St.-Anthoniepolder - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel: /* Literatuur */

2025-08-04T08:41:10Z

Literatuur

← Oudere versie		Versie van 4 aug 2025 08:41
Regel 20:		Regel 20:

	[[category:fauna]]		[[category:fauna]]
			[[category:flora]]
	[[category:geografie]]		[[category:geografie]]
	[[category:topografie]]		[[category:topografie]]
	[[category:polder]]		[[category:polder]]

W. van Gorsel op 5 mei 2025 om 09:58

2025-05-05T09:58:01Z

← Oudere versie		Versie van 5 mei 2025 09:58
Regel 1:		Regel 1:
	[[Bestand:St. Anthoniepolder1.jpg\|thumb\|right\|300px\|Natuurgebied Canisvliet. Foto: J. Wolterbeek, 1998. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 131121]]		[[Bestand:St. Anthoniepolder1.jpg\|thumb\|right\|300px\|Natuurgebied Canisvliet. Foto: J. Wolterbeek, 1998. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 131121]]

	Polder in de gemeente [[Sas]] van Gent: grenzend aan België: opgenomen in het [[Waterschap]] Meier Ambacht, thans [[Waterschap]] De Drie Ambachten: oppervlakte circa 77 hectare: hoogte 1 tot 1,8 m + N.A.P.: afwatering via de uitwateringssluis in de [[Nieuw]]-Othenepolder. Het [[Kanaal]] van Terneuzen naar Gent vormt thans de westgrens van de polder: de oostgrens met de [[Canisvliet]]-Binnenpolder wordt gevormd door de landweg Vissersverkorting. In het noorden ligt de buurtschap Passluis. De Canisvlietse kreek ligt voor een groot deel in de polder (natuurreservaat: zie hieronder). De St.-Anthoniepolder kwam in 1627 tot stand: hij viel gedeeltelijk op het gebied van de ten zuiden van de [[Autrichepolder]] gelegen St.-Bernaerdspolder, die na de militaire inundaties van 1584/85 in 1620 werd bedijkt en in 1627 al werd verlaten. De St.-Anthoniepolder is genoemd naar het voormalige fort St.-Anthonij [[fortificaties]]), gelegen op de huidige grens met België, bij het kanaal. De polder viel ten prooi aan de militaire inundaties van 1672/73: herdijking vond plaats in 1715, definitieve herdijking in 1787. Hij lag binnen de voormalige gemeentegrenzen van Sas van Gent en Westdorpe.		Polder in de gemeente [[Sas]] van Gent: grenzend aan België: opgenomen in het [[Waterschap]] Meier Ambacht, thans [[Waterschap]] De Drie Ambachten: oppervlakte circa 77 hectare: hoogte 1 tot 1,8 m + N.A.P.: afwatering via de uitwateringssluis in de [[Nieuw]]-Othenepolder. Het [[Kanaal]] van Terneuzen naar Gent vormt thans de westgrens van de polder: de oostgrens met de [[Canisvliet]]-Binnenpolder wordt gevormd door de landweg Vissersverkorting. In het noorden ligt de buurtschap Passluis. De Canisvlietse kreek ligt voor een groot deel in de polder (natuurreservaat: zie hieronder). De St.-Anthoniepolder kwam in 1627 tot stand: hij viel gedeeltelijk op het gebied van de ten zuiden van de [[Autrichepolder]] gelegen St.-Bernaerdspolder, die na de militaire inundaties van 1584/85 in 1620 werd bedijkt en in 1627 al werd verlaten. De St.-Anthoniepolder is genoemd naar het voormalige fort St.-Anthonij (zie: [[Fortificaties En Vestingsteden In Oost Zeeuws-vlaanderen\|fortificaties]]), gelegen op de huidige grens met België, bij het kanaal. De polder viel ten prooi aan de militaire inundaties van 1672/73: herdijking vond plaats in 1715, definitieve herdijking in 1787. Hij lag binnen de voormalige gemeentegrenzen van Sas van Gent en Westdorpe.

