Sluis (lamminsvliet, Lammensvliet. Lambinsvliet) - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel: /* Monumenten */

2025-04-29T07:33:19Z

Monumenten

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 07:33
Regel 23:		Regel 23:
	[[Bestand:Sluis3.jpg\|thumb\|right\|300px\|Stenen Beer. Foto: J. Wolterbeek, 1999. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 131263]]		[[Bestand:Sluis3.jpg\|thumb\|right\|300px\|Stenen Beer. Foto: J. Wolterbeek, 1999. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 131263]]
	Bij de wederopbouw, die van 1945 tot 1962 heeft geduurd (E.A. Canneman, F. H. Klokke en J. de Wilde), zijn fouten van de vorige restauratie ongedaan gemaakt. Zo kregen de vensters van de hoofdverdieping, uitgezonderd één aan de zuidzijde, geen rondbogen met driepassen meer, zoals de bovenvensters, maar eenvoudige segmentbogen. Op de plaats van het voormalige schepenhuis werd een nieuwe vleugel opgetrokken. Origineel is nog de tweebeukige overwelfde benedenruimte. De hoofdverdieping is thans tot raadzaal ingericht. Hier is het in 1735 door J. P. van [[Jan Pieter van Baurscheit (de Jonge)\|Baurscheit]]		Bij de wederopbouw, die van 1945 tot 1962 heeft geduurd (E.A. Canneman, F. H. Klokke en J. de Wilde), zijn fouten van de vorige restauratie ongedaan gemaakt. Zo kregen de vensters van de hoofdverdieping, uitgezonderd één aan de zuidzijde, geen rondbogen met driepassen meer, zoals de bovenvensters, maar eenvoudige segmentbogen. Op de plaats van het voormalige schepenhuis werd een nieuwe vleugel opgetrokken. Origineel is nog de tweebeukige overwelfde benedenruimte. De hoofdverdieping is thans tot raadzaal ingericht. Hier is het in 1735 door J. P. van [[Jan Pieter van Baurscheit (de Jonge)\|Baurscheit]]
	de Jonge ontworpen hek van de vierschaar uit het raadhuis van Middelburg opgesteld (het was daar in 1741 geplaatst. doch in 1838 overgebracht naar het Gerechtshof, waar het tot de overplaatsing naar Sluis gebleven is). Gotische balkneuten en sleutelstukken met onder andere historische en bijbelse voorstellingen. die in 1944 waren verbrand. zijn voor een deel aan de hand van foto's en gipsafgietsels gekopiëerd. De burgemeesterskamer heeft een wandbekleding gekregen van oud goudleer en een schouw met antieke gotische wangen. In het stadhuis is een oudheidkamer van bescheiden omvang (veel waardevolle bezittingen zijn in 1944 verloren gegaan, onder andere belangrijke archiefstukken en schilderijen. De beide hoofdkerken van Sluis zijn reeds lang geleden verdwenen: de Onze Lieve Vrouwekerk ten gevolge van de Tachtigjarige Oorlog, de Sint-Janskerk bij een brand in 1811. De ligging van de laatste, een kruiskerk, is in een plantsoen in het centrum van Sluis door middel van muurtjes gemarkeerd. De Vrouwekerk was de oudste kerk van Sluis; deze is in de loop van de 16<sup>de</sup> eeuw geheel vervallen. In Sluis hebben verscheidene kloosters gestaan. Johannes Capistrano stichtte in 1443 het klooster van de grauwbroeders: de door zijn welsprekendheid vermaarde monnik Jan Brugman was er de eerste gardiaan. Voorts telde de stad twee kloosters voor vrouwelijke religieuzen: een voor de grauwzusters en een voor de gasthuiszusters. Het Catherina-. ook wel Magdalenaklooster genoemd. Zeer bezienswaardig zijn de oude vestingwallen en poorten van Sluis. In de wallen met nog zes gespaarde bastions staan de Oostpoort (gerestaureerd in 1978/79). de Zuidpoort (verkeert na een vernieuwing in 1781 nog in goede staat). de Waterpoort en de Westpoort of Stenen Beer (gerestaureerd in 1967). De vestingwerken in Sluis dateren overwegend uit de 17<sup>de</sup> eeuw en zijn later (1702) door Menno van [[Coehoorn]] verbeterd: ze hebben oudere, middeleeuwse omwallingen vervangen (zie verder ~~[[Sluis]],~~ vestingwerken). Buiten de noordelijke wallen van Sluis ligt een merkwaardige motteachtige heuvel: hij is een overblijfsel van de opgehoogde binnenplaats van het totaal gesloopte. eens zo machtige kasteel van Sluis (zie [[Sluis]], kasteel van). Binnen de wallen staat aan de zuidzijde van de stad de korenmolen 'De Brak' uit 1739 herbouwd in 1951): het is een zware, ronde, ongetailleerde stenen bovenkruier met schuin geschoorde stelling: er is een restaurant in gevestigd. Dichtbij het Walplein staat een monument ter ere van de lexicograaf en schrijver J.H. van [[Date]]. Er is ook een straat naar hem genoemd. Binnen de gemeente Sluis ligt, in het uiterste westen aan de Noordzee. het Nederlandse gedeelte van het natuurreservaat Het [[Zwin]] (het beheer berust bij de Stichting Het Zeeuwse Landschap.		de Jonge ontworpen hek van de vierschaar uit het raadhuis van Middelburg opgesteld (het was daar in 1741 geplaatst. doch in 1838 overgebracht naar het Gerechtshof, waar het tot de overplaatsing naar Sluis gebleven is). Gotische balkneuten en sleutelstukken met onder andere historische en bijbelse voorstellingen. die in 1944 waren verbrand. zijn voor een deel aan de hand van foto's en gipsafgietsels gekopiëerd. De burgemeesterskamer heeft een wandbekleding gekregen van oud goudleer en een schouw met antieke gotische wangen. In het stadhuis is een oudheidkamer van bescheiden omvang (veel waardevolle bezittingen zijn in 1944 verloren gegaan, onder andere belangrijke archiefstukken en schilderijen. De beide hoofdkerken van Sluis zijn reeds lang geleden verdwenen: de Onze Lieve Vrouwekerk ten gevolge van de Tachtigjarige Oorlog, de Sint-Janskerk bij een brand in 1811. De ligging van de laatste, een kruiskerk, is in een plantsoen in het centrum van Sluis door middel van muurtjes gemarkeerd. De Vrouwekerk was de oudste kerk van Sluis; deze is in de loop van de 16<sup>de</sup> eeuw geheel vervallen. In Sluis hebben verscheidene kloosters gestaan. Johannes Capistrano stichtte in 1443 het klooster van de grauwbroeders: de door zijn welsprekendheid vermaarde monnik Jan Brugman was er de eerste gardiaan. Voorts telde de stad twee kloosters voor vrouwelijke religieuzen: een voor de grauwzusters en een voor de gasthuiszusters. Het Catherina-. ook wel Magdalenaklooster genoemd. Zeer bezienswaardig zijn de oude vestingwallen en poorten van Sluis. In de wallen met nog zes gespaarde bastions staan de Oostpoort (gerestaureerd in 1978/79). de Zuidpoort (verkeert na een vernieuwing in 1781 nog in goede staat). de Waterpoort en de Westpoort of Stenen Beer (gerestaureerd in 1967). De vestingwerken in Sluis dateren overwegend uit de 17<sup>de</sup> eeuw en zijn later (1702) door Menno van [[Coehoorn]] verbeterd: ze hebben oudere, middeleeuwse omwallingen vervangen (zie verder vestingwerken). Buiten de noordelijke wallen van Sluis ligt een merkwaardige motteachtige heuvel: hij is een overblijfsel van de opgehoogde binnenplaats van het totaal gesloopte. eens zo machtige kasteel van Sluis (zie [[Sluis]], kasteel van). Binnen de wallen staat aan de zuidzijde van de stad de korenmolen 'De Brak' uit 1739 herbouwd in 1951): het is een zware, ronde, ongetailleerde stenen bovenkruier met schuin geschoorde stelling: er is een restaurant in gevestigd. Dichtbij het Walplein staat een monument ter ere van de lexicograaf en schrijver J.H. van [[Date]]. Er is ook een straat naar hem genoemd. Binnen de gemeente Sluis ligt, in het uiterste westen aan de Noordzee. het Nederlandse gedeelte van het natuurreservaat Het [[Zwin]] (het beheer berust bij de Stichting Het Zeeuwse Landschap.

