemans]] weten we dat ze in Zeeland werkten. Voor de rijke, maar weinig artistieke illustratie van Smallegange's kroniek moest men een beroep doen op Hollandse graveurs.

	== Intrede kamerbehang ==		== Intrede kamerbehang ==

Johan Francke: /* Intrede kamerbehang */

2015-07-13T10:15:40Z

Intrede kamerbehang

← Oudere versie		Versie van 13 jul 2015 10:15
Regel 15:		Regel 15:

	== Intrede kamerbehang ==		== Intrede kamerbehang ==
			[[Bestand:Arends_11777.jpg\|thumb\|right\|250px\|Aquarel door Jan Arends van de VOC-werf in Middelburg, omstreeks 1770, prentbriefkaart: Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 11777]]
	Op het einde van de 17<sup>de</sup> eeuw verandert de smaak. Het geschilderde kamerbehangsel, dat de wanden van de kamer geheel bedekt, doet dan zijn intrede. Daardoor loopt de belangstelling voor het gewone schilderij terug. De nieuwe mode slaat ook aan bij de Zeeuwse kooplieden, die hun stads,- en buitenhuizen graag van geschilderde behangsels voorzien. Specialisten in dit vak als [[Schouman]], [[Abraham Meertens]] en [[Vonk]] hebben het er druk mee. Helaas zijn deze behangsels vrijwel allemaal verloren gegaan. Tegelijkertijd ontwikkelt zich een grote belangstelling voor tekeningen en prenten, waarbij vooral de topografie van de eigen streek, maar ook exotische voorstellingen populair worden. Ook in Zeeland bloeit de topografische kunst gedurende de 18<sup>de</sup> eeuw. Hoogtepunt is wel de 'Tegenwoordige Staat' (1753) met de gravures, die Spilman en Philips maakten naar de sprankelende tekeningen van 'Pronk en Delaen. Maar ook de zelfstandige tekening, al of niet in kleur, mag zich in een grote belangstelling verheugen: hiervan getuigt het werk van Schouman en [[Jan Arends]]. In 1791 verschijnt Bachiene's 'Vaderlandsche Geographie', waarvoor (waarschijnlijk) [[Jan Bulthuis]] en [[J. G. Visser]] een nieuwe serie stads,- en dorpsgezichten vervaardigen.		Op het einde van de 17<sup>de</sup> eeuw verandert de smaak. Het geschilderde kamerbehangsel, dat de wanden van de kamer geheel bedekt, doet dan zijn intrede. Daardoor loopt de belangstelling voor het gewone schilderij terug. De nieuwe mode slaat ook aan bij de Zeeuwse kooplieden, die hun stads,- en buitenhuizen graag van geschilderde behangsels voorzien. Specialisten in dit vak als [[Schouman]], [[Abraham Meertens]] en [[Vonk]] hebben het er druk mee. Helaas zijn deze behangsels vrijwel allemaal verloren gegaan. Tegelijkertijd ontwikkelt zich een grote belangstelling voor tekeningen en prenten, waarbij vooral de topografie van de eigen streek, maar ook exotische voorstellingen populair worden. Ook in Zeeland bloeit de topografische kunst gedurende de 18<sup>de</sup> eeuw. Hoogtepunt is wel de 'Tegenwoordige Staat' (1753) met de gravures, die Spilman en Philips maakten naar de sprankelende tekeningen van 'Pronk en Delaen. Maar ook de zelfstandige tekening, al of niet in kleur, mag zich in een grote belangstelling verheugen: hiervan getuigt het werk van Schouman en [[Jan Arends]]. In 1791 verschijnt Bachiene's 'Vaderlandsche Geographie', waarvoor (waarschijnlijk) [[Jan Bulthuis]] en [[J. G. Visser]] een nieuwe serie stads,- en dorpsgezichten vervaardigen.