	==Het natuurreservaat Canisvliet==		==Het natuurreservaat Canisvliet==

W. van Gorsel op 5 mei 2025 om 09:56

2025-05-05T09:56:44Z

← Oudere versie		Versie van 5 mei 2025 09:56
Regel 1:		Regel 1:
	[[Bestand:~~Selnering1~~.jpg\|thumb\|right\|300px\|~~De zoutwinning in volle actie met zoutketen, en op de achtergrond de stad Zierikzee~~. ~~Naar een schilderij in het Gasthuis te Zierikzee. Tekening C~~. ~~Pronk~~, ~~1745~~. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. ~~382~~]]		[[Bestand:St. Anthoniepolder1.jpg\|thumb\|right\|300px\|Natuurgebied Canisvliet. Foto: J. Wolterbeek, 1998. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 131121]]

	Polder in de gemeente [[Sas]] van Gent: grenzend aan België: opgenomen in het [[Waterschap]] Meier Ambacht, thans [[Waterschap]] De Drie Ambachten: oppervlakte circa 77 hectare: hoogte 1 tot 1,8 m + N.A.P.: afwatering via de uitwateringssluis in de [[Nieuw]]-Othenepolder. Het [[Kanaal]] van Terneuzen naar Gent vormt thans de westgrens van de polder: de oostgrens met de [[Canisvliet]]-Binnenpolder wordt gevormd door de landweg Vissersverkorting. In het noorden ligt de buurtschap Passluis. De Canisvlietse kreek ligt voor een groot deel in de polder (natuurreservaat: zie hieronder). De St.-Anthoniepolder kwam in 1627 tot stand: hij viel gedeeltelijk op het gebied van de ten zuiden van de [[Autrichepolder]] gelegen St.-Bernaerdspolder, die na de militaire inundaties van 1584/85 in 1620 werd bedijkt en in 1627 al werd verlaten. De St.-Anthoniepolder is genoemd naar het voormalige fort St.-Anthonij [[fortificaties]]), gelegen op de huidige grens met België, bij het kanaal. De polder viel ten prooi aan de militaire inundaties van 1672/73: herdijking vond plaats in 1715, definitieve herdijking in 1787. Hij lag binnen de voormalige gemeentegrenzen van Sas van Gent en Westdorpe.		Polder in de gemeente [[Sas]] van Gent: grenzend aan België: opgenomen in het [[Waterschap]] Meier Ambacht, thans [[Waterschap]] De Drie Ambachten: oppervlakte circa 77 hectare: hoogte 1 tot 1,8 m + N.A.P.: afwatering via de uitwateringssluis in de [[Nieuw]]-Othenepolder. Het [[Kanaal]] van Terneuzen naar Gent vormt thans de westgrens van de polder: de oostgrens met de [[Canisvliet]]-Binnenpolder wordt gevormd door de landweg Vissersverkorting. In het noorden ligt de buurtschap Passluis. De Canisvlietse kreek ligt voor een groot deel in de polder (natuurreservaat: zie hieronder). De St.-Anthoniepolder kwam in 1627 tot stand: hij viel gedeeltelijk op het gebied van de ten zuiden van de [[Autrichepolder]] gelegen St.-Bernaerdspolder, die na de militaire inundaties van 1584/85 in 1620 werd bedijkt en in 1627 al werd verlaten. De St.-Anthoniepolder is genoemd naar het voormalige fort St.-Anthonij [[fortificaties]]), gelegen op de huidige grens met België, bij het kanaal. De polder viel ten prooi aan de militaire inundaties van 1672/73: herdijking vond plaats in 1715, definitieve herdijking in 1787. Hij lag binnen de voormalige gemeentegrenzen van Sas van Gent en Westdorpe.

