West-Indische Compagnie (WIC) - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel: /* Literatuur */

2025-07-25T07:12:43Z

Literatuur

← Oudere versie		Versie van 25 jul 2025 07:12
Regel 21:		Regel 21:
	*Goslinga, The Dutch in the Caribbean.		*Goslinga, The Dutch in the Caribbean.

	~~[[category:bedrijven]]~~
	[[category:Economie en bedrijven]]		[[category:Economie en bedrijven]]
	[[category:Maritiem]]		[[category:Maritiem]]
	[[category:WIC]]		[[category:WIC]]

W. van Gorsel op 2 jan 2025 om 09:31

2025-01-02T09:31:19Z

← Oudere versie		Versie van 2 jan 2025 09:31
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = West-Indische Compagnie (WIC)~~
	}}
	[[Bestand:WIC_69440.jpg\|thumb\|right\|300px\|Het Westindische Huis in de Lange Delft te Middelburg, tekeningen en prenten, ZB, Beeldbank Zeeland, recordnr. 69440.]]		[[Bestand:WIC_69440.jpg\|thumb\|right\|300px\|Het Westindische Huis in de Lange Delft te Middelburg, tekeningen en prenten, ZB, Beeldbank Zeeland, recordnr. 69440.]]
	== Oprichting ==		== Oprichting ==

Johan Francke op 10 feb 2020 om 10:44

2020-02-10T10:44:19Z

← Oudere versie		Versie van 10 feb 2020 10:44
Regel 7:		Regel 7:

	== Financiële problemen ==		== Financiële problemen ==
	[[Bestand:WIC_Suriname.jpg\|thumb\|left\|350px\|Rede van Nieuw Middelburg (Paramaribo) in de 17de eeuw, bron: Stedman, ''Reize naar Suriname']]		[[Bestand:WIC_Suriname.jpg\|thumb\|left\|350px\|Rede van Nieuw Middelburg (heden Paramaribo) in de 17de eeuw, bron: Stedman, ''Reize naar Suriname']]
	Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.		Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.
	[[Bestand:WIC_pakhuizen.jpg\|thumb\|right\|300px\|De voormalige pakhuizen van de WIC aan de Kousteensedijk te Middelburg, aquarel van J.F. Schütz, 1867, collectie KZGW ZI II-0470]]		[[Bestand:WIC_pakhuizen.jpg\|thumb\|right\|300px\|De voormalige pakhuizen van de WIC aan de Kousteensedijk te Middelburg, aquarel van J.F. Schütz, 1867, collectie KZGW ZI II-0470]]

Johan Francke: /* Financiële problemen */

2019-06-24T12:09:34Z

Financiële problemen

← Oudere versie		Versie van 24 jun 2019 12:09
Regel 10:		Regel 10:
	Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.		Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.
	[[Bestand:WIC_pakhuizen.jpg\|thumb\|right\|300px\|De voormalige pakhuizen van de WIC aan de Kousteensedijk te Middelburg, aquarel van J.F. Schütz, 1867, collectie KZGW ZI II-0470]]		[[Bestand:WIC_pakhuizen.jpg\|thumb\|right\|300px\|De voormalige pakhuizen van de WIC aan de Kousteensedijk te Middelburg, aquarel van J.F. Schütz, 1867, collectie KZGW ZI II-0470]]
	De [[~~Middelburgsche~~ Commercie Compagnie]] wist zich in de loop van de 18de eeuw te ontwikkelen tot een voor de stad belangrijke slavenrederij. Mede hierdoor waren de inkomsten van de WIC bij lange na niet meer voldoende om de kosten van de organisatie te dekken. Nadat zij in 1791, na de fatale Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) moest worden ontbonden, namen de Staten-Generaal haar rechten en plichten over. De koloniën, waarover de Compagnie gedurende langere of kortere tijd het bewind had gevoerd waren: In Noord-Amerika: Nieuw Nederland. In Zuid-Amerika: Brazilië, [[Suriname]], [[Cayenne]], [[Essequibo]], [[Demerary]], [[Berbice]], Araya, Unare, Orinoco, Oyapocque en Amazone. In het Caraïbische Zeegebied: [[Tobago]] (Nieuw Walcheren), [[Tortuga]], [[Aruba]], [[Bonaire]], [[Curacao]], [[St. Maarten]], Anguila, [[St. Eustatius]], [[St. Kruis]], [[Saba]] en [[Tortola]]. In West-Afrika: Mouree, Goeree bij Cabo Verde, Arguim, Van Jorze da Mina, Cabo de Corco, Elmina, Angola, Congo en Cormantijn.		De Middelburgsche [[Commercie Compagnie]] wist zich in de loop van de 18de eeuw te ontwikkelen tot een voor de stad belangrijke slavenrederij. Mede hierdoor waren de inkomsten van de WIC bij lange na niet meer voldoende om de kosten van de organisatie te dekken. Nadat zij in 1791, na de fatale Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) moest worden ontbonden, namen de Staten-Generaal haar rechten en plichten over. De koloniën, waarover de Compagnie gedurende langere of kortere tijd het bewind had gevoerd waren: In Noord-Amerika: Nieuw Nederland. In Zuid-Amerika: Brazilië, [[Suriname]], [[Cayenne]], [[Essequibo]], [[Demerary]], [[Berbice]], Araya, Unare, Orinoco, Oyapocque en Amazone. In het Caraïbische Zeegebied: [[Tobago]] (Nieuw Walcheren), [[Tortuga]], [[Aruba]], [[Bonaire]], [[Curacao]], [[St. Maarten]], Anguila, [[St. Eustatius]], [[St. Kruis]], [[Saba]] en [[Tortola]]. In West-Afrika: Mouree, Goeree bij Cabo Verde, Arguim, Van Jorze da Mina, Cabo de Corco, Elmina, Angola, Congo en Cormantijn.

	== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==		== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==

Johan Francke: /* Financiële problemen */

2019-06-24T12:08:37Z

Financiële problemen

← Oudere versie		Versie van 24 jun 2019 12:08
Regel 10:		Regel 10:
	Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.		Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.
	[[Bestand:WIC_pakhuizen.jpg\|thumb\|right\|300px\|De voormalige pakhuizen van de WIC aan de Kousteensedijk te Middelburg, aquarel van J.F. Schütz, 1867, collectie KZGW ZI II-0470]]		[[Bestand:WIC_pakhuizen.jpg\|thumb\|right\|300px\|De voormalige pakhuizen van de WIC aan de Kousteensedijk te Middelburg, aquarel van J.F. Schütz, 1867, collectie KZGW ZI II-0470]]
	De [[~~MCC\|Middelburgse~~ Commercie Compagnie]] wist zich in de loop van de 18de eeuw te ontwikkelen tot een voor de stad belangrijke slavenrederij. Mede hierdoor waren de inkomsten van de WIC bij lange na niet meer voldoende om de kosten van de organisatie te dekken. Nadat zij in 1791, na de fatale Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) moest worden ontbonden, namen de Staten-Generaal haar rechten en plichten over. De koloniën, waarover de Compagnie gedurende langere of kortere tijd het bewind had gevoerd waren: In Noord-Amerika: Nieuw Nederland. In Zuid-Amerika: Brazilië, [[Suriname]], [[Cayenne]], [[Essequibo]], [[Demerary]], [[Berbice]], Araya, Unare, Orinoco, Oyapocque en Amazone. In het Caraïbische Zeegebied: [[Tobago]] (Nieuw Walcheren), [[Tortuga]], [[Aruba]], [[Bonaire]], [[Curacao]], [[St. Maarten]], Anguila, [[St. Eustatius]], [[St. Kruis]], [[Saba]] en [[Tortola]]. In West-Afrika: Mouree, Goeree bij Cabo Verde, Arguim, Van Jorze da Mina, Cabo de Corco, Elmina, Angola, Congo en Cormantijn.		De [[Middelburgsche Commercie Compagnie]] wist zich in de loop van de 18de eeuw te ontwikkelen tot een voor de stad belangrijke slavenrederij. Mede hierdoor waren de inkomsten van de WIC bij lange na niet meer voldoende om de kosten van de organisatie te dekken. Nadat zij in 1791, na de fatale Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) moest worden ontbonden, namen de Staten-Generaal haar rechten en plichten over. De koloniën, waarover de Compagnie gedurende langere of kortere tijd het bewind had gevoerd waren: In Noord-Amerika: Nieuw Nederland. In Zuid-Amerika: Brazilië, [[Suriname]], [[Cayenne]], [[Essequibo]], [[Demerary]], [[Berbice]], Araya, Unare, Orinoco, Oyapocque en Amazone. In het Caraïbische Zeegebied: [[Tobago]] (Nieuw Walcheren), [[Tortuga]], [[Aruba]], [[Bonaire]], [[Curacao]], [[St. Maarten]], Anguila, [[St. Eustatius]], [[St. Kruis]], [[Saba]] en [[Tortola]]. In West-Afrika: Mouree, Goeree bij Cabo Verde, Arguim, Van Jorze da Mina, Cabo de Corco, Elmina, Angola, Congo en Cormantijn.

	== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==		== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==

Johan Francke: /* Financiële problemen */

2019-06-24T12:08:09Z

Financiële problemen

← Oudere versie		Versie van 24 jun 2019 12:08
Regel 10:		Regel 10:
	Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.		Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.
	[[Bestand:WIC_pakhuizen.jpg\|thumb\|right\|300px\|De voormalige pakhuizen van de WIC aan de Kousteensedijk te Middelburg, aquarel van J.F. Schütz, 1867, collectie KZGW ZI II-0470]]		[[Bestand:WIC_pakhuizen.jpg\|thumb\|right\|300px\|De voormalige pakhuizen van de WIC aan de Kousteensedijk te Middelburg, aquarel van J.F. Schütz, 1867, collectie KZGW ZI II-0470]]
	De Middelburgse Commercie ~~compagnie~~ wist zich in de loop van de 18de eeuw te ontwikkelen tot een voor de stad belangrijke slavenrederij. Mede hierdoor waren de inkomsten van de WIC bij lange na niet meer voldoende om de kosten van de organisatie te dekken. Nadat zij in 1791, na de fatale Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) moest worden ontbonden, namen de Staten-Generaal haar rechten en plichten over. De koloniën, waarover de Compagnie gedurende langere of kortere tijd het bewind had gevoerd waren: In Noord-Amerika: Nieuw Nederland. In Zuid-Amerika: Brazilië, [[Suriname]], [[Cayenne]], [[Essequibo]], [[Demerary]], [[Berbice]], Araya, Unare, Orinoco, Oyapocque en Amazone. In het Caraïbische Zeegebied: [[Tobago]] (Nieuw Walcheren), [[Tortuga]], [[Aruba]], [[Bonaire]], [[Curacao]], [[St. Maarten]], Anguila, [[St. Eustatius]], [[St. Kruis]], [[Saba]] en [[Tortola]]. In West-Afrika: Mouree, Goeree bij Cabo Verde, Arguim, Van Jorze da Mina, Cabo de Corco, Elmina, Angola, Congo en Cormantijn.		De [[MCC\|Middelburgse Commercie Compagnie]] wist zich in de loop van de 18de eeuw te ontwikkelen tot een voor de stad belangrijke slavenrederij. Mede hierdoor waren de inkomsten van de WIC bij lange na niet meer voldoende om de kosten van de organisatie te dekken. Nadat zij in 1791, na de fatale Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) moest worden ontbonden, namen de Staten-Generaal haar rechten en plichten over. De koloniën, waarover de Compagnie gedurende langere of kortere tijd het bewind had gevoerd waren: In Noord-Amerika: Nieuw Nederland. In Zuid-Amerika: Brazilië, [[Suriname]], [[Cayenne]], [[Essequibo]], [[Demerary]], [[Berbice]], Araya, Unare, Orinoco, Oyapocque en Amazone. In het Caraïbische Zeegebied: [[Tobago]] (Nieuw Walcheren), [[Tortuga]], [[Aruba]], [[Bonaire]], [[Curacao]], [[St. Maarten]], Anguila, [[St. Eustatius]], [[St. Kruis]], [[Saba]] en [[Tortola]]. In West-Afrika: Mouree, Goeree bij Cabo Verde, Arguim, Van Jorze da Mina, Cabo de Corco, Elmina, Angola, Congo en Cormantijn.

	== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==		== Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984 ==

Johan Francke op 24 jun 2019 om 12:07

2019-06-24T12:07:34Z

← Oudere versie		Versie van 24 jun 2019 12:07
Regel 15:		Regel 15:
	{{GoToOriginal}}		{{GoToOriginal}}

	== ~~AUTEUR~~ ==		== Auteur ==
	-J. Huybrecht		-J. Huybrecht

	== ~~LITERATUUR~~ ==		== Literatuur ==
	-Menkman, West-Indische Compagnie.		*Menkman, West-Indische Compagnie.
			*Tegenwoordige Staat I en IX.
	-Tegenwoordige Staat I en IX.		*Van Brakel, Handelscompagnieën.
			*Goslinga, The Dutch in the Caribbean.
	-Van Brakel, Handelscompagnieën.

	-Goslinga, The Dutch in the Caribbean.