	==Geschiedenis==		==Geschiedenis==

W. van Gorsel: /* Monumenten */

2025-04-29T07:32:36Z

Monumenten

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 07:32
Regel 22:		Regel 22:

	[[Bestand:Sluis3.jpg\|thumb\|right\|300px\|Stenen Beer. Foto: J. Wolterbeek, 1999. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 131263]]		[[Bestand:Sluis3.jpg\|thumb\|right\|300px\|Stenen Beer. Foto: J. Wolterbeek, 1999. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 131263]]
	Bij de wederopbouw, die van 1945 tot 1962 heeft geduurd (E.A. Canneman, F. H. Klokke en J. de Wilde), zijn fouten van de vorige restauratie ongedaan gemaakt. Zo kregen de vensters van de hoofdverdieping, uitgezonderd één aan de zuidzijde, geen rondbogen met driepassen meer, zoals de bovenvensters, maar eenvoudige segmentbogen. Op de plaats van het voormalige schepenhuis werd een nieuwe vleugel opgetrokken. Origineel is nog de tweebeukige overwelfde benedenruimte. De hoofdverdieping is thans tot raadzaal ingericht. Hier is het in 1735 ~~doorJ~~. P. van [[Baurscheit]] de Jonge ontworpen hek van de vierschaar uit het raadhuis van Middelburg opgesteld (het was daar in 1741 geplaatst. doch in 1838 overgebracht naar het Gerechtshof, waar het tot de overplaatsing naar Sluis gebleven is). Gotische balkneuten en sleutelstukken met onder andere historische en bijbelse voorstellingen. die in 1944 waren verbrand. zijn voor een deel aan de hand van foto's en gipsafgietsels gekopiëerd. De burgemeesterskamer heeft een wandbekleding gekregen van oud goudleer en een schouw met antieke gotische wangen. In het stadhuis is een oudheidkamer van bescheiden omvang (veel waardevolle bezittingen zijn in 1944 verloren gegaan, onder andere belangrijke archiefstukken en schilderijen. De beide hoofdkerken van Sluis zijn reeds lang geleden verdwenen: de Onze Lieve Vrouwekerk ten gevolge van de Tachtigjarige Oorlog, de Sint-Janskerk bij een brand in 1811. De ligging van de laatste, een kruiskerk, is in een plantsoen in het centrum van Sluis door middel van muurtjes gemarkeerd. De Vrouwekerk was de oudste kerk van Sluis; deze is in de loop van de 16<sup>de</sup> eeuw geheel vervallen. In Sluis hebben verscheidene kloosters gestaan. Johannes Capistrano stichtte in 1443 het klooster van de grauwbroeders: de door zijn welsprekendheid vermaarde monnik Jan Brugman was er de eerste gardiaan. Voorts telde de stad twee kloosters voor vrouwelijke religieuzen: een voor de grauwzusters en een voor de gasthuiszusters. Het Catherina-. ook wel Magdalenaklooster genoemd. Zeer bezienswaardig zijn de oude vestingwallen en poorten van Sluis. In de wallen met nog zes gespaarde bastions staan de Oostpoort (gerestaureerd in 1978/79). de Zuidpoort (verkeert na een vernieuwing in 1781 nog in goede staat). de Waterpoort en de Westpoort of Stenen Beer (gerestaureerd in 1967). De vestingwerken in Sluis dateren overwegend uit de 17<sup>de</sup> eeuw en zijn later (1702) door Menno van [[Coehoorn]] verbeterd: ze hebben oudere, middeleeuwse omwallingen vervangen (zie verder [[Sluis]], vestingwerken). Buiten de noordelijke wallen van Sluis ligt een merkwaardige motteachtige heuvel: hij is een overblijfsel van de opgehoogde binnenplaats van het totaal gesloopte. eens zo machtige kasteel van Sluis (zie [[Sluis]], kasteel van). Binnen de wallen staat aan de zuidzijde van de stad de korenmolen 'De Brak' uit 1739 herbouwd in 1951): het is een zware, ronde, ongetailleerde stenen bovenkruier met schuin geschoorde stelling: er is een restaurant in gevestigd. Dichtbij het Walplein staat een monument ter ere van de lexicograaf en schrijver J.H. van [[Date]]. Er is ook een straat naar hem genoemd. Binnen de gemeente Sluis ligt, in het uiterste westen aan de Noordzee. het Nederlandse gedeelte van het natuurreservaat Het [[Zwin]] (het beheer berust bij de Stichting Het Zeeuwse Landschap.		Bij de wederopbouw, die van 1945 tot 1962 heeft geduurd (E.A. Canneman, F. H. Klokke en J. de Wilde), zijn fouten van de vorige restauratie ongedaan gemaakt. Zo kregen de vensters van de hoofdverdieping, uitgezonderd één aan de zuidzijde, geen rondbogen met driepassen meer, zoals de bovenvensters, maar eenvoudige segmentbogen. Op de plaats van het voormalige schepenhuis werd een nieuwe vleugel opgetrokken. Origineel is nog de tweebeukige overwelfde benedenruimte. De hoofdverdieping is thans tot raadzaal ingericht. Hier is het in 1735 door J. P. van [[Jan Pieter van Baurscheit (de Jonge)\|Baurscheit]]
			de Jonge ontworpen hek van de vierschaar uit het raadhuis van Middelburg opgesteld (het was daar in 1741 geplaatst. doch in 1838 overgebracht naar het Gerechtshof, waar het tot de overplaatsing naar Sluis gebleven is). Gotische balkneuten en sleutelstukken met onder andere historische en bijbelse voorstellingen. die in 1944 waren verbrand. zijn voor een deel aan de hand van foto's en gipsafgietsels gekopiëerd. De burgemeesterskamer heeft een wandbekleding gekregen van oud goudleer en een schouw met antieke gotische wangen. In het stadhuis is een oudheidkamer van bescheiden omvang (veel waardevolle bezittingen zijn in 1944 verloren gegaan, onder andere belangrijke archiefstukken en schilderijen. De beide hoofdkerken van Sluis zijn reeds lang geleden verdwenen: de Onze Lieve Vrouwekerk ten gevolge van de Tachtigjarige Oorlog, de Sint-Janskerk bij een brand in 1811. De ligging van de laatste, een kruiskerk, is in een plantsoen in het centrum van Sluis door middel van muurtjes gemarkeerd. De Vrouwekerk was de oudste kerk van Sluis; deze is in de loop van de 16<sup>de</sup> eeuw geheel vervallen. In Sluis hebben verscheidene kloosters gestaan. Johannes Capistrano stichtte in 1443 het klooster van de grauwbroeders: de door zijn welsprekendheid vermaarde monnik Jan Brugman was er de eerste gardiaan. Voorts telde de stad twee kloosters voor vrouwelijke religieuzen: een voor de grauwzusters en een voor de gasthuiszusters. Het Catherina-. ook wel Magdalenaklooster genoemd. Zeer bezienswaardig zijn de oude vestingwallen en poorten van Sluis. In de wallen met nog zes gespaarde bastions staan de Oostpoort (gerestaureerd in 1978/79). de Zuidpoort (verkeert na een vernieuwing in 1781 nog in goede staat). de Waterpoort en de Westpoort of Stenen Beer (gerestaureerd in 1967). De vestingwerken in Sluis dateren overwegend uit de 17<sup>de</sup> eeuw en zijn later (1702) door Menno van [[Coehoorn]] verbeterd: ze hebben oudere, middeleeuwse omwallingen vervangen (zie verder [[Sluis]], vestingwerken). Buiten de noordelijke wallen van Sluis ligt een merkwaardige motteachtige heuvel: hij is een overblijfsel van de opgehoogde binnenplaats van het totaal gesloopte. eens zo machtige kasteel van Sluis (zie [[Sluis]], kasteel van). Binnen de wallen staat aan de zuidzijde van de stad de korenmolen 'De Brak' uit 1739 herbouwd in 1951): het is een zware, ronde, ongetailleerde stenen bovenkruier met schuin geschoorde stelling: er is een restaurant in gevestigd. Dichtbij het Walplein staat een monument ter ere van de lexicograaf en schrijver J.H. van [[Date]]. Er is ook een straat naar hem genoemd. Binnen de gemeente Sluis ligt, in het uiterste westen aan de Noordzee. het Nederlandse gedeelte van het natuurreservaat Het [[Zwin]] (het beheer berust bij de Stichting Het Zeeuwse Landschap.

