Zandsteen - Bewerkingsoverzicht

W. van Gorsel op 17 jun 2025 om 07:48

2025-06-17T07:48:50Z

← Oudere versie		Versie van 17 jun 2025 07:48
Regel 1:		Regel 1:
	[[Bestand:Zandsteen1a.jpg\|thumb\|right\|300px\|Bij de bouw van de Grote Kerk in Veere werd onder andere zandsteen gebruikt. Foto: W. van Gorsel, 1978. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 170098]]		[[Bestand:Zandsteen1a.jpg\|thumb\|right\|300px\|Bij de bouw van de Grote Kerk in Veere werd onder andere zandsteen gebruikt. Foto: W. van Gorsel, 1978. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 170098]]

	Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermans (van Mansdale)\|Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.		Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermans (van Mansdale)\|Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve (hanekingwerve, Hankinwerve)\|Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.

	==Auteur==		==Auteur==

W. van Gorsel op 17 jun 2025 om 07:46

2025-06-17T07:46:35Z

← Oudere versie		Versie van 17 jun 2025 07:46
Regel 1:		Regel 1:
	[[Bestand:Zandsteen1a.jpg\|thumb\|right\|300px\|Bij de bouw van de Grote Kerk in Veere werd onder andere zandsteen gebruikt. Foto: W. van Gorsel, 1978. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 170098]]		[[Bestand:Zandsteen1a.jpg\|thumb\|right\|300px\|Bij de bouw van de Grote Kerk in Veere werd onder andere zandsteen gebruikt. Foto: W. van Gorsel, 1978. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 170098]]

	Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.		Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermans (van Mansdale)\|Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.

	==Auteur==		==Auteur==

W. van Gorsel op 17 jun 2025 om 07:45

2025-06-17T07:45:07Z

← Oudere versie		Versie van 17 jun 2025 07:45
Regel 1:		Regel 1:
	~~{{Infobox~~
	~~\| above = Zandsteen~~
	}}
	[[Bestand:Zandsteen1a.jpg\|thumb\|right\|300px\|Bij de bouw van de Grote Kerk in Veere werd onder andere zandsteen gebruikt. Foto: W. van Gorsel, 1978. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 170098]]		[[Bestand:Zandsteen1a.jpg\|thumb\|right\|300px\|Bij de bouw van de Grote Kerk in Veere werd onder andere zandsteen gebruikt. Foto: W. van Gorsel, 1978. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 170098]]

Wim van Gorsel op 2 okt 2024 om 07:24

2024-10-02T07:24:57Z

← Oudere versie		Versie van 2 okt 2024 07:24
Regel 4:		Regel 4:
	[[Bestand:Zandsteen1a.jpg\|thumb\|right\|300px\|Bij de bouw van de Grote Kerk in Veere werd onder andere zandsteen gebruikt. Foto: W. van Gorsel, 1978. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 170098]]		[[Bestand:Zandsteen1a.jpg\|thumb\|right\|300px\|Bij de bouw van de Grote Kerk in Veere werd onder andere zandsteen gebruikt. Foto: W. van Gorsel, 1978. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 170098]]

	Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk, Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.		Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.

	==Auteur==		==Auteur==

Wim van Gorsel op 2 okt 2024 om 07:23

2024-10-02T07:23:47Z

← Oudere versie		Versie van 2 okt 2024 07:23
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Zandsteen		\| above = Zandsteen
	}}		}}
	[[Bestand:~~DannyBlind_pzc7oktober1995pag60~~.~~JPG~~\|thumb\|right\|~~200px~~\|~~Danny Blind houdt hoog op een trapveldje~~ in ~~Souburg, foto~~: ~~archief PZC~~, Bron: ~~[https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1995-10-07/edition/null/page~~/~~20 Krantenbank~~ Zeeland, ~~PZC, 7 oktober 1995, pag~~. 20.]]]		[[Bestand:Zandsteen1a.jpg\|thumb\|right\|300px\|Bij de bouw van de Grote Kerk in Veere werd onder andere zandsteen gebruikt. Foto: W. van Gorsel, 1978. Bron: ZB/Beeldbank Zeeland, rec.nr. 170098]]

	Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk, Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.		Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk, Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.