	[[category:bedrijven]]		[[category:bedrijven]]

Johan Francke: /* Financiële problemen */

2017-01-19T08:21:13Z

Financiële problemen

← Oudere versie		Versie van 19 jan 2017 08:21
Regel 9:		Regel 9:
	[[Bestand:WIC_Suriname.jpg\|thumb\|left\|350px\|Rede van Nieuw Middelburg (Paramaribo) in de 17de eeuw, bron: Stedman, ''Reize naar Suriname']]		[[Bestand:WIC_Suriname.jpg\|thumb\|left\|350px\|Rede van Nieuw Middelburg (Paramaribo) in de 17de eeuw, bron: Stedman, ''Reize naar Suriname']]
	Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.		Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.
	[[Bestand:WIC_pakhuizen.jpg\|thumb\|right\|~~250px~~\|De voormalige pakhuizen van de WIC aan de Kousteensedijk te Middelburg, aquarel van J.F. Schütz, 1867, collectie KZGW ZI II-0470]]		[[Bestand:WIC_pakhuizen.jpg\|thumb\|right\|300px\|De voormalige pakhuizen van de WIC aan de Kousteensedijk te Middelburg, aquarel van J.F. Schütz, 1867, collectie KZGW ZI II-0470]]
	De Middelburgse Commercie compagnie wist zich in de loop van de 18de eeuw te ontwikkelen tot een voor de stad belangrijke slavenrederij. Mede hierdoor waren de inkomsten van de WIC bij lange na niet meer voldoende om de kosten van de organisatie te dekken. Nadat zij in 1791, na de fatale Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) moest worden ontbonden, namen de Staten-Generaal haar rechten en plichten over. De koloniën, waarover de Compagnie gedurende langere of kortere tijd het bewind had gevoerd waren: In Noord-Amerika: Nieuw Nederland. In Zuid-Amerika: Brazilië, [[Suriname]], [[Cayenne]], [[Essequibo]], [[Demerary]], [[Berbice]], Araya, Unare, Orinoco, Oyapocque en Amazone. In het Caraïbische Zeegebied: [[Tobago]] (Nieuw Walcheren), [[Tortuga]], [[Aruba]], [[Bonaire]], [[Curacao]], [[St. Maarten]], Anguila, [[St. Eustatius]], [[St. Kruis]], [[Saba]] en [[Tortola]]. In West-Afrika: Mouree, Goeree bij Cabo Verde, Arguim, Van Jorze da Mina, Cabo de Corco, Elmina, Angola, Congo en Cormantijn.		De Middelburgse Commercie compagnie wist zich in de loop van de 18de eeuw te ontwikkelen tot een voor de stad belangrijke slavenrederij. Mede hierdoor waren de inkomsten van de WIC bij lange na niet meer voldoende om de kosten van de organisatie te dekken. Nadat zij in 1791, na de fatale Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) moest worden ontbonden, namen de Staten-Generaal haar rechten en plichten over. De koloniën, waarover de Compagnie gedurende langere of kortere tijd het bewind had gevoerd waren: In Noord-Amerika: Nieuw Nederland. In Zuid-Amerika: Brazilië, [[Suriname]], [[Cayenne]], [[Essequibo]], [[Demerary]], [[Berbice]], Araya, Unare, Orinoco, Oyapocque en Amazone. In het Caraïbische Zeegebied: [[Tobago]] (Nieuw Walcheren), [[Tortuga]], [[Aruba]], [[Bonaire]], [[Curacao]], [[St. Maarten]], Anguila, [[St. Eustatius]], [[St. Kruis]], [[Saba]] en [[Tortola]]. In West-Afrika: Mouree, Goeree bij Cabo Verde, Arguim, Van Jorze da Mina, Cabo de Corco, Elmina, Angola, Congo en Cormantijn.