	==Geschiedenis==		==Geschiedenis==

W. van Gorsel: /* Sluis: algemeen */

2025-04-29T07:30:43Z

Sluis: algemeen

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 07:30
Regel 2:		Regel 2:

	==Sluis: algemeen==		==Sluis: algemeen==
	Gemeente in westelijk Zeeuws Vlaanderen, aan de Belgisch-Nederlandse grens: 24.791 inwoners (2010), waarvan 2309 in het stadje Sluis zelf. Tot de gemeente Sluis behoren de buurtschappen en dorpen [[Heille]], Het [[Pas, Het\|Pas]], [[Retranchement]], [[Ronduit]]. [[Sint]]-Anna ter Muiden, *'Terhofstede, Het [[Veer]], Aardenburg, Eede, Sint Kruis, Oostburg, Zuidzande, Cadzand, Nieuwvliet, Groede, Breskkens, Hoofdplaat, IJzendijke, Schooondijke en Waterlandkerkje.		Gemeente in westelijk Zeeuws Vlaanderen, aan de Belgisch-Nederlandse grens: 24.791 inwoners (2010), waarvan 2309 in het stadje Sluis zelf. Tot de gemeente Sluis behoren de buurtschappen en dorpen [[Heille]], Het [[Pas, Het\|Pas]], [[Retranchement]], [[Ronduit]]. [[Sint]]-Anna ter Muiden, [[Terhofstede]], Het [[Veer]], Aardenburg, Eede, Sint Kruis, Oostburg, Zuidzande, Cadzand, Nieuwvliet, Groede, Breskkens, Hoofdplaat, IJzendijke, Schooondijke en Waterlandkerkje.

	Sluis werd omstreeks 1280 aan het Zwin gesticht als voorhaven van Brugge: het verwierf in 1290 stadsrechten. De stad is eeuwen lang een belangrijke haven geweest en speelde door haar strategische ligging in veel oorlogen een grote rol, vandaar ook de uitspraak van de graaf van Vlaanderen 'Wie Sluis bezit. Bezit Vlaanderen'. De naam Sluis is ontleend aan een ter plaatse gelegen uitwateringssluis. De oorspronkelijke nederzetting heette Lamminsvliet: in officiële stukken werd nog lang deze, wat deftiger naam gebruikt.		Sluis werd omstreeks 1280 aan het Zwin gesticht als voorhaven van Brugge: het verwierf in 1290 stadsrechten. De stad is eeuwen lang een belangrijke haven geweest en speelde door haar strategische ligging in veel oorlogen een grote rol, vandaar ook de uitspraak van de graaf van Vlaanderen 'Wie Sluis bezit. Bezit Vlaanderen'. De naam Sluis is ontleend aan een ter plaatse gelegen uitwateringssluis. De oorspronkelijke nederzetting heette Lamminsvliet: in officiële stukken werd nog lang deze, wat deftiger naam gebruikt.

