Vlaamse Schuur - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel op 26 mei 2025 om 07:23

2025-05-26T07:23:09Z

← Oudere versie		Versie van 26 mei 2025 07:23
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Vlaamse Schuur~~
	}}
	[[Bestand:Vlaamse schuur1.jpg\|thumb\|right\|200px\|Een oud Vlaamse schuur van ca. 200 jaar oud in Koewacht. Foto: Landbouwcentrum, juni 1960. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 2759]]		[[Bestand:Vlaamse schuur1.jpg\|thumb\|right\|200px\|Een oud Vlaamse schuur van ca. 200 jaar oud in Koewacht. Foto: Landbouwcentrum, juni 1960. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 2759]]
	Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.		Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.

Wim van Gorsel op 1 okt 2024 om 08:52

2024-10-01T08:52:51Z

← Oudere versie		Versie van 1 okt 2024 08:52
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Vlaamse Schuur		\| above = Vlaamse Schuur
	}}		}}
	[[Bestand:Vlaamse schuur1.jpg\|thumb\|right\|200px\|Een oud Vlaamse schuur van ca. 200 jaar oud in Koewacht. Foto: Landbouwcentrum, ~~ca.~~ 1960. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 2759]]		[[Bestand:Vlaamse schuur1.jpg\|thumb\|right\|200px\|Een oud Vlaamse schuur van ca. 200 jaar oud in Koewacht. Foto: Landbouwcentrum, juni 1960. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 2759]]
	Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.		Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.

Wim van Gorsel op 1 okt 2024 om 08:52

2024-10-01T08:52:13Z

← Oudere versie		Versie van 1 okt 2024 08:52
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Vlaamse Schuur		\| above = Vlaamse Schuur
	}}		}}
	[[Bestand:Vlaamse schuur1.jpg\|thumb\|right\|200px\|Een oud Vlaamse schuur van ca. 200 jaar oud in Koewacht. Foto: Landbouwcentrum, ca. 1960. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 2759]]]		[[Bestand:Vlaamse schuur1.jpg\|thumb\|right\|200px\|Een oud Vlaamse schuur van ca. 200 jaar oud in Koewacht. Foto: Landbouwcentrum, ca. 1960. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 2759]]
	Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.		Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.

Wim van Gorsel op 1 okt 2024 om 08:52

2024-10-01T08:52:00Z

← Oudere versie		Versie van 1 okt 2024 08:52
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Vlaamse Schuur		\| above = Vlaamse Schuur
	}}		}}
	[[Bestand:~~DannyBlind_pzc7oktober1995pag60~~.~~JPG~~\|thumb\|right\|200px\|~~Danny Blind houdt hoog op een trapveldje~~ in ~~Souburg, foto~~: ~~archief PZC~~, Bron: ~~[https://krantenbankzeeland.nl~~/~~issue/pzc/1995-10-07/edition/null/page/20 Krantenbank~~ Zeeland, ~~PZC, 7 oktober 1995, pag~~. 20.]]]		[[Bestand:Vlaamse schuur1.jpg\|thumb\|right\|200px\|Een oud Vlaamse schuur van ca. 200 jaar oud in Koewacht. Foto: Landbouwcentrum, ca. 1960. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 2759]]]
	Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.		Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.

Wim van Gorsel op 1 okt 2024 om 08:49

2024-10-01T08:49:27Z

← Oudere versie		Versie van 1 okt 2024 08:49
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Vlaamse Schuur		\| above = Vlaamse Schuur
	}}		}}
			[[Bestand:DannyBlind_pzc7oktober1995pag60.JPG\|thumb\|right\|200px\|Danny Blind houdt hoog op een trapveldje in Souburg, foto: archief PZC, Bron: [https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1995-10-07/edition/null/page/20 Krantenbank Zeeland, PZC, 7 oktober 1995, pag. 20.]]]
	Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.		Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.

Wim van Gorsel op 1 okt 2024 om 08:48

2024-10-01T08:48:16Z

← Oudere versie		Versie van 1 okt 2024 08:48
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Vlaamse Schuur		\| above = Vlaamse Schuur
	}}		}}

	~~'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''~~

	Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.		Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.

			==Auteur==
			J.P. Vaane

	= ~~AUTEUR~~ =		==Literatuur==
	= ~~J.P. Vaane~~ =		*R.C. Hekken, De Zeeuwse hofstede.
	~~= LITERATUUR =~~		*K. Post, Het boerenhuis in Nederland.
	= R.C. Hekken, De Zeeuwse hofstede. K. Post, Het boerenhuis in Nederland. =
	~~= AFBEELDING =~~
	~~= Plattegrond en doorsnede van een Vlaamse schuur. =~~



	[[category:Bouwkunde]]		[[category:Bouwkunde]]
			[[category:Kunst & cultuur]]
	~~[[category:Cultuur]]~~

	[[category:Kunst]]

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T14:20:32Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Vlaamse Schuur
}}

'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''

Een schuurtype dat duidelijk geïnspireerd is op de reeds in de 13e eeuw voorkomende grote kloosterschuren. Een gaaf voorbeeld hiervan is die te Lissewege (B.). Deze kloosterschuur dateert uit ca. 1275 en behoorde oorspronkelijk bij de cisterciënzerabdij van Ter Doest. Omstreeks de 17e eeuw nam de behoefte aan bedrijfsruimte bij de particuliere landbouw toe en heeft men zich bij de bouw van nieuwe landbouwschuren laten inspireren door genoemde vroegere voorbeelden. Er ontstond een landbouwschuur met oorspronkelijk één smalle zijbeuk aan de ene zijde van de middenbeuk en één brede zijbeuk aan de andere zijde (zie platte grond en doorsnede); later ontstonden zelfs vier- of vijfbeukige typen. Deze indeling ontstond doordat de horizontale balk van elk gebint aan één zijde over de verticale stijl van de middenbeuk heen stak en daarop rustte. De middenbeuk en de smalle zijbeuk vormden samen de bergruimte (de tas), o.a. voor de oogst. De brede zijbeuk, ook wel zijlangsdeel genoemd, diende voor het inrijden van de wagens en als dorsvloer. Ook de stallen voor het vee vonden er een plaats. Om de hoge mendeuren voldoende ruimte te geven, is het strodak (later riet) daar omhoog gebogen. Vlaamse schuren vindt men thans nog op veel plaatsen in Zeeuws-Vlaanderen. In Oostburg en Kloosterzande staan nog oorspronkelijke exemplaren.

= AUTEUR =
= J.P. Vaane =
= LITERATUUR =
= R.C. Hekken, De Zeeuwse hofstede. K. Post, Het boerenhuis in Nederland. =
= AFBEELDING =
= Plattegrond en doorsnede van een Vlaamse schuur. =

[[category:Bouwkunde]]

[[category:Cultuur]]

[[category:Kunst]]