Johan Francke: /* Teekenacademie */

2015-07-13T10:15:20Z

Teekenacademie

← Oudere versie		Versie van 13 jul 2015 10:15
Regel 19:		Regel 19:
	== Teekenacademie ==		== Teekenacademie ==
	[[Bestand:BruckenFock_139750.jpg\|thumb\|left\|250px\|Werk van G.H.G. von Brucken Fock, ca. 1900, foto: Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 139750]]		[[Bestand:BruckenFock_139750.jpg\|thumb\|left\|250px\|Werk van G.H.G. von Brucken Fock, ca. 1900, foto: Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 139750]]
			[[Bestand:Schutz_18000.jpg\|thumb\|right\|250px\|De zomer van Schütz; tentoonstelling van het werk van enkele generaties Schütz (1817-1933) in musea in Domburg, Vlissingen en Middelburg, 13 juni 1998, affiche: Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 18000]]
	De oprichting van de Middelburgse Teekenacademie in 1788 leidde een bloeiperiode voor de Zeeuwse kunst in. Dit is des te merkwaardiger omdat het een tijd van economisch en politiek verval was, waarin Middelburg terugviel tot de rang van provinciestadje. De Teekenacademie, opgericht door [[Thomas Gaal]], werd een centrum van voortreffelijke tekenaars: [[Pieter Gaal]], [[Perkois]], [[Bourjé]], [[Kraijestein]]. De uitstekende zeeschilder [[J. H. Koekkoek]] kreeg hier zijn opleiding. Hij bleef trouwens in Zeeland werken, wat bewijst dat er ook een goede afzet in de provincie was. Zijn zoon Barend, geboren. getogen en opgeleid in Middelburg, werd de grote meester van het romantische landschap: ook de gebroeders Pauwelsen ontwikkelden zich in die richting. De zeeschilder [[J. F. Schütz]] bleef Zeeland trouw: hij markeert de overgang naar het impressionisme, dat in zijn zoon Wim verder gestalte kreeg. Inmiddels waren in de Franse tijd de gilden opgeheven. De schilder was nu een geheel vrij ambachtsman, afhankelijk van de vraag naar zijn product, tenzij hij voldoende bemiddeld was om de kunst voor zijn plezier te beoefenen.		De oprichting van de Middelburgse Teekenacademie in 1788 leidde een bloeiperiode voor de Zeeuwse kunst in. Dit is des te merkwaardiger omdat het een tijd van economisch en politiek verval was, waarin Middelburg terugviel tot de rang van provinciestadje. De Teekenacademie, opgericht door [[Thomas Gaal]], werd een centrum van voortreffelijke tekenaars: [[Pieter Gaal]], [[Perkois]], [[Bourjé]], [[Kraijestein]]. De uitstekende zeeschilder [[J. H. Koekkoek]] kreeg hier zijn opleiding. Hij bleef trouwens in Zeeland werken, wat bewijst dat er ook een goede afzet in de provincie was. Zijn zoon Barend, geboren. getogen en opgeleid in Middelburg, werd de grote meester van het romantische landschap: ook de gebroeders Pauwelsen ontwikkelden zich in die richting. De zeeschilder [[J. F. Schütz]] bleef Zeeland trouw: hij markeert de overgang naar het impressionisme, dat in zijn zoon Wim verder gestalte kreeg. Inmiddels waren in de Franse tijd de gilden opgeheven. De schilder was nu een geheel vrij ambachtsman, afhankelijk van de vraag naar zijn product, tenzij hij voldoende bemiddeld was om de kunst voor zijn plezier te beoefenen.

Johan Francke op 10 jul 2015 om 14:44

2015-07-10T14:44:21Z

← Oudere versie		Versie van 10 jul 2015 14:44
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Schilderkunst		\| above = Schilderkunst
	}}		}}
	[[Bestand:AdriaanCoorte_153136.jpg\|thumb\|right\|~~300px~~\|Stilleven van Adriaan Coorte, foto, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 143135]]		[[Bestand:AdriaanCoorte_153136.jpg\|thumb\|right\|400px\|Stilleven van Adriaan Coorte, foto, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 143135]]
	Het heeft lang geduurd, in ieder geval langer dan in Vlaanderen en Holland, voordat in Zeeland een eigen schilderkunst tot ontwikkeling kwam. Evenals bij de andere cultuuruitingen is hier de invloed van Vlaanderen gedurende de middeleeuwen overheersend geweest en pas in de 16<sup>de</sup> eeuw merken we iets van eigen activiteit.		Het heeft lang geduurd, in ieder geval langer dan in Vlaanderen en Holland, voordat in Zeeland een eigen schilderkunst tot ontwikkeling kwam. Evenals bij de andere cultuuruitingen is hier de invloed van Vlaanderen gedurende de middeleeuwen overheersend geweest en pas in de 16<sup>de</sup> eeuw merken we iets van eigen activiteit.