W. van Gorsel: /* Sluis: algemeen */

2025-04-29T07:26:45Z

Sluis: algemeen

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 07:26
Regel 2:		Regel 2:

	==Sluis: algemeen==		==Sluis: algemeen==
	Gemeente in westelijk Zeeuws Vlaanderen, aan de Belgisch-Nederlandse grens: 24.791 inwoners (2010), waarvan 2309 in het stadje Sluis zelf. Tot de gemeente Sluis behoren de buurtschappen en dorpen [[Heille]], Het [[Pas]], [[Retranchement]], [[Ronduit]]. [[Sint]]-Anna ter Muiden, *'Terhofstede, Het [[Veer]], Aardenburg, Eede, Sint Kruis, Oostburg, Zuidzande, Cadzand, Nieuwvliet, Groede, Breskkens, Hoofdplaat, IJzendijke, Schooondijke en Waterlandkerkje.		Gemeente in westelijk Zeeuws Vlaanderen, aan de Belgisch-Nederlandse grens: 24.791 inwoners (2010), waarvan 2309 in het stadje Sluis zelf. Tot de gemeente Sluis behoren de buurtschappen en dorpen [[Heille]], Het [[Pas, Het\|Pas]], [[Retranchement]], [[Ronduit]]. [[Sint]]-Anna ter Muiden, *'Terhofstede, Het [[Veer]], Aardenburg, Eede, Sint Kruis, Oostburg, Zuidzande, Cadzand, Nieuwvliet, Groede, Breskkens, Hoofdplaat, IJzendijke, Schooondijke en Waterlandkerkje.

	Sluis werd omstreeks 1280 aan het Zwin gesticht als voorhaven van Brugge: het verwierf in 1290 stadsrechten. De stad is eeuwen lang een belangrijke haven geweest en speelde door haar strategische ligging in veel oorlogen een grote rol, vandaar ook de uitspraak van de graaf van Vlaanderen 'Wie Sluis bezit. Bezit Vlaanderen'. De naam Sluis is ontleend aan een ter plaatse gelegen uitwateringssluis. De oorspronkelijke nederzetting heette Lamminsvliet: in officiële stukken werd nog lang deze, wat deftiger naam gebruikt.		Sluis werd omstreeks 1280 aan het Zwin gesticht als voorhaven van Brugge: het verwierf in 1290 stadsrechten. De stad is eeuwen lang een belangrijke haven geweest en speelde door haar strategische ligging in veel oorlogen een grote rol, vandaar ook de uitspraak van de graaf van Vlaanderen 'Wie Sluis bezit. Bezit Vlaanderen'. De naam Sluis is ontleend aan een ter plaatse gelegen uitwateringssluis. De oorspronkelijke nederzetting heette Lamminsvliet: in officiële stukken werd nog lang deze, wat deftiger naam gebruikt.

W. van Gorsel: /* AFBEELDING */

2025-04-29T07:25:43Z

AFBEELDING

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 07:25
Regel 41:		Regel 41:
	Zie verder bibliografie, topografische ingang.		Zie verder bibliografie, topografische ingang.


	~~= AFBEELDING =~~
	Gemeente Sluis na de gemeentelijke herindeling (1970). Het enige helfort in Nederland. gezien Vanaf de Brugse Vaart. Beleg van Sluis door Parma (11 juni - 6 augustus 1587). Zwin, kasteel en belfort zijn duidelijk te zien.

	==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==		==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==

W. van Gorsel: /* Geschiedenis */

2025-04-29T07:25:16Z

Geschiedenis

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 07:25
Regel 27:		Regel 27:
	Sluis is waarschijnlijk omstreeks 1270 ontstaan rond een 'registratiekantoor' voor tolgelden. Tussen 1278 en 1290 verhief zijn heer Guy van Dampierre, het tot 'franche wille' en na zijn dood werd zijn zoon, Jan van Namen, heer van de stad. Nog meer dan de overige 'smalle steden' langs het Zwin had Sluis te lijden onder de juridische, economische en militaire hegemonie van Brugge. Sluis nam immers een sleutelpositie in aan de monding van het Zwin en genoot dientengevolge de gunst van de Vlaamse graven. 'Sint Anna ter Muiden (Mude) en Damme steunden uit afgunst doorgaans de repressieve politiek van Brugge. In 1323 staken de Bruggelingen de stad uit concurrentienijd in brand. Na de slag van Westrozebeke (1382) liet Lodewijk van Male, in opdracht van de Franse koning. Sluis met grachten, wallen en poorten versterken. Enkele decennia later werden aan beide zijden van het Zwin kastelen gebouwd: een pastille' aan de Sluise zijde, een eenvoudige toren (toren van Bourgondië) aan die van Mude. Een zware ketting tussen beide sloot het Zwin af. In 1386 ruilde Willem van Namen met Filips de Stoute van Bourgondië Sluis voor de stad en heerlijkheid Bëthune in Artois. De nieuwe heer, Filips de Stoute breidde de versterkingen uit en voegde de zogenaamde Oost-en Zuidkeure, die tevoren aan het Brugse Vrije behoorden, aan de stad toe. Hiermee begon zij haar gouden eeuw: zij handelde onder meer met de Duitse Hanze. Venetië, Genua, Catalonië en Portugal. Zij inde tol van alle waren die het Zwin binnenkwamen, bezat de stapel van wijnen en droge vis, verdiende kapitalen aan zoutnering. haringvisserij, makelaardij en handel in masten. In de tweede helft van de 15<sup>de</sup> eeuw ging Sluis achteruit wegens verlanding van het Zwin, de starheid van het stapelsysteem, het onderhoud van de bolwerken en de troebelen tijdens het regentschap van Maximiliaan 1482-1494.		Sluis is waarschijnlijk omstreeks 1270 ontstaan rond een 'registratiekantoor' voor tolgelden. Tussen 1278 en 1290 verhief zijn heer Guy van Dampierre, het tot 'franche wille' en na zijn dood werd zijn zoon, Jan van Namen, heer van de stad. Nog meer dan de overige 'smalle steden' langs het Zwin had Sluis te lijden onder de juridische, economische en militaire hegemonie van Brugge. Sluis nam immers een sleutelpositie in aan de monding van het Zwin en genoot dientengevolge de gunst van de Vlaamse graven. 'Sint Anna ter Muiden (Mude) en Damme steunden uit afgunst doorgaans de repressieve politiek van Brugge. In 1323 staken de Bruggelingen de stad uit concurrentienijd in brand. Na de slag van Westrozebeke (1382) liet Lodewijk van Male, in opdracht van de Franse koning. Sluis met grachten, wallen en poorten versterken. Enkele decennia later werden aan beide zijden van het Zwin kastelen gebouwd: een pastille' aan de Sluise zijde, een eenvoudige toren (toren van Bourgondië) aan die van Mude. Een zware ketting tussen beide sloot het Zwin af. In 1386 ruilde Willem van Namen met Filips de Stoute van Bourgondië Sluis voor de stad en heerlijkheid Bëthune in Artois. De nieuwe heer, Filips de Stoute breidde de versterkingen uit en voegde de zogenaamde Oost-en Zuidkeure, die tevoren aan het Brugse Vrije behoorden, aan de stad toe. Hiermee begon zij haar gouden eeuw: zij handelde onder meer met de Duitse Hanze. Venetië, Genua, Catalonië en Portugal. Zij inde tol van alle waren die het Zwin binnenkwamen, bezat de stapel van wijnen en droge vis, verdiende kapitalen aan zoutnering. haringvisserij, makelaardij en handel in masten. In de tweede helft van de 15<sup>de</sup> eeuw ging Sluis achteruit wegens verlanding van het Zwin, de starheid van het stapelsysteem, het onderhoud van de bolwerken en de troebelen tijdens het regentschap van Maximiliaan 1482-1494.