Wim van Gorsel op 2 okt 2024 om 07:18

2024-10-02T07:18:42Z

← Oudere versie		Versie van 2 okt 2024 07:18
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Zandsteen		\| above = Zandsteen
	}}		}}
			[[Bestand:DannyBlind_pzc7oktober1995pag60.JPG\|thumb\|right\|200px\|Danny Blind houdt hoog op een trapveldje in Souburg, foto: archief PZC, Bron: [https://krantenbankzeeland.nl/issue/pzc/1995-10-07/edition/null/page/20 Krantenbank Zeeland, PZC, 7 oktober 1995, pag. 20.]]]

	Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk, Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.		Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk, Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.

Wim van Gorsel op 2 okt 2024 om 07:13

2024-10-02T07:13:28Z

← Oudere versie		Versie van 2 okt 2024 07:13
Regel 2:		Regel 2:
	\| above = Zandsteen		\| above = Zandsteen
	}}		}}

	~~'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''~~

	Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk, Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.		Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk, Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.

			==Auteur==
			B. Oele

	= ~~AUTEUR~~ =		==Literatuur==
	= ~~B. Oele~~ =		A. Slinger, H. Janse en G. Berends, Natuursteen in Monumenten.
	~~= LITERATUUR =~~
	= A. Slinger, H. Janse en G. Berends, Natuursteen in Monumenten. =



	[[category:Bouwkunde]]		[[category:Bouwkunde]]

	[[category:Geologie]]		[[category:Geologie]]

Maintenance script: Importing text file

2014-03-20T14:03:55Z

Importing text file

Nieuwe pagina

{{Infobox
| above = Zandsteen
}}

'''Tekst uit de Encyclopedie van Zeeland 1982-1984'''

Gesteente, samengesteld uit kwartskorrels (korrelgrootte 0,5-3mm), welke omhuld en aan elkaar gekit worden door een bindmiddel o.a. leem, kalk, kiezel, veldspaat, glimmer. Ook combinaties hiervan komen voor. Als het bindmiddel ijzerhoudend is wordt de steen rood of paars gekleurd. Rode of Wezer zandsteen wordt gewonnen langs de bovenloop van de Wezer. Deze zandsteen werd reeds in de 11e of in de 12e eeuw toegepast, hoofdzakelijk voor altaarstenen (o.a. in Kapelle), sarcofagen en grafzerken. Nivelsteiner zandsteen is afkomstig uit het oostelijk deel van Zuid Limburg en is een fijnkorrelige kiezelzandsteen uit het Tertiair, grijswit van kleur. Een vrij groot aantal van de bij Colijnsplaat opgeviste Nehalennia-altaren was gemaakt van Nivelsteiner zandsteen. Bentheimer zandsteen wordt gewonnen in Gildehaus bij Bentheim, even over de Duitse grens en is geelachtig wit, met middelmatig grove kwartskorrels welke zijn samengevoegd met een kiezelachtig bindmiddel. Door de [[Keldermansen]] is de Bentheimer zandsteen vanaf het derde kwart van de 15e eeuw aan diverse gebouwen in Zeeland toegepast (Grote kerk, Veere; St.-Lievensmonsterkerk, Zierikzee; Stadhuis, Middelburg; Grote kerk, Goes). Totdat het in 1951 wegens het veroorzaken van silicose (de gevreesde steenhouwersziekte) verboden werd, is Bentheimerzandsteen steeds verwerkt bij nieuwbouw en restauraties. Paniseliaanse kiezelzandsteen is een grijsgroene steen, die wordt gevonden in de streek Torhout-Bernem in West-Vlaanderen. Bij opgraving van de dorpskerk van [[Hannekenswerve]] bleek dat de fundering bestond uit deze kiezelzandsteen; aan de St.-Bavokerk te Aardenburg en in verschillende funderingen van oude kerken in Zeeland komt deze zandsteen eveneens voor.

= AUTEUR =
= B. Oele =
= LITERATUUR =
= A. Slinger, H. Janse en G. Berends, Natuursteen in Monumenten. =

[[category:Bouwkunde]]

[[category:Geologie]]