W. van Gorsel op 5 mei 2025 om 09:53

2025-05-05T09:53:31Z

← Oudere versie		Versie van 5 mei 2025 09:53
Regel 1:		Regel 1:
			[[Bestand:Selnering1.jpg\|thumb\|right\|300px\|De zoutwinning in volle actie met zoutketen, en op de achtergrond de stad Zierikzee. Naar een schilderij in het Gasthuis te Zierikzee. Tekening C. Pronk, 1745. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 382]]

	Polder in de gemeente [[Sas]] van Gent: grenzend aan België: opgenomen in het [[Waterschap]] Meier Ambacht, thans [[Waterschap]] De Drie Ambachten: oppervlakte circa 77 hectare: hoogte 1 tot 1,8 m + N.A.P.: afwatering via de uitwateringssluis in de [[Nieuw]]-Othenepolder. Het [[Kanaal]] van Terneuzen naar Gent vormt thans de westgrens van de polder: de oostgrens met de [[Canisvliet]]-Binnenpolder wordt gevormd door de landweg Vissersverkorting. In het noorden ligt de buurtschap Passluis. De Canisvlietse kreek ligt voor een groot deel in de polder (natuurreservaat: zie hieronder). De St.-Anthoniepolder kwam in 1627 tot stand: hij viel gedeeltelijk op het gebied van de ten zuiden van de [[Autrichepolder]] gelegen St.-Bernaerdspolder, die na de militaire inundaties van 1584/85 in 1620 werd bedijkt en in 1627 al werd verlaten. De St.-Anthoniepolder is genoemd naar het voormalige fort St.-Anthonij [[fortificaties]]), gelegen op de huidige grens met België, bij het kanaal. De polder viel ten prooi aan de militaire inundaties van 1672/73: herdijking vond plaats in 1715, definitieve herdijking in 1787. Hij lag binnen de voormalige gemeentegrenzen van Sas van Gent en Westdorpe.		Polder in de gemeente [[Sas]] van Gent: grenzend aan België: opgenomen in het [[Waterschap]] Meier Ambacht, thans [[Waterschap]] De Drie Ambachten: oppervlakte circa 77 hectare: hoogte 1 tot 1,8 m + N.A.P.: afwatering via de uitwateringssluis in de [[Nieuw]]-Othenepolder. Het [[Kanaal]] van Terneuzen naar Gent vormt thans de westgrens van de polder: de oostgrens met de [[Canisvliet]]-Binnenpolder wordt gevormd door de landweg Vissersverkorting. In het noorden ligt de buurtschap Passluis. De Canisvlietse kreek ligt voor een groot deel in de polder (natuurreservaat: zie hieronder). De St.-Anthoniepolder kwam in 1627 tot stand: hij viel gedeeltelijk op het gebied van de ten zuiden van de [[Autrichepolder]] gelegen St.-Bernaerdspolder, die na de militaire inundaties van 1584/85 in 1620 werd bedijkt en in 1627 al werd verlaten. De St.-Anthoniepolder is genoemd naar het voormalige fort St.-Anthonij [[fortificaties]]), gelegen op de huidige grens met België, bij het kanaal. De polder viel ten prooi aan de militaire inundaties van 1672/73: herdijking vond plaats in 1715, definitieve herdijking in 1787. Hij lag binnen de voormalige gemeentegrenzen van Sas van Gent en Westdorpe.

Regel 17:		Regel 19:
	*Werkgroep Behoud Canisvliet, Rapporten 1979-1981.		*Werkgroep Behoud Canisvliet, Rapporten 1979-1981.