	[[Bestand:Sluis4.jpg\|thumb\|~~right~~\|300px\|Protest in Middelburg voor een zelfstandige gemeente Sluis-Aardenburg. Foto: J. Wolterbeek, ca. 1985. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 143997]]		[[Bestand:Sluis4.jpg\|thumb\|left\|300px\|Protest in Middelburg voor een zelfstandige gemeente Sluis-Aardenburg. Foto: J. Wolterbeek, ca. 1985. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 143997]]
	Rond 1492 speelde zich in en om Sluis de Jonker Fransen-oorlog af, de laatste stuiptrekking van de Hoekse en Kabeljauwse twisten. Samen met de Hoeken capituleerde Filips van Kleef, kapitein-generaal van Sluis, die met Maximiliaan een privé-oorlog voerde. Keizer Karel V probeerde tevergeefs om Sluis nieuw economisch leven in te blazen. Zijn zoon Filips II verkocht de stad in 1566 aan Brugge, welke stad in 1584 door Parma werd ingenomen: Sluis volgde in 1587. In 1604 veroverde Maurits het op Parma's opvolger, De Spinola: pogingen van de Spanjaarden tot herovering werden in 1606, 1621 en 1626 afgeslagen. Sindsdien behoorde Sluis tot de Republiek. het werd de zetel van Het Vrije. In 1747, tijdens de Oostenrijksee Successieoorlog. werd het door de Fransen ingenomen, in 1794 wederom: in 1830 door Belgische opstandelingen. De definitieve afdamming van het Zwin geschiedde in 1872 voor gezamenlijke rekening van België en Nederland: de ontstane polder werd de Willem-Leopoldpolder genoemd (naar de beide koningen). In de tweede wereldoorlog werd Sluis in oktober 1944 vrijwel geheel verwoest, doch op 1 november 1944 bevrijd: tot 1960 werd aan de wederopbouw gewerkt.		Rond 1492 speelde zich in en om Sluis de Jonker Fransen-oorlog af, de laatste stuiptrekking van de Hoekse en Kabeljauwse twisten. Samen met de Hoeken capituleerde Filips van Kleef, kapitein-generaal van Sluis, die met Maximiliaan een privé-oorlog voerde. Keizer Karel V probeerde tevergeefs om Sluis nieuw economisch leven in te blazen. Zijn zoon Filips II verkocht de stad in 1566 aan Brugge, welke stad in 1584 door Parma werd ingenomen: Sluis volgde in 1587. In 1604 veroverde Maurits het op Parma's opvolger, De Spinola: pogingen van de Spanjaarden tot herovering werden in 1606, 1621 en 1626 afgeslagen. Sindsdien behoorde Sluis tot de Republiek. het werd de zetel van Het Vrije. In 1747, tijdens de Oostenrijksee Successieoorlog. werd het door de Fransen ingenomen, in 1794 wederom: in 1830 door Belgische opstandelingen. De definitieve afdamming van het Zwin geschiedde in 1872 voor gezamenlijke rekening van België en Nederland: de ontstane polder werd de Willem-Leopoldpolder genoemd (naar de beide koningen). In de tweede wereldoorlog werd Sluis in oktober 1944 vrijwel geheel verwoest, doch op 1 november 1944 bevrijd: tot 1960 werd aan de wederopbouw gewerkt.

W. van Gorsel op 29 apr 2025 om 07:25

2025-04-29T07:25:02Z

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 07:25
Regel 47:		Regel 47:
	==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==		==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==
	{{GoToOriginal}}		{{GoToOriginal}}


			[[category:geografie]]
			[[category:topografie]]
			[[category:geschiedenis]]

W. van Gorsel: /* Monumenten */

2025-04-29T07:23:54Z

Monumenten

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 07:23
Regel 22:		Regel 22:

