Sluiskil - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel: /* Geschiedenis */

2025-04-29T09:03:56Z

Geschiedenis

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 09:03
Regel 10:		Regel 10:
	[[Bestand:Sluiskil2.jpg\|thumb\|right\|250px\|Bouw van nieuwe brug, 1966. Foto: PZC. Bron: ZB, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 152818]]		[[Bestand:Sluiskil2.jpg\|thumb\|right\|250px\|Bouw van nieuwe brug, 1966. Foto: PZC. Bron: ZB, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 152818]]

	In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van [[Omer Auguste Gielliet]] aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister Lelybrug. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug. werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.		In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van [[Omer Auguste Gielliet]] aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister Lelybrug. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.

	==Auteur==		==Auteur==

W. van Gorsel: /* Geschiedenis */

2025-04-29T09:03:33Z

Geschiedenis

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 09:03
Regel 8:		Regel 8:

	==Geschiedenis==		==Geschiedenis==
	[[Bestand:~~Sluiskil-1~~.jpg\|thumb\|right\|250px\|~~Luchtfoto~~ van ~~Sluiskil~~. Foto: ~~J. Midavaine/Slagboom en Peeters, 1997~~. Bron: ZB, Beeldbank Zeeland, rec.nr. ~~128807~~]]		[[Bestand:Sluiskil2.jpg\|thumb\|right\|250px\|Bouw van nieuwe brug, 1966. Foto: PZC. Bron: ZB, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 152818]]

	In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van [[Omer Auguste Gielliet]] aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister Lelybrug. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug. werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.		In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van [[Omer Auguste Gielliet]] aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister Lelybrug. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug. werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.

W. van Gorsel op 29 apr 2025 om 09:01

2025-04-29T09:01:54Z

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 09:01
Regel 8:		Regel 8:

	==Geschiedenis==		==Geschiedenis==
			[[Bestand:Sluiskil-1.jpg\|thumb\|right\|250px\|Luchtfoto van Sluiskil. Foto: J. Midavaine/Slagboom en Peeters, 1997. Bron: ZB, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 128807]]

	In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van [[Omer Auguste Gielliet]] aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister Lelybrug. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug. werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.		In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van [[Omer Auguste Gielliet]] aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister Lelybrug. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug. werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.

W. van Gorsel: /* Geschiedenis */

2025-04-29T08:58:08Z

Geschiedenis

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 08:58
Regel 8:		Regel 8:

	==Geschiedenis==		==Geschiedenis==
	In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van [[Omer Auguste Gielliet]] aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister ~~Lelvbrue~~. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug. werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.		In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van [[Omer Auguste Gielliet]] aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister Lelybrug. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug. werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.

	==Auteur==		==Auteur==

W. van Gorsel: /* Geschiedenis */

2025-04-29T08:55:19Z

Geschiedenis

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 08:55
Regel 8:		Regel 8:

	==Geschiedenis==		==Geschiedenis==
	In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van ~~Omer~~ [[~~Gielli~~]]ét aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister Lelvbrue. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug. werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.		In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van [[Omer Auguste Gielliet]] aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister Lelvbrue. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug. werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.

	==Auteur==		==Auteur==

W. van Gorsel op 29 apr 2025 om 08:53

2025-04-29T08:53:50Z

← Oudere versie		Versie van 29 apr 2025 08:53
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Sluiskil~~
	}}

	[[Bestand:Sluiskil-1.jpg\|thumb\|right\|250px\|Luchtfoto van Sluiskil. Foto: J. Midavaine/Slagboom en Peeters, 1997. Bron: ZB, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 128807]]		[[Bestand:Sluiskil-1.jpg\|thumb\|right\|250px\|Luchtfoto van Sluiskil. Foto: J. Midavaine/Slagboom en Peeters, 1997. Bron: ZB, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 128807]]

W. van Gorsel op 27 jan 2022 om 08:23

2022-01-27T08:23:25Z

← Oudere versie		Versie van 27 jan 2022 08:23
Regel 3:		Regel 3:
	}}		}}

	[[Bestand:~~Gapinge~~-5.jpg\|thumb\|right\|250px\|~~Gapinge: Dorpshuis De Spil~~. Foto: W. ~~van Gorsel~~, ~~28-3-2021~~. Bron: ZB, Beeldbank Zeeland, rec.nr. ~~187129~~]]		[[Bestand:Sluiskil-1.jpg\|thumb\|right\|250px\|Luchtfoto van Sluiskil. Foto: J. Midavaine/Slagboom en Peeters, 1997. Bron: ZB, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 128807]]