			[[category:fauna]]
	~~= AFBEELDING =~~		[[category:geografie]]
	~~Het unieke natuurgebied van de Canisvlietse kreek in de St.-Anthoniepolder. Aan de horizon het Belgische Zelzate. waar nu een zuiveringsinstallatie vervuiling van de kreek tegengaat.~~		[[category:topografie]]
			[[category:polder]]

W. van Gorsel op 5 mei 2025 om 09:38

2025-05-05T09:38:49Z

← Oudere versie		Versie van 5 mei 2025 09:38
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = St.-Anthoniepolder~~
	}}

	~~'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''~~

	Polder in de gemeente [[Sas]] van Gent: grenzend aan België: opgenomen in het [[Waterschap]] Meier Ambacht, thans [[Waterschap]] De Drie Ambachten: oppervlakte circa 77 hectare: hoogte 1 tot 1,8 m + N.A.P.: afwatering via de uitwateringssluis in de [[Nieuw]]-Othenepolder. Het [[Kanaal]] van Terneuzen naar Gent vormt thans de westgrens van de polder: de oostgrens met de [[Canisvliet]]-Binnenpolder wordt gevormd door de landweg Vissersverkorting. In het noorden ligt de buurtschap Passluis. De Canisvlietse kreek ligt voor een groot deel in de polder (natuurreservaat: zie hieronder). De St.-Anthoniepolder kwam in 1627 tot stand: hij viel gedeeltelijk op het gebied van de ten zuiden van de [[Autrichepolder]] gelegen St.-Bernaerdspolder, die na de militaire inundaties van 1584/85 in 1620 werd bedijkt en in 1627 al werd verlaten. De St.-Anthoniepolder is genoemd naar het voormalige fort St.-Anthonij [[fortificaties]]), gelegen op de huidige grens met België, bij het kanaal. De polder viel ten prooi aan de militaire inundaties van 1672/73: herdijking vond plaats in 1715, definitieve herdijking in 1787. Hij lag binnen de voormalige gemeentegrenzen van Sas van Gent en Westdorpe.		Polder in de gemeente [[Sas]] van Gent: grenzend aan België: opgenomen in het [[Waterschap]] Meier Ambacht, thans [[Waterschap]] De Drie Ambachten: oppervlakte circa 77 hectare: hoogte 1 tot 1,8 m + N.A.P.: afwatering via de uitwateringssluis in de [[Nieuw]]-Othenepolder. Het [[Kanaal]] van Terneuzen naar Gent vormt thans de westgrens van de polder: de oostgrens met de [[Canisvliet]]-Binnenpolder wordt gevormd door de landweg Vissersverkorting. In het noorden ligt de buurtschap Passluis. De Canisvlietse kreek ligt voor een groot deel in de polder (natuurreservaat: zie hieronder). De St.-Anthoniepolder kwam in 1627 tot stand: hij viel gedeeltelijk op het gebied van de ten zuiden van de [[Autrichepolder]] gelegen St.-Bernaerdspolder, die na de militaire inundaties van 1584/85 in 1620 werd bedijkt en in 1627 al werd verlaten. De St.-Anthoniepolder is genoemd naar het voormalige fort St.-Anthonij [[fortificaties]]), gelegen op de huidige grens met België, bij het kanaal. De polder viel ten prooi aan de militaire inundaties van 1672/73: herdijking vond plaats in 1715, definitieve herdijking in 1787. Hij lag binnen de voormalige gemeentegrenzen van Sas van Gent en Westdorpe.