	[[Bestand:Sluis3.jpg\|thumb\|right\|300px\|Stenen Beer. Foto: J. Wolterbeek, 1999. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 131263]]		[[Bestand:Sluis3.jpg\|thumb\|right\|300px\|Stenen Beer. Foto: J. Wolterbeek, 1999. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 131263]]
	Bij de wederopbouw, die van 1945 tot 1962 heeft geduurd (E.A. Canneman, F. H. Klokke en J. de Wilde), zijn fouten van de vorige restauratie ongedaan gemaakt. Zo kregen de vensters van de hoofdverdieping, uitgezonderd één aan de zuidzijde, geen rondbogen met driepassen meer, zoals de bovenvensters, maar eenvoudige segmentbogen. Op de plaats van het voormalige schepenhuis werd een nieuwe vleugel opgetrokken. Origineel is nog de tweebeukige overwelfde benedenruimte. De hoofdverdieping is thans tot raadzaal ingericht. Hier is het in 1735 doorJ. P. van [[Baurscheit]] de Jonge ontworpen hek van de vierschaar uit het raadhuis van Middelburg opgesteld (het was daar in 1741 geplaatst. doch in 1838 overgebracht naar het Gerechtshof, waar het tot de overplaatsing naar Sluis gebleven is). Gotische balkneuten en sleutelstukken met onder andere historische en bijbelse voorstellingen. die in 1944 waren verbrand. zijn voor een deel aan de hand van foto's en gipsafgietsels gekopiëerd. De burgemeesterskamer heeft een wandbekleding gekregen van oud goudleer en een schouw met antieke gotische wangen. In het stadhuis is een oudheidkamer van bescheiden omvang (veel waardevolle bezittingen zijn in 1944 verloren gegaan, onder andere belangrijke archiefstukken en schilderijen. De beide hoofdkerken van Sluis zijn reeds lang geleden verdwenen: de Onze Lieve Vrouwekerk ten gevolge van de Tachtigjarige Oorlog, de Sint-Janskerk bij een brand in 1811. De ligging van de laatste, een kruiskerk, is in een plantsoen in het centrum van Sluis door middel van muurtjes gemarkeerd. De Vrouwekerk was de oudste kerk van Sluis; deze is in de loop van de 16<sup>de</sup> eeuw geheel vervallen. In Sluis hebben verscheidene kloosters gestaan. Johannes Capistrano stichtte in 1443 het klooster van de grauwbroeders: de door zijn welsprekendheid vermaarde monnik Jan Brugman was er de eerste gardiaan. Voorts telde de stad twee kloosters voor vrouwelijke religieuzen: een voor de grauwzusters en een voor de gasthuiszusters. Het Catherina-. ook wel Magdalenaklooster genoemd. Zeer bezienswaardig zijn de oude vestingwallen en poorten van Sluis. In de wallen met nog zes gespaarde bastions staan de Oostpoort (gerestaureerd in 1978/79). de Zuidpoort (verkeert na een vernieuwing in 1781 nog in goede staat). de Waterpoort en de Westpoort of Stenen Beer (gerestaureerd in 1967). De vestingwerken in Sluis dateren overwegend uit de 17<sup>de</sup> eeuw en zijn later (1702) door Menno van [[Coehoorn]] verbeterd: ze hebben oudere, middeleeuwse omwallingen vervangen (zie verder [[Sluis]], vestingwerken). Buiten de noordelijke wallen van Sluis ligt een merkwaardige motteachtige heuvel: hij is een overblijfsel van de opgehoogde binnenplaats van het totaal gesloopte. eens zo machtige kasteel van Sluis (zie [[Sluis]], kasteel van). Binnen de wallen staat aan de zuidzijde van de stad de korenmolen 'De Brak' uit 1739 herbouwd in 1951): het is een zware, ronde, ongetailleerde stenen bovenkruier met schuin geschoorde stelling: er is een restaurant in gevestigd. Dichtbij het Walplein staat een monument ter ere van de lexicograaf en schrijver J.H. van [[Date]]. Er is ook een straat naar hem genoemd. Binnen de gemeente Sluis ligt, in het uiterste westen aan de Noordzee. het Nederlandse gedeelte van het natuurreservaat Het [[Zwin]] (het beheer berust bij de Stichting Het Zeeuwse Landschap 0		Bij de wederopbouw, die van 1945 tot 1962 heeft geduurd (E.A. Canneman, F. H. Klokke en J. de Wilde), zijn fouten van de vorige restauratie ongedaan gemaakt. Zo kregen de vensters van de hoofdverdieping, uitgezonderd één aan de zuidzijde, geen rondbogen met driepassen meer, zoals de bovenvensters, maar eenvoudige segmentbogen. Op de plaats van het voormalige schepenhuis werd een nieuwe vleugel opgetrokken. Origineel is nog de tweebeukige overwelfde benedenruimte. De hoofdverdieping is thans tot raadzaal ingericht. Hier is het in 1735 doorJ. P. van [[Baurscheit]] de Jonge ontworpen hek van de vierschaar uit het raadhuis van Middelburg opgesteld (het was daar in 1741 geplaatst. doch in 1838 overgebracht naar het Gerechtshof, waar het tot de overplaatsing naar Sluis gebleven is). Gotische balkneuten en sleutelstukken met onder andere historische en bijbelse voorstellingen. die in 1944 waren verbrand. zijn voor een deel aan de hand van foto's en gipsafgietsels gekopiëerd. De burgemeesterskamer heeft een wandbekleding gekregen van oud goudleer en een schouw met antieke gotische wangen. In het stadhuis is een oudheidkamer van bescheiden omvang (veel waardevolle bezittingen zijn in 1944 verloren gegaan, onder andere belangrijke archiefstukken en schilderijen. De beide hoofdkerken van Sluis zijn reeds lang geleden verdwenen: de Onze Lieve Vrouwekerk ten gevolge van de Tachtigjarige Oorlog, de Sint-Janskerk bij een brand in 1811. De ligging van de laatste, een kruiskerk, is in een plantsoen in het centrum van Sluis door middel van muurtjes gemarkeerd. De Vrouwekerk was de oudste kerk van Sluis; deze is in de loop van de 16<sup>de</sup> eeuw geheel vervallen. In Sluis hebben verscheidene kloosters gestaan. Johannes Capistrano stichtte in 1443 het klooster van de grauwbroeders: de door zijn welsprekendheid vermaarde monnik Jan Brugman was er de eerste gardiaan. Voorts telde de stad twee kloosters voor vrouwelijke religieuzen: een voor de grauwzusters en een voor de gasthuiszusters. Het Catherina-. ook wel Magdalenaklooster genoemd. Zeer bezienswaardig zijn de oude vestingwallen en poorten van Sluis. In de wallen met nog zes gespaarde bastions staan de Oostpoort (gerestaureerd in 1978/79). de Zuidpoort (verkeert na een vernieuwing in 1781 nog in goede staat). de Waterpoort en de Westpoort of Stenen Beer (gerestaureerd in 1967). De vestingwerken in Sluis dateren overwegend uit de 17<sup>de</sup> eeuw en zijn later (1702) door Menno van [[Coehoorn]] verbeterd: ze hebben oudere, middeleeuwse omwallingen vervangen (zie verder [[Sluis]], vestingwerken). Buiten de noordelijke wallen van Sluis ligt een merkwaardige motteachtige heuvel: hij is een overblijfsel van de opgehoogde binnenplaats van het totaal gesloopte. eens zo machtige kasteel van Sluis (zie [[Sluis]], kasteel van). Binnen de wallen staat aan de zuidzijde van de stad de korenmolen 'De Brak' uit 1739 herbouwd in 1951): het is een zware, ronde, ongetailleerde stenen bovenkruier met schuin geschoorde stelling: er is een restaurant in gevestigd. Dichtbij het Walplein staat een monument ter ere van de lexicograaf en schrijver J.H. van [[Date]]. Er is ook een straat naar hem genoemd. Binnen de gemeente Sluis ligt, in het uiterste westen aan de Noordzee. het Nederlandse gedeelte van het natuurreservaat Het [[Zwin]] (het beheer berust bij de Stichting Het Zeeuwse Landschap.