	==Het dorp: kenmerken==		==Het dorp: kenmerken==

W. van Gorsel: /* Het dorp: kenmerken */

2022-01-27T08:16:10Z

Het dorp: kenmerken

← Oudere versie		Versie van 27 jan 2022 08:16
Regel 6:		Regel 6:

	==Het dorp: kenmerken==		==Het dorp: kenmerken==
	Dorp binnen de gemeente [[Terneuzen]] (ook voor de gemeentelijke herindeling van 1970 en die van 1997), gelegen aan weerszijden van het [[Kanaal]] Terneuzen-Sas van Gent bij het Zijkanaal naar Axelsche Sassing: ~~2343~~ inwoners (~~2010~~). Het grootste deel van het dorp ligt aan de westzijde van het kanaal. Bij het in de [[Kanaalzone]] gelegen dorp zijn een cokes- en een kunstmestfabriek gevestigd (oostzijde kanaal). Het Sluiskilse St.-Elisahethziekenhuis is van regionaal belang. Tot Sluiskil wordt ook de buurtschap [[Stroodorpe]] gerekend (deels voormalige gemeente Westdorpe).		Dorp binnen de gemeente [[Terneuzen]] (ook voor de gemeentelijke herindeling van 1970 en die van 1997), gelegen aan weerszijden van het [[Kanaal]] Terneuzen-Sas van Gent bij het Zijkanaal naar Axelsche Sassing: 2.255 inwoners (2021). Het grootste deel van het dorp ligt aan de westzijde van het kanaal. Bij het in de [[Kanaalzone]] gelegen dorp zijn een cokes- en een kunstmestfabriek gevestigd (oostzijde kanaal). Het Sluiskilse St.-Elisahethziekenhuis is van regionaal belang. Tot Sluiskil wordt ook de buurtschap [[Stroodorpe]] gerekend (deels voormalige gemeente Westdorpe).

	==Varia==		==Varia==

W. van Gorsel op 27 jan 2022 om 08:14

2022-01-27T08:14:52Z

← Oudere versie		Versie van 27 jan 2022 08:14
Regel 3:		Regel 3:
	}}		}}

	~~'''Tekst uit de Encyclopedie~~ van Zeeland ~~1982-1984'''~~		[[Bestand:Gapinge-5.jpg\|thumb\|right\|250px\|Gapinge: Dorpshuis De Spil. Foto: W. van Gorsel, 28-3-2021. Bron: ZB, Beeldbank Zeeland, rec.nr. 187129]]

			==Het dorp: kenmerken==
	Dorp binnen de gemeente [[Terneuzen]] (ook voor de gemeentelijke herindeling van 1970 en die van 1997), gelegen aan weerszijden van het [[Kanaal]] Terneuzen-Sas van Gent bij het Zijkanaal naar Axelsche Sassing: 2343 inwoners (2010). Het grootste deel van het dorp ligt aan de westzijde van het kanaal. Bij het in de [[Kanaalzone]] gelegen dorp zijn een cokes- en een kunstmestfabriek gevestigd (oostzijde kanaal). Het Sluiskilse St.-Elisahethziekenhuis is van regionaal belang. Tot Sluiskil wordt ook de buurtschap [[Stroodorpe]] gerekend (deels voormalige gemeente Westdorpe).		Dorp binnen de gemeente [[Terneuzen]] (ook voor de gemeentelijke herindeling van 1970 en die van 1997), gelegen aan weerszijden van het [[Kanaal]] Terneuzen-Sas van Gent bij het Zijkanaal naar Axelsche Sassing: 2343 inwoners (2010). Het grootste deel van het dorp ligt aan de westzijde van het kanaal. Bij het in de [[Kanaalzone]] gelegen dorp zijn een cokes- en een kunstmestfabriek gevestigd (oostzijde kanaal). Het Sluiskilse St.-Elisahethziekenhuis is van regionaal belang. Tot Sluiskil wordt ook de buurtschap [[Stroodorpe]] gerekend (deels voormalige gemeente Westdorpe).

	Varia: Kermis jaarlijks half augustus.		==Varia==
			Kermis jaarlijks half augustus.