	Het natuurreservaat Canisvliet~~'''.'''~~ Dit binnen de St.-Anthoniepolder gelegen gebied heeft een oppervlakte van ca. 42 ha en is eigendom van Staatsbosbeheer. Het is gelegen tussen het Kanaal van Terneuzen naar Gent en de land weg Vissersverkorting; de zuidzijde (Karnemelksdijk vormt een deel van de grens met België. Canisvliet is dikwijls jarenlang verbonden geweest met de zee. Prins Maurits liet de holixatie (zeegat) doorsteken, zodat het water als een 'hondebeef (canis=hond) het hier aanwezige schorrengebied binnen sprong. Uit de aldus ontstane diepe geul stamt de huidige Canisvlietsekreek. Omstreeks 1900 was het gebied nog vrij onherbergzaam. Bij de verbreding van het Kanaal van Terneuzen naar Gent in 1964 bleef nog maar een klein stuk van de kreek over. Het gebied werd natuurreservaat. In 1972 stroomde er sterk vervuild rioolwater de Canisvlietsekreek binnen vanuit het Belgische Zelzate. Na talrijke waarschuwingen sloot de Heemkundige Kring Sas van Gent een 'Tractaatduiker' aan de Reigerskil met zandzakken af. De zaak kreeg publieke en politieke aandacht. Een pompinstallatie stuwde het vervuilde water in het kanaal. Nieuwe aktie bleek in 1979 noodzakelijk door de inmiddels opgerichte werkgroep 'Behoud Canisvliet’ Onderhandelingen op regeringsniveau resulteerden in de bouw van een waterzuiveringsinstallatie te Zelzate: deze werd in de zomer van 1982 in gebruik genomen.		==Het natuurreservaat Canisvliet==
			Dit binnen de St.-Anthoniepolder gelegen gebied heeft een oppervlakte van ca. 42 ha en is eigendom van Staatsbosbeheer. Het is gelegen tussen het Kanaal van Terneuzen naar Gent en de land weg Vissersverkorting; de zuidzijde (Karnemelksdijk vormt een deel van de grens met België. Canisvliet is dikwijls jarenlang verbonden geweest met de zee. Prins Maurits liet de holixatie (zeegat) doorsteken, zodat het water als een 'hondebeef (canis=hond) het hier aanwezige schorrengebied binnen sprong. Uit de aldus ontstane diepe geul stamt de huidige Canisvlietsekreek. Omstreeks 1900 was het gebied nog vrij onherbergzaam. Bij de verbreding van het Kanaal van Terneuzen naar Gent in 1964 bleef nog maar een klein stuk van de kreek over. Het gebied werd natuurreservaat. In 1972 stroomde er sterk vervuild rioolwater de Canisvlietsekreek binnen vanuit het Belgische Zelzate. Na talrijke waarschuwingen sloot de Heemkundige Kring Sas van Gent een 'Tractaatduiker' aan de Reigerskil met zandzakken af. De zaak kreeg publieke en politieke aandacht. Een pompinstallatie stuwde het vervuilde water in het kanaal. Nieuwe aktie bleek in 1979 noodzakelijk door de inmiddels opgerichte werkgroep 'Behoud Canisvliet’ Onderhandelingen op regeringsniveau resulteerden in de bouw van een waterzuiveringsinstallatie te Zelzate: deze werd in de zomer van 1982 in gebruik genomen.

	Fauna en flora. Sinds 1954 werden 210 soorten vogels waargenomen: buiten dwaalgasten is dit meer dan 75% van wat aan vogels in Nederland in het wild leeft. Van grote betekenis voor Zeeland zijn de broedgevallen van de zwarte stern (Chlidónias Inger) tot 1959, het woudaapje (Ixobrychus minútus), de steltkluut (Himántopus himántopus), de snor (Locustélla luscinoides) en de grote karekiet (Acrocéphalus arutulinaccus). Voor het eerst in Nederland werd in 1970 een broedvogel van de Cetti's zanger (Céttia cétti) in het gebied vastgesteld. Deze vogel was tot 1910 jaarvogel. Bijzondere waarnemingen zijn tot 1982 de ringsnaveleend (Amerikaanse kuifeend (Aythy a colhíris) en de Orpheusspotvogel (Hippoláis polyglótta). 243 soorten wilde planten zijn aangetroffen, waaronder de breedbladige gevlekte orchis (Orchis majális). Het natuur reservaat Canisvliet behoort tot de belang rijkste natuurgebieden van Zeeuws-Vlaanderen.		==Fauna en flora==
			Sinds 1954 werden 210 soorten vogels waargenomen: buiten dwaalgasten is dit meer dan 75% van wat aan vogels in Nederland in het wild leeft. Van grote betekenis voor Zeeland zijn de broedgevallen van de zwarte stern (Chlidónias Inger) tot 1959, het woudaapje (Ixobrychus minútus), de steltkluut (Himántopus himántopus), de snor (Locustélla luscinoides) en de grote karekiet (Acrocéphalus arutulinaccus). Voor het eerst in Nederland werd in 1970 een broedvogel van de Cetti's zanger (Céttia cétti) in het gebied vastgesteld. Deze vogel was tot 1910 jaarvogel. Bijzondere waarnemingen zijn tot 1982 de ringsnaveleend (Amerikaanse kuifeend (Aythy a colhíris) en de Orpheusspotvogel (Hippoláis polyglótta). 243 soorten wilde planten zijn aangetroffen, waaronder de breedbladige gevlekte orchis (Orchis majális). Het natuur reservaat Canisvliet behoort tot de belang rijkste natuurgebieden van Zeeuws-Vlaanderen.