Johan Francke op 19 jan 2017 om 08:20

2017-01-19T08:20:45Z

← Oudere versie		Versie van 19 jan 2017 08:20
Regel 9:		Regel 9:
	[[Bestand:WIC_Suriname.jpg\|thumb\|left\|350px\|Rede van Nieuw Middelburg (Paramaribo) in de 17de eeuw, bron: Stedman, ''Reize naar Suriname']]		[[Bestand:WIC_Suriname.jpg\|thumb\|left\|350px\|Rede van Nieuw Middelburg (Paramaribo) in de 17de eeuw, bron: Stedman, ''Reize naar Suriname']]
	Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.		Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.
			[[Bestand:WIC_pakhuizen.jpg\|thumb\|right\|250px\|De voormalige pakhuizen van de WIC aan de Kousteensedijk te Middelburg, aquarel van J.F. Schütz, 1867, collectie KZGW ZI II-0470]]
	De Middelburgse Commercie compagnie wist zich in de loop van de 18de eeuw te ontwikkelen tot een voor de stad belangrijke slavenrederij. Mede hierdoor waren de inkomsten van de WIC bij lange na niet meer voldoende om de kosten van de organisatie te dekken. Nadat zij in 1791, na de fatale Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) moest worden ontbonden, namen de Staten-Generaal haar rechten en plichten over. De koloniën, waarover de Compagnie gedurende langere of kortere tijd het bewind had gevoerd waren: In Noord-Amerika: Nieuw Nederland. In Zuid-Amerika: Brazilië, [[Suriname]], [[Cayenne]], [[Essequibo]], [[Demerary]], [[Berbice]], Araya, Unare, Orinoco, Oyapocque en Amazone. In het Caraïbische Zeegebied: [[Tobago]] (Nieuw Walcheren), [[Tortuga]], [[Aruba]], [[Bonaire]], [[Curacao]], [[St. Maarten]], Anguila, [[St. Eustatius]], [[St. Kruis]], [[Saba]] en [[Tortola]]. In West-Afrika: Mouree, Goeree bij Cabo Verde, Arguim, Van Jorze da Mina, Cabo de Corco, Elmina, Angola, Congo en Cormantijn.		De Middelburgse Commercie compagnie wist zich in de loop van de 18de eeuw te ontwikkelen tot een voor de stad belangrijke slavenrederij. Mede hierdoor waren de inkomsten van de WIC bij lange na niet meer voldoende om de kosten van de organisatie te dekken. Nadat zij in 1791, na de fatale Vierde Engelse Oorlog (1780-1784) moest worden ontbonden, namen de Staten-Generaal haar rechten en plichten over. De koloniën, waarover de Compagnie gedurende langere of kortere tijd het bewind had gevoerd waren: In Noord-Amerika: Nieuw Nederland. In Zuid-Amerika: Brazilië, [[Suriname]], [[Cayenne]], [[Essequibo]], [[Demerary]], [[Berbice]], Araya, Unare, Orinoco, Oyapocque en Amazone. In het Caraïbische Zeegebied: [[Tobago]] (Nieuw Walcheren), [[Tortuga]], [[Aruba]], [[Bonaire]], [[Curacao]], [[St. Maarten]], Anguila, [[St. Eustatius]], [[St. Kruis]], [[Saba]] en [[Tortola]]. In West-Afrika: Mouree, Goeree bij Cabo Verde, Arguim, Van Jorze da Mina, Cabo de Corco, Elmina, Angola, Congo en Cormantijn.

Johan Francke: /* Financiële problemen */

2017-01-19T08:13:44Z

Financiële problemen

← Oudere versie		Versie van 19 jan 2017 08:13
Regel 7:		Regel 7:

	== Financiële problemen ==		== Financiële problemen ==
	[[Bestand:WIC_Suriname.jpg\|thumb\|left\|~~250px~~\|Rede van Nieuw Middelburg (Paramaribo) in de 17de eeuw, bron: Stedman, ''Reize naar Suriname']]		[[Bestand:WIC_Suriname.jpg\|thumb\|left\|350px\|Rede van Nieuw Middelburg (Paramaribo) in de 17de eeuw, bron: Stedman, ''Reize naar Suriname']]
	Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.		Pas later in de zeventiende eeuw kwam de slavenhandel tot bloei. De hiermee behaalde winsten waren echter voor een belangrijk deel nodig voor de kredietverstrekking aan de plantagehouders teneinde de afzet van deze handelswaar op peil te houden. Daarbij kwam dat nieuwe buitenlandse compagnieën, voor een groot deel gefinancierd met Nederlands kapitaal, het WIC-monopolie gingen aantasten. Grote kredieten werden aan de Kamer Zeeland verstrekt door de [[Middelburgse Wisselbank]] en de [[Bank van Lening]]. Toen dan ook het faillissement van de WIC in 1672 dreigde, liepen deze instellingen groot gevaar. Drie jaar later werd tot grote schade van de aandeelhouders de eerste WIC opgeheven en vervangen door een nieuwe, waarvan het monopoliegebied ernstig was beknot. Een College van Tien verving de vroegere Heren XIX. Geld werd vooral verdiend in de vaart op de driehoekshandel, waarin de vaart op West-Afrika en slavenhandel begrepen was. Het alleenrecht op deze handel verviel echter in 1734, waarna de WIC nauwelijks meer was dan beheerder van handelsposten.