	Geschiedenis: In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van Omer [[Gielli]]ét aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister Lelvbrue. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug. werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.		==Geschiedenis==
			In de 18<sup>de</sup> eeuw was er een veer genaamd 'Sluvskille' aan de Oud-Vogelschor of Zuid-Westenrijkpolder, tegenover de spuisluis van de Koegorsen Nieuwe Zevenaarpolder. Waar in 1825/26 ten behoeve van het Kanaal Terneuzen-Sas van Gent het [[Axelse]] Gat werd afgesloten ontstond het huidige dorp Sluiskil. Tijdens de Belgische opstand van 1830 was Sluiskil van strategisch belang als dekking van de vesting Neuzen (Terneuzen). Enige toen aangelegde verdedigingswerken zijn nadien volledig opgeruimd. Circa 1890 bedroeg de bevolking van Sluiskil met Stroodorpe ruim 600 personen. In 1898 werd een aanvang gemaakt met de bouw van een klooster der paters [[capucijnen]] (zie ook [[bisdom]] (VI)). Dit klooster en de bijbehorende rooms-katholieke kerk werden in 1900 door brand getroffen en verwoest. De paters capucijnen bouwden in 1915 het klooster van de zusters van het Heilig Hart. Het ziekenzaaltje hij dit klooster zou uitgroeien tot het St.-Elisabeth ziekenhuis, geopend in 1951. In 1979 werd het kloostergebouw. na verhuizing der overgebleven zusters naar woonhuizen, door het ziekenhuis in gebruik genomen. In 1911 werd de eerste cokesfabriek in Nederland te Sluiskil gevestigd. opgericht door enige directeuren van staalfabrieken in Lotharingen (Association CoOpérative Zélandaise de Carbonisation G.A. Het bij de cokesfabricage vrijkomende gas was bruikbaar voor ammoniakfabricage. zodat zich in 1929 naast de cokesfabriek een kunstmestfabriek kon vestigen (Nederlandse Stikstof Maatschappij deze werd door circa 3000 arbeiders van verschillende nationaliteiten in anderhalf jaar gebouwd. De vestiging van bedrijven als de NSM, toendertijd nog geheten Compagnie Néerlandaise de l'Azote (CNA), werd door velen als een uitkomst begroet. daar door landbouwmechanisatie een grote werkloosheid was ontstaan. Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de NSM zowel door de Duitsers als de geallieerden gebombardeerd. In 1971 werd zij in haar soort de grootste fabriek ter wereld. Bij het vijftigjarig bestaan in 1979 werd door het personeel een sculptuur van Omer [[Gielli]]ét aangeboden. Sluiskil kreeg in 1907 een nieuwe brug over het kanaal. de Minister Lelvbrue. Deze deed dienst tot 1968. Bij de kanaalverruiming van 1961/68, waarvoor in Sluiskil ruim 100 woningen moesten worden opgeofferd, kwam er een nieuwe brug bijna 1.5 km noordelijk van het dorp. Te Sluiskil kwam een kosteloos rijksveer voor fietsers en voetgangers. Een 'Lelymonument samengesteld uit een stuk natuursteen van de oude brug. werd op 15 augustus 1970 onthuld door ir. A. Lely, de zoon van de vroegere minister.

	~~= AUTEUR =~~
	~~= J. Kuipers =~~
	~~= LITERATUUR =~~
	Van kiem tot korrel; Nederlandse Stikstof Maatschappij 1929-979. P.J. Baart en W.E.P. Schelstraete, Sluiskil in oude ansichten. Wilderom. Tussen afsluitdammen, IV.Zeeland in vogelvlucht. Van derAa. Aardrijkskundig woordenboek.


	~~= AFBEELDING =~~
	~~= Industrie te Sluiskil. =~~

			==Auteur==
			J. Kuipers

			==Literatuur==
			*Van kiem tot korrel; Nederlandse Stikstof Maatschappij 1929-979.
			*P.J. Baart en W.E.P. Schelstraete, Sluiskil in oude ansichten.
			*Wilderom. Tussen afsluitdammen, IV.
			*Zeeland in vogelvlucht.
			*Van der Aa. Aardrijkskundig woordenboek.

			[[category:Geografie]]
	[[category:Topografie]]		[[category:Topografie]]
			[[category:Plaats]]
	[[category:Plaats ~~Terneuzen~~]]

	==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==		==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==
	{{GoToOriginal}}		{{GoToOriginal}}

W. van Gorsel op 27 jan 2022 om 08:10

2022-01-27T08:10:59Z

← Oudere versie		Versie van 27 jan 2022 08:10
Regel 26:		Regel 26:

	[[category:Plaats Terneuzen]]		[[category:Plaats Terneuzen]]

			==Encyclopedie van Zeeland, 1982-1984==
			{{GoToOriginal}}