			==Auteur==
			J. Kuipers

	= ~~AUTEUR~~ =		==Literatuur==
	~~= J. Kuipers =~~		*Wilderom, Tussen afsluitddammen, IV.
	= ~~LITERATUUR~~ =		*K.J.J. Brand, Oost-Zeeuws-Vlaamse polderland.
	Wilderom, Tussen afsluitddammen, IV. K.J.J. Brand, Oost-Zeeuws-Vlaamse polderland. Van den Dool, Canisvliet, een grensgeval. Van den Steen, Rapporten Canisvliet, 1954-1978. Werkgroep Behoud Canisvliet, Rapporten 1979-1981.		*Van den Dool, Canisvliet, een grensgeval.
			*Van den Steen, Rapporten Canisvliet, 1954-1978.
			*Werkgroep Behoud Canisvliet, Rapporten 1979-1981.


	= AFBEELDING =		= AFBEELDING =
	Het unieke natuurgebied van de Canisvlietse kreek in de St.-Anthoniepolder. Aan de horizon het Belgische Zelzate. waar nu een zuiveringsinstallatie vervuiling van de kreek tegengaat.		Het unieke natuurgebied van de Canisvlietse kreek in de St.-Anthoniepolder. Aan de horizon het Belgische Zelzate. waar nu een zuiveringsinstallatie vervuiling van de kreek tegengaat.

Marja: Marja heeft pagina St.-anthoniepolder hernoemd naar St.-Anthoniepolder: hernoemd

2014-08-28T07:30:48Z

Marja heeft pagina St.-anthoniepolder hernoemd naar St.-Anthoniepolder: hernoemd

← Oudere versie	Versie van 28 aug 2014 07:30
(geen verschil)

Marja op 28 aug 2014 om 07:30

2014-08-28T07:30:19Z

← Oudere versie		Versie van 28 aug 2014 07:30
Regel 1:		Regel 1:
	{{Infobox		{{Infobox
	\| above = St.-~~anthoniepolder~~		\| above = St.-Anthoniepolder
	}}		}}

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T14:18:30Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = St.-anthoniepolder
}}

'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''

Polder in de gemeente [[Sas]] van Gent: grenzend aan België: opgenomen in het [[Waterschap]] Meier Ambacht, thans [[Waterschap]] De Drie Ambachten: oppervlakte circa 77 hectare: hoogte 1 tot 1,8 m + N.A.P.: afwatering via de uitwateringssluis in de [[Nieuw]]-Othenepolder. Het [[Kanaal]] van Terneuzen naar Gent vormt thans de westgrens van de polder: de oostgrens met de [[Canisvliet]]-Binnenpolder wordt gevormd door de landweg Vissersverkorting. In het noorden ligt de buurtschap Passluis. De Canisvlietse kreek ligt voor een groot deel in de polder (natuurreservaat: zie hieronder). De St.-Anthoniepolder kwam in 1627 tot stand: hij viel gedeeltelijk op het gebied van de ten zuiden van de [[Autrichepolder]] gelegen St.-Bernaerdspolder, die na de militaire inundaties van 1584/85 in 1620 werd bedijkt en in 1627 al werd verlaten. De St.-Anthoniepolder is genoemd naar het voormalige fort St.-Anthonij [[fortificaties]]), gelegen op de huidige grens met België, bij het kanaal. De polder viel ten prooi aan de militaire inundaties van 1672/73: herdijking vond plaats in 1715, definitieve herdijking in 1787. Hij lag binnen de voormalige gemeentegrenzen van Sas van Gent en Westdorpe.