	==Geschiedenis==		==Geschiedenis==

W. van Gorsel: /* Geschiedenis */

2025-04-29T07:22:52Z

Geschiedenis

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 07:22
Regel 27:		Regel 27:
	Sluis is waarschijnlijk omstreeks 1270 ontstaan rond een 'registratiekantoor' voor tolgelden. Tussen 1278 en 1290 verhief zijn heer Guy van Dampierre, het tot 'franche wille' en na zijn dood werd zijn zoon, Jan van Namen, heer van de stad. Nog meer dan de overige 'smalle steden' langs het Zwin had Sluis te lijden onder de juridische, economische en militaire hegemonie van Brugge. Sluis nam immers een sleutelpositie in aan de monding van het Zwin en genoot dientengevolge de gunst van de Vlaamse graven. 'Sint Anna ter Muiden (Mude) en Damme steunden uit afgunst doorgaans de repressieve politiek van Brugge. In 1323 staken de Bruggelingen de stad uit concurrentienijd in brand. Na de slag van Westrozebeke (1382) liet Lodewijk van Male, in opdracht van de Franse koning. Sluis met grachten, wallen en poorten versterken. Enkele decennia later werden aan beide zijden van het Zwin kastelen gebouwd: een pastille' aan de Sluise zijde, een eenvoudige toren (toren van Bourgondië) aan die van Mude. Een zware ketting tussen beide sloot het Zwin af. In 1386 ruilde Willem van Namen met Filips de Stoute van Bourgondië Sluis voor de stad en heerlijkheid Bëthune in Artois. De nieuwe heer, Filips de Stoute breidde de versterkingen uit en voegde de zogenaamde Oost-en Zuidkeure, die tevoren aan het Brugse Vrije behoorden, aan de stad toe. Hiermee begon zij haar gouden eeuw: zij handelde onder meer met de Duitse Hanze. Venetië, Genua, Catalonië en Portugal. Zij inde tol van alle waren die het Zwin binnenkwamen, bezat de stapel van wijnen en droge vis, verdiende kapitalen aan zoutnering. haringvisserij, makelaardij en handel in masten. In de tweede helft van de 15<sup>de</sup> eeuw ging Sluis achteruit wegens verlanding van het Zwin, de starheid van het stapelsysteem, het onderhoud van de bolwerken en de troebelen tijdens het regentschap van Maximiliaan 1482-1494.		Sluis is waarschijnlijk omstreeks 1270 ontstaan rond een 'registratiekantoor' voor tolgelden. Tussen 1278 en 1290 verhief zijn heer Guy van Dampierre, het tot 'franche wille' en na zijn dood werd zijn zoon, Jan van Namen, heer van de stad. Nog meer dan de overige 'smalle steden' langs het Zwin had Sluis te lijden onder de juridische, economische en militaire hegemonie van Brugge. Sluis nam immers een sleutelpositie in aan de monding van het Zwin en genoot dientengevolge de gunst van de Vlaamse graven. 'Sint Anna ter Muiden (Mude) en Damme steunden uit afgunst doorgaans de repressieve politiek van Brugge. In 1323 staken de Bruggelingen de stad uit concurrentienijd in brand. Na de slag van Westrozebeke (1382) liet Lodewijk van Male, in opdracht van de Franse koning. Sluis met grachten, wallen en poorten versterken. Enkele decennia later werden aan beide zijden van het Zwin kastelen gebouwd: een pastille' aan de Sluise zijde, een eenvoudige toren (toren van Bourgondië) aan die van Mude. Een zware ketting tussen beide sloot het Zwin af. In 1386 ruilde Willem van Namen met Filips de Stoute van Bourgondië Sluis voor de stad en heerlijkheid Bëthune in Artois. De nieuwe heer, Filips de Stoute breidde de versterkingen uit en voegde de zogenaamde Oost-en Zuidkeure, die tevoren aan het Brugse Vrije behoorden, aan de stad toe. Hiermee begon zij haar gouden eeuw: zij handelde onder meer met de Duitse Hanze. Venetië, Genua, Catalonië en Portugal. Zij inde tol van alle waren die het Zwin binnenkwamen, bezat de stapel van wijnen en droge vis, verdiende kapitalen aan zoutnering. haringvisserij, makelaardij en handel in masten. In de tweede helft van de 15<sup>de</sup> eeuw ging Sluis achteruit wegens verlanding van het Zwin, de starheid van het stapelsysteem, het onderhoud van de bolwerken en de troebelen tijdens het regentschap van Maximiliaan 1482-1494.

	[[Bestand:~~Sluis1~~.jpg\|thumb\|right\|300px\|~~Toren van het Belfort. De Kapellestraat gezien vanuit het zuiden kijkend naar het noorden~~. Foto: J. Wolterbeek, ~~2005~~. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. ~~112697~~]]		[[Bestand:Sluis4.jpg\|thumb\|right\|300px\|Protest in Middelburg voor een zelfstandige gemeente Sluis-Aardenburg. Foto: J. Wolterbeek, ca. 1985. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 143997]]
	Rond 1492 speelde zich in en om Sluis de Jonker Fransen-oorlog af, de laatste stuiptrekking van de Hoekse en Kabeljauwse twisten. Samen met de Hoeken capituleerde Filips van Kleef, kapitein-generaal van Sluis, die met Maximiliaan een privé-oorlog voerde. Keizer Karel V probeerde tevergeefs om Sluis nieuw economisch leven in te blazen. Zijn zoon Filips II verkocht de stad in 1566 aan Brugge, welke stad in 1584 door Parma werd ingenomen: Sluis volgde in 1587. In 1604 veroverde Maurits het op Parma's opvolger, De Spinola: pogingen van de Spanjaarden tot herovering werden in 1606, 1621 en 1626 afgeslagen. Sindsdien behoorde Sluis tot de Republiek. het werd de zetel van Het Vrije. In 1747, tijdens de Oostenrijksee Successieoorlog. werd het door de Fransen ingenomen, in 1794 wederom: in 1830 door Belgische opstandelingen. De definitieve afdamming van het Zwin geschiedde in 1872 voor gezamenlijke rekening van België en Nederland: de ontstane polder werd de Willem-Leopoldpolder genoemd (naar de beide koningen). In de tweede wereldoorlog werd Sluis in oktober 1944 vrijwel geheel verwoest, doch op 1 november 1944 bevrijd: tot 1960 werd aan de wederopbouw gewerkt.		Rond 1492 speelde zich in en om Sluis de Jonker Fransen-oorlog af, de laatste stuiptrekking van de Hoekse en Kabeljauwse twisten. Samen met de Hoeken capituleerde Filips van Kleef, kapitein-generaal van Sluis, die met Maximiliaan een privé-oorlog voerde. Keizer Karel V probeerde tevergeefs om Sluis nieuw economisch leven in te blazen. Zijn zoon Filips II verkocht de stad in 1566 aan Brugge, welke stad in 1584 door Parma werd ingenomen: Sluis volgde in 1587. In 1604 veroverde Maurits het op Parma's opvolger, De Spinola: pogingen van de Spanjaarden tot herovering werden in 1606, 1621 en 1626 afgeslagen. Sindsdien behoorde Sluis tot de Republiek. het werd de zetel van Het Vrije. In 1747, tijdens de Oostenrijksee Successieoorlog. werd het door de Fransen ingenomen, in 1794 wederom: in 1830 door Belgische opstandelingen. De definitieve afdamming van het Zwin geschiedde in 1872 voor gezamenlijke rekening van België en Nederland: de ontstane polder werd de Willem-Leopoldpolder genoemd (naar de beide koningen). In de tweede wereldoorlog werd Sluis in oktober 1944 vrijwel geheel verwoest, doch op 1 november 1944 bevrijd: tot 1960 werd aan de wederopbouw gewerkt.