Johan Francke op 10 jul 2015 om 14:43

2015-07-10T14:43:44Z

← Oudere versie		Versie van 10 jul 2015 14:43
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Schilderkunst		\| above = Schilderkunst
	}}		}}
	[[Bestand:AdriaanCoorte_153136.~~JPG~~\|thumb\|right\|300px\|Stilleven van Adriaan Coorte, foto, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 143135]]		[[Bestand:AdriaanCoorte_153136.jpg\|thumb\|right\|300px\|Stilleven van Adriaan Coorte, foto, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 143135]]
	Het heeft lang geduurd, in ieder geval langer dan in Vlaanderen en Holland, voordat in Zeeland een eigen schilderkunst tot ontwikkeling kwam. Evenals bij de andere cultuuruitingen is hier de invloed van Vlaanderen gedurende de middeleeuwen overheersend geweest en pas in de 16<sup>de</sup> eeuw merken we iets van eigen activiteit.		Het heeft lang geduurd, in ieder geval langer dan in Vlaanderen en Holland, voordat in Zeeland een eigen schilderkunst tot ontwikkeling kwam. Evenals bij de andere cultuuruitingen is hier de invloed van Vlaanderen gedurende de middeleeuwen overheersend geweest en pas in de 16<sup>de</sup> eeuw merken we iets van eigen activiteit.

Johan Francke op 10 jul 2015 om 14:43

2015-07-10T14:43:26Z

← Oudere versie		Versie van 10 jul 2015 14:43
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Schilderkunst		\| above = Schilderkunst
	}}		}}
	[[Bestand:~~AdriaanCoorte_153135~~.JPG\|thumb\|right\|300px\|Stilleven van Adriaan Coorte, foto, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 143135]]		[[Bestand:AdriaanCoorte_153136.JPG\|thumb\|right\|300px\|Stilleven van Adriaan Coorte, foto, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 143135]]
	Het heeft lang geduurd, in ieder geval langer dan in Vlaanderen en Holland, voordat in Zeeland een eigen schilderkunst tot ontwikkeling kwam. Evenals bij de andere cultuuruitingen is hier de invloed van Vlaanderen gedurende de middeleeuwen overheersend geweest en pas in de 16<sup>de</sup> eeuw merken we iets van eigen activiteit.		Het heeft lang geduurd, in ieder geval langer dan in Vlaanderen en Holland, voordat in Zeeland een eigen schilderkunst tot ontwikkeling kwam. Evenals bij de andere cultuuruitingen is hier de invloed van Vlaanderen gedurende de middeleeuwen overheersend geweest en pas in de 16<sup>de</sup> eeuw merken we iets van eigen activiteit.

Johan Francke op 10 jul 2015 om 14:41

2015-07-10T14:41:20Z

← Oudere versie		Versie van 10 jul 2015 14:41
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Schilderkunst		\| above = Schilderkunst
	}}		}}
	[[Bestand:~~AdriaanCoorte-153135~~.~~jpg~~\|thumb\|right\|300px\|Stilleven van Adriaan Coorte, foto, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 143135]]		[[Bestand:AdriaanCoorte_153135.JPG\|thumb\|right\|300px\|Stilleven van Adriaan Coorte, foto, Zeeuwse Bibliotheek, Beeldbank Zeeland, recordnr. 143135]]
	Het heeft lang geduurd, in ieder geval langer dan in Vlaanderen en Holland, voordat in Zeeland een eigen schilderkunst tot ontwikkeling kwam. Evenals bij de andere cultuuruitingen is hier de invloed van Vlaanderen gedurende de middeleeuwen overheersend geweest en pas in de 16<sup>de</sup> eeuw merken we iets van eigen activiteit.		Het heeft lang geduurd, in ieder geval langer dan in Vlaanderen en Holland, voordat in Zeeland een eigen schilderkunst tot ontwikkeling kwam. Evenals bij de andere cultuuruitingen is hier de invloed van Vlaanderen gedurende de middeleeuwen overheersend geweest en pas in de 16<sup>de</sup> eeuw merken we iets van eigen activiteit.