Het natuurreservaat Canisvliet'''.''' Dit binnen de St.-Anthoniepolder gelegen gebied heeft een oppervlakte van ca. 42 ha en is eigendom van Staatsbosbeheer. Het is gelegen tussen het Kanaal van Terneuzen naar Gent en de land weg Vissersverkorting; de zuidzijde (Karnemelksdijk vormt een deel van de grens met België. Canisvliet is dikwijls jarenlang verbonden geweest met de zee. Prins Maurits liet de holixatie (zeegat) doorsteken, zodat het water als een 'hondebeef (canis=hond) het hier aanwezige schorrengebied binnen sprong. Uit de aldus ontstane diepe geul stamt de huidige Canisvlietsekreek. Omstreeks 1900 was het gebied nog vrij onherbergzaam. Bij de verbreding van het Kanaal van Terneuzen naar Gent in 1964 bleef nog maar een klein stuk van de kreek over. Het gebied werd natuurreservaat. In 1972 stroomde er sterk vervuild rioolwater de Canisvlietsekreek binnen vanuit het Belgische Zelzate. Na talrijke waarschuwingen sloot de Heemkundige Kring Sas van Gent een 'Tractaatduiker' aan de Reigerskil met zandzakken af. De zaak kreeg publieke en politieke aandacht. Een pompinstallatie stuwde het vervuilde water in het kanaal. Nieuwe aktie bleek in 1979 noodzakelijk door de inmiddels opgerichte werkgroep 'Behoud Canisvliet’ Onderhandelingen op regeringsniveau resulteerden in de bouw van een waterzuiveringsinstallatie te Zelzate: deze werd in de zomer van 1982 in gebruik genomen.

Fauna en flora. Sinds 1954 werden 210 soorten vogels waargenomen: buiten dwaalgasten is dit meer dan 75% van wat aan vogels in Nederland in het wild leeft. Van grote betekenis voor Zeeland zijn de broedgevallen van de zwarte stern (Chlidónias Inger) tot 1959, het woudaapje (Ixobrychus minútus), de steltkluut (Himántopus himántopus), de snor (Locustélla luscinoides) en de grote karekiet (Acrocéphalus arutulinaccus). Voor het eerst in Nederland werd in 1970 een broedvogel van de Cetti's zanger (Céttia cétti) in het gebied vastgesteld. Deze vogel was tot 1910 jaarvogel. Bijzondere waarnemingen zijn tot 1982 de ringsnaveleend (Amerikaanse kuifeend (Aythy a colhíris) en de Orpheusspotvogel (Hippoláis polyglótta). 243 soorten wilde planten zijn aangetroffen, waaronder de breedbladige gevlekte orchis (Orchis majális). Het natuur reservaat Canisvliet behoort tot de belang rijkste natuurgebieden van Zeeuws-Vlaanderen.

= AUTEUR =
= J. Kuipers =
= LITERATUUR =
Wilderom, Tussen afsluitddammen, IV. K.J.J. Brand, Oost-Zeeuws-Vlaamse polderland. Van den Dool, Canisvliet, een grensgeval. Van den Steen, Rapporten Canisvliet, 1954-1978. Werkgroep Behoud Canisvliet, Rapporten 1979-1981.

= AFBEELDING =
Het unieke natuurgebied van de Canisvlietse kreek in de St.-Anthoniepolder. Aan de horizon het Belgische Zelzate. waar nu een zuiveringsinstallatie vervuiling van de kreek tegengaat.