W. van Gorsel: /* Geschiedenis */

2025-04-29T07:20:02Z

Geschiedenis

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 07:20
Regel 27:		Regel 27:
	Sluis is waarschijnlijk omstreeks 1270 ontstaan rond een 'registratiekantoor' voor tolgelden. Tussen 1278 en 1290 verhief zijn heer Guy van Dampierre, het tot 'franche wille' en na zijn dood werd zijn zoon, Jan van Namen, heer van de stad. Nog meer dan de overige 'smalle steden' langs het Zwin had Sluis te lijden onder de juridische, economische en militaire hegemonie van Brugge. Sluis nam immers een sleutelpositie in aan de monding van het Zwin en genoot dientengevolge de gunst van de Vlaamse graven. 'Sint Anna ter Muiden (Mude) en Damme steunden uit afgunst doorgaans de repressieve politiek van Brugge. In 1323 staken de Bruggelingen de stad uit concurrentienijd in brand. Na de slag van Westrozebeke (1382) liet Lodewijk van Male, in opdracht van de Franse koning. Sluis met grachten, wallen en poorten versterken. Enkele decennia later werden aan beide zijden van het Zwin kastelen gebouwd: een pastille' aan de Sluise zijde, een eenvoudige toren (toren van Bourgondië) aan die van Mude. Een zware ketting tussen beide sloot het Zwin af. In 1386 ruilde Willem van Namen met Filips de Stoute van Bourgondië Sluis voor de stad en heerlijkheid Bëthune in Artois. De nieuwe heer, Filips de Stoute breidde de versterkingen uit en voegde de zogenaamde Oost-en Zuidkeure, die tevoren aan het Brugse Vrije behoorden, aan de stad toe. Hiermee begon zij haar gouden eeuw: zij handelde onder meer met de Duitse Hanze. Venetië, Genua, Catalonië en Portugal. Zij inde tol van alle waren die het Zwin binnenkwamen, bezat de stapel van wijnen en droge vis, verdiende kapitalen aan zoutnering. haringvisserij, makelaardij en handel in masten. In de tweede helft van de 15<sup>de</sup> eeuw ging Sluis achteruit wegens verlanding van het Zwin, de starheid van het stapelsysteem, het onderhoud van de bolwerken en de troebelen tijdens het regentschap van Maximiliaan 1482-1494.		Sluis is waarschijnlijk omstreeks 1270 ontstaan rond een 'registratiekantoor' voor tolgelden. Tussen 1278 en 1290 verhief zijn heer Guy van Dampierre, het tot 'franche wille' en na zijn dood werd zijn zoon, Jan van Namen, heer van de stad. Nog meer dan de overige 'smalle steden' langs het Zwin had Sluis te lijden onder de juridische, economische en militaire hegemonie van Brugge. Sluis nam immers een sleutelpositie in aan de monding van het Zwin en genoot dientengevolge de gunst van de Vlaamse graven. 'Sint Anna ter Muiden (Mude) en Damme steunden uit afgunst doorgaans de repressieve politiek van Brugge. In 1323 staken de Bruggelingen de stad uit concurrentienijd in brand. Na de slag van Westrozebeke (1382) liet Lodewijk van Male, in opdracht van de Franse koning. Sluis met grachten, wallen en poorten versterken. Enkele decennia later werden aan beide zijden van het Zwin kastelen gebouwd: een pastille' aan de Sluise zijde, een eenvoudige toren (toren van Bourgondië) aan die van Mude. Een zware ketting tussen beide sloot het Zwin af. In 1386 ruilde Willem van Namen met Filips de Stoute van Bourgondië Sluis voor de stad en heerlijkheid Bëthune in Artois. De nieuwe heer, Filips de Stoute breidde de versterkingen uit en voegde de zogenaamde Oost-en Zuidkeure, die tevoren aan het Brugse Vrije behoorden, aan de stad toe. Hiermee begon zij haar gouden eeuw: zij handelde onder meer met de Duitse Hanze. Venetië, Genua, Catalonië en Portugal. Zij inde tol van alle waren die het Zwin binnenkwamen, bezat de stapel van wijnen en droge vis, verdiende kapitalen aan zoutnering. haringvisserij, makelaardij en handel in masten. In de tweede helft van de 15<sup>de</sup> eeuw ging Sluis achteruit wegens verlanding van het Zwin, de starheid van het stapelsysteem, het onderhoud van de bolwerken en de troebelen tijdens het regentschap van Maximiliaan 1482-1494.

			[[Bestand:Sluis1.jpg\|thumb\|right\|300px\|Toren van het Belfort. De Kapellestraat gezien vanuit het zuiden kijkend naar het noorden. Foto: J. Wolterbeek, 2005. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 112697]]
	Rond 1492 speelde zich in en om Sluis de Jonker Fransen-oorlog af, de laatste stuiptrekking van de Hoekse en Kabeljauwse twisten. Samen met de Hoeken capituleerde Filips van Kleef, kapitein-generaal van Sluis, die met Maximiliaan een privé-oorlog voerde. Keizer Karel V probeerde tevergeefs om Sluis nieuw economisch leven in te blazen. Zijn zoon Filips II verkocht de stad in 1566 aan Brugge, welke stad in 1584 door Parma werd ingenomen: Sluis volgde in 1587. In 1604 veroverde Maurits het op Parma's opvolger, De Spinola: pogingen van de Spanjaarden tot herovering werden in 1606, 1621 en 1626 afgeslagen. Sindsdien behoorde Sluis tot de Republiek. het werd de zetel van Het Vrije. In 1747, tijdens de Oostenrijksee Successieoorlog. werd het door de Fransen ingenomen, in 1794 wederom: in 1830 door Belgische opstandelingen. De definitieve afdamming van het Zwin geschiedde in 1872 voor gezamenlijke rekening van België en Nederland: de ontstane polder werd de Willem-Leopoldpolder genoemd (naar de beide koningen). In de tweede wereldoorlog werd Sluis in oktober 1944 vrijwel geheel verwoest, doch op 1 november 1944 bevrijd: tot 1960 werd aan de wederopbouw gewerkt.		Rond 1492 speelde zich in en om Sluis de Jonker Fransen-oorlog af, de laatste stuiptrekking van de Hoekse en Kabeljauwse twisten. Samen met de Hoeken capituleerde Filips van Kleef, kapitein-generaal van Sluis, die met Maximiliaan een privé-oorlog voerde. Keizer Karel V probeerde tevergeefs om Sluis nieuw economisch leven in te blazen. Zijn zoon Filips II verkocht de stad in 1566 aan Brugge, welke stad in 1584 door Parma werd ingenomen: Sluis volgde in 1587. In 1604 veroverde Maurits het op Parma's opvolger, De Spinola: pogingen van de Spanjaarden tot herovering werden in 1606, 1621 en 1626 afgeslagen. Sindsdien behoorde Sluis tot de Republiek. het werd de zetel van Het Vrije. In 1747, tijdens de Oostenrijksee Successieoorlog. werd het door de Fransen ingenomen, in 1794 wederom: in 1830 door Belgische opstandelingen. De definitieve afdamming van het Zwin geschiedde in 1872 voor gezamenlijke rekening van België en Nederland: de ontstane polder werd de Willem-Leopoldpolder genoemd (naar de beide koningen). In de tweede wereldoorlog werd Sluis in oktober 1944 vrijwel geheel verwoest, doch op 1 november 1944 bevrijd: tot 1960 werd aan de wederopbouw gewerkt.